[νῦν ἐνταῦθα καὶ ζ]υτοπολῖον ἐπ’ εὐεργεσίαι τοῦ

[ἱεροῦ, ἀξιῶ ἐπιχ]ωρηθῆναι καὶ τοῦτο εἶναι ἀτελές

— — —

Αὐτοκράτορα Καίσαρα

Μᾶρκον Αὐρήλιον Ἀντωνεῖνον

Σεβαστὸν Ἀρμενιακὸν Μηδικὸν

Μᾶρκον Αὐρή[λιον]

Ἀντωνεῖ[νον]

Εὐσεβῆν Εὐτυχ[ῆν Σεβαστὸν]

ἀγαθῆι τύχηι.

ἔτους ϛʹ Ἀντωνείνου

καὶ Οὐήρου τῶν

Περτίνακος Ἀραβικοῦ Ἀδιαβηνικοῦ Παρθικοῦ

Μεγίστου καὶ Μ. Αὐρηλίου Ἀντωνείνου Σεβαστῶν,

〚[καὶ Λ. Σεπτιμίου Γέτα ἐπιφανεστάτου Καίσαρος]〛 καὶ Ἰουλίας

Σαβεῖνος

ζωγράφος

Πανὶ ὁμοῦ Νύμφαι Ἰσιδώρῳ τάσδε ἔδωκαν

λατομίας εὑρεῖν τῷ Μενίπποίο γόνῳ,

ἡνίκα ἀτρήστοιο κελεύσμασι Μεττίου Ῥούφου

ἐπὶ Πομπηΐου Πλάντα ἡγεμόνος,

ἐπιστρατηγοῦντος Καλπουρνίου Σαβείνου.

Παιᾶνα κλυτόμητιν ἀείσατε | κοῦροι, Λητοίδην Ἕκατον,

ἱὲ ὦ ἱὲ παιάν, | ὃς μέγα χάρμα βροτοῖσιν ἐγείνατο | μιχθεὶς

ἐν φιλότητι Κορωνίδι τᾶι Φλεγυείαι, | ἰὴ παιάν, Ἀσκληπιόν, |

δαίμονα κλεινότατον, ἱὲ παιάν. | τοῦ δὲ καὶ ἐξεγένοντο

Μαχάων | καὶ Ποδαλείριος ἠδ’ Ἰασὼ Ἀκεσώ τε πολύλλιτος,

σὺν ἀγακλυτῶι εὐαυγεῖ Ὑγιείαι, | ἰὴ παιάν, Ἀσκληπιέ, | δαῖμον

κλεινότατε, ἱὲ παιάν. | χαῖρέ μοι, ἵλαος δ’ ἐπινείσεο | ἁμετέραν

πόλιν εὐρύχορον, ἱὲ ὦ ἱὲ παιάν, | δὸς δ’ ἡμᾶς χαίροντας ὁρᾶν

[τ]ο̣ῦ κυρίου ἡμῶν Αὐτοκράτορο[ς]

Μάρκου Αὐρηλίου Ἀντωνείνου

Εὐτυχοῦς Εὐσεβοῦς Σεβαστοῦ

ἐποίησεν εὐσεβείας χάριν, ἐπ’ ἀγαθῷ,

(ἔτους) εʹ Ἀντωνείνου καὶ Οὐήρου Καισάρων τῶν

κυρίων Ἐπεὶφ κηʹ.

σὴ μήτειρ, κλυτὲ Μέμνον, ἐελδομένῳ μοι ἀκοῦσαι

σῆς φωνῆς· λυκ̣άβαντι περικλυτοῦ Ἀντωνείνου

[δω]δεκάτῳ, καὶ μηνὶ Παχὼν τρισκαίδεκα ἔχοντι

εὐτυχῶς

[Ῥου]φίλλῃ [τῇ] καὶ Λονγεινίᾳ.

[Ἰού]λι[ος Κα]τυ[λ]λ̣εῖνος

ἐπιστράτηγος Θηβαΐδος

Σουλπίκιος υἱὸς Γναίου Κουιρίνα

Σερηνὸς Ἀγριοφάγους δει[νοτά]-

[τους νικήσας, τὸν βωμόν].

Ἀντωνία

Ἀγρίππεινα

ὑπατίκη

Τατιανὸς ἡγεμὼν Θηβαΐδος ἱστορήσας ἐθαύμασεν.

ὦ θαῦμα δεινὸν τῶν σοφῶν Αἰγυπτίων

καὶ τὴν μεγίστην [ἡμῖν] ἔκπληξιν φέρον.

[․․․․]κ̣ουσι α[ὐ]τὸς ὁ ἱκετεύων [τὸ]ν̣ θε̣ὸν

[εἶνα]ι̣ [ἵ]λεον κα[ὶ] εὐμενῆ̣· ἔγραψα ἐπωχού-

με̣νος μετὰ Φθομόν̣[θο]υ Ἀ̣μ̣μ̣ωνίου ἀδελ-

κα[ὶ] Πλήνιος Κεφα[λ]ᾶτος̣ ἠπητοῦ.

(ἔτους) γʹ // Ἀντ̣ω̣ν̣ε̣ί̣ν̣[ου καὶ Οὐ]ή̣ρ̣ου τ̣ῶ̣ν

κυρ[ί]ων Σεβαστῶν.

παρὰ θεῷ Πανὶ,

ὅτι εὐείλατος ὑμεῖν ἡμῖν

γέγονε,

τὸ προσκύνημα

Μάρκου Λονγείνου

καὶ Γαίου Κορνηλίου

τὸ προσκύνημα Κλημεντείνου

δεκανοῦ.

τῦς τοῖς κυρίυς κυρίοις Ἄνυβις Ἄνουβις θεῦς θεοῖς,

(ἔτους) κʹ Ἀντωνείνου Σεου[ή]ρου

τοῦ κυρίου Αὐτοκράτορος

[— — —]ο̣τως τῶι ιʹ (ἔτει) Νέρωνος

[— — — δ]ύ̣νασθαι περι[․]εινεσ-

[— — —]εως καιρῷ ἀπὸ τῆς

[— — —]οτως τῶι ιʹ (ἔτει) Νέρωνος

[διὰ τὸ μὴ δύν]ασθαι περι[γ]είνεσ-

[θαι ἐν τῶι τῆς ἀν]αβά[σ]εως καιρῶ[ι] ἀπὸ τῆς

[πήχ(εις) ․․ʹ], παλαιστοὶ δʹ, δάκτυ[λοι ․․․].

(ἔτους) εʹ Ἀντωνε[ίνου Καίσαρος τοῦ κυρίου],

ἐπὶ Οὐαλερ[ίου Εὐδαίμονος]

ἐν τῇ ὑμετέρᾳ δεήσι τῷ διασημοτ̣άτῳ ατω καθολ̣ι[κ]ῷ [π]ρὸς [χ]άριν [ἐ]φ[ρ]οντίσαται [ὡ]ς οὐκ ἔ[δ]ει ὑ[μ]ᾶς

[κα]ὶ [π]ερὶ τούτων ἐνοχλῖσθαι· περὶ δὲ τῶν γηδίων ἅπερ ἐν τῇ νήσῳ εἶ̣ναι ἐμνημονε[ύσ]αται

ἅπερ διὰ τοῦ πραιποσίτου τοῦ ἐν Σοήνῃ διατρίβον[τ]ος [ὑμ]ετέρας [ἐργ]ασ[εί]ας β[ίῃ κ]ατέ-

ἵνα τὴν ἀδικίαν ταύτην παρὰ τὸ ἔθ̣ο[ς] συνηθείας ἀποστρέ[ψῃ] καὶ κωλύσ[ῃ] ἵνα ύμεῖς

τὴν ἐρ̣γασείαν τ[ῶν] αὐτ[ῶν γηδίω]ν, ὥσπερ ἠξιώσαται ἔχειν α̣․η̣σ̣[— —c.18— —]

[— —c.19— — ἐν τῷ] ἐπι[λοίπ]ῳ [χρ]όνῳ, εὐθέως ἐνόμισα̣μ̣[εν — —c.20— —]

πρὸς τὸν ἡμέτερον [καθολικὸν] δοῦ[ν]αι ἐκελεύσαμεν [ἵ]να τὴν ἡμετέραν δωρεὰν

ἣν δὴ πάλιν εἰς τὸ πρόσωπον ὑμε͂[ν] ἐποι[η]σάμεθα, ἰσ̣χυρὰν διαμένειν ἀνέ̣χαται

πλὴν ὅμως εἴ τινες ἐ[ξ] ὑμῶν ὑπὲρ τοὺς ὅρους τοὺς ὑπὸ ἐμοῦ τοῦ Διοκλητιανοῦ Σεβαστοῦ

ὑμε͂ν [π]αραδ̣οθέντας χωρ[ίσ]αι εὐ[ε]ργῶν [α]ἰρεθῖεν τὰς ἐξ ἔθους συντελείας ὑπὲρ αὐτῶν

αὐτοὺς τὸ ἱκανὸν ποιεῖν πάσης [ἀδικίας — — — —]

τῶν γραμμάτων vac. ἑρμηνεί[α].

λ̣έγουσιν Ἐλεφαντινίταις καὶ Σοηνίταις τοῖς ἐν Θηβαΐδι

[χ]α[ίρε]ιν ὑπὸ τοῦ — —c.10— — ὑμεῖς σ̣υ̣μ̣η̣μ̣ο̣μ̣α̣τ̣ο̣υ̣ [— —c.13— —]

ἡμε͂ν ὑπὲρ τῶν ἐξ ἔθους [σ]υντελε[ίων].

ἃ πανεορτεύουσα νέοῖς ἐγάνωσεν ἰάκχοις

Εἶσιν ἐκσῴζειν κόσμον ἐπισπαμέναν.

[Αἰθιόπων γὰρ (?) φ]ῦλα μεμηνότα Ῥωμυλίδαισι

τίωνος Ἁρποκρατίωνος καὶ Ἁρχῆ-

μις Πετεμείνε-

ως ἤλθομεν

σπονδῶν καὶ θυσιῶν ἕνεκα ἐνθάδ’ ἱκόντες,

δεόμενοι καὶ τούτων μετασχεῖν· πρέπον γὰρ ἦν·

οὐδὲνα μῶμον εὑρήσεις.

Τίτου Αἰλίου Ἁδριανοῦ

Ἀντωνείνου Σεβαστοῦ Εὐσεβο̣ῦ̣ς̣

Πετεχὼν Πιβηροῦς ἀνέθηκεν·

καν ἐπ’ ἀγα-

θῷ, ἔτους ϛʹ Ἀντωνεί[νου]

καὶ Οὐήρου τ[ῶ]ν

ἔτους ιθʹ θʹ? Αὐρηλίου

Ἀντωνείνου Καίσαρος τοῦ

κυρίου, Ἀρμενιακοῦ Ἀρμηνιακοῦ? Μηδικοῦ

Παρθικοῦ Μεγίστου, Παῦνι ιεʹ ιϛʹ?,

Γαΐου Ἰουλίου Μαρείνου οὐε-

τρανοῦ καὶ Ἀπολῶνις̣ Πι-

τὸ προσκύνημα σήμερο(ν)

Γαΐου Διοσκόρου Μακρείνου

ἱερεὺς Γόμου μετὰ τῆς

φῶν καὶ Σωτὴρ φίλου

(ἔτους) βʹ Σεουήρου 〚[․․․c.10․․․]〛 [Μακρείνου]? [Ἀλεξάνδρου]?

Εὐσεβοῦς Εὐτυχοῦς Σεβαστοῦ,

πατρὸς καὶ Σενπετοσῖρις καὶ τοῖς

φιλουσειν μοι καὶ τοὺς ἀπὸ τοῦ

Γόμου πάντες. (ἔτους) γʹ Ἀλεξάνδρου,

μακάριον ὅτ’ ἔβην ἠρεμίης τόπον ἐσαθρῆσαι,

ἀέρι τὸ ποθεινὸν ψυχῆς πνεῦμ’ ἐπανεῖναι,

ξένα μοι βιοτὴ περὶ φρένα πάντοθεν ἐδονεῖτο,

ἵστορα κακίης ἐμαυτὸν οὐκ ἔχων ἔλεγχον,

μύστην τότε κίκλησκε φύσις πόνον γεωργεῖν·

ὁ σοφὸς τότ’ ἐγὼ ποικίλον ἥρμοζον ἀοιδήν,

ὕπνος δέ με λέξας ταχὺν ἀπεκόμισε φί[λην γ]ῆν·

ῥείθροις ἐδόκουν γὰρ ποταμοῦ σῶμα ἀπο[λο]ύειν,

ἱκανοῖς ἀπὸ Νίλου γλυκεροῦ ὕδασι προσ[η]νῶς·

ᾠόμην δὲ σεμνὴν Μουσῶν Καλλιέπειαν

νυ̣[μ]φαῖς ἅμα πάσαις μέσσην κῶμον ἀείδειν·

Ἑλλάδος τι κἀγὼ βραχὺ λείψανον νομίζων,

ῥάβδῳ δέ τις οἷα κατὰ μέλος δέμας δονηθ̣είς,

ἀρμογὴν μέλει συνεργὸν ἐπεκάλουν χαράττειν̣,

ψόγον ἀλλοτρίοις ἤθεσιν ἀπολιπὼν ἄδηλον.

ἄστρα θεῶν ἐπ̣ίσημα κατ’ οὐρανὸν ἀντέλλοντα.

καὶ τάδε σοι στείχοντα χαράσσειν μ’ αὐτὸς ἔλεξας

καὶ σοφὰ γράμματα πᾶσιν ἀθωπεύτως ἐσορᾶσθαι.

ἡμᾶς τὸ προσκύνημα ἐπ’ ἀγαθῷ σήμ[ερ]ον

καὶ τοῦ ἀναγεινώσκοντος.

των αὐτὸν πάντων καὶ τοῦ

γράψαντος καὶ τοῦ ἀναγεινώσ-

κοντος παρὰ θεῷ μεγείσ-

καὶ τῶν αὐτοῦ πάντων καὶ τοῦ ἀνα-

γεινώσκοντος παρὰ θεῷ μεγίστωι

Μανδούλι σήμερον.

Μαμβοραίου καὶ Ῥούφου κα[ὶ̣ ․․․․․].

τὸ προσκύνημα Σαβείνου κ[αὶ ․․․․․]-

νους Ταύρου καὶ τῶν αὐτῶν [․․․․․․]

γυρ[— — —]

εοπουδ[․]σερματου καὶ τοῦ ἀναγε[ινώσκοντος]

καὶ Μάρκου Κατ[․․․]λ̣ι[․․]του[․․․․․․․․․]

Γαίου Ἰουλείου

Ἀμεινναίου στρ-

ατιότου σπέρης σπείρης

ἵππου [․]ο παρὰ τῷ [θεῷ Μανδούλι]

[καὶ τοῦ ἀναγεινώσ]κοντος.

Παῶ̣[νι κ̣[․ʹ ․․․․․․․]του Καίσαρος

παρὰ θεῷ ἐπηκόῳ μεγίστῳ Μανδούλι

καὶ τοῦ ἀναγεινώσκοντος σήμερον.

ἔτους ηʹ Τραουινοῦ Τραιανοῦ Κάσαρος Καίσαρος Δακικοῦ.

ῷ μεγίστῳ Μανδούλι

σήμερον, καὶ τῶν ἀναγει-

νωσκόντων καὶ Σαβείνου

τοῦ γράψαντος, ἐπ’ ἀγαθῷ.

τὸ προσκύνημα Γαίου

[Ἀν]θιστίου Καπιτωλεί-

[ν]ου στρατιώτου

σπείρης βʹ Ἰτουραί-

Μανδούλι, καὶ

τ[ο]ῦ ἀναγεινώσ-

κοντος ὧδε σή-

μερον.

(ἔτους) ιʹ Ἀντωνείνου

Καίσαρος τοῦ κυρίου.

In einem Kranz:

νίκη

υρίῳ.

In einem Kranz:

εὐ-

του χώρτης αʹ Θηβα(ίων)

(ἑκατοντα)ρ(χίας) Λονγείνου καὶ τοῦ

αὐτοῦ υεἱοῦ Χρυ-

τ̣ῳ̣ Μανδούλι καὶ τοῦ

ἀναγεινώσκοντος

ὧδε σήμερον

(ἔτους) ιʹ Ἀντωνείνου

τοῦ κυρίου

τί(ου)(?) καὶ τοῦ ἀδε-

λφοῦ Λονγείν-

ου καὶ Φρόντω-

τὸ προσκύνημα Ἰουλίου Μαρείνου (κεντουρίωνος)

οὐετρανοῦ καὶ τῆς συν̣βίου Ἰουλίας

καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Μαρείνου

καὶ τῶν [ἀ]δ̣ελφῶν αὐτοῦ παρὰ

καὶ τῶν αὐτοῦ πάντων καὶ τοῦ ἀνα-

γεινώσκοντος παρὰ θεῷ μεγίστωι

Μανδούλι σήμερον.

κελευσθέντα πρὸς τὸ δύνασθαι τὰ περὶ τὰ ἱερὰ θρήσ-

κια κατὰ τὰ νενομισμένα γείνεσθαι.

[(ἔτους) ․ʹ] τῶν κυρίων ἡμῶν 〚Φιλίππων〛 Σεβαστ[ῶν].

In einem Kranz:

νίκη

υρίῳ.

In einem Kranz:

εὐ-

του χώρτης αʹ Θηβα(ίων)

(ἑκατοντα)ρ(χίας) Λονγείνου καὶ τοῦ

αὐτοῦ υεἱοῦ Χρυ-

μακάριον ὅτ’ ἔβην ἠρεμίης τόπον ἐσαθρῆσαι,

ἀέρι τὸ ποθεινὸν ψυχῆς πνεῦμ’ ἐπανεῖναι,

ξένα μοι βιοτὴ περὶ φρένα πάντοθεν ἐδονεῖτο,

ἵστορα κακίης ἐμαυτὸν οὐκ ἔχων ἔλεγχον,

μύστην τότε κίκλησκε φύσις πόνον γεωργεῖν·

ὁ σοφὸς τότ’ ἐγὼ ποικίλον ἥρμοζον ἀοιδήν,

ὕπνος δέ με λέξας ταχὺν ἀπεκόμισε φί[λην γ]ῆν·

ῥείθροις ἐδόκουν γὰρ ποταμοῦ σῶμα ἀπο[λο]ύειν,

ἱκανοῖς ἀπὸ Νίλου γλυκεροῦ ὕδασι προσ[η]νῶς·

ᾠόμην δὲ σεμνὴν Μουσῶν Καλλιέπειαν

νυ̣[μ]φαῖς ἅμα πάσαις μέσσην κῶμον ἀείδειν·

Ἑλλάδος τι κἀγὼ βραχὺ λείψανον νομίζων,

ῥάβδῳ δέ τις οἷα κατὰ μέλος δέμας δονηθ̣είς,

ἀρμογὴν μέλει συνεργὸν ἐπεκάλουν χαράττειν̣,

ψόγον ἀλλοτρίοις ἤθεσιν ἀπολιπὼν ἄδηλον.

ἄστρα θεῶν ἐπ̣ίσημα κατ’ οὐρανὸν ἀντέλλοντα.

καὶ τάδε σοι στείχοντα χαράσσειν μ’ αὐτὸς ἔλεξας

καὶ σοφὰ γράμματα πᾶσιν ἀθωπεύτως ἐσορᾶσθαι.

οὐράνι[ον πό]λον· καὶ ϹΤΟΠΙ․Α̣․․Ν δέμματα

κατὰ δεινὸν νυκτιδρόμον ․․ΝΑΑ․ΠΙΑΤΟΝ ποιησάμενος

ΕΝΩ καὶ ἁγίῳ τῷ τῆς ἀθανασίας ὕδατι λουσάμενος

των αὐτὸν πάντων καὶ τοῦ

γράψαντος καὶ τοῦ ἀναγεινώσ-

κοντος παρὰ θεῷ μεγείσ-

[․․․․η̣․] Πρείσκου καὶ τῶν αὐτοῦ

πάντων καὶ τοῦ ἀναγεινώσκον-

τος παρὰ θεῷ μεγίστῳ

ῷ μεγίστῳ Μανδούλι

σήμερον, καὶ τῶν ἀναγει-

νωσκόντων καὶ Σαβείνου

τοῦ γράψαντος, ἐπ’ ἀγαθῷ.

ἡμᾶς τὸ προσκύνημα ἐπ’ ἀγαθῷ σήμ[ερ]ον

καὶ τοῦ ἀναγεινώσκοντος.

σήμερον [καὶ] τοῦ γράψαντος καὶ

τοῦ ἀναγεινώσκοντος [․․․․․․․․․]

νι[․․]α[․․․․․․․] Αὐτοκράτω̣ρος

Γαίου Ἰουλείου

Ἀμεινναίου στρ-

ατιότου σπέρης σπείρης

[τας] παρὰ το͂ θεῷ μεγίστου σ[․․․․․]

[․․ καὶ] τοῦ ἀναγεινόσκοντος κ[․․․]πο

[․․․․․․․․․․]πα․․․․․․․] Σανσνῶ[ς] κ[․․․․․]

καὶ τοῦ γράψαντος

καὶ τοῦ ἀνα[γεινώσκοντος].

καὶ τοῦ

ἀναγει-

[νώσ]κοντ[ος].

παρὰ θεῷ ἐπηκόῳ μεγίστῳ Μανδούλι

καὶ τοῦ ἀναγεινώσκοντος σήμερον.

ἔτους ηʹ Τραουινοῦ Τραιανοῦ Κάσαρος Καίσαρος Δακικοῦ.

Μαδ[ο]ύλι Μανδούλι καὶ τ[οῦ]

ἀναγεινώκοντ[ους]

κα[ὶ τ]οῦ γράψαντους ει̣

τὸ προ[σκ]ύνημα ὧδε

ϹΥΛΤιου Οὐλπίου(?) Pr. Σατορνείνου

καὶ Νουμισσιανοῦ τοῦ

τῷ Μανδούλι καὶ τοῦ ἀνα-

γεινώσκοντος, ἐπ’ ἀγαθῶι.

φρυγ̣ινου[— — —]

Μα[νδούλι καὶ τοῦ ἀναγει]-

νώσ[κοντος ].

Μαμβοραίου καὶ Ῥούφου κα[ὶ̣ ․․․․․].

τὸ προσκύνημα Σαβείνου κ[αὶ ․․․․․]-

νους Ταύρου καὶ τῶν αὐτῶν [․․․․․․]

γυρ[— — —]

εοπουδ[․]σερματου καὶ τοῦ ἀναγε[ινώσκοντος]

καὶ Μάρκου Κατ[․․․]λ̣ι[․․]του[․․․․․․․․․]

τί(ου)(?) καὶ τοῦ ἀδε-

λφοῦ Λονγείν-

ου καὶ Φρόντω-

ψαντος καὶ τοῦ ἀ-

ναγεινώσκον-

τος σήμερον.

κα[ὶ τῶν ․]ο̣ν̣κ̣ο̣ν̣-

των[․]ων καὶ Σαβείνου

καὶ τῶν ἑαυτοῦ πάντων

ὁμοίως καὶ Γάου Ἰλ̣λ̣ίου Ἁδριανοῦ

καὶ [․․]ι[․]ιλίου καὶ Λονγείνου υἱοῦ αὐτοῦ

[․․․]μμωνοῦδος τῆς συμβίου αὐτοῦ.

τ̣ῳ̣ Μανδούλι καὶ τοῦ

ἀναγεινώσκοντος

ὧδε σήμερον

(ἔτους) ιʹ Ἀντωνείνου

τοῦ κυρίου

τὸ προσκύνημα Γαίου

[Ἀν]θιστίου Καπιτωλεί-

[ν]ου στρατιώτου

σπείρης βʹ Ἰτουραί-

Μανδούλι, καὶ

τ[ο]ῦ ἀναγεινώσ-

κοντος ὧδε σή-

μερον.

(ἔτους) ιʹ Ἀντωνείνου

Καίσαρος τοῦ κυρίου.

ἵππου [․]ο παρὰ τῷ [θεῷ Μανδούλι]

[καὶ τοῦ ἀναγεινώσ]κοντος.

Παῶ̣[νι κ̣[․ʹ ․․․․․․․]του Καίσαρος

[— — —] καὶ ἐμοῦ τοῦ γράψαν-

[τος καὶ τοῦ ἀναγει]νώσκοντος παρὰ

[τῶι θε]ῶι Μανδούλει.

[τὸ προσκύνημα ὁ δεῖνα πα]ρὰ Παν[ί].

παρὰ θεῷ Πανὶ,

ὅτι εὐείλατος ὑμεῖν ἡμῖν

γέγονε,

τὸ προσκύνημα

Μάρκου Λονγείνου

καὶ Γαίου Κορνηλίου

τὸ προσκύνημα Κλημεντείνου

δεκανοῦ.

Σαραπίωνος

Ἑρμείνου.

μικ̣ροῦ καὶ Ἱππία πατρὸς αὐτοῦ

καὶ Κοείντας παρὰ τῷ Πανὶ

(ἔτους) ιδ̣ʹ Τιβερίου Καίσαρος

Πανὶ Εὐόδωι

Ἀχωναῖβις Πατ[ει]ν̣ῖ.

Ἀχοναῖβ̣ις

Πατεῖνι, τρεῖς

ἀδελφοὶ, ἀνέ-

[— — — — — — — — — — — — — — — ἄγο]υ̣σ̣ι̣ν̣ αὐτῆι ἑορτὴν

[— — — — — — — — — — — — — — συντελεῖ]ν καὶ βασιλίσσηι

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — ἑπτακαι[δεκάτης]

βασιλ[εύοντος Πτολε]μαίου τοῦ Π[τολ]ε̣μαίου κ[αὶ Ἀ]ρσι[νόης θεῶν Ἀ]δελφῶν, ἔτου[ς — — —, ἐπὶ ἱερέως τοῦ δεῖνος τοῦ δεῖνος ]

Ἀλεξά̣[νδρου καὶ θεῶν Ἀδε]λφῶν κα[ὶ θε]ῶ̣ν Εὐεργε[τ]ῶν, [κανηφόρου Ἀρσ]ινόης [Φιλαδέλφου τῆς δεῖνος τῆς δεῖνος, μηνὸς — — —]

τρεισκ̣[αιδεκάτηι, Αἰγυπτίων δὲ Φα]ωφὶ δωδε̣κάτη[ι· ψήφι]σμα· [οἱ ἀρχιερεῖς καὶ] προφ[ῆται καὶ] — — —

— — — [ἱ]ερεῖς συντελ[οῦσιν(?) — — —]

— — — — ἄγειν — — —

— — — —λενηι(?) ἀγ— — —

— — — — —μενα γίν[εσθαι(?)]

— — — θ̣’ ἱερὸν θεραπ[εύειν] — — —

— — — β̣ασιλέως ἀγ— — —

— — — δ̣ιδοὺς αὐτῶι ὅπλον νικητικόν, ἃ ἔσται κ̣α[τε]σκευα[σ]μένα τ̣[ὸν] — — —

— — — [νομιζόμεν]α συντελεῖν καθὰ καὶ τοῖς ἄλλοις θεοῖς ἐν ταῖς ἑ̣[ορ]τ̣α̣ῖ̣ς̣ κ̣α̣ὶ̣ [πανηγύρεσιν] — — —

— — — — — — — — καὶ ναὸν χρυσοῦν [κ]α̣θ̣’ ἕκαστον ἱερὸν καὶ καθιδρῦσαι ἐν τοῖς ἀδύ[τοις] — — —

— — — καθήκοντα· προσαγο[ρε]ύεσθαι [δὲ καὶ τοὺς ἱερ]εῖς πάντας διότι εἰσὶν καὶ τοῦ θ̣ε̣[οῦ] — — —

— — [εἰς τοὺς δακτυλίου[ς ἐγκολάψαι τὴν] ἱερατείαν αὐτοῦ· ἐξεῖναι δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις — — —

— — [γν]ώριμον ἦι διότι οἱ Αἰ[γύπτωι αὔξουσι καὶ τιμ]ῶσι τὸν θεὸν Ἐπιφανῆ

παροξυνόμενοι οἱ νεώτεροι καὶ οἱ ἄλλοι π[ολῖτ]αι ο[ἱ] αἱρο[ύμενοι] βέλτιον π[ολιτ]-

[εύεσθ]αι καὶ περὶ ὧν ὑπελάμβανον συμφέρειν τῆι πόλει διο[ι]κηθῆνα[ι] — — —

— — — — — — — — [διο]ικητὴν, ὅ[π]ω[ς] — — — —

καὶ εἰκάδι τῆι τοῦ βασ[ι]λ[έ]ως ἡμέραι φιλοτι-

[μ]ίας ἕνεκα τῆς εἰς τὸν [βασιλέα], καὶ εἶναι αὐ-

[τ]ὸν πολίτην τῆς Πτολεμαιέων πόλεως·

— — — —ΡΕΙΑΙΣ χρώμενος τοῖς ΠΡ̣— — —

— — — [ο]ὐ̣κ ἠδυνάμην ὑγιείας [τυχεῖν(?) — — —]

— — —Υ.

Χιτιαί̣η̣ Ἀθηναίου, Κομανίων Ἀθήναιος,

Εὐδημω̣ς, Ὠλέ[νιος ․․․․]είνου, ․․․․․ΗΝ․․․

Εὐδήμου,

τιμὰς ἐν τοῖς ἱεροῖς βασιλεῖ Πτολεμαίωι καὶ βασιλίσσηι Βερενίκηι, θεοῖς Εὐεργέταις, καὶ τοῖς γονεῦσιν αὐτῶν θεοῖς Ἀδελφοῖς καὶ τοῖς προγόνοις

θεοῖς Σωτῆρσιν αὔξειν, καὶ τοὺς ἱρεῖς ἱερεῖς B τοὺς ἐν ἑκάστωι τῶν κατὰ τὴν χώραν ἱερῶν προσονομάζεσθαι ἱερεῖς καὶ τῶν Εὐεργετῶν θεῶν καὶ ἐνγράφε-

σθαι ἐν πᾶσιν τοῖς χρηματισμοῖς καὶ ἐν τοῖς δακτυλίοις οἷς φορούσιν προσεγκολάπτεσθαι προσενκολάπτεσθαι B καὶ τὴν ἱερωσύνην ἱερεωσύνην B τῶν Εὐεργετῶν θεῶν· προσαποδειχθῆ-

τοῦ πρώτου ἔτους γεγενημένους ἱερεῖς καὶ τοὺς προσκαταταγησομένους ἕως μηνὸς Μεσορῆ τοῦ ἐν τῶι ἐνάτωι ἔτει, καὶ τοὺς τούτων ἐκγόνους εἰς τὸν ἀεὶ

χρόνον· τοὺς δὲ προϋπάρχοντας ἱερεῖς ἕως τοῦ πρώτου ἔτους εἶναι ὡσαύτως ἐν ταῖς αὐταῖς φυλαῖς, ἐν αἷς πρότερον ἦσαν· ὁμοίως δὲ καὶ τοὺς

ἐκγόνους αὐτῶν ἀπὸ τοῦ νῦν καταχωρίζεσθαι εἰς τὰς αὐτὰς φυλάς, ἐν αἷς οἱ πατέρες εἰσίν. ἀντὶ δὲ τῶν εἴκοσι βουλευτῶν ἱερέων τῶν αἱρουμένων

κατ’ ἐνιαυτὸν ἐκ τῶν προϋπαρχουσῶν τεσσάρων φυλῶν, ἐξ ὧν πέντε ἀφ’ ἑκάστης φυλῆς λαμβάνονται, εἴκοσι καὶ πέντε τοὺς βουλευτὰς

ἱερεῖς εἶναι, προσλαμβανομένων ἐκ τῆς πέμπτης φυλῆς τῶν Εὐεργετῶν θεῶν ἄλλων πέντε. μετέχειν δὲ καὶ τοὺς ἐκ τῆς πέμπτης

φυλῆς τῶν Εὐεργετῶν θεῶν τῶν ἁγνειῶν καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων τῶν ἐν τοῖς ἱεροῖς, καὶ φύλαρχον αὐτῆς εἶναι, καθὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τεσ-

σάρων φυλῶν ὑπάρχει. καὶ ἐπειδὴ καθ’ ἕκαστον μῆνα ἄγονται ἐν τοῖς ἱεροῖς ἑορταὶ τῶν Εὐεργετῶν θεῶν κατὰ τὸ πρότερον γραφὲν ψήφισμα

λεῖς, ἄγεσθαι κατ’ ἐνιαυτὸν πανήγυριν δημοτελῆ ἔν τε τοῖς ἱεροῖς καὶ καθ’ ὅλην τὴν χώραν βασιλεῖ Πτολεμαίωι καὶ βασιλίσσηι Βερενίκηι

θεοῖς Εὐεργέταις τῆι ἡμέραι ἐν ἧι ἐπιτέλλει τὸ ἄστρον τὸ τῆς Ἴσιος, ἣ νομίζεται διὰ τῶν ἱερῶν γραμμάτων νέον ἔτος εἶναι, ἄγεται δὲ νῦν ἐν τῶι

ἐνάτωι ἔτει νουμηνίαι τοῦ Παϋνὶ μηνός, ἐν ὧι καὶ τὰ μικρὰ Βουβάστια καὶ τὰ μεγάλα Βουβάστια ἄγεται καὶ ἡ συναγωγὴ τῶν καρπῶν καὶ ἡ τοῦ

ποταμοῦ ἀνάβασις γίνεται. ἐὰν δὲ καὶ συμβαίνηι τὴν ἐπιτολὴν τοῦ ἄστρου μεταβαίνειν εἰς ἑτέραν ἡμέραν διὰ τεσσάρων ἐτῶν, μὴ μετατί-

θεσθαι τὴν πανήγυριν ἀλλὰ ἄγεσθαι ὁμοίως τῆι νουμηνίαι τοῦ Παϋνί, ἐν ἧι καὶ ἐξ ἀρχῆς ἤχθη ἐν τῶι ἐνάτωι ἔτει, καὶ συντελεῖν αὐτὴν ἐπὶ ἡμέρας

πέντε μετὰ στεφανηφορίας καὶ θυσιῶν καὶ σπονδῶν καὶ τῶν ἄλλων τῶν προσηκόντων. ὅπως δὲ καὶ αἱ ὧραι τὸ καθῆκον ποιῶσιν διὰ παντὸς κατὰ τὴν νῦν

καὶ βασιλίσσης Βερενίκης, θεῶν Εὐεργετῶν, γεγενημένην θυγατέρα καὶ ὀνομασθεῖσαν Βερενίκην, ἣ καὶ βασίλισσα εὐθέως ἀπεδείχθη, συνέβη ταύτην παρθένον

οὖσαν ἐξαίφνης μετελθεῖν εἰς τὸν ἀέναον κόσμον ἔτι ἐνδημούντων παρὰ τῶι βασιλεῖ τῶν ἐκ τῆς χώρας παραγινομένων πρὸς αὐτὸν κατ’ ἐνιαυτὸν ἱερέων,

οἳ μέγα μὲν πένθος ἐπὶ τῶι συμβεβηκότι εὐθέως συνετέλεσαν, ἀξιώσαντες δὲ τὸν βασιλέα καὶ τὴν βασίλισσαν ἔπεισαν, καθιδρῦσαι τὴν θεὰν μετὰ τοῦ Ὀσίριος ἐν τῶι

μετὰ δὲ ταῦτα τὰ πρὸς τὴν ἐκθέωσιν αὐτῆς νόμιμα καὶ τὴν τοῦ πένθους ἀπόλυσιν ἀπέδωκαν μεγαλοπρεπῶς καὶ κηδεμονικῶς, καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶι Ἄπει

καὶ Μνηύει εἰθισμένον ἐστὶν γίνεσθαι, δεδόχθαι συντελεῖν τῆι ἐκ τῶν Εὐεργετῶν θεῶν γεγενημένηι βασιλίσσηι Βερενίκηι τιμὰς ἀϊδίους ἐν ἅπασι τοῖς

κατὰ τὴν χώραν ἱεροῖς, καὶ ἐπεὶ εἰς θεοὺς μετῆλθεν ἐν τῶι Τυβὶ μηνί, ἐν ὧιπερ καὶ ἡ τοῦ Ἡλίου θυγάτηρ ἐν ἀρχῆι μετήλλαξεν τὸν βίον, ἣν ὁ πατὴρ στέρξας ὠνό-

μασεν ὁτὲ μὲν βασιλείαν ὁτὲ δὲ ὅρασιν αὑτοῦ, καὶ ἄγουσιν αὐτῆι ἑορτὴν καὶ περίπλουν ἐν πλείοσιν ἱεροῖς τῶν πρώτων ἐν τούτωι τῶι μηνί, ἐν ὧι ἡ ἀποθέωσις αὐτῆς

ἐν ἀρχῆι ἐγενήθη, συντελεῖν καὶ βασιλίσσηι Βερενίκηι τῆι ἐκ τῶν Εὐεργετῶν θεῶν ἐν ἅπασι τοῖς κατὰ τὴν χώραν ἱεροῖς ἐν τῶι Τυβὶ μηνὶ ἑορτὴν καὶ πε-

ρίπλουν ἐφ’ ἡμέρας ἐπὶ ἡμέρας B τέσσαρας ἀπὸ ἑπτακαιδεκάτηι ἑπτακαιδεκάτης B, ἐν ἧι ὁ περίπλους καὶ ἡ τοῦ πένθους ἀπόλυσις ἐγενήθη αὐτῆι τὴν ἀρχήν· συντελέσαι δ’ αὐτῆς καὶ

ἱερέων πρὸς τὸν στολισμὸν τῶν θεῶν οἴσει ἐν ταῖς ἀγκάλαις, ὅταν αἱ ἐξοδεῖαι καὶ πανηγύρεις τῶν λοιπῶν θεῶν γίνωνται, ὅπως ὑπὸ πάντων ὁρώμενον

τιμᾶται καὶ προσκυνῆται, καλούμενον Βερενίκης ἀνάσσης παρθένων. εἶναι δὲ τὴν ἐπιτιθεμένην βασιλείαν τῆι εἰκόνι αὐτῆς διαφέρουσαν τῆς ἐπιτιθεμένης

ταῖς εἰκόσιν τῆς μητρὸς αὐτῆς βασιλίσσης Βερενίκης ἐκ σταχύων δύο, ὧν ἀνὰ μέσον ἔσται ἡ ἀσπιδοειδὴς βασιλεία, ταύτης δ’ ὀπίσω σύμμετρον σκῆπτρον

παπυροειδές, ὃ εἰώθασιν αἱ θεαὶ ἔχειν ἐν ταῖς χερσίν, περὶ οὗ περὶ ὃ B καὶ ἡ οὐρὰ τῆς βασιλείας ἔσται περιειλημμένη περιειλημένη B, ὥστε καὶ ἐκ τῆς διαθέσεως τῆς βασιλείας δια-

σαφεῖσθαι τὸ Βερενίκης ὄνομα κατὰ τὰ ἐπίσημα τῆς ἱερᾶς γραμματικῆς. καὶ ὅταν τὰ Κικήλλια ἄγηται ἐν τῶν Χοιὰχ μηνὶ πρὸ τοῦ περίπλου τοῦ Ὀσείριος, κατα-

σκευάσαι τὰς παρθένους τῶν ἱερέων ἄλλο ἄγαλμα Βερενίκης ἀνάσσης παρθένων, ὧι συντελέσουσιν ὁμοίως θυσίαν καὶ τἆλλα τὰ συντελούμενα νό-

μιμα τῆι ἑορτῆι ταύτηι. ἐξεῖναι δὲ κατὰ ταὐτὰ καὶ ταῖς ἄλλαις παρθένοις ταῖς βουλομέναις συντελεῖν τὰ νόμιμα τῆι θεῶι· ὑμνεῖσθαι δ’ αὐτὴν καὶ ὑ-

πὸ τῶν ἐπιλεγομένων ἱερειῶν ἱερῶν B παρθένων καὶ τὰς χρείας παρεχομένων τοῖς θεοῖς περικειμένων τὰς ἰδίας βασιλείας τῶν θεῶν ὧν ἱέρειαι νομίζονται

εἶναι, καὶ ὅταν ὁ πρώϊμος σπόρος παραστῆι, ἀναφέρειν τὰς ἱερὰς παρθένους στάχυς τοὺς παραθησομένους παρατεθησομένους B τῶι ἀγάλματι τῆς θεοῦ, ἄιδειν δ’ εἰς αὐτὴν

καθ’ ἡμέραν καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ πανηγύρεσιν τῶν λοιπῶν θεῶν τούς τε ὠιδοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας οὓς ἂν ὕμνους οἱ ἱερογραμματεῖς γρά-

νην τροφὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν ἱερέων τῶν ἐν ἑκάστωι τῶν ἱερῶν ἐν ἑκάστωι ἱερῶι B κατὰ λόγον τῶν ἱερῶν προσόδων, καὶ τὸν διδόμενον ἄρτον ταῖς γυναιξὶν

τῶν ἱερέων ἔχειν ἴδιον τύπον καὶ καλεῖσθαι Βερενίκης ἄρτον. ὁ δὲ ἐν ἑκάστωι τῶν ἱερῶν καθεστηκὼς ἐπιστάτης καὶ ἀρχιερεὺς καὶ οἱ τοῦ ἱεροῦ

γραμματεῖς ἀναγραψάτωσαν τοῦτο τὸ ψήφισμα εἰς στήλην λιθίνην ἢ χαλκῆν ἱεροῖς γράμμασιν καὶ Αἰγυπτίοις καὶ Ἑλληνικοῖς, καὶ ἀναθέ-

Διονυσίοις καὶ ἀναγραφῆναι [τὸ]

ψήφισ[μα] τόδε εἰς στή[λ]ην [καὶ] ἀναθεῖναι

πρὸ τοῦ νεὼ τοῦ Διονύσου. τὸ δὲ ἀνάλωμα

τῆς εἰς τὸν βασιλέα καὶ τοὺς τούτου γονεῖς καὶ τῆ[ς]

εἰς τοὺς τεχνίτας τύχηι τῆι ἀγαθῆι. ἀναθεῖναι δ’ αὐτ[οῦ]

καὶ εἰκόνα γραπτὴν ἐν τῇ προστάδι τοῦ πρυτανείο̣υ̣.

ἀναγράψαι δὲ καὶ τὸν γραμματέα τοῦ κοινοῦ

Δήμαρχον τὸ ψήφισμα τόδε εἰς στήλην καὶ ἀναθεῖναι

πρὸ τοῦ νεὼ τοῦ Διονύσου· τὸ δ’ εἰς ταῦτ’ ἀνάλωμα

πᾶσι πρόδηλόν ἐστιν· ἔδοξεν τὰς μὲν ἄλλας

ἃς ἔχει τιμὰς μένειν αὐτῶι διὰ βίου· καὶ ἐπὶ

τῶν δὲ ἀεὶ γινομένων θυσιῶν ἀναγορεύ-

τὸ δὲ ψήφισμα ἐνγράψαντας εἰς στήλην

λιθίνην ἀναθεῖναι ἐν τῶι ἐπιφανεστάτωι

τοῦ ἱεροῦ τόπωι καὶ μεταδοθῆναι αὐτοῦ ἀντί-

Νειλάμμων Ἡλιοδώρου.

Ἀνατέλλων ὁ καὶ Ἑρμεῖνος.

Ἑρμης Χαιρήμονος.

Ἀμμωνίων Τοθήους.

Σιλβανὸς Ἑρμείνου.

Ἕλενος Ἀνεικήτου.

Ἑρμεῖνος Εὐδαίμονος.

Σιλβανὸς Διουδιδύμου.

Πινουτίων ὁ καὶ Ἱππόλοχος.

Ἑρμεῖνος Παμούνιος.

Κοπρέας Διοσκόρου.

Ἑρμαῖος Σαραπίωνος.

Ἑρμεῖνος ὁ καὶ Ἀμμώνιος.

Ἑρμαπόλλων Φιδίου.

Ὠριγένης Ἑρμοῦ.

Ὡρίων Ἑρμείνου.

Διό̣σκορος Πολυδε̣[ύκου].

Ἑρμῆς ὁ καὶ Μερκούρ̣[ιος].

Ἑρμόδ̣ω̣ρος Ἑρμε[ίνου].

Ἀχιλλεὺς Κοπρυλ̣[— — —].

Τίτου Αἰλίου Ἁδριανοῦ

Ἀντωνείνου Σεβαστοῦ Εὐσεβο̣ῦ̣ς̣

Πετεχὼν Πιβηροῦς ἀνέθηκεν·

λυσαμένη εἰς μνήμην [․․․․]-

ου εἵναικεν ἕνεκεν καὶ καλῶς συ[μβιώ]-

σασα τὸν ἐποίησεν με[․․․․]

ὀκτωκαιδεκάτῳ ἔτει

Ἀντωνείνου, Ἁθὺρ

κεʹ κατ’ Αἰγυπτίους.

Σενβῆ(σις) Πατε-

μείν(ιος).

παροξυνόμενοι οἱ νεώτεροι καὶ οἱ ἄλλοι π[ολῖτ]αι ο[ἱ] αἱρο[ύμενοι] βέλτιον π[ολι]-

[τεύεσθ]αι καὶ περὶ ὧν ὑπελάμβανον συμφέρειν τῆι πόλει διο[ι]κηθῆνα[ι — — —]

[— — — — — — διο]ικητὴν ὅ[π]ω[ς — — — —]