menorah

ἐνθάδε κεῖτε Σαβεῖν[α]

ὁσία φ[ίλ]ανδρος πασιφ[ίλη(?)]·

Ῥουφεῖνος φι∙-

λογονέους ∙

[— —]ΝΕΙΝΑΝ[— —]

ἐνθάδε κεῖντε

Φλαβία καὶ Μαρυλ-

λεῖνα ἀδελφαί· ἐν

εἰρήνῃ ἡ κοίμησ‵ις′ αὐτ(ῶν).

ἐνθάδε κεῖτε

Καίλις Κυεῖντ-

ος Κυίντος φιλοπάτωρ

τῶν ἠτῶν = ἐτῶν μδʹ· ἐν

εἰρεί%⁸¹νῃ ει κύμη-

ση αὐτοῦ.

ἐνθάδε κεῖνται shofar

Ἀναστασία μήτηρ καὶ

Εὐρειπίδης Μνη[σα]ρχίδου

Σαλαμείνιο̣ς, τραγ(ικὸς)

ποιητ̣ής.

[— —καιδ]εκέτη δ’ ἔλιπεν φένγος γ[λυκερόν?]

[— — — —]ντες σ̣οῖς ξείνοις τεκέε[σσι — — —]

[— — τύμ]βον ἀθρήσας τρισσοῖς π̣[αισίν? — —]

σεμνὴν ∙ Πηνελόπην ∙ ὁ πάλαι βίος ∙ ἔσχε δὲ καὶ νῦν ∙ / σεμνὴν Φηλικίταν οὐ τάχα μιοτέρην· /

βουλομένης ∙ δὲ θανεῖν ∙ ἀνδρὸς ∙ προτέρην ∙ σφετέροιο ∙ / ἔκλυες ∙ ὦ δαίμων ∙ πολλάκις ∙ εὐχομένης. /

τοιγάρτοι καὶ ἐμεῖο δικαιοτέρην ∙ ὄπ’ ἄκουσον ∙ / εὐχομένου ∙ Πλούτων,

ἢν εἰς Ἀίδαο περήσω ∙ / εὑρεῖν τὴν ἰδίαν ∙ Φηλικίταν ∙ παρὰ σοί. /

Κλαύδιος ∙ἰ∙ητὴρ Ἀγαθεῖνος ∙ τήνδε ἀνέθηκεν ∙ / εἰκόνα ∙ Φηλικίτας ∙ μάρτυρα ∙ σωφροσύνης.

τεῦξεν, νει[κήσας] πάντας ἐπ’ εὐσεβίῃ, /

κλεινὸς ἐν ἀνθρώποι̣σ̣ι̣ Δομεστικός, ὅς μ’ ἔ-

τι τυτθὴν /

[․․]λ̣ίδαις ποθέουσα δ’ ἐνὶ γράψ[αι σε]

τ̣οκεῦσιν v / ἀρᾶται πέμ̣[ψειν]

[λεί]ψανα σοῖς πατράσ[ιν].

Ῥουφείνης ἐμέθεν Πρόκλος πόσις ἐνθάδε κεῖσαι,

Μοιράων βουλῇσι λιπὼν βίον ἠδ’ ἐμὲ χήρην.

τεῦξα δέ τοι μέγα σῆμα περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ

θηητὸν πάντεσσι, θύρας δ’ ἐπέθηκα φαεινὰς

εἴδωλόν τ’ ἐθέμην πανομοίιον σχῆμα τ’ ἔθηκα,

εἶχε δὲ καὶ ψυχὴν ἀφελῆ στέρνοισι μένουσαν·

ἦν ἀγαθή, νομίμοις δὲ θεοῦ παρεγείνετο πᾶσιν·

οὐδὲν ὅλως παρέβαινε· χαρίζετο λειπομένοισιν,

καὶ υἱεῖ χώσατο τύμβον /

Ῥουφεῖνα στυγερῷ

μεμψαμένη Θ̣α̣[ν]ά̣τῳ.

Κλεοφόρῳ τριέτει, ὃν ἀφείλατο μοῖρα κρατεή,

πρὶν γλυκεροῦ βιότοιο ἐς ἡλικίης τέλος ἐλθεῖν·

ἀλλ’ εἴγ’ ἐν φθιμένοισί τις αἴσθησις, τέκνον, ἐστίν,

ἄθυρμα ποθοῦσα

ἐλεεινὰ δακρύ-

ει ∙ / τὴν τροφί-

Διονύσιον ἐνθάδ’ ἔθηκεν /

Δελφὶς ἑόν, τιμῶσ’ εἵνεκ’ ὁ-

μοφροσύνης. /

θνειότι θεσμὸν ἀέξων /

εἵνεκεν εὐνοίης ἧς ἔ-

χε πιστοτάτης.

μεῖνον, Ἄ[προν]

μ’ ἐσίδῃς τ[ὸν]

αὐτὰρ ὃ ἀστερόεντα περὶ σφυρὰ παιδὶ πέδιλα

δῶκεν ἔχειν, τὰ λέγουσι καὶ Ἑρμαῶνα φορῆναι,

ἦμος ὅτ’ Αἰνείαν πολέμου ἐξῆγεν Ἀχαιῶν

καὶ θῦσαι· θυέων ἀτὰρ οὐκ ἀέκοντος ἀνάγκη,

εὖ δέ τοι εὐσεβέεσσι καὶ ἡρώων ἀλεγίζειν.

οὐ μὲγ γὰρ θνητή, ἀτὰρ οὐδὲ θέαινα τέτυκται·

ψυχὴ δὲ σκῆπτρον Ῥαδαμάνθυος ἀμφιπολεύει.

τοῦτο δὲ Φαυστείνηι κεχαρισμένον ἧσται ἄγαλμα̣

δήμωι ἐνὶ Τριόπεω, ἵνα οἱ πάρος εὐρέες ἀγροὶ

ἐς χορὸν ἐρχομένην προτεράων ἡμιθεάων.

ἣ λάχεν ἠλυσίῃσι χοροστασίῃσιν ἀνάσσειν

αὐτήι τ’ Ἀλκμήνη τε μάκαιρά τε Καδμειώνη.

πείονα δὴ καὶ τόνδε, θεά, τειμήσατε χῶρον,

δῆμον Δηῳοῖο φιλόξεινον Τριόπαο.

τόφρα κε καὶ Τριόπειαι ἐν ἀθανάτοις ἀλέγησθον̣.

ἱερὸς οὗτος ὁ χῶρος, ἀκίνητοι δὲ θέαιναι

καὶ πολυτίμητοι καὶ ὑποσχεῖν οὖας ἕτοιμαι·

μηδέ τις ἡμερίδων ὄρχους ἢ ἐπ’ ἄλσεα δενδρέων

σῆμα νέον τεύχων ἠὲ πρότερον κεραίζων.

οὐ θέμις ἀμφὶ νέκυσσι βαλεῖν ἱρόχθονα βῶλον,

πλὴν ὅ κεν αἵματος ἦισι καὶ ἐκ γένος ἑσσαμένοιο.

κείνοις δ’ οὐκ ἀθέμιστον, ἐπεὶ τιμάορος ἑστώρ.

καὶ γὰρ Ἀθηναίη περ Ἐριχθόνιον βασιλῆα

Ἀμβροσίαν τῆι Ὑγι-

εῖνος θεράπων /

[— — — — — —]

εἴκοσιν ∙ ἕξ ∙ λυκάβασιν ∙ ἐγὼ

ζήσασα ∙ Σαβεῖνα ❦ /

καὶ ∙ μησὶν ∙ τέτρασιν, εἶτ’ ἑν-

[ἐπί]τροπον λούδου

ματουτείνου,

ἐπίτροπον Νωρικοῦ,

Φλαουία ❦ Σερουάνδα ❦ ἣ καὶ

Ἀγριππεῖνα ❦ πανάρετε

εὐψύχι ❦ μετὰ τοῦ Ὀσείριδος.

ἔτη ∙ ξ ∙ μῆ(νας) ∙ δ ∙ ἡμέρας ∙ ιβ

Φιρμ[ι]νία ∙ Κρισπεῖνα

[συμβ]ί̣ῳ ∙ παρθενικῷ

Φιρμ̣[ινία — — —]

Κρισ̣[πεῖνα — —]

ἔζη[σεν ἔτη — —]

Φαυστει-

νιανῷ

Ἀδραστίων

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

Σεκουνδείνῳ ζήσαντι

ἐνιαυτοῦ ἑνὸς μῆνας ὀ-

Ἀλεξάνδρᾳ

μνήμης εἵνε-

κεν ἐ∙ποί-

φίλῳ

μνείας εἵ-

νεκεν

ζή(σαντι) ἔ(τη) κγ

Δ(ις) Μ(ανιβους).

Μαρεῖνα̣

Ἀλεξάνδρῳ

Βίτων ∙ πατὴρ

καὶ ∙ Μαρκελλεῖ-

νος ∙ ὁ ∙ ἀνὴρ

ἐποίει.

[Κα]λπουρνιανὸς

Φαυστείνῃ

[συμβ]ίῳ γλυκυ-

σύμβιος

κεῖνται.

[․․․]χ̣ων καὶ Χρησ-

[τεῖνα γ]ο̣νεῖς.

ρος πλοίου Ἀλε-

ξανδρείνου ἔν-

θα κεῖται S.

Γαίῳ ∙ Ἀουιδίῳ

Κλεινίᾳ ∙ συν-

βίωι γλυκυτά-

ρόδοις χαί-

ρειν ∙ πατὴρ ἐ-

ποίησε τῷ ἰδίῳ

ἔζησα ἔτη δέκα,

Αὐρηλία ∙ Ῥηγεί-

να μνήμης

χάριν ἀνέθηκα.

ὑπατείᾳ τοῦ δεσπότου ἡμῶν Φλ(αβίου) Κωνσταντεί[νου — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου ∙ τοῦ γενομένου ἀρχιερέως καὶ μη[— — — — — — καὶ Κλ(αυδίου) Ῥούφου τοῦ καὶ Ψαφαρίου υἱοῦ Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου τοῦ γενομέ]-

νου ἀρχιερέως, ὃς καὶ διάδοχος τῆς ἀρχιερωσύν[ης ἐγένετο ἀπεδείχθη — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

Καρτερίου τῆς καὶ Μελίτης καὶ Κλ(αυδίας) Εὐδοξίου τῆ[ς καὶ — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — τῆς δεῖνα τῆς]

καὶ Εὐφρονίου καὶ Κλ(αυδίας) Βάσσας τῆς καὶ Ἀλεξάνδ[ρας — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

διὰ ταύτης τῆς διτῆς στήλλης ἅπασιν τοῖς τῶ[ν — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — καὶ]

τῶν ὁσίων Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου τοῦ καὶ Εὐδοξίου καὶ Κλ(αυδίου) Ῥο[ύφου τοῦ καὶ Ψαφαρίου τοῦ υἱοῦ ἐκείνου, ὃς καὶ διάδοχος ἐγένετο τοῦ ἰδίου πατρὸς τῆς]

ἀρχιερωσύνης, πάντα ἀπεπληρώσαμεν καθάπερ [— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — τῶν]

περιόντων ὀνόματι, ἃ πάντα συνέτεινεν εἰς ἕνα ἕκ[αστον ἀγῶνα? δηνάρια — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — τῷ]

ξυστῷ τῆς αὐτῆς τειμῆς ἕνεκεν τῆς εἰς τοὺς κατοι[χομένους καὶ τῆς εἰς τοὺς περιόντας? — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

τὴν ποσότητα πᾶσαν εἰσενενκεῖν ἅμα τῷ ἑκατοστ[ῷ — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — τῶν παρελη]-

λυθότων μηνῶν τουτέστιν εἴκοσι καὶ πέντε τοσούτοις [— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — πᾶσαν]

τι συνέδοξεν, βεβαιούντων τοῦτο μὲν παντὸς τοῦ [ξυστοῦ — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — τοῦτο δὲ τῶν γραμμα]-

τέων τῶν κατὰ περίοδον, ἐπιζητεῖν ταῦτα καὶ ἐπε[ρωτᾶν — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — μηδεὶς]

αἴτιος γένοιτο τοῦ μὴ δοθῆναι τὰ δοσείδια ταῦτα καθ’ ἑ[καστ— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

Ἀπολλωνίου τοῦ καὶ Εὐδοξίου τοῦ τῶν ἀρχιγραμμα[τέων — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

εἶναι. ἤρεσεν δὲ παντὶ τῷ ξυστῷ καὶ ἐπερωτήσεσιν [— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

αὐτῶν καθελεῖν πρόστειμον αὐτὸν τούτου τοῦ τολμ[ήματος — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — καταθεῖναι]

παρὰ Λονγείνῃ τῇ συνγενίδι ἡμῶν ἣ ἦν συνο[δ— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

․․․․ εἰς ἰδίαν οἰκίαν ἐπὶ τῷ Γάλβῃ, ἐπεὶ μήτε αἱ[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

στότερος ηὑρίσκετο. εἰ δέ τις βούλεται ἐν τῇ μελλούσῃ περιόδῳ ․․․․․․․․․․ τὸ ἔνγραφον, εἴτε τις κατασταθῇ (?) ἐπὶ τῇ στατίωνι ἀρχιγραμματεὺ[ς κατὰ] τὸν προάγον-

τα τύπον, ἤτε καὶ τῶν ἀρχιερέων τις ἤτε συναρχία τῆς συνόδου, εἴτε ἀρχιγραμματεῖς ἢ καὶ γραμματεῖς οἱ κατὰ καιρόν, διδότωσαν χεῖραν τῇ Λονγείνῃ τῇ

προγεγραμμένῃ ἡμῶν συνγενίδι ἀμεριμνίας ἕνεκεν καὶ ἀπραγμοσύνης καὶ λαμβανέτωσαν παρ’ αὐτῆς τὸ χειρόγραφον τὸ διαφέρον τῇ ξυστικῇ συνόδῳ·

παρεδόθη δὲ νῦν τὸ ἔνγραφον τῇ Λονγείνῃ παρούσης τῆς συναρχίας. ἔτι τε ἀξιοῦμεν καὶ ταύτην εἶναι νεμήτριαν καὶ κατὰ δόσιν λαμβάνειν τὸ δοσείδιον.

πρὸς τούτοις ἅπασιν καὶ τοῦτο φανερὸν ποιητέον ἦν, ὅτι πάντα τὰ δαπανηθέντα εἴς τε τὰς εἰκόνας καὶ τὰ πλάσματα καὶ τοὺς στηθιαίους ἀνδριάντας τοὺς λιθίνους

δια δεδωκότες καὶ τὴν δωρεὰν ταύτην κεχαρισμένοι οἱ προγεγραμμένοι πάντα ἐξ οἰκείας ὑποστάσεως ἀνηλώκασιν. τὰ δὲ ἀντίγραφα τῶν τεσσάρων στηλλῶν

καὶ τοῦ χειρογράφου παρ’ ἡμεῖν ἐστιν τοῖς χαρεισαμένοις τὰ ἀργύρια· κληθήσονται δὲ τὰ δοσείδια τὰ οἰκουμενικὰ τὰ τῆς ἱερᾶς ξυστικῆς συνόδου τὰ τῶν Ἀπολ-

λωνίων· ἐδώκαμεν δὲ καὶ τῷ πρώτῳ ἀρχιερεῖ Μ(άρκῳ) Αὐρ(ηλίῳ) Ῥόδωνι τὰ ἔκτυπα τῶν στηλλῶν καὶ τῶν πιττακίων πάντων τῶν προτεθέντων ἐν τῇ στατίωνι, ὑπο-

γράψαντες διὰ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου τοῦ καὶ Εὐδοξίου τοῦ σὺν ἡμεῖν ὄντος τοῦ ἀρχιγραμματέως. ἀξιοῦμεν ὑμᾶς κατὰ δόσιν, ὡς δίδοται τὰ δοσείδια,

καὶ ἡμῶν ὡς νεμουσῶν καὶ νεμόντων καὶ τῶν ὁσίων τοῦ τε πατρὸς ἡμῶν Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου τοῦ καὶ Εὐδοξίου καὶ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν Κλ(αυδίου) Ῥούφου τοῦ καὶ Ψαφαρίου,

ἵνα καθ’ ὃ δίδοται καὶ ἡμεῖς τῆς αὐτῆς τειμῆς τυγχάνομεν καὶ ἵνα προχωρεῖ εἰς κηροὺς αὐτοῖς, ἄπτεσθαι κατὰ δόσιν. καὶ τοῦτο ὑμᾶς βουλόμεθα ἐπίστασθαι, ὅτι κατὰ τὸ

μέτριον ἡμῶν καὶ ὅσοι τῷ ὁσίῳ ἀδελφῷ η ἡμῶν παρέμειναν ἐν τῇ τελευτῇ αὐτοῦ καὶ ὁπόσοι ἐν τῇ ἀθλήσει συνέκαμαν αὐτῷ, ἠμειψάμεθα αὐτοὺς κατὰ τὸ ἁρμό-

ζον καὶ δίκαιον καὶ κατὰ ἀναλογίαν ἑνὸς ἑκάστου τῶν μόχθων. μένει δὲ ἡ δεδανισμένη καὶ ὁ ἐντολικάριος ὁ ἀνὴρ αὐτῆς παρὰ τὰς Τιτιανὰς ἔσω ἐν τοῖς κάστροις.

μεν μετὰ τῆς προσηκούσης τειμῆς. δεδηλώκειμεν καὶ ἠξιώκειμεν ἐν ταῖς προτέραις στήλλεσιν, ἵνα δι’ ὑμῶν τοῦ σύνπαντος ξυστοῦ

λάβωμεν ἀμεριμνίας ὑπομνήματα· ἐπεὶ δὲ τῷ καιρῷ καταφθείρονται, ἐκρείναμεν δίκαιον εἶναι ἐν στήλλῃ γραφῆναι αὐτὸ τῇ τετάρτῃ, ἵνα δι’

αἰῶνος μένει αἱ τειμαὶ ἡ τειμὴ καὶ ὑμῶν καὶ ἡμῶν ἐφ’ ὧν τοῦτο κατεστάθη, ὅπερ δυσχερῶς εὑρίσκεται, εἴ τις τῇ ἱερᾷ ξυστικῇ περιπολιστικῇ οἰκουμενικῇ συνόδῳ

τοῦτο κατέστησεν. ἔτι τε καὶ προετάξαμεν δηλοῦντες ὡς ἅτε βουλόμενοι δοῦναι τὰ ἀντίγραφα τούτων, ἐν οἷς καὶ φανερὸν πεποιήκειμεν, ὡς —?— Ῥόδωνι τῷ

ἀρχιερεῖ τῷ πρώτῳ ἐκδιδόναι διὰ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν τοῦ παρόντος σὺν ἡμεῖν Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου τοῦ καὶ Εὐδοξίου καὶ ὑπογράφοντος αὐτοῦ· δίκαιον δὲ ἡγη-

σάμεθα τοῦτο μὴ ἐπιτρέψαι ἑαυτοῖς, ἐπεί τε οὐχ ἥρμοζεν καὶ οὔτε οἱ νόμοι ἐπέτρεπαν τοῦτο πρᾶξαι ὑμᾶς· ἀλλὰ εἴ τις βούλεται ἀντίγραφα ἑαυτοῖς τῶν στηλῶν

ἆραι εἷς ἕκαστος τῶν βουλομένων ἔνθα καὶ νενόμισται, ὅπου καθειέρωνται, ἐν τῇ ἱερᾷ στατίωνι, ἐγνωκότες τὰ πρόστειμα ἃ ἐπερωτήσαμεν ἐπὶ τῆς ὑπατείας

Τ(ίτου) Φλ(αβίου) Βαλ(ερίου) Κωνστανταντείνου Κωνσταντείνου Μαξίμ[ο]υ τὸ γʹ ὑ(πάτου), τοῦ πάντα νεικῶντος ἡμῶν Σεβαστοῦ· παντὶ δὲ τρόπῳ προεκρείναμεν πληρῶσαι τὴν σύνοδον καὶ μηδὲν

ἐνοφείλειν ἡμᾶς, ἵνα μὴ προλημφθῶμεν οἷς ἐπηρωτήσαμεν προστείμοις κατὰ τὸ δικαιότατον καὶ νόμιμον. ἐσφραγίσθη ὁ ἄβαξ σπαδεικίῳ καὶ ἐγλύφη.

[Τιβε]ριέων τῶν καὶ Κλ[α]υδιοπολιτῶν ∙ Συρίᾳ

Παλε̣[σ]τείνῃ

[․․․]ε̣μονι[․․]ς̣ τῇ πατρίδι

[Αὐρήλι]ον Ἀντω-

[νεῖνον — — — —]

Αὐ̣τ̣[οκράτορα Καίσαρα]

Μ(άρκον) Αὐρ[ήλιον Ἀντωνεῖνον]

Εὐσε[βῆ Εὐτυχῆ Σεβαστὸν]

θεοῦ̣ [Σεουήρου υἱὸν]

θ[εοῦ Ἀντωνείνου ἔκγονον]

[— — — — — — — — — — —]

Πολύστρατον Πολυάρκου υἱὸν Καρύστιον, Μενίσκον Εἰρηναίου υἱὸν Μιλήσιον τὸν γεγονότα Μενίσκον, ἄνωθεν δὲ Θαργηλίου vv ἄνδρας καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ φίλ̣[ους π]ρ̣οσ-

αγορεῦσαι· τὴν σύνκλητον καὶ τὸν δῆμον τῶν Ῥωμαίων διαλανβάνειν τὴν τούτων ἐργασίαν καλὴν καὶ ἔπανδρον καὶ πιστὴν τοῖς δημοσίοις πράγμασιν τοῖς ἡμετ[έ]ρο[ις γε]γονέναι,

δι’ ἣν αἰτίαν τὴν σύνκλητον κρίνειν ὅπως οὗτοι τέκνα ἔκγονοι τε αὐτῶν ἐν ταῖς ἑαυτῶν πατρίσιν ἀλειτούργητοι πάντων τῶν πραγμάτων καὶ ἀνείσφοροι ὦσιν· εἴ τινες εἰσφ[ορα]ὶ̣ ἐκ τῶν

ὑπαρχόντων αὐτῶν εἰσπεπραγμέναι εἰσὶν μετὰ τὸ τούτους τῶν δημοσίων πραγμάτων τῶν ἡμετέρων χάριν ὁρμῆσαι, ὅπως αὗται αὐτοῖς ἀποδοθῶσιν ἀποκατασταθῶσιν· εἴ τέ τινεις τινες τη

θῇ. εἴ τέ τις προθεσμία παρελήλυθεν, ἀφ’ οὗ ἐκ τῆς πατρίδος τῶν δημοσίων πραγμάτων τῶν ἡμετέρων χάριν ὥρμησαν, μή τι τοῦτο τὸ πράγμα αὐτοῖς βλαβερὸν γένηται

μηδέ τι αὐτοῖς διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ἔλασσον ὀφείληται μηδέ τι ἔλασσον αὐτοῖς μεταπορεύεσθαι πράσσειν ἐξῆι· ὅσαι τε κληρονομίαι αὐτοῖς ἢ τοῖς τέκνοις αὐτῶν

παρεγένοντο, ὅπως ταύτας ἔχωσιν διακατέχωσιν καρπεύωνταί τε· ὅσα τε ἂν αὐτοὶ τέκνα ἔκγονοι γυναῖκές τε αὐτῶν παρ’ ἑτέρου μεταπορεύωνται, ἐάν τέ τι πα-

ὅπως τε Κόιντος Λυτάτιος, Μάρκος Αἰμίλιος ὕπατοι ὁ ἕτερος ἢ ἀμφότεροι, ἐὰν ἀοτοῖς φαίνηται, τούτους εἰς τὸ τῶν φίλων διάταγμα ἀνενεχθῆ-

ναι φροντίσωσιν· τούτους τε πίνακα χαλκοῦν φιλίας ἐν τῶι Καπετωλίωι ἀναθεῖναι θυσίαν τε ποιῆσαι ἐξῆι, ξένιά τε αὐτοῖς κατὰ τὸ διάτα-

γμα τόπον παροχήν τε τὸν ταμίαν τὸν κατὰ πόλιν τούτοις μισθῶσαι ἀποστεῖλαί τε κελεύσωσιν· ἐάν τε περὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων

πρεσβευτὰς πρὸς τὴν σύγκλητον ἀποστέλλειν αὐτοί τε παραγ̣ί̣νεσθαι προαιρῶνται, ὅπως αὐτοῖς τέκνοις ἐκγόνοις τε αὐτῶν

πρεσβευταῖς παραγ̣ί̣νεσθαι καὶ ἀποστέλλειν τε ἐξῆι· ὅπως τε Κόιντος Λυτάτιος, Μάρκος Αἰμίλιος ὕπατοι ὁ ἕτερος ἢ ἀμφότεροι,

ἐὰν αὐτοῖς φαίνηται, γράμματα πρὸς τοὺς ἄρχοντας τοὺς ἡμετέρους, οἵτινες Ἀσίαν Μακεδονίαν ἐπαρχείας διακατέχουσιν

καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν ἀποστείλωσιν τὴν σύνκλητον θέλειν καὶ δίκαιον ἡγεῖσθαι ς ταῦιτα ταῦτα οὕτω γ̣ί̣νεσθαι,

οὕτως ὡς ἐκ τῶν δημοσίων πραγμάτων πίστεώς τε τῆς ἰδίας φαίνηται. ἔδοξεν.

νῳ καὶ πρόξενον καὶ εὐεργέταν ποιῆσαι τοῦ δάμου τῶν Ῥηγίνων καὶ ἐγγόνους αὐτοῦ εὐνοίας ἕνεκεν ἇς ἔχων διατελεῖ εἰς τὸν δᾶμον τῶν Ῥηγί-

νων· τὰν δὲ βουλὰν τὸ ἁλίασμα κολαψαμέναν εἰς χαλκώματα δισσά, τὸ μὲν ἀναθέμειν εἰς τὸ βουλευτήριον, τὸ δὲ ἀποστεῖλαι Γναίῳ Αὐφιδίῳ.

vacat 1 versus

[— — — — ἀπέ]κ̣τεινε ∙

vacant 2 versus

ἀπελευθέρους μου καὶ εἴ τις ἕτερος

ἄλλος μὴ ἐξὸν αὐτῷ εἶνε μήτε

[— — — — — — — — — — — —]

Ἀγαθ[εῖνος?]

[Ἀγ]α̣θοστ[ράτῳ?]

Θ(εοῖς) Χ(θονίοις)

Ἀγριππείνῃ θυγατρὶ ❦

ζησάσῃ ἔτη ∙ γ ∙ μῆ(νας) ∙ α ∙ ἡμ(έρας) ∙ κζ

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις)

Ἀκουιλείνῳ

τέκνῳ ἀσυνκρίτῳ

Χρωμάτις π‵ατὴρ′ καὶ Σουλπι-

κία Κρησκεντεῖνα μήτηρ·

χαῖρε Ἀκουιλεῖνε.

Αὐρ(ηλίου) Δομνείνου

καναλικ․λαρίου καναλικλαρίου

Σεκουν-

δείνᾳ.

L-

[το]λμήσῃ ἕτερον

[σῶ]μα ἐνθεῖναι

[πλ]ὴ̣ν τοῦ ἐμοῦ ἢ

ζησάσῃ ∙ ἔτη ∙ κϛ ∙ καὶ

Φαυστείνῃ ∙ γυναικὶ

Ἀβάσκαντος

ἄμφω κηδεύσας, τοὐμὸν ἑόν τε δέμας·

οὐ γὰρ ὁ τεθνώτας καταθεὶς κεῖνο[ς] τόδ’ ἔρεξεν,

ἀλλ’ ὁ πρὸ τοῦ θανάτου τοῦτο νόῳ θέμενος.

ἐνκύρσας λαϊνέᾳ στήλλῃ τάχα καὶ σὺ δακρύσεις·

μητρὸς ἀπ’ ὠδείνωμ μ’ ὡς εἰς φάος ἤγαγον Ὧραι,

ἐκ γαίης με πατὴρ ἐμὸς εἵλατο χερσὶ γεγηθὼς

καὶ ταῦθ’ ὡσαύτως εἰάθην πάλιν, ὡς τὰ πάροιθεν.

οὐδ’ οὕτως μου Γένεσις δεινὴ πλησθεῖσ’ ἐκορέσθη,

ἀλλ’ ἑτέραν πάλι μοι νόσον ἤγαγε γαστρὸς Μοῖρα

ἡδὺς ∙ βίος ∙ τὸ ζῆν ∙ γλυκύ ∙ τὸ θανεῖν ∙ ὑποψία ∙

καὶ Γ(άϊος) Ἀνκώτιος ∙ Ῥοῦφος

καὶ Γ(άϊος) Ἀνκώτιος ∙ Ῥουφεῖνος

μητρὶ ἀγαπητῇ ∙ φιλοθέῳ καὶ

το͂ Διὸς Ξείνοˉ Ξενίοˉ.

[ὁ δεῖνα ἐτ]έθεˉ

[ὑπὸ θεο͂ θρ]ασύς.

Δεινίου

τοῦ

νας τῆς

Ἀγαθοεί-

νου Ἀγαθείνου.

[νίκη δέ μ]ου ∙ μήτηρ ∙ μοῖρα δ’ ἔδω-

[κέ μοι ὧ]δε θανεῖν ∙ ἑ‵κ′κέδεκα

[ἔτη ζή]σας ∙ κεῖμαι ∙ δὲ νῦν

[ἐπὶ ἱερέος]

[τοῦ δεῖνος τοῦ δεῖνος]

ἀρχόντων δὲ

[․ υ(ἱὸς) Ἰ]ουλιανός ∙ συνπρυτάνεις ∙ Γ(άιος) ∙ Ποπίλλιος ∙ Γ(αίου) ∙ υ(ἱὸς) ∙ Φρε-

[κουεντ]εῖνος ∙ Τ(ίτος) Βέττιος Δομιτιανός ∙ μάντις ∙ Γ(άιος) ∙ Νουμώ-

[νιος Κε]ρεάλης ∙ ἱεροκῆρυξ ∙ Γ(άιος) ∙ Ἰούλιος ∙ Συντροφιανός·

[ὁ δεῖνα ἀνέθεˉ]κεν θεᾷ [— (?) —]

Ἄνθου ΡΗ Ῥηγείνου χείρ· κεραμεὺς Ἑρμέρως· Φάλακρε χαῖρε.

Σωτήριχε κίναιδε ψευδοκαμινάρι· Πριμογένη μάλημπτε.

πᾶσι γὰρ [εἰν οἴ]εσσιν ἐμοῖς

[θεός. τύχα. τοῦ δεῖνος δαμιοργέοντος ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος δίδωτι καὶ θα]-

[νὸν καὶ ζοὸ]ς̣ ∙ Π̣ο. ∙ Φ̣ι̣λ̣ύ̣λ̣λ̣α̣ι̣ [— — — — — — — ἀργυ]-

[τὸ ἡρῷο]ν(?) τοῦτο ἀν-

[έστησαν (filio) τῷ δεῖνι], ὃς ζωῆς ε[ἶ]-

[χεν ἔτ]η τρία κ[αὶ]

Ἀννία

Φαυστεῖνα.

Λικινία

Φαυστεῖνα.

Ποπηνίῳ Pupienio,

Βαλβείνῳ

Ἰννοκεντι-

ση̣ν̣[— — — — — — — — — — — — — — —]

οὐ γὰρ ἔην κεῖνος θνητὸς νε[— — — — —]

οἷόν φασιν Ἔρωτα ἐν ἄνθεσιν ε̣[ἰαρινοῖσι]

παίζειν ἐν λέκτροισι νέης χρ[υσῆς Ἀφροδίτης]·

τοῖος ἔην Πήγασος ἐμὸς παῖ[ς, ὃς τὸ ποθεινὸν]

[π]ᾶσιν ἐν ἀνθρώποισιν κλέος [αἰώνιον ἕξει].

εἰσοράᾳς με φίλος Φαῦ̣[στον, ζαθέης ὃς ἔπαρχος]

Ῥώμης ξεινοδόκον θῆκ̣[α τόδε στάδιον].

εἰσέτι δ’ ἀγγελίης τε θρασυπτολέμ[ου τόπος οἰκτρὸς]

ἑζομένους δ’ ἵπποισιν ἰδὼν ἑκάτερθ[εν ἀκάνθης]

Φαῦστον ἀνυμνήσεις καὶ πρὶν ἰ[δεῖν τὸ τέλος].

[ὁ δεῖνα τὸ μνημεῖον κατεσκεύασεν ἑαυτῷ καὶ γυναι]κὶ ἑαυτοῦ Αὐρ(ηλίᾳ) Δομιτίᾳ καὶ τέκνοις ἑαυτοῦ [τοῖς δεῖνα ζῶσιν — — — —].

[ἐὰν δέ τις ἐπιχειρή]σας ἕτερον καταθῆται, δώσει τῇ λανπροτάτῃ [․․․․․c.15․․․․․․]

[ἀμφὶ] Βελήδαν. vacat

[βου]λεύῃ τί σε δεῖ ποιεῖν, [Σεβαστέ],

[τῆ]ς μακρῆς περὶ παρθένο[υ Βελήδας],

Βελήδαν.

[εἰ δὲ βου]λεύῃ τις ἕδει ποιεῖν [τι]

[χρησίμω]ς μακρῆς περὶ παρθένο[υ, τὴν]

νόντος ἀδελφός, ὃς βού-

λεται νῦν ἐξελθεῖν ἰς

τὴν πατρίδα τὴν ἰδίαν.

ταλικὴν γῆν, ἐχ-

θεινο[ί]η[τ]ε

τὰς Ῥωμαίων πύλασ-

ὧν ἀπὸ μὲν πτανῶν Πίγρης τάδε· ταῦτα δὲ Δᾶμις

τετραπόδων· Κλείτωρ δ’ ὁ τρίτος εἰναλίων.

ἀνθ’ ὧν τῷ μὲν πέμπε δι’ ἠέρος εὔστοχον ἄγρην,

ὁ θρασὺ[ς] ἀνθέστακεν Ἔ̣ρως [τῶι Πανὶ παλαίων],

χἁ Κ̣ύπ̣ρ̣ι̣ς̣ ὠ̣δείνει, τίς τίνα [πρ]ῶ̣[τος] ἑλε̣ῖ̣·

[ἰ]σ̣χ̣υ̣ρ̣ὸς μὲν ὁ Πὰν καὶ καρτερός, ἀλλὰ π̣α̣νοῦργος

[ἀμφὶ] Βελήδαν.

[βου]λεύῃ τί σε δεῖ ποιεῖν, [Σεβαστέ],

[τῆς] μακρῆς περὶ παρθένο[ιο τῆσδε],

[στοι]β̣ά̣δ̣’ ἐμοὶ παστῶν δᾳδουχοῦσιν συ[νέφηβοι]

[κ’ εἰλ]α̣πίνας πεινοῦσιν ἐν ἡμετέρο[ισι δόμοισιν]

[αἰ]ν̣οῦντες γενέτην καὶ υἱέα δοξάζον[τες]

ἥρωος τάφ[ον, ὃς κατάκειται τοῖσδε]

μυχοῖσιν | εὐξεί̣[νοις ⏑ ⏑ – – ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ –] |

οὔνομα δ’ Ἀβ[ροκόμας, πάντων δ’ ὑπερεῖχεν ἐφήβων] |

μάρψεν θηλυτέρ̣[ην σύμβιον ἑλκόμενοι],

οἶμον δ’ εἰναλίην [βιότου ταχέως ἀνύσασα]

[ὡρμίσθη πάντων εἰς ἐνέρων λιμένας]

[αὐτὸς καὶ ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ –]ς ἦν τῷδ’ ὁ βραβεύων, | εἰσόροπον παρέχων ἀνδρὶ φιλοφροσύνην. |

[οὐδέ μιν εἰν Ἀίδῃ στυγναὶ] Μοῖραι κατέχουσιν | εὐκέλαδ[ο]ν κιθάρης γῆρυν ἀμειψαμένην, |

[ἀλλὰ θανοῦσ’ ἀπέβη μακάρ]ων ἕδος ἢ πρὸς Ὄλυμπον ∙ | ἥ με Φιλητ[αίη]ν θρέψατο μουσοπόλον.

εἰσοράᾳς με φίλος Φαῦ[στον, ξένε, τὸν πρὶν ἐόντα]

Ῥώμης ξεινοδόκον θηρο[συνῶν τε φίλον].

εἰσέτι δ’ ἀγγελίης τε θρασυπτολέ[μου θρόος ἠχεῖ]

καὶ δὲˉ καὶ συχνοˉν ℎοδὸν ἔρχεαι, ℎάν τε καὶ ἄλλοι

μύσται καὶ βάχχοι ℎιερὰν στείχοσι κλεινοί.

καὶ δή τοι ἐλεοῦσιν ℎυπὸ χθονίωι βασιλῆϊ·

καὶ δή τοι δώσουσι πιεῖν τᾶς Μναμοσύνας ἀπ[ὸ] λίμνας·

καὶ δὴ καὶ συχνῶν ℎοδὸν ἔρχεαι, ℎάν τε καὶ ἄλλοι

μύσται καὶ βάχχοι ℎιερὰν στείχουσι κλεινοί.

καὶ δή τοι ἐλεοῦσιν ὑπὸ χθονίωι βασιλῆϊ,

καὶ δή τοι δώσουσι πιεῖν τᾶς μναμοσύνας ἀπὸ λίμνα[ς].

καὶ δὴ καὶ σὺ πιὼν ὁδὸν ἔρχεαι, ἅν τε καὶ ἄλλοι

μύσται καὶ βάχχοι ἱερὰν στείχουσι κλεινοί.

ΤΟΝ ΛΥΤΟΝ

τὸν αὐτὸν αἰνῖν αἰνεῖν καὶ sc. ψέγειν ἀνδρὸς κακοῦ.

ἐν τῇδε γαίῃ ξεῖ[νος]

ὢν λείπω [φά]ο̣ς, | ἱ[ρῆς]

[ὁ δεῖνα ἀνέ]-

[θηκεν κατὰ]

[ἐπὶ ἱερέως]

[τοῦ δεῖνος τοῦ δεῖνος]

ἀρχόντων δὲ

[γαῖα, | σεῦ πάρ]α δ’ ἐν τιμαῖς πρᾶ-

[τα λαβεῖν λέγ]εται | ὦ μάκαρ,

[ἀλλά σ’ ἔπαινο]ς ἐς ἀελίου πάλιν

[προ]σκυνεῖ[ν ἄρ]ιστον

εὖ δέ τοι εὐσεβέεσσι καὶ ἡρώων ἀλεγίζειν.

[— — — Βι]κτωρίᾳ ∙ ἰδίᾳ σ[υμβίῳ]

[ὁ δεῖνα ἐ]ποίησεν μ[νήμης]

[χάρ]ιν ∙ ἔζησεν [ἔτη (tot)].

μή με φίλοι πενθεῖτε μάτην· χαί-

ρειν γὰρ ἄμεινον· ❦ / γηράσας λιπαρῶς

ἔλαβον καμάτων ἀνάπαυλαν ❦ /

τὸ Διὸς Ξείνο Ξενίο.

[ἐνθάδ]ε κῖτε Ἀθηνόδω[ρος υἱὸς τοῦ δεῖνα]

[ἀπὸ — — —]χεας, ζήσ[ας ἔτη —ʹ, ἀπέθανεν(?)]

... κατα-

[κεῖντ]ε̣ Ἀντίοχος Γαλ[άτης]