τὸν Χαρίτων με γέμοντ’ ἐσορᾷς

κλεινὸν Χαρίτωνα ∙ / μοῖραν ἀνα-

πλήσαντ’ Αὐσονίῃ ἐνὶ γῇ ∙ / τίκτε

Ἰταλίς· αἰαῖ, ποῖ πόθεν

ἧκε θανεῖν.

ης ἕνεκεν. / εὐψύχει δι’ ὅλο-

υ καὶ εἴλεος ἴσθι καὶ ἡμε-

ῖν / εἴ τι καὶ ἐν θνητοῖς ἐ-

στι χαρᾶς δύναμις.

ύνκριτον ὧδε σὺν

αὐτῷ / οἰκεῖν βουλο-

μένη μετὰ φῶς γλυ-

[ἄθρησο]ν Νείλου ∙ ἀλε-

[γεινὸν τῇ]δε τὸ μνῆ-

[μα] / [ὃν κτά]νε [ἀ]ϋ̣τμ-

πόσων δ’ ἔθνηισκες τῶν ἐτῶν ∶ δὶς εἴκοσιν.

ἐχρῆν σ’ ἔτι ζῆν ∶ ἀλλὰ καὶ θανεῖν ἐχρῆν ∶

γενναῖά σου καὶ χαῖρε ∶ καὶ σύ γ’, ὦ ξένε·

παρθένον ἣν ἔλαβον, Σωτᾶς Ὀλυμπιάδι πέποικα ∙ / στοργὴ

γὰρ μεγάλη τῶν ἀμφοτέρων διέμεινεν ∙ / ὡς ὅπου φῶς

τὸ γλυκὺν παρέμεινε ἀκτεῖσι ἐπιλάμπων ∙ / ἡδὺν ἀπὸ

στόματος καὶ γλυκὺν ὡς μελίτιν ∙ / ταύτην τὴν στ̣ή-

[ἔμολ]ον περὶ πά[τρης]· /

[νῦν λεί]πω πατέρα, [ξείνῃ δὲ]

ἔθανον κατὰ μοῖ̣[ραν]. /

[— — — — — — — —]

[— —]ΜΕΙΝΕΘ[— —]

[— —]ΙΘΗΡ[— — —]

γῆ, κεφαλὴν ∙ ἱερὴν κρύπτεις ∙

∙ σεμνοῖο Μαρείνου ∙ /

ἀνδρὸς ὑπερθύμοιο καὶ

Μαργαρίδος τόδε σῆμα ἑῆς

Εὔηνος ἔτευξεν / εἵνεκα μνη-

μοσύνης τῆς φιλίης ἀλό-

ἀθανατ[— — — — —]

ξείνην [— — — — —]

Ἰταλίης [— — — — —]

vacat

ὁ κεινήσας τὸν βωμὸν

ἢ ἄλλον τῶν ἐκ τοῦ τάφου

σώφρονα Κρησκεντεῖναν ἔχων τάφος ἐνθάδε κεύθω,

τὴν πάσης ἀρετῆς κῦδος ἐνενκαμένην,

ἔνθα με τὴν Κλείν̣[ην]

ἐκάλυψεν γαῖα πελώρη /

μνημεῖον τόδε μοι π̣οῖσεν θρέψασα γλυκεῖα

Φαυστεῖνα, μητρὸς πλε̣ῖον ἐμοὶ φιλίη,

ἣ καὶ ζῶντα φίλησεν ἀεὶ θανέοντά τ’ ἔτεισε.

φείσαντο προτέρων μνησάμενοι δακρύων.

δείλαιοι τροφέων κειναὶ χέρες αἳ συνέλεξαν

τὴν ὀλίγην σποδιὴν οὐκ ὀλίγης ὀδύνης.

[τ]όδ’ ἔθη̣[καν] / ὡ̣ς π[όσ]ις ἁδυ[επ]ή[ς], μνῆ[μ’] ἐπι-

γεινομέν[οις].

[Iul]i[a] Civ[ilis]. Iulia Zosime

Γάιος [Ἰ]ούλιος Ἀλ̣θ̣α̣[μένης?]

ἐννέα οὐ κάμψας ἔτη, ξεῖνε,

Ἰούλιος ἐνθάδε κεῖμαι

ἔξοχα δ’ αὖ γενέτῃσιν ἐπεὶ μοῦνος γένετ’ αὐτοῖς.

αἴθε σε μήτ’ ἰδέειν μήτε κτήσασθαι ὄφελλον,

Ἀσφαλίων· μέλλες γὰρ ἀνιάσειν με ὅσον ἥσθην

στωμυλίαισι τεαῖς νηπιαχευομένου.

ὃς θνητοῖς ψυχὴν πεί-

σας ἐπὶ σώμασιν ἐλθεῖν /

τὴν αὑτοῦ μέλεος οὐκ ἀν-

έπεισε μένειν.

σα / τὸ φῶς, ❦ σὺ δ’ ἀναγνοὺς κλαῦ-

σον, / ξεῖνε, τὸν Εὐνόης τύμβον

[ἐ]π[ε]ρ̣χ̣ό̣[μ]ενος.

[Ἑρμι]ό̣νης τ[όδ’ ἄγα]λμ’ ἐσορᾶς, ὦ [ξεῖν’, ἐ]π̣ὶ τύμ̣β̣[ῳ]·

[Ἀστ]ακί[ης γ]αίης ἥ τοι ἐγὼ γε[νό]μη[ν],

Ἄϊδος ε[ἴ]σω /

δεύτερον αὖτ’ ἀνέμεινα

[τ]ὸν ἐκ πάτρης ἅμ’ ἰόντα· /

τ’ ἐμῶι μέγα πῆμ’ ἔλιπον καὶ μη-

τρὶ ταλαίνηι, / οἷς ἔπορον δεινὴν

ἄλγεσιν ἀμπεχόνην. / εἰ δὲ θέλεις

δάκρυσιν Εὐπρόσδεκτος ὀδυράμενος θαλεροῖσιν,

πασάων γνώμαισιν ἀμείνονα θηλυτεράων·

Τράλλεως ἦν δὲ γένος καὶ γῆς Ἀσίης ἐρατεινῆς·

φῶς ἔλαβεν δὲ βλέπειν τόδ’ ἐλεύθερον ἐκ βασιλήω̣ν,

φῶς ὅτ’ ἐν ἀνθρώποισιν ἐδέρκετο, πρὶν δ̣ι̣ὰ̣ Λ̣ή̣[θην]

ἦ γὰρ ἔης αὐτῶι κεχαρισμένος ἐξέτι παίδων,

ἤπιος, ἐσθλὸς ἰδεῖν, εὔνοος, ἀγχίνοος,

καρπαλίμως γράψαι σημή[ι]α δίπλοα φωνῆς

Δατείβας̣ / [ἀλγι]-

νόεν ∙ Μα[κρεῖ]-

νος σύνβ[ιος εἷσε]

ἀγα[πητῇ].

προμοίρῳ /

τεῦξα Γαλακτεῖνος

ἀρτιθαλεῖ φθιμένῃ.

αἴλινον ὧδε

Μακρεῖνος, /

πατρὸς Μα-

κρείνου ∙

Γλυκέρας

ἀνέρες, οἳ πάρος Αὐσονίων

πέδον εἵκετε, ξεῖνοι, /

βαιὸν ἐπὶ τραφερῇ χθονὶ δερ-

κης δ’ ὑψιμέδοντος /

τύμβῳ εἰναλέῳ πεπεδημέ-

νος ἤνυσεν οἶμον· /

Ἀρτεμὼ Λακωνὶς

ἡ Σαβείνου σύνβιος / ἔτεσιν,

τοσούτοις ∙ ιδ ∙ ἀλλὰ νῦν

ξῃ, / ὃς προλέγει θνατοῖς

εὐφροσύνης μετέχειν. /

τὴν δ’ ἐπιτυμβίδιον

τιβερ ἦν ποτε Ῥώμης /

καὶ δείπνοις κρείνας

πολλὰ μετ’ εὐφροσύνης, /

ὁ κλεινὸς ἶνις βασιλέως Ἀμάζασπος,

ὁ Μιθριδάτου βασιλέως κασίγνητος,

———

Ἀλέξανδρος ὅδ’ ἐστί, Βαλεντείνῃ δὲ συνεύδει

κεἰν ἐνέρων λιμένεσσι μέγ’ αἰνητῇ παρακοίτει·

τοὺς δ’ ἄμφω χαρίεν τέλος ἔλλαχεν, οὓς κτερέιξε

χερσὶ φίλαις θυγάτηρ γλυκερὴ Παυλεῖνα τοκῆας,

ἤδη οἱ θαλέοντα τόκον κατὰ δῶμα λιπόντας

νηλὴς ὦ θάνατος, πολὺ δὴ μέγ̣’ ἀκαίρ[ι]ος ἥκεις·

χρῆν γὰρ ἐπ’ ὠδείνεσσιν ἔχειν χέρα καὶ τότ’ ὀλέσσαι·

νῦν δὲ μετὰ πτολέμους κρυερῶν τε λαφύγματα νούσων

οἵας οὐχ ὁσίως ἐλπίδας ἐξέταμες.

ἀλλὰ σύ, γαῖα, πέλοις ἀγαθὴ κούφη τ’ Ἀκυλείνωι,

καὶ δὲ παρὰ πλευρὰς ἄνθεα λαρὰ φύοις,

οὐ ∙ πίνη σ’ ∙ οὐ ∙ δίψος ∙ ἔχει ∙ σ’ ∙

ἀλλ’ οὐδὲ ∙ ποθεινὸς ∙ /

ἀνθρώπων ∙ ἔτι ∙ σοι ∙ βίοτος ∙

λυπήσας τὸ γένος καὶ φιλίους ἑτάρους· /

τύμβον δ’ Ἀντωνεῖνος ἑῷ θέτο

τοῦτον ἀδελφῷ· /

Φλ(αουία) ∙ Σαβεῖνα

Συμφόρῳ ∙

δρον γυναῖκα ∙

Αὐρήλιος Ὑγει-

νιανὸς γλυκυ-

τάτῃ συμβίῳ.

ὥραν μίαν·

χαίρειν τοῖς ἄνω.

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

Φιλείνῳ ∙ συμβίῳ ❦

γλυκυτάτῳ ∙ συνζή-

Φαβία ∙ Αἰλία ∙ Φαβιανὴ ∙ Φαβίῳ ∙ Ὀνήτορι ∙ τῷ ἰδίῳ

χαίρειν·

τόπον ὃν παρεκάλεσας ἐν τοῖς κήποις μου

δῆλόν σοι ποιῶ· οὗ μηδεμίαν ἀμφισβήτη-

σίν σέ ποτε ἕξειν ἐξ αὐτῶν τῶν γραμ-

μάτων μου δῆλόν ἐστιν, σοὶ δὲ ∙ διαφέρειν

τὸν τόπον τοῦ μέτρου τοῦ οἰκοδόμησας·

τοῖς ἐπάνω

χαίρειν.

δίᾳ Οὐικτ-

ωρείνῃ· εὐ-

[ψύχει].

[σαυτ]ὸν ἀφθόνως ∙ τὸ γάρ ποτε

[δεῖ]ν σε θανεῖν Μοίραις

μ̣εμέληται.

[— — — Σεκουν]-

δείνῃ θυ[γατρὶ]

ζησάσῃ ἔτη ιʹ ἡ-

δίων καὶ Χρη-

στεῖνα ∙ γονεῖς

μνείας χάριν.

Σαλευία

Ἀκυλεῖνα

μήτηρ

[— —]ιος Ῥηγεῖν̣[ος ετ —]

[— —]κία Πετρωνία [— — —]

[— —]ίῳ Ῥηγείνῳ vac.

[— ε]τ Ἰλάρῳ ετ Ἰου[λι—]

Γ(αίωι) Πλεινίωι

Εὐτύχωι

κωμῳδῶι

Γ(άιος) Πλείνιος

Ζώσιμος

ίῳ τέκτῳ

Ν Παυλεί-

νῳ ἐνιαυ-

τῶν ἑπ-

Θ(εοῖς) ∙ Κ(αταχθονίοις).

Λ(ούκιος) ∙ Π. ∙ Σατορνεῖνος

ετ ∙ Αἰ(λία) ∙ Ἡλιὰς ∙ ετ

Δόξῃ ∙ συμβίωι καὶ ❦

Φλαουίωι ∙ Τελεσείνῳ ∙ υἱῷ ∙

αὐτῆς [καὶ ἀπε]λευ∙θέροις

Μ(άρκος) Οὔλπιος Ἀλέξανδρος ἐποίησεν ζῶν ἑαυτῶ καὶ τοῖς

ἰδίοις Λονγεινίῃ Φιλίππῃ συμβίῳ καὶ Αἰλίαι Φαυστείν[ῃ]

καὶ Οὐλπίῃ Καλλιφανίῃ καὶ Αὐρηλίῳ Φιλίππῳ καὶ Οὐλ-

τ̣ίνι τόπος ἐχαρίσθη ἀπὸ Μινδίων κληρονόμων

[Μ]ινδίης Ῥηγείνης μέχρι τῆς εἰσόδου τῆς θυρὸς

[τ]ῆς κοινῆς. in fr(onte) ∙ p(edes) ∙ XVI ∙ in ag(ro) ∙ p(edes) ∙ XVII

Βαλεντεῖνε ἄλυπε

χαῖρε.

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

Ὁρτησεῖνος ∙ ἐνθάδε κεῖ-

ται γενόμενος μὲν ἀνὴρ ἄρι-

εἴκοσει

μνήμης χάρε-

ιν.

Νείκη ∙ ἣ ∙ καὶ

Μαρκελλεῖνα

Ἀπάμισσα

[(nomen patris)]

[κα]ὶ Μόσχει̣[ν]

[Ε]ὐ̣τυχίᾳ θυγα̣-

Μανει∙λ(ίᾳ) ∙ Αὐγ(ουρείνῃ?) ∙ Κλα[υδίῳ]

Θεμ(ίσωνι?) ∙ Κλαύδιοι ∙ Σαῦρ̣[ος]

Τειμόθεος Μαρκελλε[ῖ]-

να Θεμισσωνὶς Αὐγουστᾶλις

τέκνα γονεῦσιν μνήμης χάριν

ὧδε δύο ἄωροι κεῖν-

ται ∙ ἀδελφὸς καὶ ἀδελ-

Κλ(αύδιος) ∙ Χάραξος ∙ καὶ

Αἰλία Σαβεῖνα

Ἑρμογενείᾳ ∙ θυγατρὶ

Τιβερίωι Κλαυδίωι

Κουιρείναι

Μενεκράτει ἰατρῶι

Κατυλλεῖνος

ἔζη[σε]ν̣ ἔτη

Θ(εοῖς) ∙ Κ(αταχθονίοις).

Μ(άρκῳ) ∙ Κανεινίῳ

Πρωτοκτή-

Ἰουλίᾳ

Ῥουφείνῃ

Βάσ∙σ∙ος

Ἰουλιὰς Κρισπεῖνα ἀνδρὶ γλυκυτάτῳ

καὶ σοφιστῇ

Ἰουλία ∙ Γα∙ι∙ανὴ

Ἐρασείνῳ θρε-

πτῷ ἐτῶν ∙ ι∙γʹ·

τοὺς ἀγαθοὺς καὶ ∙ θανόντας

εὐεργετεῖν δεῖ.

ης δοῦλ̣[ος?]

Σατουρν[είνου] Σατουρν[είνης].

νείτης Παλαι-

στείνῃ, ἀδελ-

φὸς Ἀντωνεί-

νου, στρατιώ-

της χ(όρτης) η πρ(αιτωρίας).

βείῳ ∙ μνείας ∙

∙ χάρειν ∙

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

Ἐρασείνῳ οἰκέ-

τῃ τειμίῳ κα-

καὶ Κηνσω-

ρεῖνα τειμι-

ωτάτηι ἀπελευθέρᾳ

κʹ υἱῷ πραγματευ-

τοῦ Περεγρείνου

μνίας ∙ χάρ(ιν) ∙ ἐποίησεν.

οὐδεὶς ∙ ἀθάνατος ∙

μνήμης εἵνεκεν.

Γρανία Ὑγεία ∙ ἐ(τῶν) ∙ κʹ ∙ ἕξ,

ἣ δὲ ∙ Ἰ(ουλία) ∙ Παυλεῖνα ∙ ἐ(τῶν) ∙

ἦν ∙ ι∙βʹ ∙ Π(όπλιος) ∙ Κορ(νήλιος) Μάγνος

Μ(άρκον) ∙ Αὐρήλιον

Σατουρνεῖνον

τὸν λαμπρότατ(ον)

[— —]ατίαν Στατειλίαν

Παυλεῖναν ∙ Ἰουλιανὴν

Φιλίππαν

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

Ἄπφειν

υἱῷ ἰδί-

Μ(άρκος) ∙ Ἀντών[ιος]

Ῥουφεῖ[νος]

Πανταγάθ̣[ῳ]

αι ∙ Κλαυδειαι

Σαβειναι κα-

ρισσιμε.

Ἡρώδης μνημεῖον καὶ

τοῦτο εἶναι τῆς αὑτοῦ

συμφορᾶς καὶ τῆς ἀρε-

φῷ ἐποίησεν

μνείας χάρειν.

θεν Ἀφροδισιάς ∙ εὐσεβεί-

ης δὲ εἵνεκα, ἧς τοὔνομα

ἐκόσμησα, καὶ γέγονα Ἄλ-

κηστις ἐκείνη ἡ πάλαι φί-

λανδρος ἣν καὶ θεοὶ καὶ βρο̣-

τοὶ ἐμαρτύρησαν σω-

φροσύνης εἵνεκα. τού-

των δ’ ἐμοὶ μίζων μάρ-

συμβίωι καὶ θυγατρὶ

μνήμης εἵνεκα ἐποίει ∙ ∙

[ν]ῷ ∙ Κορν[ή]-

[λιο]ς ∙ Σαβεῖ[νος].

Αἰλιανὴ ∙ Αὐρηλίῳ

Ῥουφείνῳ υἱῷ ∙ γλυ-

κυτάτῳ ∙ ὃς ∙ ἔζη-

Αἰλίᾳ Ματρώνῃ τῇ ἀμειμήτῳ συμβίῳ τὴν μουσόπλαστον λάρνακα

καὶ Κοκκηΐῳ Βεννιανῷ κρατίστῳ τῷ ποθεινοτάτῳ υἱῷ Κοκκήϊος

Ἰουλιανὸς Συνέσιος, κράτιστος δουκηνάριος, Ἀντιοχεὺς τῶν

[․․․․]λ̣είου γλυ̣[κυτ]άτ̣ου̣

[․․․․] καὶ ποθ[ειν]ο̣ῦ βρε-

[․․]υς Αἴλ(ιος) Αὔγεν̣δος ἀπο-

carissimis ∙ et ∙ sibi ∙ p. ∙ eor(um)

[ἐν τῷ]δε τόπῳ κεῖνται δύο.

παίῳ ∙ ἐποί-

ησαν εἵνε-

κε μνείας

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

Ἀγαθεῖνος

Ἁβροκόμᾳ τῷ

[π]ονηροὺς

γείνετε

θεὸς

ἐν σταδίοις τετεύ-

χειν ∙ καὶ πρῶτον

σ̣τεφθεὶς στάδιν καὶ

Τιβέριος ∙ Κλαύδιο̣[ς]

Κυρείνα ∙ Πατρόβ[ιος]

Ἀντιοχεὺς ∙ ἀπὸ Δάφνης ∙ ὁ καὶ ∙ Ἀλ[εξαν]-

[Αὐτοκρ]άτορα ∙ Καίσαρα

[θεοῦ Ἀντ]ωνείνου ∙ Εὐσεβ(οῦς) ∙ Γερμ(ανικοῦ)

[Σαρμ(ατικοῦ) υἱόν, θ]εοῦ Κομμόδου ἀδελφ(όν),

[θεοῦ Ἀντων]είνου ∙ Εὐσεβ(οῦς) ∙ υἱωνόν,

[θεοῦ Ἁδριανο]ῦ ἔγγονον ∙ θεοῦ ∙ Τραιανοῦ

Ἁδριανῶι

Ἀ̣ντωνείνωι ∙ Σεβαστῶι

Εὐσεβεῖ

θεοῦ ∙ Τραιανοῦ ∙ Παρθικοῦ ∙ υἱωνός ∙ θεοῦ ∙ Νέρουα

ἔγγονος ∙ Τίτος ∙ Αἴλιος ∙ Ἁδριανὸς ∙ Ἀντωνεῖνος

Σεβαστός ∙ ἀρχιερεὺς ∙ μέγιστος ∙ δημαρχικῆς ∙ ἐξουσίας

ξυστικῇ ∙ τῶν ∙ περὶ ∙ τὸν ∙ Ἡρακλέα ∙ ἀθλητῶν ∙ ἱερονεικῶν ∙ στεφα-

νειτῶν ∙ χαίρειν·

ἐκέλευσα ∙ ὑμεῖν ∙ ἀποδειχθῆναι ∙ χωρίον ∙ ἐν ∙ ᾧ ∙ καὶ ∙ τὰ ∙ ἱερὰ ∙ κατα-

θήσεσθε ∙ καὶ ∙ τὰ ∙ γράμματα ∙ πρὸς ∙ αὐταῖς ∙ ταῖς ∙ Θερμαῖς ∙ ταῖς ∙ ὑπὸ

Τ(ίτου) ∙ Αἰλίου ∙ Ἁδριανοῦ̣

Ἀντωνείνου

Σεβαστοῦ ∙ Εὐσεβοῦς ∙ υἱῷ

πατὴρ ∙ πατρίδος ∙ συνόδῳ ∙ ξυστικῇ ∙ τῶν ∙ περὶ τὸν

Ἡρακλέα ∙ ἀθλητῶν ∙ ἱερονεικῶν ∙ στεφανειτῶν ∙ χαίρειν·

καὶ τόπον ἔνθα ∙ βούλεσθε ∙ κελεύσω δοθῆναι ὑμεῖν ∙ καὶ ∙ οἴκημα

ὡς τὰ γράμματα ἀποτίθεσθαι τὰ κοινά· καὶ εἰ τῶν διπλῶν τὴν

μεταποίησιν ∙ ἀνανκαίαν ∙ νομίζετε, τοῦτο ἐφ’ ὑμεῖν ἐστιν.

ἐπρέσβευεν Οὔλπιος ∙ Δομεστικός ∙ εὐτυχεῖτε.

[— — σατυ]ρικὸν Τήλεφ̣[ον — — — — — — — — —]

[— — —]ς ἐν Ῥόδωι δευ[τερ— — — — — — ὁ δεῖνα]

[— Λή]ναια ἐνίκα Εὐδ̣[— — — — — — — — — ὑπο]-