αίου. [Ἰ]ούλ-

ιον Μαρεῖ-

νον ἱπ[π]έα λε-

γ(εῶνος) γʹ Γαλλ[ι]κ(ῆς) Ἰούλιο-

μηδένα ὑπεράνω αὐτοῦ

[θ]εῖνε τὸ σύνολον παρὰ γνώ-

μην τῶν [α]ὐτοῦ γοναίων γονέων.

— —c.10— — ούλεται ἱεροσυλίας Ι̣․․․

— —c.9— — ἀλλ’ εἶναι ἄσυλον καὶ ἀβία-

[στον τα]ὐτὸ χωρίον κατὰ πάντα βου-

κηνικοῦ ἔθνους, ἢ κα̣ὶ̣ ἄ̣λ̣λ̣ου τινὸς

ἀδικεῖν αὐτοὺς πειρομένου, ἢ καὶ

δεσποτίαν τινὰ ἔχειν αὐτοὺς

καθ’ οἱονδήποτε τρόπον παντα-

[ἡ βασιλεία σου, γενη]θεῖτο τὸ τέλεμά σ̣ου, ὡς ἐν οὐ[ρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς].

[τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐ]πιούσιων δὸς ἡμεῖν σήμερον· [καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ]

[ὀφειλόμ(ατα) ἡμῶν, ὡς κ]αὶ ἀφίομεν τ̣οῖς ὀφελέτοις ἡ[μῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς]

γίαν τοῦ κ(υρί)ου ․․․ΑΝΤ̣

πατριά[ρχου. ὁ δεῖνα]

ἀναγν[ώστης — — —]

ζλυʹ

Βηλτεινου-

ριος Ἱερω-

κώ(μης) Θερ-

ροκειν(?)

ἐποίησε.

ου παραβάς, ἐνοι[κίσας ἀνόμ]ιμα(?) μέγαλα κ̣α— — —

παραβησόμ[ενος ἐπέμει]νεν(?) αὐτοῖς· ὁμ[οίως(?) δὲ(?) — — —]-

μενων Μαμ[βογαίου(?)] ἐν Ζιββαίου κα— — —

[Κ]άσσιος Οὐῆρος

ἅμα Χαρείνῃ

συμβίῳ τῇ ἀξιο-

Μεσσαλεῖνος ❦ Καλλιάνακτο[ς].

— — —

— — καὶ Ἀν[τ]ωνείνου ΚΑ— —

[Βεε]λβαραχος, Ῥωμανὸς,

[Λ]ούκις, Τιβερεῖνος,

— —δισος ὁ καὶ Σιρίκιος,

κυρίου ἡμῶν Αὐτοκράτορος

Καίσαρος Μ(άρκου) Αὐ[ρηλίου Ἀντωνεί]-

[νου Σεβ(αστοῦ) καὶ Π(οπλίου) Σεπτιμίου Γέτα Σεβ(αστοῦ)]

[καὶ Ἰουλίας τῆς] μητρὸς αὐτῶν

[Ἰ]ούλ(ιος)(?) Λουκιανὸ[ς]

․․․ ὁ καὶ Σαβ̣εῖ̣ν̣[ος]

․․․ ὑπέρ τε ἑα[υτοῦ]

τῶν χειμερείων ῥ[ῦμ’(?)] ὁ νεώκτιστος πάλιν

βλέπειν δέδωκεν ἀρραγές τε καὶ νέον

χρυσὸν παρασχ[ὼν] Σωσίβιός τε μέγας·

ἐχρόνισες ἐλθεῖν·

μένε ἐκεῖ Κάρα-

ἀπληστία χολέρ̣αν

κεινεῖ.

[ἡ δεῖνα — — —]ου γυν[ή, τοῦ δεῖνος] θυγάτηρ, Ζηνοδώρῳ Λυσ[ανίου τ]ετράρχου καὶ Λυσ[ανίᾳ(?) — — — καὶ τ]οῖς υἱοῖς

[καὶ] Λυσαν[ίᾳ — — — καὶ τ]οῖς υἱοῖς μν[ήμ]ης χάριν [εὐσεβῶς] ἀνέθηκεν.

τοὺς δύο συνκρεί-

νων, Διονύσιον ἤ

σε, θανόντας, / κἀ-

κεῖνον ζητῶ καί

σε ποθῶ

Περίαν|δρος Κο|ρίνθιος· | μελέτη ἔργον αὔξι.

Πίττα|κος Λέ|σβιος. και| ρὸν γεί|νωσκ|αι.

Χείλων Λακεδαι|μόνιος· γνῶθι σεαυτόν.

τῇ κυρίᾳ Κόρῃ Ἰουλία, σύ̣μ̣βιος [τοῦ δεῖνος — — —]

τὸ τρίτον μισθοῦ τῶν οἰκοδόμ[ων — — —].

ἐπιστολὴ Ἀντιόχου βασιλέως·

βασιλεὺς Ἀντίοχος Εὐφήμῳ χαίρειν· ἐδόθη ὁ κατακεχωρισ-

μένος ὑπομνηματισμός· γενέσθω οὖν καθότι δεδήλωται περὶ ὧν δεῖ διὰ σοῦ

ἀναλίσκηται εἰς τὰς κατὰ μῆνα συντελουμένας θυσίας καὶ τἄλλα τὰ πρὸς αὔξη-

σιν τοῦ ἱεροῦ συντείνοντα ὑπὸ τοῦ καθεσταμένου ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἱερέως, ὡς εἴ-

θισται, ἄγωνται δὲ κατὰ μῆνα πανηγύρεις ἀτελεῖς τῇ πεντεκαιδεκάτῃ καὶ

τριακάδι, καὶ εἶναι τὸ μὲν ἱερὸν ἄσυλον, τὴν δὲ κώμην ἀνεπίσταθμον μηδεμιᾶς

ἀπορρήσεως προσενεχθείσης· τὸν δὲ ἐναντιωθησόμενόν τισι τῶν προγε-

γραμμένων ἔνοχον εἶναι ἀσεβείᾳ ἀναγραφῆναί τε καὶ τὰ ἀντίγραφα ἐν

στήλῃ λιθίνῃ καὶ τεθῆναι ἐν τῷ αὐτῷ ἱερῷ. Δεήσει οὖν γραφῆναι οἷς εἴ-

[․․] ἄλυπε

[․․]ειν

[ τὸν δεῖνα τοῦ δεῖνος ]

[τοῦ Ἀ]λεξάνδ[ρου, ἄρχοντα]

[Ἁ]δριανοῦ καὶ τοῦ θειοτάτου α[ὐ]τοκράτορος

Ἀντωνεινοῦ υἱοῦ αὐτοῦ μαρτυρηθέντα,

ὁμοίως καὶ διατάγματι Ποβλικίου Μαρκέλλου

καὶ ἐνρύθμου

κεινήσεως

ὑποκριτὴν

τῶν, θεῶι Φ̣[ιλοπάτορι]

Δορυμέν[ης τοῦ δεῖνος]

Αἰτωλὸς [τῶν περὶ Νικό]-

[τῆς Πανεάδος (?) πόλεω]ς ἐπαρχίας Φοινίκης Παράλου. ὅσα πρὸς τιμὴν τοῦ

[Θ(εο)ῦ κ(αὶ) Σωτῆρος ἡμῶν κ(αὶ) τῆς] ἁγιωτά(της) αὐτοῦ ἐκκλ(ησίας) συντείνει ἑτοίμως παρέχειν

[εἴωθε τὸ θεοφύλακτό]ν σου κράτος· τούτῳ θαρρῶν κἀγὼ ἐπὶ τάσδε ἐλήλυ-

γεν εἰς [Ἀΐ]δαο, /

Μαρκελλ[εῖ]νος ἐγὼ

τῷδ’ ὑπό[κειμε λίθ]ῳ· /

εἰκοσιπεν[ταέτη]. /

θάρσι, Μαρκελλεῖν[ε], καὶ εἰ[ς αἰῶν’ ἐυμοίρει]· /

πολλοί σου πρότεροι κάθθανον ἠΐθεο[ι]. /

[ἡμ]ῶν αὐτοκ[ρ(άτορος) Μ. Αὐρ(ηλίου)]

Ἀντωνείνου [Εὐσεβ(οῦς)]

Εὐτυχοῦς ἀνικήτ(ου)

[κα]ὶ ὁ δῆμος Κλ(αυδιέων) Ἀπα-

[μέ]ων Ἀντωνεινου-

πόλεως, ἀπαρχομ(ένου) ἐν

τνια μήτηρ, hedera /

κείνους δ’ οὔ-

τις· οἰωνοῖσι

[σταυ(?)]ρῶι ὑφ’ αἱματόεντι λαχεῖν γέρας ουχ[⏑ ⏑ – ⏑]

[ἀλλὰ τ]όσον ψαλμοῖσιν ἐπ’ εὐχωλαῖς τ’ ἐκο[ρέσθη]

φίλῳ. / κεῖται δ’ ἐνθάδ’, ὁδεῖτα· θεοὺς σχοίης ἐπικούρους, / εἰ Βεροῦ κούφην

γῆν ἐφέπειν σὺ λέγῃς.

πασιανοῦ καί̣σαρ̣ος ἐπιμελείας τετ[υ]-

χέναι γεινώσκω τὰ τῶν πόλεων φ̣ι̣-

λ̣ά̣νθρωπα· οἷς ἐνατενίσας, ἐκέλευ[σε]

μέχρι νῦν παλαιὰ καὶ εὔτονος συνήθεια,

κατ’ ὀλίγον χωροῦσα εἰς νόμον, εἰ μὴ ἰσχύε[ιν]

κωλυθείη δυνάμει. ἐντέλλομαι δὴ καὶ σοὶ φρον̣τ̣ί[δα]

ὁ ἐμὸν ἔχων δίπλωμα· ἀδικώτατον γάρ ἐστι[ν],

ἢ χάριτί τινων ἢ ἀξι[ώ]σει τὸ γραφὰς γεινέσθαι, ἃς [μη]-

δενὶ ἔξεστιν διδόναι ἢ ἐμοί· μηδὲν οὖν γε̣[ινέσ]-

θω ὃ τὴν ἐμὴν ἐντολὴ̣ν καταλύσει καὶ τὴν συμ̣[φο]-

ρωτάτην ταῖς πόλεσιν γνώμην φθερεῖ· βοη̣[θεῖν]

γὰρ δίκαιόν ἐστιν ἀτονούσαις ταῖς ἐπαρχε[ίαις]

ἔπλετο οὗτος ἄριστος; /

—— ξεῖνε φίλ’, Ἠλίαν μιν ἐπάξια

τεῖσαν ἄνακτες· /

στεινόμενον γὰρ ἔτευξεν ἑοῖ̣ς̣

κτεάτεσσι λοετρὸν /

[άδ]ε κεῖτε /

[Μαρ]κ̣ε̣ῖ̣ν̣[ος]

— — — — — — —

ex quibus Aristaenetus dixit: παραγράφομαι. Lollianus d(ixit): ταγῆναι ἐκέ-

λευσες τὴν διάγνωσιν. Aristaenetus d(ixit): αἱ ἔκκλητοι νόμῳ γείνονται·

ἢ λαμβάνει τὴν ἔκκλητον ὁ ἡγεμὼν καὶ εἰσέρχεταί σου εἰς τὸ δι-

[πος ἀντίδικος ἰδι]ωτικὸς ὢν εἰσήγαγεν ἔντευξιν ὥστε σὲ δικαστὴν

ἀντὶ ἡγεμόν[ος εἶναι]. σὺ [δὲ] ε[ἶπες αὐτ]ῷ "εἰ βούλεσθε ἀκοῦσαί με, ἀκούσομαι".

[ἡμεῖς ἐξ ἀρχῆς τοῖσ]δε ἀ[ν]τιλέγοντ[ες], νῦν, ὁπότε εἰσήειμεν νόμῳ δικαστηρίου,

[παραγραφόμεθα τὴν δίκη]ν, ὅτι οὔτε ἔκκλητον ἔχουσιν οὔτε ἔχειν δύνανται πρὸς

[τὸ δικαστήριόν σου. Lolli]anus d(ixit): γεωργοὶ οἵ σου μετὰ τῶν ἄλλων δεήσεων

δὲ Ἀβιδδαρανου υἱοῦ αὐτοῦ καὶ

Ἀβουδεμμου τοῦ Σαβείνου.

[— — — Οὐ]αλέριος Λ(ουκίου) υἱὸ[ς] Κολ(λείνᾳ) Κέλερ στ(— —) — — —

— — —αν τοὺς γονεῖς [κ]αὶ Λ Οὐαλέριον — — —

ἔτους ζοϛʹ, Ὑπερβερεταίου εκʹ,

Μαρεῖνος Βαρνίωνος τοῦ Μαροον

τοῦ Βαρνίωνος, ἔγγονος Ἀβρεεμίδος τῆς

[ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος τὸν δεῖνα τοῦ — —]

σου Ααβει τὸν ἄρχ[οντα — — —]ηνῶν, ἀρέσαντα

ἐσθ[λ]ῆς ἐγ γεωργείης· νῦν δ’ οὐδενός εἰμι τάφος.

οὕτω καὶ μείνεμι πολὺν χρόνον· εἰ δ’ ἄρα κὲ δεῖ,

δεξέμιν γηράσκοντας, εὐδέμονας, τεκνώσαντας.

vacat τοῦ ηο̣[υʹ ἔτους μηνὶ Ὑπερβερεταίῳ]

αὐτοκράτορα καίσαρα [Μᾶρκον Αὐρήλιον Ἀντωνεῖνον σεβαστὸν καὶ]

αὐτοκράτορα καίσαρα Λ[ούκιον Αὐρήλιον Οὐῆρον σεβαστὸν]

θεοῦ Ἀντωνείνου υἱοὺς [θεοῦ Ἁδριανοῦ υἱωνοὺς θεοῦ Τραιανοῦ]

Παρθικοῦ ἐκγόνο[υ]ς̣ θε[οῦ Νέρουα ἀπογόνους ἀρχιερέας μεγίστους]

ὑπὲρ σωτηρίας Καίσαρος

Μάρκου Αὐρηλίου Ἀντωνείνου

Σεβαστοῦ τοῦ κυρίου Διογένης Χορ[η]γίου

Ὑγεινοῦ· ἀκαταχρη-

μάτιστον.

κλαπέντων τῶν ὄντων ὧδε,

ὅ τι οὐδεὶς οἶδεν ποιήσειν

εἰ μὴ μόνος θεὸς · καὶ μήτις

[καὶ ․․․․․․] διακόνο(υ), με(νὸς) Δί-

[ου. τοῦ ἔτους] ․ΟΓʹ εἰν(δικτιῶνος) ἰνδικτιῶνος ὀγδώῃ.

γῆν εἰσονομαζομένην Ἀδια μέχρι ὅρων αὐ-

τῆς εἰς τὸ μηδενὶ ἐξεῖναι ἀπαλλοτριῶσαι

τὴν χώραν ἀλλὰ διαμεῖναι τοῖς τε κληρονόμοις

μου καὶ υἱοῖς καὶ ἐγγόνοις ἄρρεσι μόνοις εἰς τὸν

εἰς [τ]ὸ ἐμοί τε καὶ αὐτῷ ἐπιφέρεσθαι τὴν ἐπὶ

τῶν τόπων ἀπόκαυσιν καὶ μὴ ἐξεῖναί τινι τῶν κληρονό-

μων μου ἀναλῦσαι τὰ ἀφιερώμενα πόπως

[— — Ν5 — —, — — Ν6 — —, — — Ν7 — — —]ου· Κηφισόδω-

[ρος εἶπε· δεδόχθαι τῶι δήμωι πρόξενον εἶναι κ]αὶ εὐεργέτη[ν]

[τοῦ κοινοῦ Βοιωτῶν — name, patron — καὶ α]ὐτὸν v καὶ

[τοὺς ἐγγόνους, καὶ εἶναι αὐτοῖς γῆς καὶ οἰκ]ίας ἔνκτη-

[σιν καὶ ἀσφάλειαν καὶ ἀσυλίαν καὶ πολέμου καὶ εἰρή]ν̣ης οὔση[ς]

τὴν στεφάνωσιν Πορφυρᾶν κὲ Ἁψικράτην μεσαρίστερον κὲ τοὺς σὺν α-

ὐτῷ συνελαύ̣νοντας χρόας καλαείνων στάβλου Εὐγενίου ἐκ τῆς

ἄρτι ὥρας ἐκ̣ τῆς σήμερον ἡμέρας · μὴ φάγωσιν μὴ πίωσιν μὴ κοι-

Ἀπολλᾶ Σελεύκου μῆ(κος) πο(δῶν) μεδʹ,

Πατρείνου μῆ(κος) πο(δῶν) ξ̣ζδʹ,

Ἀριστονείκου τοῦ Ἡ[ρ]οφίλου μῆ(κος)

τὸν δεσπ̣ό̣τ̣ην ἡμῶν Φλ(άουιον) Κλ(αύδιον)

Κωνσταντεῖνον τὸν ἀνδρι̣ότατον

καὶ ἐπιφανέστατον Καίσαρα leaf Πά̣π̣(ιος)

[Σαμψιγέρ]αμου εἰς ταφὴν αἰώνι-

[ον ἑαυτο]ῦ καὶ τέκνων τῷ εουʹ ἔτει.

NPŠ᾿ DH ῾BD BWRP᾿ Š[MŠGRM]

BR MLKW BR ŠMŠGRM LH W[LBNWHY]

ἐξεχώρησεν Ἰούλιος [Αὐρήλιος ․․․]

Θαιμαρσου τοῦ Ανείνα[ν — — —]

Αὐρηλία Σαλαμαθι δια[— — —]

Αβδαρσα εἰς τὸ ἐξεῖ[ναι ἀπαλλοτριοῦν (?) — —]

τὸ αὐτὸ σπήλεον εἰς [ταφὴν (?) — —]

Εὐμένης ἥρως παροδείταις χαίρειν.

τῆς Αἵω τὸ βʹ κ(αὶ) τοῦ ἁ[γιωτ(άτου) ἐπισκόπου]

τῆς Σελευκέων πόλ[εως τοῦ δεῖνα]

ἐκρατύνθη ὁ δοθὶς τύπ̣[ος τοῦ τῆς με]-

ἐνθάδε κεῖμε Μα-

ρεῖνος δρωπακισ-

τὴς βειώσας βιώσας καλῶς ·

Τέρτυλλος κρατερῆς

εἵνεκεν εὐαγρίης, /

δόρκων μὲν κεραῶν ἀγέλας

μ[άρ]τυς δ’ ἠέλιος

πολυθηροσύνης ἐρατεινῆς, /

ἄνδρες τοι προτέρων

τρισσοὺς εὐώδεινος ἀφ’ Ἑρμιόνης λίπεν Ἄνδρων

κηδεμόνας, λεύσει δ’ οὐδένα γηροκόμον·

ΦΛΑΟVΙΟ

ΙΛΟΝΓΕΙΝ-

%⁸¹ΟϹ vac.

Φλάου̣ιος

Λονγεῖνος.

Βεθθεὶν Μουκιανοῦ Μαλί-

χου τοῦ Ἀνανίδου, γυναῖκα Σο-

[ταύτ]α̣ς οὔτε [ἄρχουσιν] Ῥωμαίων λαμβάνειν θέλου̣[σιν ἔξεσ]τ̣ι̣ν̣ π̣αρ’ [αὐ]-

[τῶν λαμ]βάνεσθαι [οὔτε δημοσιῶναι εἰσάγοντι] αὐτῶ[ι] εἰς πόλιν ἢ χώραν Ἀσίας καὶ Εὐρώπης ἐπαρχει-

[τῆς ἰδία]ς χρείας [ἕ]νεκε[ν, μὴ ἐξέστω πάντων] τούτων τῶν πραγμάτων τέλος οὔτε πολειτείαν οὔ-

[τε δημοσι]ώνην παρ’ αὐτ[οῦ πράττειν] vac.

[ὡς κ]αὶ πένθος ἔπαυσε τὸ πάτριον· οὐδ’ ὑπ’ ο[ἴωι τε]

[και]ρῶι, ὑφ’ αἵματος ἐντὶ λαχεῖν γέρας, οὔχ[ι σέσωται (?)]

[ὅστις] ὅσον ψαλμοῖσιν ἐπ’ εὐχωλαῖς τε κο[ρέσθη (?)]

λασθέν / ἔρχομ’ ἐκεῖ ποτε δή·

σὲ γὰρ ἐλθεῖν οὐ θέμις ἐστίν· /

τήρει μοι τὸ φίλανδρον ἐκεῖ,

Δίματο Κυρίλλα [δὲ] τάφον γαμβροῦ φιλίοιο

κλείνην τιμηθέντος ὑπ’ Αὐσονίων βασιλήων.

ὰ θλείψεων θλίψεων δι’ ἡμᾶς εἰσε-

λθῖν εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλίαν τοῦ

— — — — — —ΑΝ․

[— — — — — λοι]δόρεμα λοιδώρημα τὸ

ἁμαρτῖν ἁμαρτεῖν· δέωισί δείουσι [σοῦ] Κ(ύρι)ε δοῦλαι

ὀδορουμένη ὀδυρόμεναι τῆς γαίας [σκ]λέρωμ[α]

ς αἰτίας ἀνὰ πλέ[ρ]ωμα πλήρωμα ἔπλησε· α[ὖ ἐ]ναμέναι ἐναμμένη

ὕειν, καλὰ ἡ φύσις ․․․․․Τ․․․․

ΑΙΡΩΠΗΝΗΟΥΚΙΝΗΝΑ— — —

[σαντ]α καὶ ἀναθέντα ἐν ταῖς αὐταῖς θερμαῖς

[χαλκ]ουργήματα, τὸν Θησέα καὶ Μεινώταυρον,

[τὸν Ἀ]πόλλωνα καὶ Ὄλυμπον καὶ Σκύθην

τὸν κτίστην Κ(όϊντος) Μουνάτις

Μαρεῖνος β(ενεφικιάριος)] τὸν ἑαυτοῦ

εὐεργέτην.

ᾳ Βηρύτῳ τετειμημένον σεξ-

βερᾶτι, τραγικῆς κεινήσεως ὑπο-

κριτὴν, τὸν διὰ βίου καὶ κατὰ τὸν̣

ο[ὔ]τε βάρβαροι οὔ[τ]ε τις ἐν τῇ γειτονίᾳ ἐβλάβη

ὅτι τάξαν (?) δικῶν εἴσην διδεῖ[ν(?) e.g. ποινὴν οἱ ․․․]

ἀνάγνωθι τὰ γεγραμμένα καὶ πίστευσον.

πανάρετος ὁ θεὸς ἐφίλησεν τὴν ὀρθόβλεψιν καὶ

τὴν αὐτὴν θέλι εἶνει ἔμπροσθεν αὐτο[ῦ].

ἐνθάδε τίς κεῖται; — παροδοίπορε μεῖνον, ἄκουσον·

χρηστὸς τις ἀνὴρ ἔνδοξος ἁπλοῦς κοινὸς φιλέταιρος,

μήτε νόσῳ μακρᾷ κεκολασμένος, ἀλλ’ ἐπὶ μοῖραν

εἵνεκεν εὐσεβίης εὐθανάτως ἔμολεν. ❦ /

Λούκιος Ἰούλιος Παρᾶτος

κου νεοπενθέα παῖδα /

[— — —]ος μνήμης εἵνε-

κεν εἵσατό με. /

ρα Αὐτοκράτορος [Ἁδρια]-

νοῦ Ἀντω[νεινοῦ — — —]

[Αὐτοκράτορα Κα]ίσ[αρα] Λούκ[ι]ον Σεπτίμιον Σεουῆρον Εὐσεβῆ Περτ[ίνακα Σεβαστὸν καὶ Αὐτοκράτορα]

[Κα]ίσ[αρα Μᾶρκον Αὐ]ρήλιον [Ἀ]ντωνεῖνον Σεβαστὸν Σεβαστοῦ [υ]ἱὸ[ν καὶ Ἰουλίαν Δόμνην Σεβαστὴν μητέρα]

[τῶ]ν [ἱερῶν στρατοπέδων — — —]

[τὸν δεῖνα τοῦ δεῖνος]

[τοῦ Ἀ]λ̣εξάν̣δ̣[ρου ἄρχοντα]

[ρος Τ. Αἰ]λίου Ἁδρια[νοῦ]

[Ἀντων]είνου Σεβασ[τοῦ].

σαντα παρουσίᾳ διηνεκεῖ

Ῥουτιλλίου Κρισπείνου τοῦ

ἡγησαμένου καὶ ταῖς ἐπιδη-

[Ἁ]δριανοῦ καὶ τοῦ θειοτάτου Α[ὐ]τοκράτορος

Ἀντωνεινοῦ υἱοῦ αὐτοῦ μαρθυρεθέντα,

ὁμοίως καὶ διατάγματι Ποβλικίου Μαρκέλλου

[— — —] ἀφιέρωσα υἱοῖς καὶ υἱωνοῖς ἄρσεσι ἐπὶ τῷ κατὰ μηδένα τρόπον κοινωνὸν αὐτοῦ προσλαβεῖν καθ[ὰ ἔγραψα].

Texte palmyrénien.

[— — — ἔκτι]σαν Ὀγήλος Σαλαμαλλάθου τοῦ Νεσᾶ καὶ Ἰαριβωλὴς Σάλμης Νεσῆς Νέσας Μαεναῖος Ὀγήλος καὶ Βάρσαδος υἱοὶ [αὐτοῦ εἰς τειμὴν ἑαυτῶν καὶ υἱῶν] καὶ υἱωνῶν καὶ ἐγγονῶν εἰς τὸ παντελὲς ἀφειερώσαν ἐξ ἀΐδιον ἰδίων ὡς μὴ ἐξεῖναι τινὶ ἀπαλλοτριοῖν [αὐτὸ κατὰ μηδένα τρόπον ἢ] τὸν τοιοῦτον ἐνέχεσ[θαι — — —] τῷ ταμείῳ (δην.) ͵ε.

ἐξεδρῶν δυεῖν ἐκ τοῦδε τοῦ σπηλαίου τοῦ ταφαιῶνος ταφεῶνος εἰσιόντων τὸ τοῦ σπηλαίου θύρωμα ἐν δεξίοις καὶ ἐωνίμοις σὺν δικαίοις πᾶσι ἐξεχώρησεν Ἰούλιος Αὐρήλιος Ἰεδειβήλος Ἀβισαμαία τοῦ Μαλχῆ Ἰουλίᾳ Αὐρηλίᾳ Ἀμάθῃ Βολαζαίου τοῦ Μοκίμου αὐτῇ τε καὶ υἱοῖς καὶ ὑωνοῖς υἱωνοῖς εἰς τὸ παντελὲς μηνὶ Δαισίῳ τοῦ δοφʹ ἔτους.

Texte palmyrénien.

ΑΝΟΥΟΤΟΥΔΑΝ

ΑΡΓΕΙΝΕΟΥ θεῷ

Σουρηνῷ δεικέ-

Βαλβεῖ|να

τῷ Ασκληπιῷ.

ὑπὲρ σωτηρίας Καίσαρος

Μάρκου Αὐρηλίου Ἀντωνείνου

Σεβαστοῦ τοῦ κυρίου Διογένης Χορ[η]γίου

ἐνθάδε κεῖ[νται]

ὁι υἱοι τοῦ [— — —]

ἐποίησαν ἢ τέκνων ἢ οἰκείων,

τούτους μένειν ἀμετακεινήτους

τὸν αἰῶνα· ἐὰν δέ τις ἐπιδίξῃ τι-

καθόλου μηδενὶ ἐξέστω μετα-

κεινῆσαι· εἰ δὲ μή, τοῦτον ἐγὼ κε-

φαλῆς κατάκριτον ὀνόματι

[ρίοις οἴκοις, τῶν δὲ ἐναντιουμέν]ων ποινῇ σωφρονιζομένων τῇ

[τῷ ἁμαρτήματι πρεπούσῃ· ὥστε ὑπάρ]χειν δὲ καὶ πανήγυριν πρὸς

[ὠφέλειαν τοῦ παρόντος εὐκτ]ηρίου οἴκου πέντε ἐφεξῆς

☩ εἰσὶν τὰ ἐν-

κείνια τοῦ ἁγίου

Μάρκου μ(ηνὸς) Αὐγού(σ)του ιεʹ.

θεῶν Σωτή]ρων

[ὁ δεῖνα] Ἐπ[— —],

τῶν δὲ προγόν]ων τοῦ βασιλέως

ὑπὲρ σωτηρίας καὶ διαμονῆς Μ(άρκου) Αὐρ(ηλίου) Κομμόδου Ἀντωνείνου Σεβ(αστοῦ)

τοῦ κυρίου τὸν σηκὸν μετὰ τοῦ ἀγάλματος τῇ κυρίᾳ πατρίδι ἐκ διαθήκης Ἀν-

τωνίου Οὐάλεντος Ἀρδαίου Μ(ᾶρκος) Ἄρριος Σαβεῖνος ἀδελφὸς καὶ συνκληρονόμος [ἀνέθηκεν].

Σαβεῖν(ος).

ejn

kha-'El

[λ]ηφθῇ, αὑ[τῷ αἴτιος ἔσται]

[δ]ιὰ τὸ ἐξ[ακολουθεῖν]

θάνατ[ον].

β(έστατος) δεσπότης ὅλης οἰκουμέ-

νης ἐθέσπισεν μὴ ἐξεῖνα-

ί τινει ἀπὸ ιεʹ πο(δῶν) ἐξ ἑκατέρ-

ἐπὶ τὰ ἔσω μέρη σπίριν ἢ

φοιτεύειν. εἰ δέ τις τοῦτο

ἐπιχιρήσῃ ποιῆσαι, κεφα-

☩ ἐνθάδε κεῖντε [☩]

Ἀναστασία (καὶ) Ἰωάνν(ης)

ίσασθαι αὐτὸ[ν καὶ τιμω]-

ρίαν γείνεσ(θα)ι [τῷ ποιήσα]-

ντι ἐγβαλεῖν με ἐ[κ τοῦ]

Δημητρίου, διὰ τὸ κεφαι-

λαλγεῖν με καὶ πη[μο]νὰς

ἔχειν ἄλλα[ς]. τὸν περίδεσμον,

ὃν εἶπαν περὶ ἐμοῦ, ὡς [ἀ]-

ὥστε, ἄντε σωθῶ ἄντε ἀφεθῶ, ὥρα μὲν [ἐ]λ-

[θ]εῖν σήμερον διὰ σὲ τὴν σωτηρίαν.

ἐπεὶ ἀνε[τί]ως μαστισθεὶς κινδυνεύω [κα]ὶ

μηκέτι δυνάμενος δεσμὸν ἐνεγκ[εῖν],

ἀξιῶ σε τὸν προσκληρῶσαι τὴν [μοῖράν]

[μου] δυνάμενον, δέομε τοῦ φωτει[νοτάτου]

[μηκέτι] ἄνθρω[πο]ν ῥιπτάσαι περιδεῶς, ὅτι

θ(εῷ̣) β(οηθοῦντι). κυρὰ Δόμνα Ἰου(λιανοῦ) [καὶ κῦ]ρ(ος) Μαρὶ Νόννου εὐχαρ(ιστοῦντες) προσφέρωμεν. κῦρ(ος) [ὁ δεῖνα, ἐγ]γόνιν Ἑλικίου,

τῷ θ(ε)ῷ κ(αὶ) τῷ ἁγ(ίῳ) [τόπῳ προσήνεγκ]α ὑπὲρ σωτερ(ίας). κῦρ(ος)

☩ ἐνθάδε κεῖ[ντε]

οἱ υἱοὶ τοῦ [μακαρ(ίου)]

[θήκη δια]φέρ[ουσα τοῦ δεῖνος τῷ δεῖνι].

ήσασθαι ὑπὲρ Ζ[ωσίμου(?) — —]

καὶ ἐλεεινο[ῦ — —]·

Δωρόθεος Χ̣[— — εὐχα]-