κει, μηδὲ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, μηδὲ τοῖς ἐγγόνοις αὐτῶν, μηδὲ ἄλ-

λῳ μηθενὶ ὑπὲρ αὐτῶν, ἐγβαλεῖν τὸν Γαθάκην ἐκ τῆς ἀργυρωνή-

του ἀμπέλου, μήτε αὐτόν, μηδὲ τὰ [ἔγ]γο[ν]α α[ὐτοῦ]· ὃς ἂν δὲ ἐγβάλῃ,

ἴσας· ἐὰν [δὲ κ]αὶ ὁ Γαθάκης ὀλιγωρήσῃ τὴν [ἄμπε]λον καὶ μὴ ποι-

ήσῃ αὐτὴ[ν] ἔπαφον, ἀποτειννυέτω τὸ α[ὐτὸ ἐπί]τειμον· κα[ὶ]

τὸ ὕδωρ παρα ὀγδόην ἡμέρας τὸ ἥμισυ καὶ [τῆς ἐ]παγωγῆς

ἐν κώμηι Κωφάνει, ἐπὶ τῶν ὑπογεγραμμένων μαρτύρ[ων], ἐξωμολογήσατο καὶ συνε-

γράψατο Ἀσπωμάκης Γαάκου ἔχειν παρὰ Δήνης Γαθάκου ἀργυρίου δραχ-

μὰς πεντήκοντα πέντε τιμήν, καὶ δεδωκέναι ἐν ψ[ειλο]φύτωι ἄμπελον τὴν ἐπικαλου-

οἴνου κοτύλας δύο, ἄρτ[ω]ν καʹ, βοῦς πέντε, κρειθῶν δύο· ὑπ[έσχε]το δὲ μηδὲ τῶν προγε-

γραμμένων ἀθετήσειν, μήτε αὐτόν, μηδὲ τοὺς μεταλα[μβάνοντ]ας παρ’ αὐτοῦ τρόπωι μηδενί.

Ἀραμάσδης Ἰωδαβοχθου, Μιραδάτης Μιραβανδάκου, Γερ[ίκ]ης Ἀρδήνου· κατέστησεν

Εὔανδρος Ἀνδραγόραι,

Ἀπολλοδότωι χαῖρειν·

ἀφεώκαμεν Ἑρμαῖον

Εὔανδρος Ἀνδραγόραι,

Ἀπολλοδότωι χαίρειν·

ἀφεώκαμεν Ἑρμαῖον

τὰ πρότερον καὶ τοῦ λοιποῦ λῶιον

καὶ ἄμεινον κατὰ πάντα ταῦτα

ποιοῦντες διάξουσιν.

ὅς ἂν γλώσσης ἐγκρατὴς ἦι. καὶ μήτε ἑαυτοὺς ἐπα[ι]νῶσιν, μήτε τῶν πέλας ψέγωσιν

περὶ μηδενός· κενὸγ γάρ ἐστιν· καὶ πειρᾶσθαι μᾶλλον τοὺς πέλας ἐπαινεῖν καὶ

μὴ ψέγειν κατὰ πάντα τρόπον. ταῦτα δὲ ποιοῦντες ἑαυτοὺς αὔξουσι καὶ τοὺς

πέλας ἀνακτῶνται· παραβαίνοντες δὲ ταῦτα, ἀκλεέστεροι τε γίνονται καὶ τοῖς

διαπράτονται, βουλόμενοι παρὰ τοὺς λοιποὺς ἐγλάμψαι, πολὺ δὲ μᾶλλον βλάπτου[σι]

ἑαυτοὺς. πρέπει δὲ ἀλλήλους θαυμάζειν καὶ τὰ ἀλλήλων διδάγματα παραδέχεσθα[ι].

ταῦτα δὲ ποιοῦντες πολυμαθέστεροι ἔσονται, παραδιδόντες ἀλλήλοις ὅσα

ἕκαστος αὐτῶν ἐπίσταται. καὶ τοῖς ταῦτα ἐπ[α]σκοῦσι, ταῦτα μὴ ὀκνεῖν λέγειν, ἵνα δει-

αμείνωσιν διὰ παντὸς εὐσεβοῦντες.

μυριάδες δεκαπέντε καὶ ἀναιρέθησαν ἄλλαι μυριάδες δέκα καὶ σχεδὸν ἄλλοι τοσού-

τοι ἐτελεύτησαν. ἀπ’ ἐκείνου τοῦ χρόνου ἔλεος καὶ οἶκτος αὐτὸν ἔλαβεν· καὶ βαρέως ἤνεγκεν·

δι’ οὗ τρόπου ἐκέλευεν ἀπέχεσθαι τῶν ἐμψύχων σπουδήν τε καὶ σύνταξιν πεποίηται

βραμεναι ἢ σραμεναι ἢ καὶ ἄλλοι τινὲς οἱ περὶ τὴν εὐσέβειαν διατρίβοντες, τοὺς ἐκεῖ οἰκοῦ-

ντας ἔδει τὰ τοῦ βασιλέως συμφέροντα νοεῖν, καὶ διδάσκαλον καὶ πατέρα καὶ μητέρα

ἐπαισχύνεσθαι καὶ θαυμάζειν, φίλους καὶ ἑταίρους ἀγαπᾶν καὶ μὴ διαψεύδεσθαι,

δούλοις καὶ μισθωτοῖς ὡς κουφότατα χρᾶσθαι, τούτων ἐκεῖ τῶν τοιαῦτα διαπρασσο-

μένων εἴ τις τέθνηκεν ἢ ἐξῆκται, καὶ τοῦτο ἐμ παραδρομῆι οἱ λοιποὶ ἡγεῖνται, ὁ δὲ

[β]ασιλεὺς σφόδρα ἐπὶ τούτοις ἐδυσχέρανεν καὶ ὅτι ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν εἰσιν.

θηρὸς Ἀ[— — —] στῆσα τόδε εἰς τέμενος

υἱὸς Ἀριστώνακτος Ἀλεξ[— —] εἰν ἀστοῖς

καὶ σωτῆρος ἐμοῦ τ[— — —]ος.

τὰ πρότερον, καὶ τοῦ λοιποῦ λώϊον

καὶ ἄμεινον κατὰ πάντα, ταῦτα

ποιοῦντες, διάξουσιν.

ριγο κιρδο, αλβαργο σταδο ιθο, ατο πιδ-

εινο σαδο, πιδεινο αχ(sh)τριγο υαρουγο μαλ-

ιζο χουζο ποροοατο. οτο ειιο μο σαδο οδο μ-

Ιυνδο αβο ι σινδο ωσταδο. ταδι (sh)αι Κανη(sh)κε αβο (sh)αφαρο καραλραγγο φρομαδο

αβεινα [․․․․]ο βαγολαγγο κιρδι σιδι β vac. αβο ριζδι αβο μα κα vac. ραγα φαρειμοανο β-

αγανο κιδι μαρο κιρδανε ι μα v ο[φ]αρρο Ομμα οοηλδι ια αμσα Νανα οδο ια αμ-

[σαυτὸν ἴσθι]

[γαμεῖν μέλλε]

[καιρὸν γνῶθι]

[σεαυτὸν αἰδοῦ]

[μὴ ἄρχε ὑβρίζειν]

[προγόνους στεφάνου]

τῶν ὄντων τ[ὰ]ς ἰδέας

ὅπερ καὶ τ[ο]ῦ μετέχειν

τἄλλ[α ․]ε τ[ο]ύτ[ων] αἴτια

αἰτίω[ν — — —]ον α-

ναγκαῖον ε[ἶναι] τὸ τῆς

μεθέξεως αἴ[τι]ον ἀκί-

τε καὶ τὸ τὴγ γένεσιν

εἶναι καὶ τὴν φθορὰν

ἀΐδιον τὴν τῶν αἰσθη-

[․․․․․] αὐτω[․— —]

[․]ε[․]ειν τω [․․— —]

[․․․]ων κ[․— —]

[— — —]θε[ι]ρας — — —]

[․]α[․․]ν νομίζειν κ․․[—]

[— — —]․πε․ουν ταῦτα [— —]

[— — —]․μ[— —]

[— — —ο]υ μαθε[ῖν ․]

[— — —]․․[— —]

θηρὸς Ἀ[λεξάνδρου] στῆσα τόδε εἰς τέμε̣[ν]ος

υἱὸς Ἀριστώνακτος, Ἀλεξ[ανδρέων] δ̣’ εἰ̣ν ἀστοῖς

καὶ σωτῆρος ἐμο̣ῦ̣ τ̣[οὔνομα ἔχων ․․․․․․]ο̣ς

[εἰκόνα Φοίβου τήνδε, ἐν ἄγραι μ’ ὅτι δεινοῦ ἔσωισεν]

θηρός Ἀ[ριστομένης] στῆσα τόδε εἰς τέμενος,

— — — — — — — — — — — καὶ

βίας ἔνοχον̣ [ε]ἰν[αὶ](?)

ὁμοίως ταῖς [γρα]φαῖς(?)

μασ̣[․]

ιμ̣ει̣ Μαρ[ε]|ιμ̣εη̣(?); Μασ̣|ιμ̣εί̣[νη](?); Μασ̣|ιμ̣νεῖ̣[νος]?

Κρίσπο̣[υ].

Λ. Ἰουλίῳ Ἀντω-

νεῖνῳ Στράτωνι

ἥρωι οἱ γονεῖς.

νης (καὶ) μεδένα μηδένα

ἀπετῖν ἀπαιτεῖν ἢ διασέ-

ιν ὑμᾶς.

μετ[ὰ δὲ τύπους τού]-

ἢ ζημ[ίαν μηδεμία]-

ν ὑμῖν [ἐπάγιν ἐπάγειν?],

ὅλος ὅλως [δὲ μηδὲν]

πυῖν ποιεῖν πα[ραβαθέντ]-

ος τοῦ τύ[που τούτ(ου)].

Θεοδώρου (καὶ) Σεργίου πρ(εσβυτέρων) [(καὶ)]

Ἰωάννου ἀναγν(ώστου) (καὶ) ἐπιτρ(όπου) ηιωʹ, εἰνδ(ικτιῶνος) ιγʹ.

[ὡς κ]αὶ πένθος ἔπαυσε τὸ πάτριον· οὐδ’ ὑπ’ ο[ἴωι τε]

[και]ρῶι, ὑφ’ αἵματος ἐντὶ λαχεῖν γέρας, οὐχ[ὶ σέσωται(?)]

[ὅστις] ὅσον ψαλμοῖσιν ἐπ’ εὐχωλαῖς τ’ ἐκο[ρέσθη(?)]

ιερωμένω-

ν ἐπιφέρει-

ν ἐμοί τε

καὶ γονεῦσ[ί]

☩ ρ̣ρ̣ι̣ φ̣τ̣ φ̣ʹ [ἔτους]? νχσ̣ η̣ω̣ζ̣ β̣α̣η̣η̣ν̣χ̣ϟ̣π̣ο̣ι̣σ̣η̣ι̣ [ὁ δεῖνα] ․․ ἐποίσεν?.

☩ ἐκτ(ίσθη) τοῦτο τὸ πανδ(οχεῖον) ἐν μ(ηνὶ)

Ὑπερβ(ερεταίῳ) ιʹ, εἰνδ(ικτιῶνος) γ, τοῦ ηκφʹ ἔτ(ους).

ὑγία τοῖς κυρίοις αὐτοῦ (καὶ) κέρδος.

ἀφιέρωτε

Αἰμιλλίῳ Ῥηγείνῳ, τῷ

ἐξ Οὐλπίας Ῥηγίλλης καὶ

Διὶ Μα[δβ]άχῳ [καὶ Σελαμάνει, πατρῷοις θεοῖς(?) — — —]

ἔτους ηρξʹ. Διόδοτ[ος τοῦ δεῖνος οἰκοδομήσας ἐκ τῶν ἰδίων — — —]

[ὁ δεῖνα ἐποί]-

[ησε]ν ἔτ[ο]υς αλ[σʹ(?)].

τήνδε μάκραν ἑαυτῷ ἐποίη-

σα τοῦ θανῖν θανεῖν προκιμένου προκειμένου.

κυ[ρίο]ις Ἀλεξ̣ά̣[νδρῳ — — καὶ τῇ δεῖνι τοῖς γονεῦ]-

σιν(?) Ἀλέξανδρο[ς — — — — — — — — — — — μ]ετ-

ἔ̣κ̣τ̣ε̣σ̣ε̣ν̣(?) ἔκτισεν

[ὁ δεῖνα].

[εἷς θεὸς καὶ ὁ Χριστὸς αὐτοῦ καὶ τὸ] Ἅγι̣ο̣ν Πνεῦμα, [ὁ π]οιήσας τ̣ὰ [πάν]-

[τα ἐκ τοῦ μὴ ὄντος, βοήθει τῷ δεῖνα] τ̣ῷ̣ κ̣τ̣ί̣σαντι. ἐγένετο τοῦ ϛ̣νυʹ ἔτο[υς].

[ἔ]τους ε εϟρʹ, Δίο-

υ ει. Ἀντωνε-

ῖνος Σελεύκο-

υ ἀνέθηκεν τ[ῷ θεῷ e.g.].

Φλ(άουιος) Βάσσος μαγ(ιστριανὸς) εὐξάμ(ενος) τῷ θ(ε)ῷ ὑπὲρ σωτηρίας αὐτοῦ (καὶ) Νοννοῦς γαμ(ετῆς) (καὶ) τῶν αὐτοῦ [τ]έκνων τὸν ναὸν εἰν(δικτιῶνος)(?) ιβʹ, [τοῦ — —ʹ ἔτους].

ου λ. Μαρκέλλας

δοῦλος Μαξιμεί-

ν̣ας Ματτ̣ών̣α θυ̣(γατρὸς)(?)

ἐποίησεν ἑαυ-

εἷς θεὸς

ὁ βοηθῶν πᾶσει[ν].

ἐν κάλ[λ]ιον α[ὔξ]ει(?).

κατὰ κέλευσιν Δο-

μνείνας τὸ τοπὶν τοπεῖον ἀ-

φιέρωτε. εὐψύχι Δομνί-

Φουσεινία Φουσκινία? ἄλυπε

χαῖρε.

[τὸ δεύτ]ερον καὶ τὸ τρίτον ἀποδεδειγμένος, Ῥωσέων τῆς ἱερᾶς καὶ ἀσύλου καὶ

[αὐτονόμ]ου ἄρχουσι, βουλῆι, δήμωι χαιρεῖν· καὶ αὐτὸς δὲ μετὰ τοῦ στρατεύματος

[ὑγίαινον· τ]ὰ ὑπογεγραμμένα ἐξελήφθηι ἐκ στήλης ἐκ τοῦ ἐν Ῥώμηι Καπετωλίου

[ὑπαρχόντ]ων ἔδωκαν ἔδωκεν εἰς τούτους τοὺς λόγους.

[ἐπεὶ Σέλευ]κος Θεοδότου Ῥωσεὺς συνεστρατεύσατο ἡμεῖν ἐν τοῖς κατὰ τὴν

․․․․․․․․οις, ὄντων αὐτοκρατόρων ἡμῶν, πολλὰ καὶ μεγάλα περὶ ἡμῶν ἐκακοπά-

[θησεν ἐκιν]δύνευσέν τε, οὐδενὸς φεισάμενος τῶν πρὸς ὑπομονὴν δεινῶν,

[καὶ πᾶσαν] προαίρεσιν πίστιν τε παρέσχετο τοῖς δημοσίοις πράγμασιν, τούς τε

[ἰδίους καιρ]οὺς τῆι ἡμετέραι σωτη[ρίαι] συνέζευξεν πᾶσάν τε βλάβην περὶ τῶν

[δημοσίων πρα]γμάτων τοῦ δήμ[ου τ]ο[ῦ Ῥωμ]αίων ὑπέμεινε, παροῦσιν καὶ ἀποῦσιν

[ἡμεῖν χρη]στὸς ἐγένετο.

[αὐτῶι καὶ γ]ονεῦσι, τέκνοις ἐκγόνοις τε αὐτοῦ γυναικί τε τούτου ἥτις με-

[καὶ(?) ψῆφ]ός τε ἐ[ν]τ[α]ῦθα [φερέσθω(?) καὶ — — —] ἔστωι· καὶ ἐὰν ἀπόντες τει-

[μᾶσθαι θ]έλωσιν ․․α— — — — — —ιας Ἰταλίας εἶναι θέλωσιν

․․․․․․οστειμο— — — — — — —.

[καθόσον] ὁ προγεγρ[α]μ[μένος καὶ γυνὴ καὶ γονεῖς τ]έκνα ἔ[κγονοί] τε αὐτοῦ πρὸ τοῦ πολείτης

[Ῥωμαῖο]ς ἀνείσφορος ε[ἶν]αι ․․․․․․․․․․․ καὶ πολεί[της Ῥω]μαῖος ἀνείσφορος γεγονὼς

[κατὰ τὸ(?)] δίκαιον ἐ̣ὰ̣ν χ[ρῆ]σθ[αι(?) θέληι ․․․․․․․․․․․․ τὰς] ἱερωσ[ύνας ․․․․․․]ις τείμια φιλάνθρωπα

․․․․․ τά τε ὑ[πάρχοντα(?) ἔχειν, καρπίζεσθαι καθάπερ τις τῶι ἀρίστωι νό]μωι ἀρίστωι τε δικαίωι ἔχει

[καρπίζεται].

․․․․․νουμενεσ— — — — —ελοσ— — — — —ονε․․εροικ․․χιουτε

․․․․α̣ς οὔτε [— — — Ῥωμαίων λαμβ[άν]ειν θέλου[σιν(?) ․․․․․․] τ̣εγ̣ραρ․

[․․․ λαμ]βάνεσθαι — — —c.20— — — αὐτῶ[ι] εἰς πόλιν ἢ χώραν Ἀσίας καὶ Εὐρώπης ἐπαρχει-

[τῆς ἰδία]ς χρ[εί]ας [ἕ]νεκε[ν — — —c.15— — —] τούτων τῶν πραγμάτων τέλος οὔτε πολιτείαν οὔ-

[τε δημοσι]ώνην παρ’ αὐτ[οῦ εἰσπράττειν].

[ἐάν τις α]ὐτῶν κατηγορεῖν θέλ[ηι ἔγκλημά τε εἰσ(?)]άγειν κριτήριόν τε κατ’ αὐτῶν λαμβά-

[νειν κρί]σιν τε συνίστασ[θαι — — —c.20— — —]ειν, ἐπὶ τούτων τῶν πραγμάτων πάντων

[ἐάν τε ἐ]ν οἴκωι τοῖς ἰδίοις [νόμοις, ἐάν τε ἐν πόλεσιν] ἐλευθέραις, ἐάν τε πρὸς ἄρχοντας ἢ ἀν-

[τάρχοντα]ς ἡμετέρους [— — —c.20— — — κρί]νεσθαι θέλωσιν, αὐτῶν τὴν αἵρεσιν εἶναι

․․․․․ μήτε τις ἄλλω[ς ἢ ἐν τ]ούτ[οις γεγραμμένον ἐστὶ ποιήσ(?)]ηι περί τε αὐτῶν κρίνηι προσανε[ν]έγ-

[κας γνώ]μην τε εἰπῆι· [ἐὰν δὲ κριτήριόν τι περὶ αὐτῶν ὑπ]εναντίως τούτοι[ς γεί]νηται, τοῦτο κύριον

[μὴ εἶνα]ι.

[ἐὰν δέ τ]ις τούτου [τ]οῦ προγεγραμμένου, γ[ονέ]ω[ν, γυναικός, τ]έκνων ἐκγόνων τε αὐτῶν ὄνομα δέξασθαι

[θελήσηι(?) πρό[κ]ριμά τε κεφαλῆς ποιήσ[ασθαι — — —c.17— — —]ειν, π[ρ]εσβευτάς τε πρὸς τὴν [σύ]νκλητον

[τὴν ἡμετέ]ραν [πρός] τε ἄρχοντας ἀντά[ρχοντάς τε τοὺς ἡμετέ]ρους παραγείνεσθ[αι πρ]εσβευτάς τε πέμ-

[πειν περὶ] τῶν ἰδίων πραγμάτω[ν τοῖς προγεγραμμένοις ἐξ]ουσίαν εἶναι [ἀρέ]σκει. ἥτις ἂν πολει-

[τεία ὅστις] τε ἄρχων ὅσα τ[ε κατὰ ταῦτα δεῖ, μὴ ποιήσηι ἢ ὑπενάντιον] τούτοις ποιήσηι ἢ ἐκ προαγωγῆς γνῶι

[θελόντι(?) αἴ[τημ]α ἔκπραξίς τε ἔστω[ι ἐάν τε] ἐν τῆι ἐπαρχείαι παρὰ ἄρχουσιν ἀντάρχ[ου]-

[σίν τε ἡμε]τέροις ἐάν τε ἐν Ῥώμηι [πρ]οσα[ιτ]εῖν (?) ἐ[κ]πράσσειν τε θέληι περὶ δὲ τούτων τῶν

[χρημάτω]ν ἐγγύας ἱκανῶ[ς δι]δομένωι [δικάζε]σθαι ἀρέσκει. ταῦτα τὰ προγεγραμμέ-

[να ὅπως οὕτ]ως γείνηται, ἄρχ[οντες ἀντάρχοντέ]ς τε ἡμέτεροι οἵτινες ἂν ἐκεῖ ἐπὶ τῆς δί-

[κης κατα]στῶσιν ἑπικρειν[έτ]ω[σ]αν φροντιζέτωσάν τε.

[ἔτους ․․․ʹ], μηνὸς Δύστρου ιεʹ· Αὐτοκράτωρ Καῖσαρ, θεοῦ υἱός, αὐτοκράτωρ τὸ ἕκτον, ὕπατος

[τὸ τρί]τον, ἀποδεδειγμένος τὸ τέταρτον, Ῥωσέων τῆς ἱερᾶς καὶ ἀσύλου καὶ αὐτονόμου

[ἄρχουσι], βουλῆι, δήμωι χαίρειν · εἰ ἕρρωσθε, καλῶς ἂν ἔχοι καὶ αὐτὸς δὲ μετὰ τοῦ στρατεύ-

[ματος ὑγί]αινον · οἱ πεμφθέντες πρεσβευταὶ ὑφ’ ἡμῶν Σέλευκος ναύαρχος ἔμος, Ἡρᾶς Καλλι-

[ἄνδρας ἀπ]εδεξάμην εὑρῶν φιλοπατρίδας καὶ ἀγαθοὺς καὶ τὰς τιμὰς καὶ τὸν στέφανον δέδεγμαι,

[πειράσομ]αί τε ἐπὶ τοὺς τόπους ἐλθὼν ἀγαθοῦ τινὸς ὑμεῖν γείνεσθαι παραίτιος καὶ συντηρῆσαι

[τὰ φιλάνθ]ρωπα τῆι πόλει, καὶ ταῦτα ἥδειον διὰ Σέλευκον τὸν ναυαρχόν μου ποιήσωι συνεστρατευμέ-

[τε καὶ πίσ]τεως παρεσχημένον, ὃς οὐδένα καιρὸν παρελέλοιπεν ἐντυγχάνων ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πᾶ-

[σαν εἰσφ]ερόμενος σπουδὴν καὶ προθυμίαν ὑπὲρ τῶν ὑμεῖν συμφερόντων. ἔρρωσθε.

[ἔτους ․․ʹ, μ]ηνὸς Ἀπελλαίου θʹ· Αὐτοκράτωρ Καῖσαρ, θεοῦ υἱός, αὐτοκράτωρ τὸ ἕκτον, ὕπατος τὸ τέταρ-

[τον, Ῥωσέ]ων τῆς ἱερᾶς καὶ ἀσύλου καὶ αὐτονόμου ἄρχουσι, βουλῆι, δήμωι χαίρειν · εἰ ἔρρωσθε, καλῶς

ἂν ἔχοι· καὶ] αὐτὸς δὲ μετὰ τοῦ στρατεύματος ὑγίαινον. Σέλευκος ὁ καὶ ὑμέτερος πολεί-

[δείξεις κ]αὶ τῆς εὐνοίας καὶ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀνδρείας δεδωκώς, ὣς καθῆκο[ν ἦ]ν τοὺς

[συνστρατευ]σαμένους ἡμεῖν καὶ κατὰ πόλεμον ἀριστεύσαντας, κεκόσμηται φιλανθρώποις

[καὶ ἀνεισ]ορίαι καὶ πολειτείαι· τοῦτον οὖν ὑμεῖν συνίστημι· οἳ γὰρ τοιοῦτοι ἄνδρες καὶ τὴν πρὸς τὰς

[πατρίδας] εὐνοίαν προθυμοτέραν ποιοῦσιν· ὡς οὖν ἔμου πάντα δύνατα ποιήσοντος ὑμεῖν ἥδει-

ον διὰ Σέλ]ευκον, θαρροῦντες περὶ ὧν ἂν βούλησθε πρός με ἀποστέλλετε. ἔρρωσθε.

φίλῳ. / κεῖται δ’ ἐνθάδ’, ὀδεῖτα· θεοὺς σχοίοις ἐπικούρους / εἰ Βεροῦ κούφην

γ̣ῆν ἐφέπειν σὺ λέγῃς. /

Χρύσιππε καὶ Βεροῦ καὶ Νεικοφόρε καὶ Νείκαιε καὶ Σωτηρίς

φίλῳ. / κεῖται δ’ ἐνθάδ’, ὁδεῖτα· θεοὺς σχοίης ἐπικούρους, / εἰ Βεροῦ κούφην

γῆν ἐφέπειν σὺ λέγῃς. /

Χρύσιππε καὶ Βεροῦ καὶ Νεικοφόρε καὶ Νείκαιε καὶ Σωτηρίς

☩ χρόνῳ κλόνῳ τε πρὸς φθορὰν νενευκότα

ἄρδειν θ(εὸ)ς μέδων τετεύχει σὺν τάχει

σπουδῇ στρατοῦ μόγῳ τε τῶν παραλίας

Μαρθίνη Ἀλεξάνδρου καὶ Μαρθείνη Μίκκου καὶ

Ἀριστόδημε ὁ καὶ Μαλιχέρως Ἀριστοδήμου

Διόσκορος Εὐδέμονο[ς] Εὐδαίμονος

Ἀντεινεχεὺς Ἀντειοχεὺς? Ἀντεινονεὺς? παράδοξος.

Μαρειναι  ἄλ̣[υπε]

[χαῖρε].

εὐψύχι

Ἀντωνεῖνα.

[οἱ τοῦ δεῖνος υἱ]οί, Δίδων(?) φιλοπά-

[τωρ καὶ φιλά]δελφε, καὶ Εἰσίων

[ι]να, κατέσβεσε τὸ γλυ-

κὺ φέγγος / κεῖνο, καὶ

ἀρτιφυῆ παιδον̣όμην,

Πλόκαμον παιδοκ̣όμην πλόκαμον GVI; / ἣν μο[ύ]νην

ὠδεῖνες ἐτεκν[ώ]σα-

ντο τοκεῦσιν, / πα[ρθ]έ-

[ι]να, κατέσβεσε τὸ γλυ-

κὺ φέγγος / κτεῖνε καὶ

ἀρτιφυῆ παιδ’ ὄν̣ομ’ ἦν,

Ν̣εῖα(?) Ξ̣είνωνος(?)

ἄλυπε χαῖρε.

ταις  τὰ κατὰ ἔθος

κιρκήσια  γεινόμε-

να θεωρεῖν.

ξίως τῶν προϋπηργμένων ἐξ̣ αὐτοῦ εἰς τὰ πρά̣-

γματα, ἠβουλ̣όμεθα μὲν ἔτι ἐπισυνέχειν συ[μ]-

πράσσοντα ἡμῖν πολλάκι δὲ̣ αὐτοῦ προφερο-

[ν]ηται, συμπεριηνέχθημεν θέλοντες καὶ ἐν

[τ]ούτοις φανερὰν ποιεῖν ἧν ἔχομεν πρὸ[ς]

[α]ὐτὸν αἵρεσιν. ἵνα μὲν οὖν καὶ̣ εἰς τὸ λο[ι]-

τελεσθήσεσθαι δεόντως. σύνταξον

ἔν τε τοῖς χρηματισμοῖς καταχωρίζειν

αὐτὸν ἀρχιερέα τῶν δεδηλωμένων ἱερῶν̣

νους καὶ τοὺς ἄλλους οὗς καθήκει πε̣[ι]-

θάρχειν αὐτοῦ συστῆσαι, παραγγείλαν-

τας ὑπακούειν περὶ ὧν ἂν γράφηι ἢ συντά[σ]-

σηι· ἀναγραφῆναι δὲ καὶ τῆς ἐπιστολῆς

τὸ ἀντίγραφον εἰς στήλας καὶ ἀναθεῖνα̣[ι]

ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις τόποις.

Ἀντωνεῖνε ἄλυπε

χαῖρε.

Δομνεῖνα

ἄλυπε

χι Ἀρι-

στεῖ-

νε.

ἔτους [— — —]

ἀπὸ τῆ[ς τοῦ δεῖνος]

ἡγεμον[ίας — — —]

․․․․․․επου χαίρετε εὐφραίνεσθε·

[κ]ενῶν γὰρ ἡμεῖν τέρμα μόχθων Ἅϊδης.

Ἤλεις Σελεύκου· χαίρετε εὐφραίνεσ̣θέ τε·

κενῶν γὰρ ἡμεῖν τέρμα μόχθ[ω]ν Ἀίδης.

ὁ δῆμ[ος τὸν δεῖνα]

Φλαουια[νὸν — — —]

κῶς ἔχοντος πρὸς τὴν πόλιν, καὶ προτεθει-

μένου κατοικήσειν ἐνταῦθα ἔν τε πλεί-

οσιν τῶν τῆι πόλει συμφερόντων καὶ κοινῆι

καὶ οἱ ἄλλοι ἐπιγινώσκοντες τὰ παρὰ τῆς πόλε-

ως ἀπαντώμενα τοῖς φιλαγαγαθεῖν φιλαγαθεῖν πειρωμένοις, συν-

σωίζειν τοὺς πολίτας ζηλωταὶ γινόμενοι, ἀντέχων-

ται τῆς παρ’ ἡμῖν πολιτείας δεδόχθαι τῶι δήμωι ἐπαι-

νέσαι τε Ἀριστόλοχον ἐπὶ τῆι τοιαύτηι προαιρέσει καὶ ὑπάρ-

χειν αὐτῶι παρ’ ἡμῖν πολιτείαν, τὸν δὲ εἰς τὴν διὰ τοῦ

προστάγματος δ[ιδ]ομένην εἰκόνα τόπον ἀποδεῖξαι

βασιλεὺς Σέλευκος Θεοφίλωι καὶ Σελευκέων

τῶν ἐμ Πιερίαι τοῖς ἄρχουσι καὶ τῆι πόλει χαίρειν·

Ἀριστόλοχον τῶν τιμωμένων φίλων παρεισχημέ-

ται προνοίας τε τῶν κοινῇ [συμφερόντων(?) ὡς καὶ(?)]

κατὰ μέρος, ἐπὶ Τιβερίου Κ[λαυδίου(?) Κυρεί(?)]-

να Νεικάνορος περιοδο[νείκου — — —]

τοῦ(?) ἀγωνοθέτου καὶ γ[υμνασιάρχου — — —].

[ὁ δῆμος τῶν Λαοδικέων(?) ․․․]

[․․․․․․․․․․ τὸν δεῖνα]

[πρ]εσβευτὴν ἀν[τιστρά]τη[γον],

ἐν ᾧ ἔστιν καὶ τὸ τέμενος τῶν

προγεγραμμένων θεῶν ὑπάρχειν

αὐτοῖς τε καὶ τοῖς Ἀπολλοδώρου υἱοῖς,

σκευάζωνται· δεδόχθαι τοῖς

πελιγᾶσιν· τοὺς βουλομένους ἱστάνειν

ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ διδόναι, μὴ τοῦ τό-

θεε͂ς θεαῖς ἐπη-

κόοις Καρπεῖ-

να εὐξαμέν-

η κὲ ἐπακουσ-

ἐν Λαοδικείᾳ τῇ πατρίδι μου, Πυθιάδι πρώτῃ ἀχθείσῃ,

οἰκουμενικὸν Ἀντωνεινιανόν, ἀνδρῶν πυγμήν· καὶ

ἠγωνισάμην ἐπὶ τὸν στέφανον ἀνδρῶν πυγμὴν τῆς ἀρ-

χαίας περιόδου Σεβάσμια Νέμια τῇ πρὸ τριῶν καλανδῶν

Ἰανουαρίων ἐπὶ τῆς πενταετηρίδος, Μεσσάλᾳ καὶ Σαβ[ε]ί-

νῳ ὑπάτοις.

ταλαντιαῖοι· Ἀσκάλω(να)· Σκυθόπολ[ιν]· Σειδο͂να τρίς· Τρίπο-

πάλην, πανκράτιον· Βέροιαν δίς· Ζεῦγμα δίς· Ἀπάμειαν τρίς· Χαλκίδα

πυγμήν, δρόμον· Σαλαμεῖνα τρίς· Κίτιν, πυγμήν, πανκράτιον· Μάζακα βʹ·

Εἰκόνιν, πυγμήν, δρόμον· Ἀντιόχειαν· Πάτρας, πυγμήν, δρόμον· Τάραντον, πυγμήν·

—— ὁρκίζω σε, μάκαρ, τὸν Πλουτέα καὶ νεκύων Γῆν,

ὦ φίλε, μή μου θιγεῖν· οὐ γὰρ κεῖμαι πολύολβος,

τὰς δὲ γραφὰς ἀνάγνωθι καὶ εἴσῃ πῶς μετάκειμαι.

[αν]ὸν Ἀντ[ω]-

[νεῖ]νον [Σεβ(αστόν)(?)],

τὸν πατέρα τῶν

ἐπιμελετῶν ἀνέσ[τη]

ἐφεστῶτος Λικ(ιννίου) Σαβει-

νιανοῦ ἀπὸ στρατιῶν,

πατρὸς συνκλητικοῦ,

[ἡμ]ῶν Αὐτοκ[ρ(άτορος) Μ. Αὐρ.]

Ἀντωνείνου [Εὐσεβ(οῦς)]

Εὐτυχοῦς ἀνεικήτ(ου)

καὶ ὁ δῆμος Κλ(αυδιέων) Ἀπα-

[μ]έων Ἀντωνεινου-

πόλεως ἀπαρχομ(ένου) ἐν

καὶ ἐνρύθμ[ου]

κεινήσεως κινήσεως

ὑποκριτήν,

[ε]ὐθύμι Ἀκυλεῖνα.

ταῦτα.

Ἰουλία ἐν ταύτηι Θυ[βριὰς Θυμβριὰς ἔστι ταφῆι].

[ἣ] ξείνη, τὸν ξε͂ινον ἐφ[ελκομένη νέον υἱόν],

κατθανεν, ὡς ἄμφω τύ[μβον ἔχουσιν ἕνα].

Ἰουλία ἐν ταύτῃ Θυβ[ριάς ἐστι ταφῇ]·

[ἣ] ξείνη τὸν ξεῖνον ἐφ[ελκομένη ⏑⏑–⏑]

κάτθανεν, ὡς ἄμφω τύ[μβος ἕεις κατέχει].

λασθέν, / ∙ ἔρχομαι ἐκεῖ ποτε δή,

σὲ γὰρ ἐλθεῖν οὐ θέμις ἐστίν. / ∙

τήρει μοι τὸ φίλανδρον ἐκεῖ,

Ἄβ[ω]σιν, κώμης Μ[α]άρχης(?), ἐπυκ[ί]ου ἐποικίου Κοε[ίν]του.

σαν τάξιν τε κ(αὶ) συνήθε[ιαν — — —]

ἐπηρεάζειν παρὰ τὴν δ— — —

αὐτοὺς ἀπαιτῖσθαι τὸ μ[ετᾶτον(?) — — —]

Σαβεῖνος

ἑαυτῷ ζῶ-

[ε]ἷς θεὸς καὶ ὁ Χριστὸς (καὶ) τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὁ βοηθῶν πᾶσσειν πᾶσιν. 𐆠

εἷς θεὸς κ(αὶ) ὁ Χριστὸς κ(αὶ) τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὁ βοηθῶν πᾶσειν πᾶσιν. ☩

ὁρκίσω ὑμᾶς

𐆠 πρὸς τὸν θ(εό)ν, εἵ𐆠-

να ἵνα μήτις τολμή-

σῃ ἀνῖξε ἀνοῖξαι καὶ κυνῆσε κινῆσαι

[— — —]νος, σοφίας φο͂ς κ[— — —]

[— — —] οἶκος οὗτος εἶνε [— — —]

[ὁ δεῖνα] εὐξάμενος

[μετὰ τῶν ἰ]δίων ἐτέλε-

☩ αὕτη ἡ [πύλη τ]οῦ Κυρίου· δίκαιοι εἰσε[λεύσονται ἐν] α[ὐ]τ[ῃ]. ☩

☩ νόμος τοῖς ἄλλοις ἐπιδόσει πλούτου θερ[απεύειν τ]οὺς πλίονα[ς]·

σὺ δέ, ὦ βέλτιστε καὶ θαυμάσιε Θωμᾶ, καὶ [τὸ βίον] φαιδρύνῃ καὶ τῇ πατρίδι

ἐβλάβη ὅτι τάξαν(?) δι-

κῶν εἴσην διδεῖ[ν(?) e.g. ποινὴν οἱ — — —].

τὴν θέλι

εἶνει ἔμ-

προσθεν αὐτ-

[— — — Ἀνατίωι, — — — υἱῶι],

[Στελλατείν]α Ῥούφωι, βενε[φικ(ιαρίωι)]

ἀν[τιστρ(ατήγου)], ἁ[σ]τάτωι πρώτωι λεγιῶ[νος]

ϛʹ Σιδηρᾶς, Κοῖντος Ἀνάτιος Γα[λλί(?)]-

ων, [Σ]τηλλατείνα, Παῦλος, πρε[ιμο]-

πειλάριος λεγιῶνος τῆς αὐτῆ[ς],

☩ ὑπὲρ εὐχῆς

[τοῦ δεῖνος] (καὶ) Θωμᾶ ὓς υἱὸς αὐ[τοῦ. ἔτους]

αϟωʹ. Θεόδ[— — —].

μη(νὸς) Αὐ(δυναίου), ἐπὶ

[τοῦ δεῖνος] πρ(εσβυτέρου).

[☩ ἔτους] θϡʹ, μην(ὸς) [— — —] ,

[ἐπὶ τοῦ δεῖνος] χο[ρ(επισκόπου)].

[ὁ δεῖνα — —]ου ἀπὸ κό[μης(?) — — —].

[Κύρι]ε(?) ὁ θ(εὸ)ς δο[ξα σοί].

[π]α̣ραρίπτεσθαι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ [θεοῦ]

εἲ οἰκεῖν ἐν σκηνώμασιν ἁμαρτ[ωλῶν].

ὅτι ἔλεον καὶ ἀλήθ[ειαν ἀγαπᾷ Κ(ύριο)ς ὁ θ(εο)ς].

[ὤ]μοσαν ἀλλήλαις ἐνθάδε

ναιετάειν. /

[ἔτους —ʹ, μη(νὸς) — — —], εἰνδ(ικτιῶνος) γʹ, Σεργίου, Δημ-

[ητρίου(?) τοῦ δεῖνος κ]ώμ(ης) Ἄρδης(?) ἀνωτέρας ὑο͂ν, ἡ ἰκ[οδομή(?)].

πασιανοῦ Καί̣σαρ̣ος ἐπιμελείας τετ[υ]-

χέναι γεινώσκω τὰ τῶν πόλεων φι-

λάνθρωπα· οἷς ἐνατενίσας, ἐκέλευ[σε]

μέχρι νῦν παλαιὰ καὶ εὔτονος συνήθεια,

κατ’ ὀλίγον χωροῦσα εἰς νόμον, εἰ μὴ ἰσχύε[ιν]

κωλυθείη δυνάμει. ἐντέλλομαι δὴ καὶ σοὶ φρον̣τ̣ί[δα]

ὁ ἐμὸν ἔχων δίπλωμα· ἀδικώτατον γάρ ἐστι[ν],

ἢ χάριτί τινων ἢ ἀξιώσει τὸ γραφὰς γεινέσθαι, ἃς [μη]-

δενὶ ἔξεστιν διδόναι ἢ ἐμοί· μηδὲν οὖν γε[νέσ]-

θω ὃ τὴν ἐμὴν ἐντολὴν καταλύσει καὶ τὴν συμ[φο]-

ρωτάτην ταῖς πόλεσιν γνώμην φθερεῖ· βοη[θεῖν]

γὰρ δίκαιόν ἐστιν ἀτονούσαις ταῖς ἐπαρχε[ίαις]

ἔπλετο οὗτος ἄριστος; /

ξεῖνε φίλ’, Ἠλίαν μιν ἐπάξια

τεῖσαν ἄνακτες· /

στεινόμενον γὰρ ἔτευξεν ἑοῖ̣ς̣

κτεάτεσσι λοετρὸν /

ὁ εὐ̣σεβέστ̣ατ̣ος βασιλεὺ̣ς

[Κων]στ[αντεῖνος(?) [Κων]στ[άντιος?]

[πον(?) προσφεύγοντας(?), ἐκ τῶν θεμελίων τού]του τοῦ περιβούλου [τὸ]

[ἀσφαλὲς ἔχειν(?) ἑὼς τῶν πρὸς ἄρκτον(?) καὶ πρὸς] ἕω ἀνακιμένω̣[ν ὅρων].

Κρισ-

πεῖ-

νος.

— — —Λ

[ὁ δεῖνα ε]ὐξάμενως — — —

— — —ϹΤΙϹΑΤΑΛ— — —

ος Φλ(άουιος), Κ-

υρείνα, Σ-

αμσιγέρα-

[․․․․․․․βή]λῳ(?) Ἰαρεβώλῳ Ἀγλιβώλῳ κὲ Σεμ[έᾳ(?)]

[ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος] ὑπὲρ σωτηρίας αὐτοῦ κὲ τ[έκνων(?)].