ουῆρ[ον Ἀν]-

τωνεῖν[ον]

Σεβαστὸ[ν]

ρ̣ο̣θ̣έτησ[α]ν τὰ μὲν

δε[ξ]ι̣ὰ εἶν[αι Σαγ]α̣λασσέων,

τὰ [δ]ὲ ἐν̣ ἀ̣[ρισ]τερ̣ᾷ κ̣ώ̣-

σαντὰ μὲν

δεξιὰ εἶ-

[ναι] Σαγαλα

Σαγαλασσέων,

[κοῦ ὡροθέτησαν τὰ μὲν]

[δεξιὰ εἶναι Σαγαλασ]σ̣έ-

[ων, τὰ δὲ ἐν ἀριστερᾷ κ]ώ-

[ ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος ] ἐποίησεν

[ἑαυτῷ καὶ τῇ γυν]αικὶ αὐτοῦ Ἐ̣λ̣-

ας τῆς μητρὸς αὐτοῦ Ἰ̣ούλ̣ι̣ο[ν ․․․․]νων[α]

[Λο]ν̣γεῖνον τὸν καὶ Κα̣δαου̣αν [ἐ]κ τῶν

[ἰ]δί[ω]ν ἀνέστησεν μνήμης ἕνε[κεν].

–⏑⏑ –⏑⏑ –⏑⏑ –—ων ἔξοχ’ ἄριστος hedera Εὔκαρπος γενεῇ –

–⏑⏑ –⏑⏑ –—ι̣ς hedera ἀλλά [μ]ε Μοῖρ’ ἐπέδ̣ησ̣ε̣ [κ]α̣τοικεῖν ἐν [νε]-

[κύεσσιν· hedera] –⏑⏑ – φίλος υἱὸς ἀπώλετο̣ πασ̣ι̣μ̣έ̣λ̣η̣τος· hedera Γ̣—–

[ἡ δεῖνα τοῦ δεῖνος κ]α̣ὶ Ἀμμιάδος θυγάτ[ηρ τῷ]

[ἀν]δρὶ αὐτῆς Αὐρ. Μόσ[χῳ· οὐδὲ]

σαρα Μ. Αὐρήλιον

Ἀντωνεῖνον Εὐ-

σεβῆ Εὐτυχῆ Σε-

— — —ος βʹ Διο[— — — καὶ ἡ δεῖνα] Πάπου ἡ

[σ]ύ̣νβιο[ς] αὐτοῦ ἱερατεύοντ[ες] τὴν τράπεζαν

— — — Νουμερία Κρισπεῖνα [συνεχώρησεν τῇ — — —]

[αὐτῆς Διονυ]σ̣ι̣ά̣δι καὶ τῷ γαμβρῷ α̣ὐ̣[τῆς — — —]

ἐποίησαν ἱεροδούλην, ὥσ-

τε ὑπηρετεῖν αὐτὴν τοῖς

θεοῖς· καὶ μηδενὶ ἐξέσ-

Νέων Τροκό̣[νδου καὶ ἡ δεῖνα τοῦ δεῖνος]

— — —

Τροκόνδας δὶς Μο-

λέους Λογείνου Λονγίνου καὶ

Οὐαουα Μνησιθέου

βιανὸς Κρίσπος

Πλ(ανκίᾳ)(?) Οὐικτορεί-

νῃ μνήμης

χάριν.

καὶ Ἀτταν Ἑρμαίου

Μορμοου καὶ Ὀσαειν

Μολεσεος ἐγλο-

[π]ου δεῖσθαι συναλλα-

[γ]μ̣άτων διὰ τὸ ἐπιπολάζειν̣

π̣ολλὰς παραποιή̣σ̣ε̣ι̣ς ἐν τῷ

π̣ρᾶγμα, καὶ μηδὲν ὄφελος

[τ]ῆς ἐκείνων γνώμης γενέσ-

[θ]αι διὰ τοὺς οὐ πειθομένου[ς]·

I. [ἐν ζωοῖς ἐγὼ ἦν ἰητρ]ῶν ἔξοχ’ ἄριστος, / εὔκαρπος γενεὴ[ν Ἡ]-

[ρακλῆς –⏑⏑– πα]ῖς. / ἀλλά με Μοῖρ’ ἐπέδησε κατοικεῖν ἐν [φθι]-

μένοισιν. / II. [–⏑⏑–] φίλος υἱὸς ἀπώλετο πασιμ̣έ̣λ̣ητος, /

τηγὸς λέγει· ἔστιν μὲν ἄδικον τὸ ἀκρειβέστατα ἠσφαλισμένον ὑπὸ τῶν Σεβαστῶν τοῦ μὲν

θεῶν τοῦ δὲ αὐτοκρατόρων μεγείστου ἐμὲ διατάγματι ἐπισφείνγειν· ἐπεὶ δὲ ἡ τινῶν πλεο-

νεξία τὴν παραυτίκα ἐκδικίαν αἰτεῖ, κατὰ πόλιν καὶ κώμην ἔταξα κανόνα τῶν ὑπηρεσιῶν ὃν τη-

ρήσω οὐ μόνον δι’ ἐμαυτοῦ ἀλλὰ ἐὰν δεῇ καὶ τὴν τοῦ σωτῆρος Σεβαστοῦ δεδωκότως μοι

περὶ τούτων ἐντολ[ὰς] προσπαραλαβὼν θειότητα. Σαγαλασσεῖς λειτουργεῖν δεῖ μέχρι δέκα κάρ-

ρων ἕως Κορμάσων καὶ Κονάνης, νωτοφόροις δὲ ἴσοις· ἐπὶ τῷ λαμβάνειν ὑπὲρ μὲν κάρρου

%⁸⁰ κατὰ σχοῖνον ἀσσάρια δέκα, ὑπὲρ δὲ νωτοφόρου κατὰ σχοῖνον ἀσσάρια τέσσαρα, ὑπὲρ δὲ

ὄνου κατὰ σχοῖνον ἀσσάρια δύο· ἢ εἰ προκρείνουσιν χαλκὸν διδόναι τοῖς ὑπηρετοῦσιν ἐξ ἄλ-

λων τόπων προσθέτωσαν αὐτοῖς ὅσον αὐτοὶ ὑπηρετοῦντες ἔμελλον λαμβάνειν· οὐ πᾶ-

σιν δὲ τοῖς βουλομένοις τὴν τοιαύτην ὑπηρεσίαν παρέχεσθαι δίκαιόν ἐστιν, ἀλλὰ τῷ τοῦ

Σεβαστοῦ ἐπιτρόπῳ καὶ τῷ υἱῶι αὐτοῦ μέχρι κάρρων δέκα ἢ νωτοφόρων εἰς λόγον

ἑνὸς κάρρου τριῶν ἢ ὄνων εἰς ἑνὸ̣ς̣ ἡμιόνου λόγον δυεῖν οἷς ὑπὸ τὸν αὐτὸν

καιρὸν χρήσεσονται χρήσονται ἀποδιδόντες τὸν ὡρισμένον μισθόν· ἐπὶ τούτοις καὶ τοῖς

[ἀπ’ οὔ]ρων /

ἐς χώρους ἀγαγεῖν

[δι]ψαλέους πρότερον. /

[κλεινῆς]

Ἀντιόχισσα

κνῳ

[ξε]ῖν̣ε̣ [ἐνὶ]

τ̣ύμβ̣ῳ,

[ρ]ιστε, /

μηδὲ ἄσα τὸ θ[ανεῖν]·

τίς βροτὸς ἀθάνατος; /

[–—]στε. /

μηδὲ ἄσα τὸ θ[ανεῖν]·

τίς βροτὸς ἀθάνα[τος]; /

Φοίβῳ καὶ κού-

ρῃ Ἀρτέμιδι εἴ-

νεκεν εὐχῆς, /

μέτρον Μήνης

[μεῖνόν μοι παράγων],

μεῖνον, ξένε, μ[ή με]

παρέλθῃς, ἀλλὰ [μα]θὼ̣[ν]

ἀλλὰ φίλος, πάντεσσι θα-

νεῖν πεπρωμένον ἐστιν /

οὐδέ τιν’ ἔστι θανόντα πά-

πολυκηδέα θυμόν· /

πεῖνε, τρύφα, τέρπου δώρο̣ις

χρυσῆς Ἀφροδείτης· /

μωφελῶς, ἱερατεύσαντα Ο․-

ΕΓ̣ΕΙΝΟΥ καὶ Μηνὸς πολ[υ]τ̣ε̣-

λῶς, πολλὰς πρεσβείας ἀπ̣α[ρ]-

§1 Αὐτοκράτωρ Καῖσ[αρ] Μᾶρκος Αὐρ. ∙ Ἀντωνεῖνος Εὐσεβὴς

Σεβαστὸς Παρθι̣[κὸ]ς̣ μέγιστος Βρεταννικὸς μέγιστος

φάσει τῶν κρατίστων ἀνθυπάτων προεκθέοντας ἐν-

οχλεῖν ὑμεῖν̣ μ̣ήτε τὰς πόλεις καταλείποντας πορ-

θεῖν τοὺς ἀγρούς· τὸν αὐτὸν τοῦτον ἕξετε πρὸς τὸ καὶ τὸν

μισθὸν τὸν ἐφ’ ἑκά[σ]τωι ∙ τῶν μειλίων ἐπὶ ταῖς ἁμάξαις ἀπο-

λαμβάνειν κ̣αὶ τ̣[οὺ]ς βοῦς κατὰ καιρὸν χωρὶς πάσης ἐργολα❦-

[βί]α̣ς ὑμεῖν [ἀποδίδ]ο̣σθαι ❦ rescripsi ❦ Ὀφίλλιος Θεόδωρος

[ἀ]ν̣έγνων· [καὶ παρ]ῆ̣σαν ∙ Μ. ∙ Αὐρ. ∙ Ζώσιμος, ∙ Μ. ∙ Αὐρ. Τορκουᾶτος,

[— — —]․trel. ∙ §3 ἀντίγραφον ἐπιστ(ολῆς) ∙ ἀνθ(υπάτου) ∙ Γαουίου Τραν̣κ̣ύ̣λ[λου]· ❦

[Γάουιος Τράνκυλλ]ος ἀνθ(ύπατος) ∙ Τακιν̣έ̣ω[ν βουλῆ]ι̣ δ̣ή̣μ̣ω̣ι̣ vac. χαίρειν·

[ἀναγνοὺς ὑμῶν τὸ] ψήφισμα καὶ τὴ̣[ν θεῖ]αν ἀντιγραφὴν καὶ κεινηθεὶς ἐ-

[πὶ τῷ — — — τ]ινὰς ὑμεῖς αἰτι[ᾶσθαι] πλημμελοῦντας παρὰ τὰ θεῖα

[γράμματα — — —]ων ἐπεξελθεῖν· [ἐ]πεὶ δὲ ᾐτήσασθε παρ’ ἐμοῦ ∙ ὃ κα-

[τὰ τὸ δίκαιον — — — τ]ῆ̣ς συγχωρήσεως [ἐν] ἐξουσίᾳ εἴχετε· ἐπειδήπερ πα-

[— — —] cum fieri prohibeas

[— — —. vac.? ] §5 Πακούιος Αἰμιλιανὸς Τακι]ν̣έ̣ων δη̣μ̣ά̣ρ̣χ̣ο̣ις ∙ χαίρειν·

[— — — τὰ ὑπὸ Αὐρ. Φιλ]ο̣κυρίου γραφέντα [— — —]

[— — —]․ειν στατιωναρ[ιο— — —]

[— — — μ(?)]ὴ ἀγνοῆτε ∙ τοῦτο [— — —]

[— — —]․ς̣ ἀπαντὴν τοῦ ἀνθυπάτου ἀν̣[έγν]ω̣ν· ❦

[— — —]․ ἐπεὶ μ̣ὴ̣ ὑβρίζειν ἀλλὰ μηδὲ ἑ̣[νὶ] ὀ̣νόματι

[— — —]τ̣ινι̣ κ̣αὶ εἴ τινα δὲ ∙ ὑπὲρ ἁμαξῶν φασκιάρια

[τα ποιήσετε, — — — μετα]π̣εμφθέντες κολασθήσεσθε. vac.

§7 [— — — Τακινέω]ν δημάρχοις χαίρειν· ἀνέγνων τὰ ὑφ’ ὑ-

μ[ῶν γράμματα καὶ — — —]․Ι̣Ε̣Π̣Ο̣․․Λ̣ΚΕ̣ΙΤΕ· ∙ κεκ̣[ε]λευκεῖναν κατασχε-

θῆναι [— — — πα]ρὰ τὸ δέον ἔπραξεν,

ἀλλ’ ἐπε̣[ὶ — — — ἔδοξ]έν μοι καλῶς ἔχειν

ἀντίγραφ̣[ον ἐπιστ(ολῆς) ἀνθ(υπάτου) καὶ τὰ θεῖα γ]ράμματα ἐν ἐπισημοτά-

λόγοισι πίστιν προστίθει· γνώμης κράτει.

μεικρὸν ἀναμείνας μείζονος τεύξῃ χαρᾶς.

νυκτὸς κελαινῆς ἐκ μέσης ἔστα̣ι φάος.

πρὶν ἤ τι δρᾶσαι, πρῶτα βουλεύου, ξένε.

ῥείθροις ἐναντίοισι μὴ πειρῶ πλ[έ]ειν.

σάραπιν αἰτοῦ χρησμόν, ἀψευδῆ θεόν.

ὑποψία μὲν ἔστιν, ἀλλὰ μὴ φοβοῦ.

φίλοις ἀπιστεῖν κρεῖττον οὐκ ὀρθοῖς φίλοις.

χαρὰν ἀπροσδόκητον ἕξεις εὐθέως.

κῳ Αὐρηλίῳ Ἀντω-

ν̣είνῳ Σεβαστοῖς

Μεγίστοις Ἀραβι-

Κλαυδίων Μολιανοῦ,

Ἀγριππείνου, Μαρκέλ-

λου, Οὐάρου καὶ τῶν

Τιβ(έριος) Κλ(αύδιος), Τιβ(ερίου) Κλ(αυδίου) Ἀ-

γριππείνου υἱός, Κ[υ]-

ρείνα Ἀγρίππας νει-

κήσας ἀνδρῶν πάλην

Ἀσκλη[πᾶς(?) Ἀ]ρ̣τέμωνος̣ ἀ(πελεύθερος)(?) τὴν σ[ωματοθήκην τοῖς πρ]ο̣ενοῦσιν γ̣[ο]νεῦσ[ιν κα]ὶ ἑαυ[τῷ]

καὶ τῇ [γυνα]ι̣κὶ αὐτοῦ Πυθιάδι̣ [τοῦ δεῖνος καὶ τῷ δεῖνι Ἀρ]τέ[μ]ωνος καὶ τῇ γ[υναι]κὶ αὐτο[ῦ]

Αὐρ(ηλίᾳ) Ἀρτέμ̣[ει καὶ Α]ὐρ(ηλίῳ) Κορνούτῳ τῷ ὑῷ αὐτο[ῦ — — — ἄλλ]ῳ δὲ οὐδενὶ ἐξέστε ἀνῦξε̣ [ἢ ἐπιθάψε τινά, ἐπεὶ]

προμοίρῳ ἀνδρὶ Αὐρ. Ἀτταλεῖ Τρο(κονδου) Ὀρφέως ‵vac. καὶ τῷ υἱῷ αὐτῷ Μ. Αὐρ. Ἀτταλεῖ δίς′· ἄλλῳ δὲ οὐ-

δενὶ ἐξέσται ἀνῦξαι ἢ ἐπενβαλεῖν τινά, ἐπεὶ

ὁ πειράσας ἐκτείσει Διὶ Σολυμ(εῖ) (δην.) ͵αφʹ, παντὸς ἔχον-

τος ἔχοντος ἐξουσίαν ἐκδικεῖν ἐπὶ τῷ ἡμίσει,

καὶ ἐνσχεθήσεται καὶ τῇ τυμβωρυχίᾳ.

ρ̣ά̣σ̣ας ἐκτείσει Διὶ Σολυμεῖ (δην.) ͵α, παντὸς ἔχοντος ἐξου-

σίαν πράσσειν ἐπὶ τῷ ἡμίσει.

ξέσται ἐπισ-

βαλεῖν ἕτε-

ρον πτῶμα,

όδοτος βουληθῇ· μετὰ δὲ τὴν θέσιν τοῦ Ἀσκλη-

πιοδότου μηδενὶ ἐξὸν εἶναι ἕτερον πτῶμα

ἐπιθάψαι, ἢ ἔσται παρ’ αὐτῷ πρὸς τοὺς

Αὐρ. Τροκονδας Ἑρ(μαίου) Σύρου Βουλλαρέως τὴν σωματοθήκην ἑαυτῷ καὶ

τῇ προεντεθειμέν̣ῃ αὐτοῦ γυναικὶ Μουσωνιανῇ· ἑτέρῳ δὲ μὴ ἐξεῖναι ἀ-

νοῖξαι ἢ ἐπενθάψαι τινά, εἰ δὲ μή, ὁ πειράσας ὑπεύθυνος ἔ-

ματοθήκην

πατρὶ Γεμείνῳ

καὶ μητρὶ Ἀρτέ-

μει καὶ ἑαυτῷ· ἄ̣λ̣λ̣ῳ̣

δὲ μηδενὶ ἐξὸν εἶναι ἐπιθάψαι τινά, ἐπεὶ ἐνσχεθήσεται τῇ τυμβωρυχίᾳ.

ρια τῆς θεοῦ καὶ εἰς αὔξησιν πλείονα

ἀγειωχότα, καὶ Ἄρτεμειν Τροκονδου

τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα τὴν καὶ αὐτὴν

vac. ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος vac.

Τ(ίτον) Φ(λάουιον) Ἀττάλου υἱὸν Κυρείνα Νέωνα, ἀρχιερέα τῶν Σε-

%⁸⁰βαστῶν πρῶτον, διὰ βίου δὲ ἀγωνοθέτην, υἱὸν τῆς

Πόπλιον Φλάουιον Φλαουίου Νέωνος

vv υἱὸν Κυρείνα Δαρεῖον, ἥρωα, vac.

vac. πανάρετον. vac.

[ — — — Ἡρα]κ̣λέους

[–⏕ –⏕ –⏕ –—]μας, ἀλλ’ ἐπίμειν[ον].

[–⏕ –⏕ –⏕ –⏕] π̣ρᾶσσε βιαίως.

[–⏕ –⏕ –⏕—]η φοβοῦ, ὥστε κρατῆσαι.

[–⏕ –⏕ –⏕ –—]․ι φέρειν ἀπατηλόν.

[–⏕ –⏕ –⏕ –] δέ τοι αὐτίκ’ ἑτ̣[οῖμ—⏓].

Αὐρήλιον Κόμμο-

δον Ἀντωνεῖνον

ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος.

[Αὐτοκρά]τ̣ο̣ρος Καίσ[αρος]

[Μ. Αὐρη. Ἀ]ν̣[τ]ω̣νε̣[ίνου]

[Σεβαστοῦ Εὐ]σεβοῦς

Αὐτοκρά(τορος) Καίσαρος Μάρ-

κου Αὐρηλίου Ἀντωνείνου

Σεβ(αστοῦ) Ἀρμενιακοῦ Παρθι-

τικοῦ θέμιδος ․ʹ, μετὰ δὲ τοῦτο ἀγω-

νοθετεῖν καὶ προκαθέζεσθαι ἀγ[ῶ]-

νος πενταετηρικοῦ οἰκουμενι-

γίσ[τ]ων καὶ θαυμ|αστῶν ἰσότειμα̣ τ̣ὰ̣ κ̣τ̣ί̣σ̣ματα ——, ἐκδεδεγμ|ένην καὶ τὰ πα-

ρακείμενα χρημα|τιστήρια πά̣ν̣[τα καὶ τ]ὴ̣ν π̣α̣ρατείνουσαν | πλαγείαν στοὰν

καὶ ἄλλο πλινθε̣ῖ|ον κ̣αὶ τὴν ἐξέ̣δ̣ρ̣α̣ν̣ τ̣ὴν ἐν̣ αὐτῷ ἀπὸ μυριά|δων τὰ πάντα,

Νανην τὴν καὶ Α[μ]-

μειν, θυγατέρα Βρ[․]-

․ωνος Πολέμωνος̣

ὁ δῆμος ὁ Σελγέων ἐτείμησεν πολλάκις Τι. Κ̣[λ.]

Κολλείνα Λόνγον, φιλόπατριν καὶ πανάρετον, [καὶ]

Φλαουίαν Ασσαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, παν[άρετον]

τευξε |

Αὐρηλία τε Μεσσαλεῖνα ἡ σύζυγος

αὐτοῦ. |

κοινὸν γὰρ βίον λαχόντες ὁμοφρο-

σύνην τ’ ἐρατεινὴν |

χρυσείης τέχνης ἴδριες κοινὸν βίον

[ὁ δεῖνα ․․․․․․]χου ἐποίησα

[τοῦτο τὸ ἀγγεῖ]ον· ἄλλῳ δὲ οὐ-

[μηδένα, ἐπεὶ ὁ παρ]αβὰς τὴν γνώμην

[ἐκτείσει τῷ δεῖνα (δην.) ͵․]φʹ

[ὁ δεῖνα —]․ς ἱερεὺς ἐξ ἱερέ[ων]

[τὸν ναὸ]ν καὶ τὸ προνάϊο[ν κατεσκεύασε].

καὶ φεύξῃ νοῦσ[ον] ΜΑ[․․․․․] καὶ Α[․․․]ΙΑΗϹΕΙϹ

καιρὸν ᾀ[δ]όμενον ΖΟ․․Ι [λ]ήξειν θεὸς αὐδᾷ

κβʹ. αϛϛϛγ. Μοιρῶν ἐπιφανῶν.

εἰς στόμα μηδ’ εἰς τὴν χεῖρα [α]ὐ[δ]ῶ(?) μὴ σοί τι γένηται·

δυσχερὲς οὐθὲν γὰρ πιστὸν, θ[άρ]σει συναινεῖν·

ἀλλὰ μέν’ ἡσύχιος, λήξας ὁδοῦ ἠδ’ ἀγορασμοῦ·

[ἑ]ξείτης ἂν εἷς καὶ τέσσαρα πάντες ἐφεξῆς·

εἰς πέλαγος σπέρμα βαλεῖν καὶ γράμματα γράψαι

ἀμφότερος μόχθος τε κενὸς καὶ πρᾶξις ἄδηλος

εἰ δὲ δύο ἑξεῖται, εἷς τέσσαρα καὶ δύο τρεῖοι·

καὶ βαίνειν μέλλεις, ξένε, τήνδε γὰρ αὐδῶ

αἴθων ἐν χώροισι λέων μέγας ὃν πεφύλα[ξ]ο,

δεινὸς ἄπρακτος ὁ χρησμὸς, ἐπ’ ἡσυχίῃ δ’ ἀνάμεινον·

κγʹ. αϛϛϛδ. Ἀθηνᾶς·

[τρεῖς δ’ ἑξεῖται καὶ δύο τρεῖοι μ]άνθαν’ ἀκουά[ν].

μεῖνον [μὴ πρ]άξῃς, Φοίβου χρησμοῖσι δὲ πείθου·

[ἄ]μεινον Ε[․․]ΑΙΙΟ[․․․․․] σοι γὰρ παντ’ ἐπιτεύξῃ

[— — — — — — — — — — — — — — — —]ΝΥϹτα βλάψεις

μή σοι θὴρ ὀλοὸς καὶ ἀλάστωρ ἔνγυθεν ἔλθῃ·

οὐ γὰρ ὁρῶ πρᾶξιν τήνδ’ ἀσφαλῆ, ἀλλ’ ἐπίμεινον.

κεʹ. δϛϛϛγ. Μηνὸς φωσφόρου.

εἰς ὁδὸν ὁρμηθῆναι· ἔχει καρπόν τιν’ ὁ μόχθος

ἔργον δ’ ἐνχειρεῖν ἀγαθὸν καὶ ἀγῶνα δίκην τε.

κεʹ. ϛϛϛϛα. Μητρὸς θεῶν.

τρεῖς ὅμου ἑξεῖται, δύο τέσσαρα [χρησμὸς ὅ]δ’ αὐδᾷ·

ἡ πρᾶξις κωλύματ’ ἔχει, μὴ σπεύ[δεο ἀ]λλ’ ἀνάμεινον·

λυπηρά τις ὁδὸς καὶ ἄμ[ισθος, σπ]εῦδε, προσίκτη,

τέσσαρες ἑξεῖται καὶ τέσσαρα πείπτοντος ὁ πείπτων·

οὐκ ἔστιν πρᾶξις τι, μάτην σπεύδεις, ἀλλ’ ἀνάμεινον,

μή σοι σπεύδοντι βλάβος τι γένηται ἀπ’ αὐτῆς.

πάντες ὅμου ἑξεῖται, Φοίβου φωνῆς ἐπάκουσ[ον]·

μὴ βαῖν[ε], μέλλεις Ο̣ΑΦ̣Ϲ̣Ι̣Ν̣Ω̣ [ἀλ]λ’ [ἀν]άμεινον·

αἰσχρὸν γὰρ σοι κῦδος ὁρῶ περὶ ὧν μ’ ἐπερωτᾷς,

[ὁ δεῖνα Μ]οδέστῳ

[․․․․․․] υἱῷ

τὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην

ἐγμαθεῖν καὶ τελευτήσαν-

τα ἐν Ἀλεξανδρείᾳ· τὸν

στήσασα καὶ τὸν ἑαυτῆς, τειμῆς μὲν καὶ μν[ε]ί[ας]

[χάρ]ιτι πρὸς ἐκείνους, ἰδίᾳ δ’ ἔτι τῶν συμβά[ν]-

των αὑτῇ παραμυθίᾳ.

[ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος ἐτείμησεν]

[— τὴν δεῖνα —]

[Ὀλυ]μπικοῦ, ἀρχιέρει-

τῆς ἕνεκεν.

[— τὸν δεῖνα —]

Βιάνορος Ἀντιόχο[υ]

ρὰ δακρυόεντος, /

εἰν Ἄϊδός περ [ἐ]ὼν χαῖρε Λεον-

τιανέ· /

ρὰ δακρυόεντος, /

εἰν Ἄϊδος περ ἐὼν χαῖρε, Λεον-

τιανέ, /

[․․]Λ̣ΟΝΤΟΥΣ․

[Μέ]μμιον Ἀλβεῖ-

[νον(?) IGR; Ἀλβει[βίον WE τ]ὸν λαμπρότ-

[ατον] ὑπατικὸν Αὐρ.

[․․]Λ̣ΟΝΤΟΥΣ Μ̣(ᾶρκον)(?)

[Νού]μμιον Ἀλβεῖ-

[νον(?) τ]ὸν λαμπρότ-

[ατον] ὑπατικὸν ...

Ἀντίοχος καὶ Βιάνωρ, παροδείτα, ἵσδεν καὶ

χρησμῶν ἀρετῆς ἀπόλαυσον· ἡμεῖν

γὰρ ἐκ προγόνων μαντοσύνην τὴν οἱ πόρ-

λύπης πέπαυσο, προσδέχου λοιπὸν χαράν·

μοχθεῖν ἀνάν[κ]η, μεταβολὴ [δ]’ ἔστε ἔσται καλή·

νεικηφόρον δώρημα τὸν χρησμὸν στρέφε[ι]·

ξηρῶν ἀπὸ κλάδων καρπὸν οὐκ ἔστιν λαβεῖν·

ὅταν ἀμελήσῃς σεαυτὸν [α]ἰ[ὼν ἀβ]ίωτος·

πειρῶ διὰ μέ[τρον] πάντα, μὴ βί[ᾳ, νέμ]ειν·

ῥόδ[ῳ] παρόμ[οιον π]ρᾶξις ἔν[δικος πα]ρόν.

ὀρθᾶς ἐκ κραδίας, ἃ γεννικὸν ἀνέρα ποιῆ ποιεῖ.

καὶ ταύτᾳ κρείνων τὸν ἐλεύθερον οὔ κεν ἁμάρτοις,

ὄνκον δὲ προγόνων λῆρον καὶ φλήναφον ἁγεῦ.

αἰε[τὸς] ἀνθρώπων, σοφίᾳ δ’ ἔπι κυδα[λί]μα φρήν.

ὃν [τί] χρὴ με λέγειν θῖος θεῖος γένετ’. αἴθε δὲ καὶ νῦν,

τοιοῦτός τις ἀνὴρ ὄφελος μέγα καὶ μέγα χάρμα

ΛΓΕΥΔΟΝ ἐμαυτοῦ Τ

[․․] ἰδεῖν κοιτὼν ΙϹ

[․․․]ειδον καὶ τα

Gal(erio) Val(erio)

Maximeino Maximino

p(io) f(elici) inv(icto) Aug(usto) et

[Δαί]μ̣ονι, ἥν[τιν’ ἔχεις, εὐχὴν ἀ]π̣ο̣δ̣όντι̣ σο̣[ι] ἔ[σται]

[βέλ]τ̣ι̣ο̣ν̣, ε[ἰ μέλλεις πράσσειν κατὰ νοῦν, ἃ μ]ε[ριμ]ν̣ᾷ̣[ς].

[Δη]μ̣ήτ̣ηρ γάρ σ[οι καὶ Ζεὺς σωτῆρες ἔσο]ντα[ι].

[εἰ δέ κε] πείπτ̣ω̣σ̣ιν δ̣ύ̣ο̣ τ̣έσ[σαρα, τ]ρ̣εῖς [δ’] ἅμα χ[εῖοι]·

[τ]ὴν πρᾶ[ξιν πᾶσαν — — — — ·ἔσται] γὰ̣ρ ἄ̣μεινον·

[τ]όν τ̣ε νοσ̣οῦντ̣α̣ θ̣ε̣ο̣ὶ̣ [σώσουσ’] ἀπ̣ὸ κ̣λ̣[ε]ίν[ης].

[καὶ] τ̣ὸν ἐν ἄ̣λ̣[λῳ δήμῳ ἐόντα ἥξει]ν θε̣ὸ̣ς αὐδᾷ.

δ̣αα̣γγ ι̣β̣ Ἀσκλ%⁸¹ηπ̣ιο̣[ῦ]·

[πρά]ξει μὲν χειμὼ̣ν ἐνκείσεται, ἀ̣λ̣λ̣ὰ̣ κα̣λ̣ό̣ν το[ι]·

[καὶ] τ̣ὸ̣ν κά̣μνοντ̣’ ἐ[ν νούσῳ σώσειν θε]ὸς αὐδ̣[ᾷ].

[τ]ό̣ν τ̣’ ἀπόδ̣ημο̣[ν] ἐό[ντα σώσου]σιν ἐς ο̣[ἴκους].

[τρ]εῖς χεῖοι καὶ ἑξείτης πέμπτος τρί’ ὁ πέμπτο[ς]·

[μ]ήπω σπεῦδε· μολεῖν οὐκ ἔστ’, ἀλλ’ ἐπίμεινον·

[εἰ] δ̣ὲ κενοσπού̣δ̣ω̣ς χρῄσῃ, [ἑαυ]τὸν μέγα βλάψεις.

[ἐ]π̣ιμείναντι δὲ καιρὸς καὶ πάντ’ ἐπιτεύξῃ.

αααϛδ ιγ Ἀφροδείτης·

[— — — — — — — — — — — — — — —]

[β]ο̣υ̣λήν, ἣν πράσεις, θεὸς οὐκ ἐᾷ, ἀλλ’ ἐπίμεινον.

δεινὸν δ’ εἰς ἔριν ἔ̣[ρχ]εσθαι̣ καὶ ἀγῶνα δίκην τε.

[μηδὲ σὺ φρικ]τ̣ὰ νόει μηδ’ ἀντία Δαίμοσιν εὔχου·

[δεινὰ φρονε]ῖς· οὐθὲν γὰρ ὀνήσιμόν ἐστιν ἀπ’ αὐτοῦ.

[οὐδ’ ὁδόν, ἣν σ]τείχεις, κέρδος τί σοί ἐστιν ἀπ’ αὐτῆς.

ἐν νούσῳ δέ τ’ ἐόντα θεοὶ σώσουσιν ἑτοίμως,

καὶ τὸν ἐν ἄλλῃ χώρᾳ ἐόντα ἥξειν θεὸς αὐδᾷ.

ϛγγγα ιϛ Ἡρακλέους·

[σ]κορπίοι ἑστᾶσιν καθ’ ὁδόν· μὴ σπεῦδ’ ἐπὶ πρᾶξι̣[ν],

[ἣ]ν μέλλεις· μεῖνον δέ, καὶ ὕστερον ἔσται, ἃ βούλει.

[οὔ]τε γὰρ ὠνεῖσθαι τόδε λώιον οὐτ’ ἀποδόσθα%⁸¹ι.

δδδγγ ιη Δαίμονος Μεγίστο[υ]·

οὔ σοι ὁρῶ βουλὴν τήνδ’ ἀσφαλῆ, ἀλλ’ ἀνάμει̣[νον]·

εὖ πράξεις· ἔσται δὲ τύχη μετὰ ταῦτα· τὰ νὺν δὲ

ϛγγγγ ιη Ἀγαθοῦ Κρόνου·

μὴ σπεύσῃς ης, Δαίμων ἀντίσταται, ἀλλ’ ἀνάμει̣[νον]·

μηδ’ ὥς τίς τε κύων τυφλὴν ἐκύησε λοχε̣ί̣η̣ν·

τὴν πρᾶξιν ταύτην μήπω πράξεις· οὔκ ἐστί σοι ἐσθ̣[λόν]·

τὸν ξεῖνον νοσοέοντα νοσέοντα σῴζειν θεὸς αὐδᾷ·

εἰ δὲ φόβος τις ἔνεστιν, οὐκ ἔσται σοι κακὸν οὐθέν.

ϛδδγγ κ Διοσκόρων Κηδεμόνω[ν]·

οὐκ ἔστιν σπεύδοντα τυχεῖν, ὅσα καιρὸς ἀνώγει.

κέρ̣δος ἔχεις· πάντη δὲ ἐστὶ νέφος ἐκ κακότητος·

γγγϛϛ κα Τύχης ἐπὶ καλὰ προβιβαζούσης·

εἰσὶ καλαὶ πράξεις· σπε̣ύδειν δέ σε̣ χρησμὸς ὅδ’ αὐδᾷ.

ἐκφεύξῃ γὰρ νούσου χαλεπῆς, πάντων γε κρατή-

σεις, ❦ καὶ τὸν ἀλώμενον ἐν ξενίῃ χώρῃ ἥ-

ξειν θεὸς αὐδᾷ. ❦

αϛϛϛγ κβ Μοιρῶν Ἐπιφανῶν·

δδ%⁸¹δδϛ κβ Ποσειδῶνος·

εἰς πέλαγος σπέρμα βαλεῖν καὶ γράμματα γρά|[ψ]αι

ἀμφότερος μόχθος τε κενὸς καὶ πρᾶξις ἄκαρπος.

δγγϛϛ κβ Ἄρεω[ς] Θουρίου·

μὴ βαίνειν ὁδόν, ἣν μέλλεις, ξένε, τή̣νδε γὰρ οὐδείς·

[αἴθ]ω̣ν ἐσχώρησε λέων μέγας, ὃ̣[ν] πεφύλαξαι,

[δει]νός· ἄπρακτος ὁ χρησμός· ἐπ’ ἡσυχίῃ δ’ ἀ-

νάμε̣ι%⁸¹νον.

ϛϛϛαα κ Ἡφαίστο[υ]· on foot of pillar

εὑρὼν καὶ πράξας κατ̣ὰ̣ [νοῦν — —]

εὐφροσύνην ὠνεῖσθαι πω̣[λεῖν — —]

ϛϛϛγγ κδ Ἀπό[λλωνος]·

μίμνειν· μὴ πράξῃς· Φοίβο%⁸¹υ χρ̣η̣[σμοῖσι πείθου].

ἐν χρόνῳ καιρὸν τηρεῖν· νῦν δ’ ἥσυ̣[χος ἴσθι].

μεικρὸν ἐ%⁸¹πισχὼν τελέσεις πάν[θ’, ὅσσα μεριμνᾷς].

εἰς ὁδὸν ὁρμηθῆναι· ἔχει ς καιρόν τινα μόχθο[ς]·

ἔργον δ’ ἐνχειρεῖν ἀγαθὸν καὶ ἀγῶνα δί̣κ̣η[ν τε].

ϛϛϛϛα κε Μητρὸς Θεῶν·

ϛϛϛδδ κϛ Διὸς Καταχθονίου·

ἡ πρᾶξις κωλύματ’ ἔχει. μὴ σπεῦδ’, ἀλλ’ ἀνάμ̣[εινον]·

[λ]υπηρά τις ὁδὸς καὶ ἀμήχανος οὐδὲ προσι̣κ̣[τή].

ὠ̣νεῖσθαι χαλεπὸν καὶ πωλεῖν τι βλάβος ἔσ[ται].

ϛϛϛϛγ κζ Ἀφροδείτης Οὐρανία̣[ς]·

μή σοι σπεύδοντι βλάβος τι γένηται·

οὔτε γὰρ εἰς ὁδὸν ὁρμᾶσθαι καλὸν οὔτ’ ἀγο[ράζειν].

ϛϛϛϛϛ λ Ἑρ%⁸¹μοῦ Τετραγώνου·

μὴ βαῖν’, οὗ μέλ̣λ̣εις· μείναντί vac. σοι ἔσται ἄμ[εινον]·

ἐκθρὸν γάρ σοι ὁρῶ· μεῖνον· μετὰ ταῦτα δὲ ἔ̣[σται]·

τόν τε φόβον λύσει καὶ τὸν κάμνοντα δὲ σ[ώσει].

ρια τῆς θεοῦ καὶ εἰς αὔξησιν πλείονα

ἀγειωχότα, καὶ Ἀρτεμειν Τροκονδου

τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα τὴν καὶ αὐτὴν

ΑΓΕΥΔΟΝΕΜΛΥΤΟΥΤ

[—]ΙΔΕΙΝΚΟΙΤΩΝΙϹ

[— —]ΕΙΔΟΚΑΙΤΑ

․․․․ ἐμαυτοῦ ․

․․ ἰδεῖν κοιτὼν ․․

․․․ειδον καὶ τὰ ․․

Καίσαρα [Μ]ᾶρ̣κ̣ο̣[ν Αὐρήλιον]

Ἀντωνεῖνον Ε[ὐ]σεβ̣[ῆ Σ]εβ̣[αστ]ὸ̣[ν]

[Παρ]θ̣[ι]κ̣[ὸ]ν̣ Βρετ̣ανν[ι]κὸ[ν Γερμανι]-

[κήτ]ου Αὐτοκράτορ̣ος Καίσαρος

Μάρκου Αὐρηλίου Ἀντωνείνου Εὐσε-

β̣ο̣[ῦς] Σεβαστοῦ σωτῆρος τῆς ἰδίας

ων πόλεως, τῆς γλυκυτάτης πατρίδος

μου, καὶ τῇ βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ χαίρειν.

καὶ πρότερον μὲν τὴν προαίρεσιν τὴν ἐμὴν

ἐξ ὧν ἐπὶ τῆς βουλῆς εἶπον, καὶ νῦν δέ,

ὑπὲρ τοῦ μὴ ἀμάρτυρόν τι ἢ ἄγραφον ε[ἶναί]

μου τὴν ὑπόσχεσιν, διὰ τῆς ἐπιστολῆς ταύτ[ης]

κτῆσιν μου [ἐ]νοῦσαν τόπῳ Παυναλλοις ἐν ὑπερ[ορί]-

οις, ἔν τε ἀμπελικοῖς καὶ σειτοσπόροις, πεδε[ι]-

νοῖς τε καὶ ὀρεινοῖς, καὶ τοῖς ἐποικίοις, πᾶ-

σαν ὥς ἐστιν, μηδενὸς ὑφ[ῃ]ρημένου. τῆς κτή-

καὶ τὴν καρπείαν ἕξω ἐγὼ παρὰ τὸν τῆς ζωῆς χρό-

νον· ὑπὲρ δὲ τοῦ μὴ δοκεῖν ἀπροσοδίαστον

τὴν δωρεάν μου τῇ πόλει καὶ παρὰ τὸν τῆς ζωῆς

μου χρόνον τυνχάνειν, τελέσω, οὐχ ὡς πρ[ότε]-

ρον ἐπὶ τῆς βουλῆς ἶπον, ἀπὸ τοῦ τρίτου τῆς

κόνι χαλκελάτῳ· /

ματέρα κλεινοτάταν

κρατερὸς φρεσίν, ἄλκι-

․․․․․․․․․․․․․․․

[— — — —]γεινων

ἕτερόν τινα̣

σαρα Μᾶρκον Αὐρή-

λιον Ἀντωνεῖνον

Σεβαστὸν

Αὐτοκράτορι Καίσα|[ρι Τίτῳ Αἰλίῳ] Ἁδρι|ανῷ Ἀντων|είνῳ Σεβαστῷ Ε|[ὐσεβεῖ]

vac. | [— — — — — —] ἐκ τῶ|ν ἰδίων καθ|ιερῶσεν. vac.

Αἰλίῳ Ἁδριανῷ

Ἀντωνείνῳ

Σεβαστῷ Εὐ-

Σ̣ε̣ου̣ῆρ̣[ον]

Ἀντωνεῖνον

Εὐσεβῆ Εὐ-

Αὐρήλιον Ἀντω-

νεῖνον Σεβαστόν,

σωτῆρα τῆς

[κον Α]ὐρήλιον

[Ἀντ]ω̣νεῖνον

[— — — — —]

[ἅπ]α̣ν̣τ̣α πρά̣[ξεις] ε̣ὐστοχῶς· θεὸς λέγει̣

βραχὺ περιμεῖν̣[ο]ν̣· καιρὸς οὔκ ἐστ’ εὔθ̣ετος

γῆ σοι τέλειον̣ καρπὸν ἀποδώσει πόν̣[ων]

δεινῶν ἀπόσ[χ]ου π̣ραγμάτων, [μ]ή̣ τ̣ι̣ κα̣ὶ̣ β̣[λαβῇς]

ἐρᾷς δικαίων ἐκ γ[ά]μων ἰδεῖν σποράν̣

ζάλην μεγίστ̣ην φεῦγε, μή τι̣ καὶ βλάβ̣ῃς

ἱδρῶτές εἰσιν· πλὴν ἁπάντων περιέσῃ

κύ̣μασιν μάχεσθαι χαλεπόν· ἀνάμεινον β̣ρα[χύ]

λ̣ύ̣πης πέπα̣υσο· προσδέχου λοιπὸν χ̣α̣ρ̣άν̣

πολλοὺς ἀγῶνας διαν̣ύ̣σ̣ας λ̣ή̣[μψῃ] σ̣τ̣έ̣[φος]

ῥᾷον διάξεις ἔτι β̣ρ̣αχὺν [μείνα]ς̣ χ̣ρόνο̣ν̣

σαφῶς ὁ Φοῖβος ἔ̣ν̣ν̣ε̣π̣[ε· με]ῖ̣νον [ξένε]

τῶ̣ν νῦν παρουσ̣ῶ̣[ν συ]μ̣[φόρω]ν̣ [ἕξεις λύσιν]

δὲ ἔξεσται ἐπι-

σελθεῖν, ἐπεὶ

ΤΟs· εἰσοίσι

δὲ οὐδενὶ ἔξεσται ἐπισ-

βαλεῖν τινα· εἰ δέ τις βιά-

σηται εἰσοίσει τῷ ἱερω-

[σ]αρι Τίτῳ Αἰλίῳ Ἁδρ-

[ι]ανῷ Ἀντωνείνῳ

Εὐσεβεῖ Σεβαστῷ ❦

[β]α̣σιλεὺς Ἄτταλος Ὀλβασέων τῆι βουλῆι καὶ τῶι

δ̣ήμωι χαίρειν· Μῆνις κ%⁸¹αὶ Πισδης οὓς ἀπεστάλκει-

τε πρεσβευτὰς ἀνέδωκάμ μοι δύο ψηφίσματα

ὑμῶν καὶ ἠξιοῦτε συγχωρῆσαι ὑμῖν· ἐπεὶ οὖν καὶ αὐτ̣[οὶ]

κρίνομεν εἶναι αὐτοὺς ἀξίου̣ς σ̣υ̣ντε̣λ̣εῖτε τὰ δε-

δογμένα καθ’ ἃ προλέ̣[γετέ μοι]· vacat ἔρρωσθε·

ναικὶ Αὐρ(ηλίᾳ) Αρμαστᾳ, Εἰρηναίου θυγατρί, καὶ τῇ μητρὶ αὐτ[οῦ Αρ]μαστᾳ

Θόαντος· ἑτέρῳ δὲ μηδενὶ ἐξεῖναι ἐπιθάψαι, ἐπεὶ ὁ πει̣[ράσας]

ἐκτείσει Διὶ Σο-

αν ἔχοντος παν-

τὸς ἐπεκδικεῖν

ἐπὶ τῷ τρίτῳ μέρει.

ἔχοντος ἐξουσίαν πράσ-

σειν ἐπὶ τῷ τρίτῳ μέρει.

τασκεύασαν θήκην ἑαυτοῖ[ς]

μόνοις· καὶ μηδενὶ ἐκξεῖναι ἐξεῖναι

ἀνῦξαι ἢ ἀποτεινάτω τῷ

δήμῳ 𐆖 χειλίας.

τῶν μηδενὶ

ἐξεῖναι ἐπιθά-

ψαι τινά, ἐπεὶ

βερίου Κλαυδίου, Κλαυδίου Ἰ̣λ̣ά̣ρ̣χ̣-

ου υἱοῦ Κυρείνα, Πε̣ί̣σ̣ω̣ν̣ο̣ς̣ Κ̣υ̣ρ̣ε̣ί[να]

[— — — — — — — — — — — — — —]

[Αὐ]τοκρά[τορα Καίσαρα]

Μ(ᾶρκον) ∙ Αὐρήλ(ιον) ∙ Ἀντ[ωνεῖνον]

v Εὐσεβῆ ∙ Εὐτυ̣χῆ ∙ Ι̣(?) ∙

προοίκῳ κώμης Ἀσκ[ουρ]έων χαίρειν·

ἐπειδὴ πυνθάνομαι ἐκ τοῦ συστήμα̣τ̣[ος]

τῶν ἐπιπολασάντων τῇ Τερμησέων [χώ]-

ρᾳ λῃστῶν ὑπολελῖφθαί [τινας, ὡς πάσχειν]

τὴν ἀποικίαν καὶ πεπ[ονῆσθαι παρ’ αὐτῶν]

ὀρθᾶς ἐκ κραδίας, ἃ γεννικὸν ἀνέρα ποιεῖ·

καὶ ταύτᾳ κρείνων τὸν ἐλεύθερον οὔ κεν ἁμάρτοις,

ὄνκον δὲ προγόνων λῆρον καὶ φλήναφον ἁγεῦ·

αἰὲ[ν ὃν] ἀνθρώπων σοφίᾳ ἔπι κύδαν’ ἐμὰ φρήν,

ὅν τι χρή με λέγειν· θεῖος γένετ’· αἴθε δὲ καὶ νῦν

τοιοῦτός τις ἀνὴρ ὄφελος μέγα καὶ μέγα χάρμα

Τίτον Φλάουιον Ἀττά-

λου υἱὸν Κυρείνα ❦

Νέωνα, ἀρχιερέα τῶν Σε-

Νέωνος υἱὸν

Κυρείναι̣ Ἀκύ-

λαν ἀρετῆς

υἱὸν

Κυρείνα

Νέωνα

Καλλικλέους υἱὸν

Κυρείνα Ῥῆγλον, υἱὸν

πόλεως, κτίστην, φι-

[Κλαυδίου Ἰλαγόου υἱὸν]

[Κυρείνα Πείσωνα, ἀρχιερέα]

[καὶ ἀγωνοθ]έτην ἐκ τῶν ἰδ̣ί[ων]

νὴν vacat ἵνα

〚μεί〛-

〚νῃ〛 καὶ

μηδε-

λῶσαι αὐτήν,

ἀλλὰ εἶναι

αὐτὴν ἐλευ-

[— — — —]ΘΕ ἐγὼ πέμψω καὶ Τ̣Η̣

[— — — ὑ]μ̣εῖν ἔνκτητον ΠΕΝΜ

[— — — —]Ε πλέθρα δίδωμι ὑμῖν

[ο]υ Οὐήλωκος γυνὴ ἑατῇ

[κ]αὶ Κο̣υείντᾳ Οὐρατίᾳ

Γῇ ἀδελφῇ καὶ Γαΐῳ