Πολήμων Πολέμων

Πολημάχου Πολεμάρχου? Πολυμάχου?

Κυθήρριος.

Θεοδώρα

Ἀρτεμιδώρου

ἐκ Λακ[ιαδῶν].

in basi:

εἴ σε τύχη προὔπεμψε καὶ ἡλικίας ἐπέβησεν,

ἐλπίδι γ’ ἦσθα μέγας τῶι τε δοκεῖμ, Μακαρεῦ,

in epistylio: Γ Μέμιος Ἀγαθᾶς Λαμ[πτρε]ύς. Ἵλαρος Μειλήσιος

ἐτῶν δεκοκτώ.

Ἀθηνόδωρος

Μενεμάχου

Λαμπτρεύς.

Ἀρτεμεισία Φιλεταίρου

Λαμπτρέως γυνήι.

Ἀνδρέας

Ἡγεμάχου

Λευκονοεύς.

Ἡγέμαχος

Σατύρου

Ἀρτέμων

Δημοκρ[․του]

[Θε]μιστοκλῆς

[Ἀρ]ιστοδήμου

Θεμιστοκλῆς

Θεμιστοκλέους

Μαραθώνιος.

duae rosae

Θεμιστοκλῆς

Θεμιστοκλέους.

in aetomate: ἐτελεύτησα ἐμβὰς ἰς ἔτη

πέντε

[Ἀ]ρ[τ]εμει[σία]

[Ἀλε]ξάνδ[ρου]

Κλεαγόρα πλείστης σωφροσύνης [μέτοχος]·

ὥστε γονεῦσιν πένθος ἀγήρατον [ἔμμεναι]

ἐσθλῶν.

πότνια [Σ]ωφροσύνη, θύγατερ μεγαλόφρονος Αἰδο͂ς,

πλεῖστα σὲ τιμήσας εὐπόλεμόν τε Ἀρετήν

anaglyphum lutrophori

[Ἀρ]τεμεισί-

[α Α]ὐφιδία.

Με[λιτέως γυνή]?

supra sedentem: Φανοστράτη.

infra anaglyphum:

Χρυσόθεμις Φαίδρου

Μελιτέως θυγάτηρ,

Πιραὶς Θεμιστοκλέος Θεμιστοκλέους

Ὠῆθεν.

Φανίας

Θεμιστίου

Οἰναῖος.

Θεμιστοκλῆς

Θεμίσωνος Παιανιεύς.

Θεμιστοκλῆς

Θεμίσωνος

Παιανιεύς.

[τε]ίᾳ Ἀφροδισίου ἐκ Γαργηττί[ων],

ἐμαρτύρισεν δὲ ὁ τῶν folium

ΚΓ.

Σεβαστοῦ ἀπελεύθερος. Ἀντίοχος ἀλείπτης

παίδων Καίσαρος· ἐπεμελήθη Εὐτύχης

καὶ Παντόνεικος συνεξελεύθεροι.

Ἀσκλάπων

Ἀρτεμιδώρου

Πειραιεύς.

Μελίτη

Θεμιστοκλέους

Πειραιέως.

Σκηψαρὼ Θεμίσωνος ἐκ Πει-

ρεέων.

Πειραιεύ[ς].

οὐ γάμος οὐδ’ ὑμέναιος ἔμεινέ με

τλήμονι μοίραι | ἀλλά με ἕλεν κάματος λ-

ο χρόνου γῆρας προσικέσθαι | καὶ λείπω

πένθος πᾶσιν ἐμοῖσι φίλοις· | ὅσσα δ’ ἐχρῆν

φύσεως θνητῆς παιδεῖα ἐφικέσθαι, | πάντ-

Πολέμων

Λέοντος

πένθος μητρὶ λιποῦσα κασιγνή-

τωι τε πόσει τε | παιδί τ’ ἐμῶι

θνήισκω καί με χθὼν ἥδε καλύ-

— — —

Ζηνό[θεμ]-

ις Πιτ[θεύς]?

Ὀλυμπιόδωρος. Πολεμώ. Σώτιος.

vac. 0.03

Ἀνθέμα

Προκλέους

[Πο]λέμων

․․․πείθου

Καλλία, ἐκτήσω δαίμον-

α σεμνοτάτην. |

[ἐκ δ’ ἀγ]αθῶν ἀγαθὸς προγ-

εἴ τινα γῆ κατέχει χρηστὴν

καὶ τήνδε γυναῖκα, | οὐδεμιᾶς

θνητῆς λειπομένην ἀρετεῖ. | εὐδαί-

Πι[στοτ]έλους Σουνιέως καὶ Κεκροπίας τῆς Ἀθηνίωνος Φαληρέως τοῦ διὰ βίου περιηγητοῦ θυγατρός.

Κεκροπία μὲν ἐμοὶ σαόφρων πέλει, ὦ ξένε, μήτηρ

ξυνὸν γῆς πατρίας οὔνομ’ ἐνεγκαμένη·

[τερπνῶν π]αρθενικὴν ἄνθος Ἀθηναίδα,

ἀμφὶ δ’ ἐμεῦ καὶ δῆμος ἅπας ἐδάκρυσεν Ἀθήνης

εἵνεκεν ἡλικίας τ’ ἠδὲ σαοφροσύνης

παιδείᾳ πινυτῇ καὶ σοφίῃ μελόμην.

δάκρυα δ’ οὐ ψύχει γενέτης ἐμὸς οἰκτρὸς ὀλέσσας

εὐφροσύνην βιότου καὶ χέρα γηροκόμον.

Ἑρμαγόρας

Ἡγεμάχ[ου]

Στειρι[εύς].

Ἀρτεμίδωρος

Ἀρτεμιδώρου

Συβρίδης.

[Φ]ωκέως

[Τ]ριν[εμεεύς].

Σωκράτου

Τρινεμεεύς.

Εὐκλέους

Τρινεμεέως

θυγάτηρ,

Ἄννωνος

[Τ]ρινεμεεύς.

Φιλοξ — —

Τρινε[μεεύς].

Ἀρτέμων

Ζωπύρου

νικήσας

ἐμ πρυτα-

νείωι.

Αὐτόβουλος

Ἀρχεμάχου

Φηγαιεύς.

Διοδωροκλῆς Ἀρχεμάχου

Φηγαιεύς.

Πολυκλῆς Φλυεύς.

Θεμιστὼ Ἀπολλοδώρου

Τειθρασίου θυγάτηρ, Πολυκλέους

[Σέ]μνη Πραξιτέλους

ἐκ Φλυέων.

Σπουδοκράτης

Τηλεμάχου

Φλυεύς.

duae rosae

Τηλέμαχος

Σπουδοκράτος

Νικ[ο]πτολ[έ]μη

Ἀντικλέους

Δίωνος Ὤαθεν.

Νικοπτολέμη

Νικοδώρο

Ἀνθεμίων Ἀνθεμίωνος Σ — — .

Κρινὼ Ἀρτέμωνος

Ἀθηναία,

γυνὴ δὲ Ληναίου τοῦ

Ἀρτέμωνος Ἀθηναίου.

οὐδὲ φάος λεύσσων ὅ γε δαίμοσιν ἦν ἀγέραστος·

πᾶσιν δ’ ἀνθρώποισι παρέσχον ἀνένκλητον ἐμαυτό[ν]·

ἔντιμον χθονίοισι θεοῖς ὑπεδέξατο γαῖα.

Ἄρτεμις

Βίωνος

Ἀρτεμισία

Ῥοάκτορος (sic)

Μανία

Ἀρτέμωνος

Ἀγκυρανή.

Πυθιὰς

Πολεμαίου

Ἀγκυρανή.

Μενέμαχος

Συμμάχου

[οὔνο]μα μὲν τὀμὸν καὶ ἐμο͂ πατρὸς ἥδε ἀγορεύ[ει]

[στή]λη καὶ πάτραν· πιστῶν δὲ ἔργων ἕνεκα ἔσχο[ν]

Ἐμπεδὼ

Θωμυρίωνος

Δημάριον

Ἀρτέμωνος

Ἀλεξανδρῖτις.

Ἰσιὰς

Πτολεμαίου

Ἀλεξανδρῖτις.

Χαρεῖν[ος]

αὐτὰρ ἐμοὶ πατρὶς [κλεινὴ πόλις]

ἦν Ἀμάσεια, |

Ἀσία

Ἀπολλοθέμιδος

Ἀμισηνή,

Ἀρτεμίδωρος

Ἐπιμένου

Δημήτριος

Ἀρτεμιδώρου

Ἀμφιπολίτης.

Ἀρτεμίδωρος

Ἀντιοχεύς.

Ἀρτεμίδωρο[ς]

Ἀρτεμιδ[ώ]ρο[υ]

Ἀντιοχε[ύς].

Θεοδοσία

Ἀρτέμωνος

Ἀντιόχισ[σα].

Πτολεμαῖος

Ἀνδρονίκου

Ῥώμ[η]

Ἀρτεμιδ[ώρου]

Ἀντιόχ[ισσα].

Δόναξ

Ἀρτεμιδώρου

Ἀπαμεύς.

Μηνοθέα

Μηνοθέμεως

Ἀπολλωνιᾶτις.

Νεμεὰς

Βοιωτία.

Ἡδεῖα

Εὐπολέμου

Βοσπορανή.

Ἀρτεμίδωρος

Γαλάτης.

Δείφιλος

Ἀρτέμωνο[ς]

Ἐλεάτης.

χῶμα καὶ ἐν ξεστῶι γράμμ’ ἐτύπωσε πέτρωι.

δηλοῖ δ’ οὔνομα πατρὸς ἐμὸν θ’ ὅδε τύμβος, ὁδῖται·

ἀλλ’ ἴτε τέρμ’ ἀγαθῆς τ’ ἐξανύοιτε τρίβου.

Ἀρτεμίδωρος

Ἐφέσιος. Φίλη.

Ἀριστοφίλη

Ἀρτεμιδώρου.

Ἀρτεμίδωρος

Ζωπύρου

Ἀρτέμων

Ἀρτέμωνος

Ἐφέσιος.

Ἐφεσία,

Μενεμάχου

Ἐφεσίου

Εὐτυχὶς

[Ν]εοπτολέμου

[θυγ]άτηρ

Κλ∶∶ε․․․․μ․․κη

Φιλ․․․․λκου

Πτολεμαῖο[ς]

Πτολεμαίου

Ἡρακλεοπολίτης.

Ἀκροστόλιον

Ἀρτεμιδώρου

[Ἡρακ]λεῶτις.

Ἀρτε[μιδώρα]

Ἀρτεμ[ιδώρου]

Ἡρακλ[εώτισσα],

[Ἀ]ρτεμιδώρα

[Ἀρ]τεμιδώρου

[Ἡρ]ακλεώτισσα,

Ἄρτεμις

Ἀπολλωνίου

Γλαῦκον

Ἡγεμάχου

Ἡρακλεώτου

Εὐπορία

Ἀρτεμιδώρου

Ἡρακλεῶτις.

Προξένα

Πολεμάρχου

ἐξ Ἡρακλείας,

Πολέμωνος

Κυθηρρίου

Χάρης

Θεμίσωνος

Ἡρακλεώτης.

Ἀγέμων

Θετταλὸς

[Ἐμπε]δόκλεια ⋮ Θη[βαία].

[․․․]οκράτης

ων Θυμόχου παῖς. Θηβα-

ῖος γενεάν, κε͂μαι κλειν-

αῖς ἐν Ἀθήναις.