Λουκίῳ Ἀυδί-

ῳ Καμερεί-

νῳ ζήσαν-

τι ἔτη ξʹ.

Βάσσος ἐγὼν

ὅδ’ ἐκεῖνος, ὃν

ἔκτανε Δύσφορ-

Αὐρηλία Σαβεῖ-

να ∙ τῷ ∙ ἀειμν-

ήστῳ ∙ Λαιτια-

Αἴλιος Ἀργολικὸς ἑαυτῷ

καὶ Αἰλίῳ Ῥουφείνῳ ἀδελφῷ

καὶ τοῖς ἰδίοις ἐπόησεν.

Ἀννίᾳ

Φαυστείνᾳ

〚θυγατρὶ〛

τεκούσῃ ∙

Σέριος Αὐγουρεῖνος

∙ ὁ κράτιστος.

βόμενος καὶ ἀναγκάσας συν[θέσ]-

θαι, οὐκ ἐμμείνας τῆι πίστει

Ὀκτάουιον ἀπέκτεινεν, Σύλλας

δ’ ἐπὶ τῆις τῆς Ἀττικῆς Ἀθήνας

κλείσας διαδιδράσκοντα

ἀπέκτεινεν· ἀφ’ οὗ ἔτη ϟηʹ.

[ἀφ’] οὗ Σύλλας δικτάτωρ ἐγένετο,

τὸν μηρόν· ὕστερ̣[ο]ν διὰ Ἑρμοῦ

δίδωσιν Ἰ[νοῖ] τρέ[φ]ειν

Λαομέδοντα καὶ τοὺς υἱ-

οὺς [ἀποκτείνας] πλὰν

Πριάμου, [Τελαμ]ών τε

[— — — — — — —]ΤΟ κατὰ κρά-

τ[ος δ’ Ἦλιν ἑλὼν Αὐγεί]αν ἀ[πέ]κτ[ει]-

[νε καὶ τοὺς] υἱοὺς πλὰμ Φυλέ-

[ως· ἑλὼν δὲ] καὶ Πύλον Ἡρακ-

πον. Ἡρακλῆς μὲν οὖν Τραχ-

εῖνα ᾠκοδόμησε πόλιν καὶ Τι-

ρυνθίους ἐν αὐτᾶι κατῴκισε. το-

αν τε εἷλε, Πολύγονον καὶ Τηλέ-

γονον ἀπέκτεινε, πόλιν τε

Ἄβδηρα ἐπὶ Θρᾴκας Ἡρακλῆς ᾤ-

εἰς δὲ Αἴγ[υπτον profectus]

ἀπέκτε[ινε Busirin κτλ.]

Ἀμφιτρύων ὑπὲρ

πρῶτα μὲν ἐν Νεμέᾳ βριερὸν κατέπεφνε λέοντα,

δεύτερον ὕδραν Λερναίαν ἔκτεινε, τρίτον δὲ

κάπρον ἐν Ἀρκαδίᾳ, στικτὴν ἔλαφον δὲ τέταρτον,

[ζω]στῆρα ἐξεκόμισσεν Ἀμαζονίδος, δέκατον δὲ

[Γηρυό]νην ἔκτεινε [καὶ ἤ]γαγε βοῦς ἀγελαίας,

ἑνδέκατον δ’ ἐξ Ἅιδου ἀνήγαγε [Κέρβερον — —],

ος ἤρκεσα πάτρῃ, |

κτεῖνα δ’ Ἀχιλ-

λῆα γήραος εὐ-

σταγμα τοῦ υἱοῦ ἀναβαίνει

πρὸς τὸν Δία, κἀκείνου ὑποσχ̣-

ομένου ποήσειν καθάπερ ἠ-

ξίου, ἀπαλλάσσεται ἡ Θέτις

αν ἀπ-

οκτεί-

νει.

Μέμν-

ον ἀπ-

οκτε-

ίνει.

Ἀχιλ-

ἀποκ-

τείν-

ει.

π[οκ]-

τείνε-

ι Πρί-

ας εἰς τὸν μηρὸν ὕστερον

δίδωσιν Ἰνῷ τρέφειν.

Ἥρας Ἀργείας ἱέρεια Εὐρυδ[ίκη κτλ.]

Ἀχαιοὺς καταδιώκουσιν

καὶ τὴν νύκτ’ ἐκείνην ἐπὶ

ταῖς ναυσὶν ποιοῦνται τὴν

τε συνχωρεῖ διαλυσάμ-

ενος αὐτοῖς βοηθεῖν.

οἱ δ’ ἀριστ[εῖ]ς ταῦτ’ ἀκού-

[άχ]ην ἀκούσας καὶ δεο-

[μέν]ου βοηθεῖν αὐτὸν

[ἢ ἓ] πέμψαι τοῖς Ἕ[λλη]-

ροκλος ἄλλους τε πολ[λο]-

ὺς ἀποκτείνι καὶ Σαρπηδό-

να τὸν Διός, τοὺς δὲ λοιπ[οὺ]-

Ἕκτωρ δ’ αὐτὸν [π]α[τά]ξας ἀ-

ποκτ[είν]ει καὶ [τῶν ὅ]πλων ἐ[γ]-

κρατὴς γείνεται. [μά]χη[ς δ]-

ὲ περὶ τ[οῦ] νεκ[ρ]οῦ [γενομέ]-

ξας Ἀστεροπαῖον ἀποκτ-

είνει· Ἀχ[ι]λλεὺς δὲ τὸν ἐν

τῶι ποταμῶι διαφυγὼ-

ου θυγάτηρ Σεκον-

δεῖνα ὑπὲρ αὑτῆς

καὶ Ποστουμίλλης

ἐποίησεν Πακκία

Σεκονδεῖνα ὑπὲρ

σωτηρίας Μάρκου

δὲ ὅσα ἔχω, τοῖς ἐντὸς

εἶναέ εἶναί μοι φίλια. πλούσιον

δὲ νομίζοιμοι νομίζοιμι τὸν σοφόν, τὸ δὲ

χρυσοῦ πλῆθος εἴη μοι

ὅσον μήτε φέρειν

μήτε ἄγειν

δύναετο δύναιτο

ΑΤΕΙ[— —]ΡΙΝΕ[— — ἀ]ριδείκετον ἀ̣νδρὸς ἀοι[δήν],

[γαῖ]α τὸν Ἀσκανίη γείνατο Παρθ̣ένιο[ν],

ἀεὶ τιμήεσσι τετιμένον ἡγεμόνεσσι,

[ἄλλοι θεοὶ] οἱ γεγραμμένοι ἐν

[τούτῳ τ]ῷ̣ μολύβ[δῳ], φθίνει[ν]

[— — — — — — — —]Η̣ΝΚΑΤΟΓΟ

[— —]ΟΟΥΗΙ[— — — —]

[— —] φθίν[ειν? — —]

ταῖς πλατάνοις, |

ἡμᾶς δὲ φρουρεῖν· κἂν γνή-

σιος ἐνθάδ’ ἐραστὴς |

[ἐ]νθ[ά]δε κεῖμαι, οὐχὶ θανών·

θνήσκειν μὴ λέγε τοὺς ἀγαθούς.

[— — — — — — — — — — — — — — — — — ἐπειδὴ ὁ δεῖνα ποιησάμεν]-

ος ἀναλώ[ματα οὐκ ὀλίγα — — — — — — — — — — — — — — τὰν συλ]-

κιπίωι τῶν Ἀκραγαντί[νων πάτριόν ἐστι καὶ ἐκ προγόνων παραδεδο]-

μένον τιμεῖν τοὺς ἀ[γαθοὺς ἄνδρας — — — — — — — — — — — — — ἐ]-

πὶ ἀγαθᾷ τύχᾳ καὶ σω[τηρίᾳ τοῦ δάμου δεδόχθαι τῶι μουνικιπίωι]

τῶν Ἀκραγαντίν[ων τὸν δεῖνα τοῦ δεῖνα (demoticum) εἴμειν πρό]-

ξενον καὶ εὐερ[γέταν — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

παιδείην ἤσκησα

[κ]αὶ εὐσεβίην προέκρεινα ∙ |

ε̣ὖ ποιέοντος ἐμοῦ

συνόμαιμον |

τούς τε γονεῖς κλαίειν μηκέτι τοὺς τ-

άλανας.

Θεανὼ Εὐνίκου? Θεινίκου?

χαῖρε.

ἀκταῖς τὴν ὅμορον Σινυητίσιν Ἀφρογένειαν,

ξεῖνε, πάλιν πελάγους βλέψον ἀνερχομένην·

ναοί μοι στίλβουσιν ὑπ’ ᾐόνος, ἥν ποτε κόλποις

Δρούσου καὶ γαμετῆς θρέψεν ἄθυρμα δόμος.

ἐκ δὲ τρόπων πειθώ τε καὶ εἵμερον ἔσπασε κείνης

πᾶς τόπος, εἰς ἱλαρὴν ἄρτιο[ς] εὐφροσύνην·

παῖς ἐμὸς ἃς καίει σὺν πυρὶ νηχόμενος.

μή με μάτην, ξεῖνοι, παροδεύετε γειτνιόωσαν

πόντῳ καὶ Νύμφαις Κύπριδα καὶ Βρομίωι.

μετὰ τῶν καταχθονίων θεῶν· ταῦτα γὰρ

γείνεται διὰ Οὐαλερίαν Κοδράτιλλαν,

ἣν ἔτεκεν Οὐαλερία Εὔνοια, ἣν ἔσπει-

Δ̣ΑΙ[—]ΙΔ̣Χ̣ΩΜ δότε εἰς μ[εῖ]-

σος ἐλθεῖν Βετρουβίῳ Φήλικι, ὃν ἔ[τεκ]ε Βε-

τρουβία Μαξίμιλλα, ὃν ἔσπειρ[ε Β]ε̣τρού-

βιος Εὐέλπιστος, εἰς μεῖσος ἐλθεῖν

καὶ λήθην λαβεῖν τῶν πόθων?

Οὐαλερία[ς] Κοδρ[α]τίλλης, ἣν ἔσ[π]ειρε

Θ(εοῖς) ∙ Κ(αταχθονίοις).

Θειναμάξῃ ἀ-

δελφῷ Ἀθη-

ἔτεκεν Φιλίστα, γένοι-

το ἐκθρὸς Λολλίας Ῥουφείνης,

γένοιτο ἐχθρὸς Ἅπλου, γένοιτο ἐκ-

γένοιτο ἐκθρὸς τῆς οἰκίας ὅλης

Ῥουφείνης, γένοιτο ἐχθρὸς Πολυβίου,

γένοιτο ἐχθρὸς Ἀμωμίδος, γένοιτο ἐκ(θρὸς)

σας ἔτη ∙ γ ∙ μ(ῆνας) ∙ ε.

〚Α〛 Αὐρηλ(ία) ∙ Οὐιβ(ία) ∙ Σαβεῖ-

να ∙ θρεπτ(οῖς) ∙ ἀξίοις ∙

μ(νήμης) χ(άριν).

Κωρυκιώτῃ

Ὑγεῖνος

υἱωνῷ

ἔζησεν ἔτη νηʹ.

Νιγρεῖνος ἀδελφὸς

ἔθηκεν.

[Αὐτοκράτορα Καίσαρα θ]εοῦ Μ(άρκου) ∙ Ἀ[ντωνείνου] Α[ὐρηλίου Ἀντωνείνου]

[υἱὸν — — θεοῦ Ἀντωνείν]ου υἱω[νόν, θεοῦ Ἁδριανοῦ ἔγγονον]

[θεοῦ] Τραιανο[ῦ ἀπόγονον — — — — — — — —]

ων καὶ ναυαρχίδος. ἄρχουσι, βουλῇ καὶ δήμῳ ΔΗΜΩΚΑΙ τῆς κυρίας πατρίδος οἱ ἐν Ποτιόλοις

κατοικοῦντες χαίρειν.

διὰ τοὺς θεοὺς καὶ τὴν τοῦ κυρίου ἡμῶν Αὐτοκράτορος τύχην εἰ καί τις ἄλλη στατί-

ἀριθμόν, καὶ ἀναλίσκοντες εἴς τε θυσίας καὶ θρησκείας τῶν πατρίων ἡμῶν θεῶν ἐνθά-

δε ἀφωσιωμένων ἐν ναοῖς οὐκ εὐτονοῦμεν τὸν μισθὸν τῆς στατίωνος παρέχειν κα-

τ’ ἔτος 𐆖 σν ∙ μάλιστα ᾗ καὶ τὰ ἀναλώματα εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν ἐν Ποτιόλοις τῆς βουθουσίας

ἡμεῖν προσετέθη. δεόμεθα οὖν προνοῆσαι ὑμᾶς τοῦ διαμένειν ἀεὶ τὴν στατίωνα· δειαμεν-

εῖ δέ, ἐὰν πρόνοιαν τῶν κατ’ ἔτος διδομένων εἰς τὴν μίσθωσιν 𐆖 σν ∙ ποιήσησθε· τὰ γὰρ ἕτε-

ρα ἀναλώματα καὶ τὰ γεινόμενα εἰς ἐπισκευὴν τῆς στατίωνος εἰς τὰς ἱερὰς ἡμέρας τοῦ

κυρίου Αὐτοκράτορος συνπεσούσης ἑαυτοῖς ἐλογισάμεθα, ἵνα μὴ τὴν πόλιν βαρῶμεν.

ὑπομιμνήσκομεν δὲ ὑμᾶς, ὅτι οὐδεμία πρόσοδος γείνεται οὔτε παρὰ ναυκλήρων

οὔτε παρὰ ἐμπόρων τῇ ἐνθάδε στατίωνι ὡς ἐν τῇ βασιδι βασιλίδι Ῥώμῃ. παρακαλοῦμεν

ἀνεγνώσθη ἐπιστολὴ Τυρίων στατιωναρίων ἀναδοθεῖσα ὑπὸ Λάχητος

ἑνὸς αὐτῶν, ἐν ᾗ ἠξίουν πρόνοιαν ποιήσασθαι αὐτοῖς 𐆖 σν ∙ ἀναλίσκειν γὰρ εἴς τε θυσίας

καὶ θρησκείας τῶν πατρίων ἡμῶν θεῶν ἐκεῖ ἀφωσιωμένων ἐν ναοῖς

καὶ μὴ εὐτονεῖν τὸν μισθὸν τῆς στατίωνος παρέχειν κατ’ ἔτος 𐆖 ∙ [σνʹ],

καὶ τὰ ἀναλώματα εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν ἐν Ποτιώλοις τῆς βουθουσίας αὐ-

τοῖς προστεθῆναι· τῶν γὰρ ἑτέρων ἀναλωμάτων καὶ τῶν γεινομένων εἰς ἐπι-

σκευὴν τῆς στατίωνος εἰς τὰς ἱερὰς ἡμέρας τοῦ κυρίου Αὐτοκράτορος σ[υν]-

πεσούσης αὑτοῖς ἐλογίσαντο, ἵνα μὴ τὴν πόλιν βαρῶσιν· καὶ ὑπεμίμνη-

σκον ὅτι οὐδεμία πρόσοδος γείνεται αὐτοῖς οὔτε παρὰ ναυκλήρων οὔτε

παρὰ ἐμπόρων ὡς ἐν τῇ βασιλίδι Ῥώμῃ. μεθ’ ἣν ἀνάγνωσιν Φιλοκλῆς Διο-

δώρου εἶπεν· οἱ ἐν Ῥώμῃ στατιωνάριοι ἔθος εἶχον ἀεί ποτε ἐξ ὧν αὐτοὶ λαμ-

βάνουσιν παρέχειν τοῖς ἐν Ποτιόλοις 𐆖 σνʹ ∙ ἀξιοῦσι καὶ νῦν οἱ ἐν Ποτιόλοις

στατιωνάριοι αὐτὰ ταῦτα αὑτοῖς τηρεῖσθαι ἢ εἰ μὴ βούλονται οἱ ἐν Ῥώμῃ αὐ-

τοῖς παρέχειν, αὐτοὶ ἀναδέχονται τὰς δύο στατίωνας ἐπὶ τῇ αὐτῇ αἱρέσι. ἐ-

πεφώνησαν· καλῶς εἶπεν Φιλοκλῆς· δίκαια ἀξιῶσι ἀξιοῦσι οἱ ἐν Ποτιόλοις· ἀεὶ

οὕτως ἐγείνετο καὶ νῦν οὕτως γεινέσθω· τοῦτο τῇ πόλει συμφέρει· φυλαχθή-

τω ἡ συνήθεια. ἀνεγνώσθη πιττάκιον δοθὲν τὸ τὸ δοθὲν? ὑπὸ Λάχητος ΠΡΕΙΜΟΓΕ-

ΝΕΙΑϹ? καὶ Ἀγαθόποδος υἱοῦ αὐτοῦ Τυρίων στατιωναρίων στατίωνος Τυρια-

κῆς τῆς ἐν κολωνίᾳ Σεβαστῇ Ποτιόλοις, ἐν ᾧ ἐδήλουν παρέχειν τὴν ἡμετέραν

πατρίδα στατίωνας δύο, τὴν μὲν ἐν τῇ βασιλίδι Ῥώμ[ῃ, τὴν δὲ — — — — —]

[ὁ δεῖνα] ἐποίεˉ

[ὁ δεῖνα —]εˉς ἀνέθεˉκε.

ες ἄλλοι· | καὶ γὰρ ἐγὼν ὑμῶν γένος εὔχομα-

ι ὄλβιοΙν ὄλβιον εἶναι, | ποινάν̣ δ’ ἀνταπέτ̣πεισα ἀνταπέτεισα

ἔργων̣ ἕνεκα οὔτ̣ι δικαίων, |

νες ἄλλοι· | καὶ γὰρ ἐγὼν

ὑμῶν γένος εὔχομαι εἶναι

ὄλβιον εἶναι. | ποινὰν δ’ ἀνταπ-

έτεισα ἔργων ἕνεκ’ οὔτι δικ-

ψυχρὸν ὕδωρ προρέον· φύλακες δ’ ἐπίπροσθεν ἔασιν. /

εἰπεῖν· “γῆς παῖς εἰμι καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος, / αὐτὰρ ἐμ-

οὶ γένος οὐράνιον· τόδε δ’ ἴστε καὶ αὐτοί· / δίψηι δ’ εἰμὶ αὔ-

ον τῆς Μνημοσύνης ἀπὸ λίμνης.” / καὐτ̣[οί σ]οι δώσουσι

πιεῖν θείης ἀπ[ὸ κρή]ν̣ης, / καὶ τότ’ ἔπειτ’ ἄ[λλοισι μεθ’] ἡρώε-

σσιν ἀνάξει[ς. | — — — — —]ίης τόδε [— — — — — — — — —]

[․ υ(ἱὸς) Ἰ]ουλιανός ∙ συνπρυτάνεις ∙ Γ(άιος) ∙ Ποπίλλιος ∙ Γ(αίου) ∙ υ(ἱὸς) ∙ Φρε-

[κουεντ]εῖνος ∙ Τ(ίτος) Βέττιος Δομιτιανός ∙ μάντις ∙ Γ(αίος) ∙ Νουμώ-

[νιος Κε]ρεάλης ∙ ἱεροκῆρυξ ∙ Γ(άιος) ∙ Ἰούλιος ∙ Συντροφιανός.

νῳ καὶ πρόξενον καὶ εὐεργέταν ποιῆσαι τοῦ δάμου τῶν Ῥηγίνων καὶ ἐγγόνους αὐτοῦ εὐνοίας ἕνεκεν ἇς ἔχων διατελεῖ εἰς τὸν δᾶμον τῶν Ῥηγί-

νων· τὰν δὲ βουλὰν τὸ ἁλίασμα κολαψαμέναν εἰς χαλκώματα δισσὰ τὸ μὲν ἀναθέμειν εἰς τὸ βουλευτήριον, τὸ δὲ ἀποστεῖλαι Γναίῳ Αὐφιδίῳ.

[Λαίτῳ τὸ βʹ καὶ Κε]ρεαλίῳ ὑπά[τοις — — —]

[Αὐτοκράτωρ Καῖσ]αρ Μ(ᾶρκος) Αὐρ(ήλιος) Ἀ[ντωνεῖνος Παρθι]-

[κὸς Μέγιστος Βρεταν]νικὸς Μέγ[ιστος Γερμανικὸς]

[Μέγιστος — — — — — — —]α̣ις κ[αὶ — — — χαίρειν]·

[— — — — — —]ανὸς εἶπ[ε — — — — —]

[— — — — Ἀ]ντωνεινο[— — — — — —]

[— — — — — —]ΟΣΩΠΟΠ[— — — — —]

οἱ ναύκληροι τοῦ πορευτικοῦ

Ἀλεξανδρείνου στόλου.

vs. 3 in rasura, postea (aet. Septimii?) additus

ὁ ἐπιμελητὴς παντὸς τοῦ

Ἀλεξανδρείνου στόλου

ἐπὶ Κλ(αυδίου) ∙ Ἰουλιανοῦ ἐπάρχου

ὑπὲρ ὑγίας καὶ νίκης Αὐτοκ[ράτορος Καίσαρος Μ(άρκου) Αὐρ(ηλίου) Ἀντωνείνου]

∙ Λ(ούκιος) ∙ Σουάλιος Λεωνίδης καὶ vacat

καὶ Ἰουλία Ῥουφεῖνα ∙ ἐπὶ παραστάτῃ Σεκούνδῳ.

Αὐτοκράτορος

Ἀντωνείνου

[— — — — —]

ἀρχιυπηρέτῃ καὶ κα-

μ̣εινευτῇ καὶ Αὐρηλίῳ

Ἐ̣φήβῳ καὶ Σαλωνίῳ Θεο-

δότῳ ἱεροφώνοις

καὶ καμεινευταῖς καὶ

τῇ ἱεροδουλείᾳ ἀνέ-

ἀνδρί τε καὶ τοκέε[σσι]

ποθεινοτάτη ∙ με[․․․]

[— — — — — — — — —]

Σαβεί̣[νᾳ]

[γ]υνα[ικὶ]

[– ⏑ ⏑ –] μ̣εμάραν̣τ̣α[ι]

[– ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑] κάμνειν |

[– ⏑ ⏑ – ἐπέπ]υ̣στο, νοῆσαι

Ἀννι[— — —]

ἐν ∙ Κ(υρί)ῳ χ[αίρειν].

Ἰούστῳ ΚΑ[— — —]

ἐν Κ(υρί)ῳ [χαίρειν].

Ῥουφείναι

μονάνδρου(!)

Χαρίτῃ· ἐν Κ(υρί)ῳ

χαίρειν.

[ἐνθάδε κῖ]-

[τε ὁ δεῖνα]

[μ]ετ̣ὰ τοῦ̣ [υ]-

[ἐνθάδε κεῖνται — — —]

[— — — κ]αὶ ․[— — — —]

μητόν τε σύνευ-

νον ❦ Παυλεῖναν

φθιμένην ἐννεακαί-

[ἐνθάψαι τινά· εἰ δὲ μή, ὑ]πεύθυνος ἔσται τῷ φίσκῳ

[δηναρίων — — ἐξουσίαν δὲ ε]ἶναι τῷ Ἀδράστῳ τεθῆναι·

[ταῦτα ἐν τῷ ἀρχείῳ ἐ]σφραγίσθησαν.

πατρίδαν ∙ πόλιν ∙ ἁγνήν ∙

ἐνθάδε ∙ ἦλθα ∙ ἀγῶνα ∙ ἰδεῖν

προκαθεζομένου ∙ βασι-

⸐

οὐχ ἔθος ἐστὶν ἐμοὶ φράζειν γένος οὐδ’ ὄνομ’ αὐτό,

νῦν δ’ ἕνεκ’ Αἰλιανοῦ πάντα σαφῶς ἐρέωι·

εἰ δ’ ἦσθα ἀθάνατος, πῶς ἐν θνητοῖς σε ἀριθμοῦσιν;

οὐ μὰ σὲ ταῦτ’ ἐχρῆν, σεμνὲ ποιητά, φρονεῖν·

ἀλλ’ ἔγνων τὸ ἀληθές· ἐπεὶ τὸ σαφὲς διαφεύγει,

ἄνθρωπόν φασιν, θεῖέ, σε, Ὅμηρε, πέλειν.

[γείτον’ Ὁ]μηρείης, φίλτατέ μοι, κεφαλῆς,

[εἰ σέ γε δεύτ]ερα ἔταξε σοφὸς κρείνειν μετ’ ἐκεῖνον

[γραμματι]κὸς κλεινὸς πρόσθεν Ἀριστοφάνης.

Ἑλένη

Εἰνώ

Ἑκάβη

[— —] θείοι̣[σι] νομίσμασι̣ [πείσας?]

[— — —]αι τις δεινὸς ἀνὴρ [— — —]

[— —]τ̣ος ἀφειδῶς ∙ ἔσχ[εν?]

[– ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ – το]ῖος φανεῖ οἷον ὁρᾶτε·

[– ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑]ην ποιεῖν θείως ἐδιδάχθην

[– ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ – ⏑ ἐ]μοὶ δὲ μόνῳ τόδε δῶρον

[– ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑] δ’ εἵνεκα τειμῆς

[– ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ – ⏑ βρ]οτῶν εἴησαν ἅπασαι̣

[–]ον ξεῖν’ ἐσορᾷς, ὃν φθε̣[ίρει μοῖρα κραταιὴ]

[– ⏑ ⏑ –] κακομηχανιη[⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ – ⏑]

[οντι] ∙ κἀμοὶ τοῦ θανάτ[ου ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑]

[– ⏑] ∙ θρηνεῖν μου χρησ[τὴν ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ – ⏑]

[⏑ –]ριν ∙ / ἔστω σοι γῆ μήτηρ [κούφη – ⏑ ⏑]

[— — — — — —]αίη εὐσεβὴς

[— — — — —]ω̣νεῖνα

[— — — — —]Ϲ̣η vv χαίρειν

[— — — — —]ν̣α γεινώσκων λέγων

[— — — —]μοιρε χαῖρε Μύρων

[— — — — — — —]υσ̣ι[․․․․] /

[ἥν ποτε θῆ]κ̣ε λαλε̣[ῖν σά]-

[φα Πιερὶς] α̣ὐτοδίδακ̣[τον]· /

ψυ∙χὴν ∙ τὴν ∙ [ὁσίην ν]-

ῆσον ἔχειν μ[ακάρων].

[χαλεπῷ θ’ ὑπ]ὸ γήρᾳ /

[δεινῶς ἀχ]θόμενοι

[τὸν βίοτον] λίπομεν· /

[οὐχὶ βροτοῖς] μοῖραν

[ἐκπροφυγεῖν δ]υνατόν.

καὶ στεφάνους ἐφόρουν· πολλο̣ῖ[ς δὲ μύ]-

ροισιν ἐχρώμην ∙ / καὶ κ̣λε[ί]ν[αισιν]

ἐκοιμώμην καὶ στρώμ̣[ασι κα]λ̣ο̣[ῖς], /

ζήσας ἀλύπως καὶ θανὼν [ὡς δεῖ θανεῖν]

ὑπὸ τόνδε κεῖμαι τύμβον [– ⏑ – ⏑ –]

ἐπὶ στομά[τεσσι βέ]βηκεν, /

θᾶσσον ἀπο[θνῄσκε]ιν οὓς φι-

λέουσι θεοί· / ἀλλὰ μό[νον τὸ ζῆν]

ἐπ’ οὖδας ἔβη[ν]

γαίης ἐρατειν[ῆς], /

ἡρπάσθην ὁ π̣[ρό]-

[– ⏑ ⏑]ωι ἥρωϊ θέσαν τόδε πά[ντες ἑταῖροι]

[κλειν]ὸν ἕδος, Κλυμένου δώ[ματ’ ἀμειψαμένωι],

[ἄρτι] γενειήσαντι, τὰ δ’ εἰς βίο[ν ἶσα γεραιῶι]

[δε]ιξαμένωι, ἀρετᾶς εἵνε[κα καὶ σοφίας]·

[ὧι] λόγος, ὧι σθεναρὴ γυμνὰ[ς πρέπεν – ⏑ ⏑ – ⏑]

%⁸¹-

[καν? Μοῖραι ἰδεῖν ἄλοχ]ον, οὐκ ἐρατοὺς θαλά-

[μο]υ̣ς. ❦

τὴν Διὸς ἀμφίπολόν με Χελειδόνα, τὴν ἐπὶ βωμοῖς

σπένδειν ἀθανάτων γρηὺν ἐπισταμέναν,

εὔτεκνον, ἀστονάχητον ἔχει τάφος· οὐ γὰρ ἀμαυρῶς

τεῦξ’ Ἐπαφρᾶς συνόμευνος Ἀλεξάνδροιο πολείτης.

Ἀγέντι ∙ εὐψύχι ❦ κἀμὲ μένει τὸ θανεῖν ∙

τῆς αὑτῆς ἠοῦς φέγγος ἀμει̣[ψαμένους].

εἴ τις δὲ τοὔνομ’ ἐκμαθε[ῖν βουλήσεται],

Χ̣ρυσηΐς, Ἐλπίνεικ̣[ος· Εὔτυχος πατήρ].

[— — — —]μι[— — — —] /

εἵνεκα συν[τυχίης δέ],

φίλη δεσποίν[η, ὁ θρέψας] /

εἰκόνες· ἃς θῆκεν Διονύσιος ὥς κεν ἁπάντων

κείνων μνημοσύνη τις ἐνὶ ζωοῖσι φέρηται.

Νύμφαι κρηναῖαί με συνήρπασαν ἐκ βιότοιο,

καὶ τάχα που τιμῆς εἵνεκα τοῦτ’ ἔπαθον,

νηπίη οὐδὲ δυοῖν ἐτέοιν τέλος ἐξανύσασα,

δὸς ∙ ἀρετῆς ∙ / τήνδ’ ἐπὶ τῷ μνή-

μης ∙ εἵνεκ’ ἔθηκε ∙ Πάρον.

χρόοισι προσώποις, /

αἰθέρος ὥστε μένειν ἀθα-

νάτοισι δόμοις. /

τοῖο ∙ / κάμψας ἄρρενα γυ-

ῖα σὺν ἀχθεινοῖσι βόεσ-

σι ∙ / γαῖα δ’ ὑπέστενε πᾶ-

σα κακόφρονος εἵνεκα

κούρου ∙ / καὶ τότ’ ἐγὼ πυ-

σοὶ τόδε πιστὸν ἔδωκε

φέρειν νόος ἄφθιτον εὖχος. /

φείδεο γῆς καὶ παντὸς ἀρι-

οὐκ ὄρφνης μουσέων ἐκτὸς ἔθηκα φρένα.

λίσσομαι ἀλλὰ στῆθι δεδουπότος εἵνεκα κούρου,

ὄφρα μάθῃς σχεδίου γράμματος εὐεπίην,

κείσεαι, οὐτιδανοῖς ἰδόμενος νέκυσι,

πουλὺ δὲ καὶ χρυσοῖο καὶ ἠλέκτροιο φαεινοῦ

ἔσσετ’ ἀεὶ κρέσσων ἣν ἔλιπες σελίδα.

Σατορνεῖνος ∙ ἐγὼ ∙ κικλήσκομαι ∙ ἐκ

δέ ∙ με ∙ παιδὸς /

vacat

[Ῥώμη καὶ ξ]είνωι κούφη πέλεν, ἥ σε μάκαιρα

[ἐσθλῶν εἰ]ς οἶκον δεσποτέων ἔθετο.

Ῥουφῖνα Κέλερος ἐξ Ἀριστεί-

νης τε ἔφυν, /

ζωὴ δὲ πλείων μητρὸς ἐν

σπλάγχνοις ἐμή, /

ὠδεῖνα λύπης δ’ ἡ τεκοῦσ’ ἠλ-

λάξατο· /

ΡΟΥ

Ῥουφείνου τάφος οὗτος, ὃν Ἀστέριόν ποτ’ ἔκλῃζον·

ὃς προλιπὼν Ῥώμης δάπεδον Νείλου πόλιν ἐλθὼν

καὶ πέλαγος διέπλευσε καὶ ἤγαγε σῶμα βυθοῖσιν

καὶ καμάτους ∙ὑ∙πέμεινε καὶ ἐν θρήνοις διέμεινε

καὶ τύνβῳ κατέθηκε καὶ αἰῶσιν παρέδωκε.

ξομεν ὡς παρεόντα /

εἵνεκ’ ἐνηείας εἵναικά

τ’ ἀγλαΐης· /

ἦν ὅτε μοῦνον Ὑγεῖνον

ἀδελφεὸν οἵ με τεκόντες /

ἔστη[σεν? — —]

Ἀρτεμᾶς ∙ / σ[τῆσον ἴχνος μεῖ]-

νον, φίλε καὶ μά[θε πᾶν ἀπ’ ἐμεῖο]· /

Πριμιτεῖβος / ἐνθάδε [Βιργιλίοιο νόος]

[ὧδ’ ἔθα]νεν Πρα-

[– ⏑ ἐ]πὶ ξείνης,

[φί]λε, Νείκης /

(Σκιπιάδαι δ’ ἔπελον εὐγενίῃ τ’ ἔπρεπον),

χηρείαις αὐτὴ τὸν ἅπαντα χρόνον μείνασα

κὠκυμόρων τεκέων πένθει τακομένη·

σπεῖσον ἀπὸ βλεφάρων δάκρυ’ ἀποιχομένῃ

καὶ λέγε Ποπιλίην εὕδειν, ἄνερ· οὐ θεμιτὸν γὰρ

θνῄσκειν τοὺς ἀγαθούς, ἀλλ’ ὕπνον ἡδὺν ἔχειν.

μνῆμα ∙ Πολυμνήστῳ ∙ Φηλικίσσιμα ∙ τεῦξε ∙ συνεύνῳ

σεμνοτάτη ∙ φίλια ∙ Εὔστοργος ∙ ἀνὴρ ∙ Ἀγαθεῖνος.

εἴκοσί με ζήσαντα καὶ ἑπτὰ μ-

όνους ἐνιαυτοὺς ∙ / Παυλεῖ-

νον γαίη δέξατο νερτε-

ρίη ∙ / καί μοι ἀδελφειὴ κεῖ-

νυκτὶ μιῇ ψυχραῖσιν ἄφαρ σταγόνεσσι λυθεῖσαν;

ὤλεο, Μοῦσα, ἐτάκη δ’ ὄμματα ἐκεῖνα σέο,

καὶ στόμα πέφρακται τὸ χρύσεον· οὐδὲν ἔτ’ ἐν σοὶ

ΤΩΝΤΟΙϹ[— — — — — — —]

ΜΟΙϹΑΛΛΑΚ[— — — δεινο]-

τάτους πολέμ[ους — — πάν]-

Πανθίᾳ τάφον /

τείνων ἀ-

μοιβὴν ∙

bene merenti

καὶ ὧδε ἔδει μέ ποτε ἐλθεῖν.

εἰνόδιον, Πανά-

κεια, παρὰ φθιμέ-

Ο̣ὔ̣λπιοι [– ⏑ ⏑ καὶ Φ]ιλομήτωρ

ἐνθάδε κ[εῖνται] / [ὃς μὲ]ν ἀπὸ χρυσῆς

Κεράμου, ἣ δ’ [εὐρυχόρω]ν ἀπ’ Ἀθηνῶν· /