Μάρκος Οὔλπιος Νεκτάρεος καὶ

Μάρκος Οὔλπιος Σαβεῖ-

νος ἐτείμησαν τὸν ἑ-

αυτῶν πατέρα. εσʹ.

[κὲ φρο]νῶν ἑαυτῷ

[μνή]μης χάρειν.

Πόπλειος Ἀνείνιο̣[ς]

Εὔδοξος Εἰρήνῃ θρ[ε]-

[ὁ δεῖνα] ἰ̣δ̣ί̣-

ᾳ γυνηκὶ Ματει καὶ τέκνυς ἀ-

Μουζος Δειναρχίδι συμβίῳ σεμνοτάτῃ καὶ Βωδορει καὶ Να-

νᾳ τέκνοις γλυκυτάτοις καὶ ἑαυτῷ ζῶν

Δείναρχος καὶ Βωδορις

τῷ εἰδίῳ πατρὶ μνήσ-

Πρωτογένης θρέψαν̣[τι]

ποθεινοτάτῳ καὶ Α[․․․․․]-

εἵνεκεν εὐσεβίης.

αδει στ̣ήλ[λη]ν

Εινεα μ̣

δους Ξευ-

[Ἀναξίμ]βροτος Διονυτᾶι χαίρειν· τοῦ γρα-

[φέντ]ος παρὰ τοῦ βασιλέως προστάγματος

οὖν τοῖς ἐπεσταλμένοις συντέλει καθ’ ἃ

οἴεται δεῖν ἵνα δὲ καὶ τὰ ἀντίγραφα ἀναγρα-

φέντα εἰς στήλην λιθίνην ἀνατεθῆι ἐν τῶι

βασιλεὺς Ἀντίοχος Ἀναξιμβρότωι χαίρειν·

βουλόμενοι τῆς ἀδελφῆς βασιλίσσης Λαοδίκης

[τὰ]ς τιμὰς ἐπὶ πλεῖον αὔξειν καὶ τοῦτο ἀναγ-

[καιό]τατον ἑαυτοῖς νομίζοντες εἶναι διὰ τὸ

[μὴ] μόνον ἡμῖν φιλοστόργως καὶ κηδεμονι-

[ψηφίσματος το]ῦ̣δε συν̣χωρῆσα[ι τῶι ․․․․․․․]

[τὸ ἀντίγραφον] ἀναθεῖναι ἐν τῆ[ι εἰσόδωι τοῦ]

[προ]π̣ύλου τῆς Ἀρτέμιδος καὶ μ[— — — — — — — —]

[μεταψ]η̣φ̣[ίσ]η̣ι̣ ἢ̣ μ̣εταθῆι τι ἢ τὰ ἐ̣[πιγεγραμμέ]-

[να ἐξ]αλείψ̣[η]ι, ἀνόσιον αὐτὸν ε[ἶναι πρὸς Ἐλευ]-

[θερ]ίου Διὸς κ̣α̣ὶ̣ Κ̣υ̣ρ̣ί̣α̣ς Ἀρτέ[μ]ι̣δ[ος. ἐν δὲ τοῖς]

τητα̣ι κα̣ὶ μηδενὶ ἐξῆ

πα̣ρα̣βαίνειν α̣ὐτὰ̣ μ̣η-

δὲ διὰ̣ τοῦτο

σωτηριωδεστάτου καὶ μεγίστου ὑποδείγματος, ἁρμόζει δὲ τοιού-

τους ἄνδρας εἰς προτροπὴν καὶ τῶν ἄλλων γεραίρειν ταῖς ἀξίαις καὶ ἐπιφανεσ-

τάταις τειμαῖς cetera desunt

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — ἑ]-

αυτὸν βίωι τὴν ἐκεί̣[νων] εἰς τὰ ἡμέτερα

πράγματα σπουδὴν καὶ φιλοτειμίαν

περιέχοντος τὴν πόλιν ἡμῶν ἐπιγνοὺς τὴν καθ’ ἡμᾶς

περίστασιν ἴδ̣ιον ἐλά̣σωμ̣α διαλαβὼν εἶναι τὸν πάντα

χρόνον προσεκαρτέρησεν καὶ συνὼν ἡμεῖν καὶ πρὸς τὰ

ἄριστα προτρεπόμενος καὶ συμβουλεύων σωτηρίως

καὶ κακοῦ ἔχθραν οὐδεμίαν ἐκκλείνων αἰτιώτατος τῆς

καθ’ ἡμᾶς εἰρήνης καὶ ὁμονοίας ἐγένετο, ἀνανκαῖον δέ ἐσ-

[— — — — — — —Ο]πλητος Κισμιος καὶ Παναμυα Πιγερλωμο̣[υ — — — — —]

[— — — — — — — —] κ̣αὶ τῶν προστατῶν τοῦ ἔργου Παναμυα [τοῦ δεῖνα καὶ]

[τοῦ δεῖνα — — —]ισβα καὶ Μερλατου Καμβαυα καὶ Μυλητος [τοῦ δεῖνα καὶ]

[τοῦ δεῖνα — — —]ρ̣ιομα καὶ Φιλατου Ἑρμαίου.

[ὁ δεῖνα — — — —]ρ̣άτο[υ κα]ὶ Ἀ̣θηνόπολις Συ̣κητος, ἱεροί, ἐποίησαν τὴ[ν κρήνην].

[Αὐτοκράτορι Καίσα]ρι Τίτω Αἰλίω Ἁδριανῶ Ἀντωνείν[ω Σεβαστῶ]

[Εὐσεβεῖ καὶ τῶ σύμπαντι] αὐτοῦ οἴκ̣ω καὶ τοῖς πατρίοις θεοῖς ὁ [δῆμος]

κατασκευὴν παραφυλακείου.

Τιβ(έριος) Κλ(αύδιος) Ἀγριππεῖνος, υἱὸς Μαρκέλλου μετὰ καὶ

τῶν ἀδελφῶν (δην.) ͵β

[․․․․․․․] Μο̣λ̣εσ̣ις καὶ Ἀ̣ριστείδης ἀγανόφρω[ν]

[ἄνθεσαν(?) εὐσε]β̣ίης εἵν̣ε[κ]εν̣ Ἀρτέμιδ̣ο̣ς.

[Αὐτοκράτορι Καίσαρι Τίτω Αἰλίω Ἁδριανῶ Ἀντωνείνω Σεβαστῶ Εὐσεβεῖ καὶ τῶ σύμπαντι αὐτοῦ οἴκω καὶ τοῖς πατρίοις θεοῖς ὁ δῆμος]

κα̣θιέρωσεν ἐπὶ ἀρχιπρ(οβούλου) Τ(ιβερίου) Κ(λαυδίου) Οὐάρου, υἱοῦ Τ(ιβερίου) Κ(λαυδίου) Μαρκέλλου, σπουδῆ Τ(ιβερίου) Κ(λαυδίου) Πλάτω-

[τέσσαρ]α̣ εἷς πείπτων κα̣ὶ χεῖοι τέσσα̣ρες ἑξῆ[ς]·

[πρ]ᾶ̣ξιν, ἣ̣ν πρά̣σσεις, μὴ πρᾶ̣σσε· οὐ γὰ̣ρ ἄ̣μειν[ον]·

[ἀμφ]ὶ δ̣ὲ κά̣μνοντος χα̣λεπὸν καὶ ἀ̣μήχα̣νον ἔσ[ται]·

δα̣ίμονι, ἥντιν’ ἔχεις, εὐχὴν ἀποδόντι σο̣ι ἔστα̣ι

[β]έλτιον, εἰ μέλλεις πράσσειν, κα̣τὰ̣ νοῦν ἃ̣ μεριμνᾶ̣ς·

Δημή̣τη̣ρ γά̣ρ̣ [σ]ο̣ι κα̣ὶ Ζεὺς σωτῆ̣ρες ἔσοντα̣ι.

ε̣ἰ δέ κε τρεῖς μ̣ὲν χε̣ῖοι, εἷς τέσσα̣ρα̣, τρία̣ ὁ πέμπτος,

τὴν πρᾶ̣ξιν μὴ πρ̣ά̣ξ̣ης, ἣν βούλει νῦν ἀ̣νύειν σύ·

[τόν] τ̣ε̣ ἐ̣ν νούσω ἐόντα θεοὶ κα̣τέχουσι σεα̣υτὸν

[εἰ δέ κ]ε πείπτωσιν δύο τέσσαρα̣, τ̣ρεῖς δ’ ἅ̣μα̣ χεῖο[ι],

[τὴν] πρᾶξιν πᾶ̣σα̣ν πρᾶσσε, ἔστ̣α̣ι γάρ ἄ̣μεινον̣·

[τόν τ]ε ἐν̣ ν̣ούσω ἐόντα θ̣εοὶ σώζ̣ουσ’ ἀπὸ ταύτ[ης]

[καὶ τὸν] ἐ̣ν ἄ̣λλω δήμω ἐόντα ἥξειν θεὸς αὐδ[ᾶ].

[δα]α̣γγ ιβ Ἀσκληπιοῦ.

[πράξει μὲ]ν χειμὼν ἐνκείσετα̣ι χε̣ιμέ̣ριό[ς σοι]·

[τῶ τ’ ἐν ν]ούσω ἐόντι πόνον λύσειν θεὸς α̣ὐδ[ᾶ]

[τόν τ’] ἀ̣πόδημον ἐόντα θεοὶ σώσουσιν ἐς [οἴκους].

[τ]ρεῖς χεῖοι καὶ ἑξείτης, πένπτος δὲ ὁ τρεῖος·

[μήπω] σπεῦδε μ̣ο̣λ̣ε̣ῖν· οὐκ ἔστι μ̣ο̣λ̣ό̣ν̣τ̣ι̣ [ἄμεινον]·

[εἰ δ]ὲ κενοσπού̣δως χ̣ρήσει̣ς̣, σ̣α̣υτὸν μέγα βλά̣[ψεις]·

[ἐπιμ]ε̣ί̣ν̣α̣ν̣τ̣ι δὲ καιρὸς̣ ἄ̣μ̣ε̣μ̣π̣τ̣ο̣ς̣ πᾶ̣ν τ’ ἐπιτ̣[εύξη].

[αα]α̣ϛδ ιγ ’Αφροδείτης

[τέσσαρα δὲ ἢν τρεῖς ὧ]σ̣ι, δύο τρεῖοι, τά̣δε φράζει·

[οὔ σοι ὁρῶ βουλὴν τήνδε] ἀσφαλῆ, ἀλλ’ ἀ̣νά̣μεινον·

[εὖ πράξεις, ἔσται δὲ] τ̣ύχη̣ μετὰ ταῦτα· τὸ νῦν δὲ

[ξείτη τέ]σ̣σα̣ρες ὄντες ὁμοῦ τρεῖοι· χρησμὸς ὅδ’ α̣ὐδ[ᾶ]·

[μὴ σπεύ]σης, δαίμων γὰρ ἀνθίσταται, ἀλλ’ ἀνάμεινον

[μηδ’ ὥ]ς τίς τε λέων τυφλὴ̣ν ἐκύησε λοχείην·

μ̣ὴ πρᾶξιν ταύτην, ξένε, πράξης· οὐκ ἔστι σοι ἐσθλή·

τ̣όν τ’ ἐν νούσω ἐόντα ἀρήξειν θεὸς αὐδᾶ·

ε̣ἰ δὲ φόβος τις ἔπεστιν, οὐκ ἔσται σοι κακὸν οὐθέν.

μοῦνος δ’ ἑξείτης, τρεῖοι δύο, τέσσαρα̣ δ’ οἱ ἄλλοι·

οὐκ ἔστιν σπεύδοντα̣ τυχεῖν, ὅσα καιρὸς ἀνώγει·

κέρδος ἔχεις, πάντη δ’ ἐστὶν φόβος ἐκ κακότητος·

τρεῖς τρία πείπτοντες, δύο δ’ ἑξεῖτα̣ι· τάδε φράζει·

εἰσὶ καλαὶ πρά̣ξ̣ε̣ι̣ς̣, σπεύδειν δέ σε χρησμὸς ὅδ’ αὐδᾶ·

ἐκφεύξη γὰ̣ρ̣ νούσου χαλεπῆς πά̣ντων τε κρατήσεις

καὶ τὸν ἀλώμενον ἐν ξενίη χώρη ἥξειν θεὸς αὐδᾶ.

α̣ϛϛϛγ κβ Μοιρῶν.

τέσσαρα δ’ εἰ πείπτωσιν πά̣ντες, εἷς δ’ ἑξείτης, τάδε φρά̣ζει·

εἰς πέλαγος σπέρμα βαλεῖν καὶ γράμματα γράψαι,

ἀμφότερος μόχθος τε κενὸς κα̣ὶ πρᾶ̣ξις ἄπρακτος·

αἴθων ἐσχωρήσι λέων μέγα̣ς, ὃν πεφύλαξο,

δεινός· ἄπρακτος χρησμός, ἐπ’ ἠσυχίης ἀνά̣μεινον.

αϛϛϛδ κγ ’Αθηνᾶς.

εὑρὼν καὶ πράξας κατὰ νοῦν πάντων τε κρατήσεις·

εὐφροσύνην ὠνεῖσθαι πωλεῖν τε καὶ οὕτως.

ϛϛϛγγ κδ Ἀπόλλωνος Πυθίου.

ἑξεῖται τρεῖς πείπ̣[το]ντες, δύο δὲ τρεῖοι· τάδε φρά̣ζει·

μίμνειν· μὴ πρά̣[ξ]η̣ς, Φοίβου χρησμοῖσι δὲ πείθου·

ἐν χρόνω καιρὸν τήρει, νῦν δ’ ἥσυχος ἴσθι·

εἰς ὁδὸν ὁρμηθῆναι· ἔχεις καιρόν τιν’ ὁ μόχθος·

ἔργον τ’ ἐνχειρεῖν ἀγαθὸν καὶ ἀγῶνα δίκην τε.

ϛϛϛϛα κε Μηνὸς Φωσφόρου.

τρεῖς δ’ ὅταν ἑξεῖται, δύο τέσσαρα, χρησμὸς ὅδ’ αὐ̣[δᾶ]·

ἡ πρᾶξις κωλύματ’ ἔχει· μὴ σπεῦδε, ἀλλ’ ἀνάμεινον·

λυπηρά τις ὁδὸς καὶ ἀμήχανος οὐδὲ προσικτή·

ὠνεῖσθαι χα̣λεπὸν καὶ πωλεῖν τι βλάβος ἔστα̣ι.

ϛϛϛϛγ κζ Ἀφροδείτης.

μή σοι σπεύδοντι βλάβος τι γένηται·

οὔτε γὰρ εἰς ὁδὸν ὁρμᾶσθαι καλὸν οὔτ’ ἀγοράζειν.

ϛϛϛϛϛ%⁸⁰λ%⁸⁰ Ἑρμοῦ Τετραγώνου.

εἰ δέ κεν ἑξεῖται πάντες πείπτωσιν ὁμοῖοι,

μὴ βαῖν’, ἣν μέλλεις· μ̣είνα̣ντί σοι ἔσται ἄμεινον·

ἐκθρὸν γάρ σοι ὁρῶ· μεῖνον· μετὰ ταῦτα δὲ ἔσται·

τόν τε φόβον λύσει καὶ τὸν κάμνοντα δὲ σώσει·

ἔνπρακτ’ ἐστὶν ἅπα[ν]τα καὶ εὔοδα καὶ πολυκερδῆ·

κοινωνεῖν δ’ ἥδιο̣ν ἀπερεργασίας ἀπερεργασίας· ἐπιχιρῖν

κρυπτομένων μ[ήν]υσιν ἔχει νούσων τε ὑγείαν.

θ αα̣ααααγ.

[ε]ἰ δέ κεν ἓξ μὲν χεῖοι, ὁ δὲ τρία λοιπὸς ὑπάρχειν,

[νῦν] μὲν ἐπ’ ἐμπορίαν ἀγαθὸς σῶός τ’ ἀποδημοῖς,

χείους ἓξ ὁρᾶς καὶ τέ̣[σσαρα· ἄκα]ι̣ρα δὲ πάντα·

εἰς ἄνεμον σπείρειν, θ[έρος ἐκ πετρ]η̣έ̣ος α̣ἱ̣ρ̣ῆ̣ν,

χειμερίοις αὔραις πε[ριπλεῖν κα]τὰ̣ πόντον ἀπαυδᾶ·

μεῖνον ἐπ’ ἡσυχίης ἠδ[ὲ ἀ%⁸⁰ν%⁸⁰]τίος ἵστα̣σο τούτων.

ια αααααγγ.

οἰνοάνθην μὴ σπεῦδε τρυγᾶν μηδ’ ἄγρια σοῖκα

μηδ’ ἀκονᾶν μόλυβον βούλου, μὴ κύματ’ ἀριθμεῖν·

ἄλλο τι μαστεύειν σε χρεὼν τούτου τε λαθέσθαι.

γι αααααδδ.

τῶν ἐπιβα̣λλο|μένων̣ ἔργων ἐπίτευξιν ἔχεις· ||

καιρὸς ὁ νυνε̣ί, εἴ τι δόλω πρά̣σ|σειν ἐπεὶ χειρσίν·

τἆλαλλα τἆλλα δέ̣ σοι | καὶ σῶα καὶ εὔοδα κέρδα̣ισι λα̣μπρῦς. |

καὶ αὐτῶν τῆ πόλει ὑπὸ

Τίτου Αἰλίου Ἀ̣γριππεί-

νου.

Αὐρήλιον Σεουῆ-

ρον Ἀντωνεῖνον,

Εὐτυχῆ, Εὐσεβῆ,

Κωνσταντείνω Σεβ̣(αστῶ),

Ἡλίω

Τίτον Α̣ἴλιον Ἀ̣γριπ-

πεῖνον ἀφ’ ὧν κα-

τέλιπεν προσό-

Αὐρηλίαν Αρτεμε̣[ι]ν Θόαν̣[τος]

[Ἑ]ρμαίου, μητέρα βουλ̣[ῆς],

βουλῆς καὶ δήμου δόγματι

Αὐρ(ηλίαν) Αρτεμειν Θόαντος Ἑρμαί-

ου, τὴν κρατίστην, μητέρα βου-

ἐκ τῶν δημο-

σίων Αρτεμειν

Θόαντος Ἑρμαί-

Αὐρηλίαν Μ̣αμαστιν̣ τὴν καὶ

Αρτεμειν Ἑρμαίου Τροκονδου

Ἀπολλωνίου Κασσίου, τ̣ὴν γυναῖκα αὐτοῦ.

πραιπόσιτον

Ἰουστεῖνον

ἡ λαμπρὰ Τερ-

πόσιτον Κωνσταν-

τεῖνον ἡ λαμπρὰ

Τερμησσέων τῶν

ὁ δῆμος ἐτείμησεν τὸ τ[ρίτον]

ἀρχιέρειαν Σεβαστῆς Αρτεμ[ειν Νανναμο(?)]-

[ου, γυναῖκα ἀρχιερέως καὶ ἱερέως Λαέρτου]

Κοιμοου Μολητα, τὸν ἀδελφ̣όν, καὶ Ῥοτιλί-

αν, τὴν μητέρα̣ α̣ὐτῶν, κα̣ὶ Αρτεμειν, τὴν

ἀδελφὴν αὐτῶν κατὰ̣ τὴν τοῦ Μολεους

γράμματι σημαίνουσιν Ὀλύμπιε,

σὸν γένος εἶναι

χρυσείης γενεῆς λίψανον ἀ-

κράτορι Καίσαρι Μ[άρ]-

κω Αὐρηλίω Ἀντωνεί-

νω, Ἀρμενιακῶ, Παρθικῶ,

Μηδικῶ, Δακικῶ, Γερμα-

Τιβέριον Κλαύδιον

Κυρείνα Οὐᾶρον, φιλόπατριν,

Λ̣ο̣υ̣κρίων Ἑρμαίου, τὸν

[τὸν δεῖνα]

βουλῆς καὶ δήμου δόγματι.

σαν εἰκόνι μαρμα-

ρέη εἵνεκ’ εὐερ-

γαισιῶν.

[τὸν δεῖνα]

[ἄρξαντα τὴν ἐπ]ώ̣νυμον

Τίτου Αἰ[λίου]

Ἀγριππε[ίνου],

πρ(οβούλου) ἱερέω[ς Διο]-

κέλλου, υἱοῦ Τι(βερίου) Κλ(αυδίου) Ἀ-

γριππείνου, καὶ ἱερέ-

ως Τι(βερίου) Κλ(αυδίου) Οὐάρου, υἱοῦ Οὐά-

μίας Τίτου Α[ἰλί]-

ου Ἀγριππείν̣[ου],

ἀγωνοθετοῦν̣-

ἐκ φιλοτειμίας Τίτου

Αἰλίου Ἀγριππείνου, ἐπ̣[ὶ]

ἀρχιπρ(οβούλου) Μ(άρκου) Αὐρ(ηλίου) Ὀρεστιανοῦ Περικλέ[ους].

ὑπὸ Τίτου Αἰλίου

Ἀγριππείνου.

ὑπὸ Τίτου Αἰλί-

ου Ἀγριππεί-

νου,

πρ(οβούλου) Ἑρμαίου Μουσαί-

τῆ πόλει ὑπὸ Τίτου Αἰ-

λίου Ἀγριππείνου.

τειμίας Τίτου

Αἰλίου Ἀγριπεί-

νου,

προ(βούλου) ἱ(ερέως) Ἑρμαίου Θόαντος.

Τίτου Αἰλίου Ἀγριπ-

πείνου.

Τίτου Αἰλίου Ἀ-

γριππείνου.

μίας Τίτου Αἰλί-

ου Ἀγριππείνου.

τῆ πόλει ὑπὸ Τίτου Αἰ-

λίου Ἀγριππείνου,

προστάντος τῆς ἀ-

χθέν[τα τὸ] ηʹ

[ἐκ φιλοτειμίας τοῦ δεῖνα],

[δ]ιακοσ̣-

[μούντων τοῦ δεῖνα κα]ὶ Οβρι̣[μ]-

[ο]του τῶν Μ[— — — —]

παντὸς ἔχοντος ἐ-

ξουσίαν ἐδικεῖν ἐπεὶ

τῶ ἡμίσει.

χόντων· οὐδενὶ δὲ ἐξέσ-

ται ἐνθεῖναι πτῶμά

τινος πλὴν τῶν οἰ-

λω δὲ μηθενὶ ἐξὸν

εἶνε ἐπιθάψε, ἐπεὶ

ἐκτείσι Διὶ Σολυμεῖ

καὶ τοῖς ἐ̣ξ̣ α̣ὑτῶν τέκνυς μόνυς· μ̣ετὰ δὲ τὴν τελευτὴν αὐτῶν, τῆς Ἀγοράστης

καὶ τοῦ Διογένους, ἄλλω δὲ μηδενὶ ἐξὸν εἶναι ἀνῦξαι ἢ ’πιθάψε̣ ἐπιθάψαι τινὰ μή̣τε ἐγ γένους

μήτε̣ ἕ̣τερόν τιν̣α, ἐπεὶ ὁ πιράσας ἐκτίσι τῶ ἱερωτάτω ταμ̣ίω (δην.) μύρια δισχίλια φʹ

παντὶ τῶ βουλομέ-

νω ἐκδικεῖν ἐπὶ

τῶ ἡμίσει,

τῶ ἱερωτάτω ταμείω (δην.) μ(ύρια), παντεὶ ἔχοντι ἐξουσίαν

ἐκδικεῖν ἐπὶ τῶ ἡμείσει̣.

καὶ τῆ γυνεκὶ αὐτοῦ Φρυγίλλα καὶ τοῖς ἐξ αὑτῶν τέκνοις·

ἑτέρω δὲ οὐδενὶ ἐξὸν εἶνε ἐπιθά[ψ]ε, ἐπεὶ δώσει τῶ ταμίω

προστείμου (δην.) μύρια.

τὸς ἔχοντος ἐξουσίαν

ἐκδικεῖν ἐπὶ τῶ

ἡμίσει.

Αὐρ(ήλιος) Ἀκινάκης εὐξάμενος ἐμαυτὸν ἀνέθηκα.

ταῦτα Προάγω ὑμᾶς· ξένια ὑμεῖν.

ἀπέθανα

ἑτέρω δὲ μηδενὶ

ἐξεῖναι ἀνῦξαι

τὴν σωματοθήκην

τογόνω, τῶ θρεπτῶ· καὶ Καλημέρα·

ἄλλω δὲ μὴ ἐξὸν εἶ-

ναι ἐπενθάψαι, ἐπεὶ

ἐκτείσει Διὶ Σολυ-

λῆ δραχμὰς μυρίας, πα[ντὸς ἔχοντ]ος ἐξουσί-

αν ἐπεκδ̣[ικεῖν].

(δην.) ͵α̣, παντὸς ἔχ̣ον-

[τ]ο̣ς ἐ̣ξουσία̣ν ἐγδεικεῖν ἐφ’ ἡμίσει.

δρί, καὶ ἑαυτῆ τὴν θή-

κην· μηδενὶ δὲ ἐξεῖναι,

ἐπεὶ ὁ πειράσασας πειράσας ἐκ-

Α̣ὐ̣ρ̣(ηλία) Ἀπελλεῖνα Ἀπελλοῦς τὴν σωματοθήκην [ἑαυτ]ῆ κ[α]ὶ̣ τ̣ῶ προενειμένω

αὐτῆς ἀνδρὶ καὶ Αὐρ(ηλίω) Εὐημαίρω μόνοις̣· [ἑτ]έρω δὲ οὐδενὶ ἐξὸν εἶναι̣

εἶναι ἐπιθάψαι τινά, ἐπεὶ ὁ πειράσας ἐκτείσει τῶ ἱερωτάτω ταμίω

(δην.) μύρια καὶ ἀ-

χοντος ἐξουσ[ίαν

ἐκδικεῖν ἐπὶ τῶ

[ἡ]μίσει.

ἐν[θ]άδε κεῖνται

Τι(βέριος) Κλ(αύδιος) Ἀπελλῆς

τυμβωρυχίας καὶ ἐκτείσει Διὶ Σολυμεῖ (δην.) ͵αφʹ, παντὶ

τῶ βουλομένω ἐκ〚τ〛δικεῖν ἐκδικεῖν ἐπὶ τῶ ἡμίσει.

Νανηλις Κβηδασεως, Στράβων Ἀπολλωνίου, Στράβων Ἀπολλωνίου νέος, Στραβωνιανὸς Ἀπολλώνιος,

Τιβ(ερία) Κλ(αυδία) Κίλλη ἡ καὶ Καπετωλεῖνα.

μητέρι καὶ γενετῆρι φίλω ἀέκητά τε παιδὶ οἷ τ’ αὐτῶ γαμετῆ τε μόνοις ὅδε λύσθιος οἶκος.

ἄλλον δ’ οὐκ ἐθέλω δέχθαι νέκυν ἀλλ’ ἀΐοιτε· λώβην ἡμετέρων ῥεθέων ἀποτύμβιον ἴσχειν.

εἰ δέ τις οὐκ ἀλέγοι τεθνηότος, ὧδ’ ἀλιτήμων, ζώει τοι νεκύων, ζώει τειμήορος Ἄτη.

ἔχοντος ἐ-

ξουσίαν εἰσ[π]ρ̣ά̣σειν ἐπὶ τῶ ἡμίσει.

κατεσκεύασεν ἑαυτῆ καὶ τῆ προενούση αὐτῆς θυγατρὶ Αὐρ(ηλία) Λαοδαμείη· ἑτέρω δὲ μηδε-

νὶ ἐξεῖναι ἐπενθάψαι, ἐπεὶ ὁ πειράσας ἐκτείσει Διὶ Σολυμεῖ (δην.) ͵η καὶ τῶ ἱερωτά-

τω ταμείω (δην.) ͵η, παντὸς ἔχοντος ἐξουσίαν ἐγδικεῖν ἐπὶ τοῖς ὡρισμένοις.

σωματοθή̣κην κατ̣έ[σ]τη[σα]ν̣ ἐπὶ τ[ῶ] ἑτέ̣ρ[ω]

μηδενὶ ἐξεῖ-

ναι ἀνῦξαι

καὶ θεῖναι ἕτε-

ρον σῶμα, ἐπεὶ

Σύρου Α̣ρ(τειμου). Π̣α̣[ρέσ]χικε κη̣-

δεύε̣ιν̣ ἐν αὐτῆ καὶ Σύρω Αρ(τειμου),

τῶ γαμβρῶ αὐτῆς, ἄλω δὲ

Αὐρ(ηλία) Αρμαστα Συνφόρου τὴν σωματοθήκην ἑαυτῆ καὶ τῶ υἱῶ αὐτῆς

Αὐρ(ηλίω) [Ἀ]π̣ε̣λλῆ δὶς Φαβουρείνου καὶ τῆ γυναικὶ αὐτοῦ Αὐρ(ηλία) Προκόπη· ἄλλω

δὲ οὐδενὶ ἐξέσ-

Τελεσφόρω καὶ Αρμαστα· ἄλλω [δὲ οὐδενὶ ἐξέσται ἐπεν]-

βαλεῖν τινα χωρὶς

τῆς ἰδίας συνχω-

οὐδενὶ ἔτι ἐξέσ-

ται ἐπενβαλεῖν

τινα ἢ ὁ πειράσας ἀποτείσει τῶ ἱερωτάτω [ταμείω (δην.) ․․]

τὴν θήκην ἑαυτῶ ἐπὶ

τῶ μηδενὶ ἐξεῖναι ἄλ-

λω ἀνῦξαι μετ’ αὐτόν, ἐ-

τοῦ, ἀπε(λευθέρα) καὶ π(αροίκω), ἐπὶ τῶ

μηδενὶ ἐξεῖναι με-

τ’ αὐτοὺς ἀνοῖξαι, ἐ-

θέσιν αὐτῶν μη-

δενὶ ἐξεῖναι ἐπι-

θάψαι τινά, ἐπεὶ ἐκ-

τοθήκην ἑαυτῶ̣ καὶ τῆ θυγατρὶ αὐ-

τοῦ Ἄννα· ἄλλω̣ δὲ μηδενὶ ἐξεῖναι

μετ’ αὐτὸν καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ

θε̣ῖνα̣ι ἐνὶ αὐτῆ, ἐπεὶ ἐκτείσει τῆ

βουλῆ (δην.) ͵γ̣, ἅπερ ἐξέσται παντὶ εἰσ-

πράσσειν εἰς ἑαυτὸν καὶ τῆ βουλῆ

εἰσφέρειν τὰ ͵αφʹ (δην.).

ερῶ ταμείω δραχμὰς χειλίας καὶ Διὶ Σολυμεῖ δραχμὰς χειλίας, παντὸς

ἔχοντος ἐξουσίαν ἐκδικεῖν ἐπὶ τῶ ἡμίσει.

λῦσ̣αι αὐτὴν καὶ ἀποτεθῆναι τὸ

πτῶμα μηδενὶ ἐξεῖναι μήτε ἀν̣α̣-

πωμάσαι μ̣ή̣τε̣ ἕτερον σῶ̣μ̣α κ̣η-

τὸς ἔχοντος ἐξουσίαν προσανγέλ-

λειν καὶ ἐπεκδικεῖν ἐπὶ τῶ τὰ τρίτα

[λαμβάνειν τῶν ἑξ]α̣κ̣ι̣σ̣χειλίω̣ν (δην.).

ἔχοντος ἐξουσίαν

ἐκδικεῖν ἐπὶ τῶ ἡμίσει.

παντὸς ἔχοντος ἐξουσίαν ἐγδι-

κεῖν ἐπὶ τῶ ἡμίσει.

λομένω ἐκδι-

κεῖν καὶ εἰσπ̣ράσ-

ειν ἐπὶ τῶ ἡμίσ̣ε̣ι.

ἢ ἕτερον σῶ-

μα ἐπιθεῖναι,

ἐπεὶ ὁ πειρά-

ἄ̣λω δὲ οὐδενὶ ἐξὸν

εἶνε ἐπιθάψε τινά,

ἐπὶ ὁ πειράσας ἐκτί-

θη· ἄλλω δὲ μη-

δενὶ ἐ̣ξὸν εἶ-

ναι ἐπειθάψαι

τινά, ἐπεὶ ἐκκτεί-

Αρτεμεις Οπλεους ἡ καὶ Πλωτεῖνα θυ(γάτηρ), χή(ρα), τὴν σ[ωματοθήκην ἑαυ]τ̣ῆ καὶ τῶ γενομένω αὐτῆς ἀνδρὶ

Σιμωνίδη Ἀπολ(λωνίου) Θό(αντος)· ἄλλω δὲ μηδενὶ ἐξεῖναι ἀνῦ̣[ξαι ἢ ἐπιθάψ]α̣ι ἕτερόν τινα ἢ εἶναι ὑπεύθοινον

τῶ τε φίσκω καὶ τῆ κρατί̣σ̣[τη βο]υ̣λῆ (δην.) ͵ε.

τυμβωρυχείας καὶ ἀραῖς.

ἐὰν δὲ οἱ κληρονόμοι μου μὴ βουληθῶσιν καταθεῖναί μαι εἰς τὴν προγεγρ̣[αμμέ]νην μου σωματοθήκην, εἶναι αὐτοὺς οἱ-

πευθύνους τῶ ἱερωτάτω ταμίω (δην.) μυρί̣α̣ις χειλίαις πεντακοσίαις· ἐξὸν εἶναι ἐκδικεῖν παντὶ τῶ βουλομένω καὶ λαβεῖν

αὐτὸν (δην.) χε̣ιλίας πεντα̣κοσίας.

πειράσας ἐκτείσει τῆ ἱερᾶ βουλῆ (δην.) ͵α, πατὸς ἔχον-

τος ἐξουσίαν εἰσπράσειν ἐπὶ τῶ ἡμίσει.

[Αὐρ(ηλία) Α]ρτεμεις, Τρ(οκονδου) Μασαντος θυ(γάτηρ), πρόρησιν τίθεται μηδενὶ ἐξεῖναι ἀνῦξαι τὰς ἐπικειμέ-

[νας ἐν τ]ῶ ἡρώω σωματοθήκας ἢ ἐπιθάψαι τινὰ αὐταῖς διὰ τὸ μόνοις Τι(βερίω) Κλ(αυδίω) Περικλεῖ καὶ Μεττία

τῶ γαμβρῶ αὐτῆς, καὶ τοῖς ἐξ αὐτῶν

τέκνοις· ἑτέρω δὲ μηδενὶ ἐξεῖ-

ναι ἐπενθεῖναι, ἐπεὶ ἐκτείσει

τῶ ταμείω (δην.) μύρια καὶ τῆ πόλει τῆ

Τερμησέων (δην.) μύρια, παντὸς ἔχον-

τος ἐξουσίαν ἐπὶ τῶ ἡμίσει ἐκδικεῖν.

ἔχοντος ἐξου-

σίαν ἐκδικεῖν ἐ-

πὶ τῶ ἡμίσει.

ταμείω (δην.) ͵β,

παντὸς ἔ̣χοντος ἐ̣ξουσείαν ἐκδικεῖν ἐπὶ τῶ ἡμίσει.

τος ἐξουσίαν

ἐκδικεῖν ἐπὶ τῶ ἡμίσει.

τος ἐξουσίαν

ἐκδικεῖν ἐπὶ

τῶ ἡμίσει· ἔσ-

ναι ἢ ὑπεύθυ-

νον εἶναι τὸν πειράσαντα Διὶ Σολυ-

μεῖ (δην.) ͵α.

σωματοθήκην ἑαυτῶ καὶ τῆ γυναικὶ αὐτοῦ Αὐρ(ηλία) Αρμασ-

τα, θυ(γατρὶ) Κλ(αυδίου) Κυήτου· ἄλλω δὲ μηδενὶ ἐξὸν εἶναι μετὰ

τὴν θέσιν αὐ-

σει Διὶ Σολυμεῖ

καὶ τῶ δήμω (δην.) ͵β, παντὸς ἔχοντος ἐξουσίαν ἐκδικεῖν ἐπὶ τῶ ἡμίσει.

καὶ τῆ γυνεκὶ αὐτοῦ Αὐρ(ηλία) Αρμαστα· ἄλλω δὲ οὐδενὶ ἐξ̣έσται μετ’ αὐτο[ὺς]

ἀνοῖξαι καὶ ἐνθεῖναι ἕτερον, ἀλλ’ οὐδὲ παραστῆσαι ἄλλην πα-

ρὰ ταύτην τὴν

ἐν τῆ προγονι-

κῆ καύστρα μηδ̣ένα ἔχ̣ειν ἐ̣ξ̣ο̣υ̣σ̣ί̣[αν θε]ῖναι ἕτε[ρον ἐκτὸς τῶν ἀπελευ]-

θέρων ἡμῶν, ἐπεὶ ὁ̣ παρὰ τ̣α[ῦτά τ]ι ποιήσας [ἀπο]τ̣ε̣ίσ[ει — — — — — —]

νεκὶ αὐτοῦ· ἄλω δὲ

μηδενὶ ἐξὸν εἶνε ἐπι-

θάψε, ἐπὶ ὁ πειράσας