[στρατηγ]οί τε οἱ εἰς Ἀσίαν πορευό̣μ̣[ενοι μὴ κινῶσι τὴν διαθήκην (?) ἀλλὰ ἐῶσι]

[ἅπαντα] κύρι[α] μένειν καθὼς ἡ σύν[κλητος ἐπέκρινεν — — —]

[— — —]τα Ἀττάλου φυλάσσηται· πε̣[ρὶ ὧν Γάϊος Λικίννιος Ποπλίου υἱὸς Γέτας]

πολιτῶν ἄ̣ρ̣χουσ[ι βου]-

λῇ δήμῳ χαίρειν·

ἐντυχὼν βυβλίδι

πολιτῶν ἄ̣ρ̣χουσ[ι βου]-

λῇ δήμῳ χαίρειν·

ὃν Πόντου περικαλλὴς θ-

ρέψε Σεινώπη | κ(αὶ) χαριτοβ-

λέφαρον Σκρειβωνίαν, οὓ-

%⁸¹ς πόλις ἥδε | v εἵνεκε-

ν εὐσεβίης ἀγανοφροσύ-

[τι]ν γενέσιος ἡμέρα τοῦ Σεβαστοῦ· v ὅπως̣ [— — — —]

καθ’ ἑκάστην πόλιν συνχρηματίζειν τῇ̣ [— — — —]

[Ἑ]λληνικὴν ἡμέραν· v ἄγεσθαι δὲ τὸν πρ[— — —]

σῳ εὐχήν.

[ἱε]ρατεύ̣ο̣ντ̣[ος τοῦ δεῖνα]

Ζμύρνα σε τὰν περίσαμο-

ν ἐγείνατο, Γελλία σεμνή, |

Εὐμενέων δ’ ὑπέδεκτο

[λ]ῶς εἰδὼς ὅτι ἀπ[ο]-

[θ]ανεῖν δεῖ.

[θ]ὼς εἰδὼς ὅτι ἀπ[ο]-

[θ]ανεῖν δεῖ.

[%⁸⁰ιχ]ειρήσει ἕτερο̣ς̣

[θεῖναί τινα, — — —]

[— — — — — — — —]

δέ τις ἐπιχειρή-

σει ἕτερόν τινα θεῖ-

ναι, δώσει ἰς τὸν καί-

σαρος φίσκον (δην.) φʹ.

[ὁ δεῖνα κατεσκεύα]-

[σεν τὸ σύν]κ[ρ]ο[υ]στον

κί μου Μελτίνῃ καὶ

Ῥουφείνῃ τῇ θυγα-

τρὶ καὶ εἴ τινα ζῶν

βουληθήσομε βα-

λεῖν· εἴ τις δὲ ἕτερος

ἐπιχειρήσει βαλεῖν

τινὰ ἄλλον, θήσει

ναικὶ ❦

χαίρειν.

εἰ δέ τις ἕτ[ερον]

ἐπιχειρήσει [θεῖ]-

ναι, θήσει ἰς τ[ὸν]

φίσκον (δην.) ͵βφʹ.

Π. ∙ Αἴλ. ∙ Παυλεῖνος Εὐμενεὺς βουλευτὴς τὸν βωμὸν

καὶ τὴν ἐπ’ αὐτοῦ σορὸν κατεσκεύασεν ΣΟΡΝΚΑΕΣΚ τῷ τε ἀδεφῷ ἀδελφῷ

οὐδενὶ ἑτέρῳ ἐξέσται τεθῆναι· ὃς δὲ̣ [ἂν τολ]μή-

σῃ ἕτερον θεῖναι, εἰσοίσει προστείμο[υ εἰς] τὴν

βουλὴν (δην.) ͵α· ὁμοίως κατεσκεύασεν δ̣ὲ̣ [ὑ]πὸ

δὲ συνκρούστων ἐξουσίαν ἕξουσιν οἱ υἱ-

οὶ τοῦ Παυλείνου ∙ Αἴλιοι Νόστος καὶ Παυλεῖνος.

μ̣νείας χάριν· εἰ δέ τις ἕτε̣-

ρος ἐπιχειρήσει θεῖναί τ[ι]-

[ν]α, θήσει εἰς τὸ ἱερώτατο̣[ν]

[τις ἐπιχειρή]σ̣ει ἕ̣τ̣[ερος] ἕ̣τ̣[ερον]?

[θεῖναί τινα], θήσει ἰς τὸν

[ἱερώτατον] φίσκον (δην.) ͵βφ

ον τῇ γυναικί μου

Ῥουφείνῃ ἰςς ὃ καὶ

αὐτὸς τεθήσομαι,

Ἀ̣γαθεῖνος κα[τ]εσ-

κεύασεν τὸ ἡρῷ-

ἴ τις δὲ ἕτερος ἐπιχ-

ειρήσει θεῖνέ τινα,

ἔστε αὐτῷ πρὸς τ-

τερον ἰς αὐτὸ ἢ σκυ-

[λ]μὸν παρασχεῖν τινὰ

[τ]ῷ ἡρῴῳ, ἐπάρατο[ς ἔσ]-

ἔ̣τους τμβʹ, μ̣[η(νὸς) — — — ὁ δεῖνα]

πρευσβύτερος κατεσ-

Εὐγένιος πρ(εσβύτερος) [Πρό]κλῃ τῇ ἀδε[λφῇ ἀνέσ]-

τησεν μνήμη[ς χάρι]ν· Ῥουφεῖνος Ι[— — —]

ἀγαθῇ τύχῃ

ευλαικεινεατη

οἱ κατοικοῦντες

ἔτευξεν ἑῆς παλάμησ[ι]

Βευδουσοικεινοῦ Παπύλ[ου]

γόνος ἐνθάδε νήων

ἔτευξεν ἑῇς παλάμῃσ[ι], /

Βευδουσοικείνου Παπύλ[ου]

γόνος ἐνθάδε νήων, /

[․]ΗΔΙΝΟϹ ἑτέρου α[․․․․]

πτειν διὰ κτῆσιν ΔΑΘΕϹ[․․․]

[εἰ] δέ τις βα[ίν]ῃ ταῦτα ε[ἶ]-

[να]ι τῆς θιᾶς ἐ̣χ̣θρούς· ὀ[ρφα]-

[ν]ὰ τέκνα λίποιτο κὲ βίον [ἔ]-

[έων καὶ] δήμου Νακ[ο]λ̣[έων Αὐρ. — —]

[— — —] Ἀππα μισθωτὴ[ς τοῦ Ὀρειν]-

[οῦ(?) χωρί]ου Καίσαρος κτλ.

ΩϹΙ․․․․ [ἔ]θηκεν ζῶν καὶ

[φρονῶν ἑαυτῷ καὶ γυ]ν̣αικὶ Τατει μ̣νήμης χάρειν.

Αππας καὶ [․․․․]ντι[․․ καὶ]

Βαβου ἐνθάδε κεῖντα[ι]·

τίς ἂν προσοίσει χεῖ[ρα]

Κορνηλίαν Σα-

λωνεῖναν

Σεβαστὴν

Αὐτοκράτορα Μᾶ(ρκον) Αὐρήλιο̣[ν]

v Ἀντωνεῖνον, θεῶν ἐνφ-

ανέστατον, γῆς καὶ θαλάσσης

[ὑ]πὲρ τῆς Γαίου Κορν[η]-

[λ]ίου Λονγείνου σω[τη]-

ρίας καὶ παντὸς [τ]οῦ [οἴ]-

εἵλεως ὑμεῖν ὁυ

Ἀρχηγέτης.

[ἰ]δ̣ίων ἀνέθηκ[εν. οὐδε]-

[νὶ] δὲ ἐξέσται ἀπὸ πλα[κὸς κινεῖν]

[αὐτ]ούς, εἰ μὴ συνχωρηθείη [ὑπὸ τῆς]

κεν / Ζωτικὸς εὐπα-

τρίδης, κλεινὸς

ἀγωνοθέτης. / τεῦ-

ουίῳ Θεοδώρῳ καὶ Φλαουίῳ

Θευδᾷ καὶ ᾧ ἂν ἐκεῖνοι

συνχωρήσωσιν.

ὁ βωμὸς̣ [κ(αὶ) α]ἱ ἐ̣π̣ικεί[μεναι] σοροὶ βʹ κα̣[ὶ ὁ π]ε̣ρικείμενο[ς]

τόπος Μ(άρκου) Αὐ[ρηλ]ί̣ου Ἀπολλειναρίου κα̣ὶ Μάρκου Αὐρηλ[ίο]υ

Διονυσιανοῦ.

— — — Ἀπολλωνίδου τοῦ Ἀπολλοδότου τοῦ Τ̣ουλλίου Κανθαρεί[νου(?) — — —]

ἡ σορὸς καὶ ὁ βομὸς Αὐρ(ηλίας) Ἀμμία[ς, ἐ]ν ᾗ η κηδευθ̣ή̣[σεται] αὐ-

τ[ὴ], καὶ μετὰ τὴν τελευτὴν εἶναι τὴν σορὸν τῶν τέκν[ων αὐ]-

τῆς Ἀδράστου καὶ Ἀμμιανοῦ.

ἡ σορὸς καὶ ὁ τόπος Αὐρηλίου Ἀννίου̣ Εινονιοσιουδε․․,

ἐν ᾗ κηδευθήσεται αὐτὸς κὲ ἡ γυνὴ αὐτοῦ Αὐρ̣η(λία) Μενα̣ν̣δ̣ρ̣ὶς

Παπίου, κηδευθήσοντε δὲ καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν· ἑτέρῳ δ[ὲ]

οὐκ ἐ[ξ]έσται κηδεύειν. εἰ δέ τις παρὰ τὴν ἐπειγραφὴν ἐπε-

ν[α]ντίον πυήσει, ἀποτίσει τῷ εἱερωτάτῳ ταμίῳ δηνάρια πεντακό-

ρι Αὐρ̣(ηλίῳ) Νουνεχίῳ Μαμωλήδος Ἱερα[πολείτῃ].

Hier folgen scheinbar keine Buchstabe mehr.

[ω]ν μου, ἐξὸν δὲ μηδενεὶ ἄλλῳ κηδευθῆνε. ἐὰν δέ τις

ἐπειχειρήσει θεῖναί τεινα, θήσει τῷ εἱειρωτάτῳ εἱερωτάτῳ φείσ[κῳ]

δηνάρεια πεντακόσεια.

[τῆς ἐ]πιγ̣[ρ%⁸¹]αφῆς ἁπλοῦν ἀντίγραφον ἀπετέθη εἰς τὰ ἀρχεῖα.

Es folgen hier noch mehrere Zielen, doch sind wegen starker Verwitterung nur einzelne Buchstaben erkennbar.

μ̣ήτωρ ὁ ἀδελφός μου

καὶ Σύλλεινα ἡ μήτηρ ἡ-

μῶν καὶ Καπίτων Θεο-

[Μ(άρκου)] Αὐρ(ηλίου) Διονυσίου Ἀρτεμωνιανοῦ τοῦ Κρατίστου ἀρχιερέων καὶ τῆς γυναι-

κὸς αὐτοῦ Τιβ(ερίας) Κλ(αυδίας) Ἀντωνίας Φιρμείνης ἀρχιερείης καὶ τῶν τέκνων αὐτῶν.

ήσει [δὲ] ΠΙ․․․Ο̣Ο̣Σ․․․․ΙΛΛΙΟΕΤΙ̣Ι̣Ι̣ Ἀρτέμωνος φύσι δὲ̣ τ̣οῦ Διο-

[νυσίου — — —]Ι̣Ι̣Ιοδου// scheinbar folgen hier keine Buchstabe mehr.

καὶ ὃν ἂν αὐτοὶ βούληοντ[α]ι βούλονται το․․․

․․ κηδεύειν ν․․δ․ω̣․ιτωι․․․․․․

σ̣νους κηδεῦσαί τινα, ἕτερος δὲ οὐδεὶς· [εἰ δὲ μή, ἀποτει]-

ὸς καὶ αὐτός. κατα[λείπω δὲ τῇ σ]υ///ν[τ]ε̣χνίᾳ τῶν ἡλοκόπ̣ων (δην.) ρνʹ πρὸς [στεφάνωσιν(?)]

κατὰ ἔτος ἐπὶ τῇ σορῷ̣ στεφανωτικοῦ. ἐὰν δὲ μὴ δώσουσιν, εἶναι τῆς συ[ντεχνίας]

τῶν καλ καλκέων χαλκέων· εἰ δὲ μὴ δώσουσιν(?) ΔΟΥΩΣ δοθῆναι [ὡς(?)] ἐπιμεμελημένον τῶν πορ[φυραβά]-

ἡ σορὸς καὶ ὁ περὶ αὐτὴν τόπος Ἀντωνείνου

βʹ τοῦ Ἀπολλωνίου τοῦ Ἀσκλᾶ.

ἡ σορὸς καὶ ὁ περὶ αὐτὴν τόπος Μάρ(κου) Αὐρ(ηλίου) Νεικηφόρου

Τερτυλλείνου, ἐν ᾗ κηδευθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ

Αὐρ(ηλία) Ζωτικὴ καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν Νεικηφόρος καὶ Διονύσιος,

σται πωλῆσαι ἢ ἐξαλλ[ο]τριῶσαι καθ’ ὃν δήποται τρόπον.

μὴ ἐξὸν εἶνε μήτε αερα πέρα? τοῦ βωμοῦ τινα συνχωρῆσε· εἰ δέ

μὴ ἐξὸν εἶνε μήτε πέρα(?) αερα τοῦ βωμοῦ τινα συνχωρῆσε· εἰ δέ

τις παρὰ ταῦτά τι πυήσι ἤ εἰ τε τὴν ἐπικιμένην σορὸν τὴν Δοκιμη-

ἡ σορὸς σὺν τῷ τόπῳ Π(ουβλίου) Γρανίου Μεσσα-

λείνου, ἐν ᾗ κηδευθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ

Σατορνεῖλα καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν.

ἡ σορὸς Π(ουβλίου) Δουκηνίου Φρουγιανοῦ, ἐν ᾗ κεκήδευται

Μεινατία Ἰουλιανὴ ἡ γυνὴ αὐτοῦ.

ἡ σορὸς

Μάρκου Αὐρηλίου Κοαρτείνου

[τοῦ] Εὐστα[θί]ου τοῦ Θεοφίλου

εὐδαιμόνι, Κουαρτεῖνε,

οὐδεὶς ἀθάνατος, τέκνον ὁ

[— — — Κορν(?)]ούτου, ἐν ᾗ κεκήδευ[ται

[— — — Παυ(?)]λεῖνος

Ὀριάτου Αἰλιανοῦ τοῦ Ζωτικόρου, ἐν ᾗ κηδευθή-

σεται αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ Αὐρηλία Κελεῖνα.

ἡ σορὸς καὶ ὁ τόπος, καθ’ οὗ ἐπίκειται, Π(οπλίου) Αἰ(λίου) Εὔπλοος, ἐν ᾗ ἐκηδεύθη ἡ γυνὴ αὐτοῦ

Παυλεῖνα καὶ τὸ τέκνον αὐτοῦ Πολλιανός· ἰς ἣν οὐδενὶ ἑτέρῳ ἐξέσται κηδευθῆ-

ναι ἢ Εὔπλοει καὶ τῷ ὑῷ αὐτοῦ Παυλείνῳ· εἰ δὲ μή, ὁ παρὰ ταῦτα ποήσας θήσει

τῇ σεμ[ν]οτ[άτῃ] Ἱεραπολειτῶν γερουσίᾳ (δην.) φʹ. ταύτης τῆς ἐπιγραφῆς τὸ ἀντίγραφον ἀπ[ε]-

[τέθη] ἰς τὰ ἀρχεῖα. Παυλεῖνα ἡ χρηστὴ ταῖς φίλαις χάριν.

ἡ σορὸς καὶ ὁ τόπος [Π]ο[υ(βλίου)] Αἰλίου Ἑ̣[ρμογένους Χαρ(?)]οπείνου, ἐν ᾗ κη-

[δευθήσεται ὁ υἱὸς(?) αὐτ]οῦ· ἐν ᾗ κεκήδευται Σωτηρὶς ἡ γυνὴ

αὐτοῦ, κηδευθήσεται δὲ ἐν αὐτῇ καὶ ὁ Ἑρμογέν[ης, ἄλλος]

δὲ οὐδείς· εἰ δὲ μή, ὁ κηδεύσας τεινὰ ἀποδώσει τῷ [ἱερω]-

[τάτῳ ταμίῳ(?)] (δην.) ͵βφʹ καὶ τῷ Ἀπόλλωνι (δην.) ͵αψʹ καὶ τῷ ἐκδικήσαντι (δην.) ωʹ.

ἡ σορὸς Οὐρπάλου, ἐν ᾗ κεκήδευται Ἄπφειν Ἄπφι(ο)ν ἡ γυνὴ αὐτοῦ, κηδευθήσεται δὲ

καὶ αὐτός· ἑτέρῳ δὲ κηδευθῆναι οὐκ ἐξὸν ἔσται· εἴ γε μή, ὁ κηδεύσας ἀποδ[ώσ]ει τοῖς κο․․․․

[ἦ] τὸ πρὶν ἐν στα[δίῳ κε]λαδ̣ούμενος, ἔλαβα λήθην

κτείνας ἀντίπαλον μεστὸν πικρίας ἀλογίστ[ου]. οὔ-

νομά μοι Στέφανος, δέκατον στεφθεὶ[ς] ἐν ἀγῶνι

γαίης ἐν κόλποισι· τὸ γὰρ σθένος οὔποτ’ ἔλειπ[ε] πρὶν

κτεῖναι παλάμαις, ἐ̣τεὸν ψυχῆς ἐπίκουρον.

Πολυχρονὶς τὴν ἐπιγραφὴν μνείας χάριν.

τοῦ Διοφάντου, ἐν ᾗ κηδευθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ γυνή μου

Ἀγριπεῖνα.

ἡ σορὸς καὶ περὶ [α]ὐτ[ὴ]ν ὁ τόπος σὺν τῷ λιθείνῳ ὑποκη-

[πίῳ — — — Ἡρακλ(?)]είδου, ἐν ᾗ ἐκηδεύθη ὁ [πατὴρ(?)] καὶ ὁ ἀ-

ἡ σορὸς καὶ ὁ περὶ αὐτὴν τόπος Π(οπλίου) Μ(εμμίου)(?) Παυλείνου,

[ἐν ᾗ ἐκη]δεύθησαν οἱ γονεῖς αὐτοῦ· κηδευθήσετε δὲ καὶ̣ [ἐ]ν̣ α[ὐτῇ](?)

νάνδρου, ἐν ᾗ κηδευθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ Νε-

ρ̣α[τ]ία̣ Ἰταλία καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀπολλεινά[ρ]ιος.

[— — —]ΙΝ//ΛΙ εἰ δέ τις μὴ προσήκων [ἕ]τε-

[ρον κηδεύειν τολμήσ(?)]ει, ἀποτίσει τῇ βουλῇ (δην.) ͵α. τῆς ἐ-

[πιγραφῆς τὸ] ἀντίγ[ρ]αφον ἀπετέθη ἐν τοῖς ἀρχείο[ι]ς.

Ἀπολλωνίου,

ἐν ᾗ κηδευθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ Με̣ι̣να̣τ[ία καὶ — — — αὐ]-

τοῦ· ἑτέρῳ δὲ οὐδενὶ ἐξέσται [κηδευθῆναι ἢ κηδεῦσαί]

ἡ σορὸς ἡ λευκὴ καὶ ἡ παλαιὰ, ἣ παράκειται,

καὶ ὁ βωμὸς, ἐφ’ οὗ ἐπίκεινται, σὺν τῷ ἡρῴῳ

Ζεύξιδος ἀρχιερέως καὶ Ἰουλιανῆς ἀρχιε-

δότου Μαρκιανοῦ, ἐν ᾗ σορῷ κηδευθήσεται ὁ Εὐτυχὴς καὶ ἡ γυνὴ αὐτο[ῦ]

[ἡ δεῖνα, κηδευθήσεται δὲ καὶ τὰ τέκνα ․․․․․․․․․ οὐδενὶ δὲ]

[ἄλλῳ ἐξέσται κη]δευθ[ῆ]ναι· [ἐὰν δέ] τις παρὰ ταῦτα ποιήσ[ῃ, δώσει]

ἡ σορὸς καὶ ὁ περίβολος Ἀπολλωνίου βʹ τοῦ Λυκείνου. ❦

λου τοῦ Μυαδάγρου, ἐν ᾗ κεκήδευται αὐτός, κηδευθήσεται δὲ καὶ

ἡ γυνὴ αὐτοῦ Γλυκωνίς. ἔχ[ε]ιν δὲ [ἐ]ξ̣ουσίαν τῆς σοροῦ Ἀλέσαν-

δρον Ἀλέξανδρον καὶ Γλύκωναν καὶ Ἀν̣φιανὸν τὰ τέκνα αὐτοῦ. τούτου ἀπετέ-

[δὲ τοῦ Ἀπολ]λωνίου τῷ ὀγδόῳ πυξίῳ τῆς γερουσίας (δην.) τρειακόσια πρὸς τὸ δίδοσθαι

[ἀπὸ τ]οῦ τόκου αὐτῶν τοῖς ἐλθοῦσι καὶ στεφανώσασι τὸ γεινόμενον ἑκάστῳ αὐ-

τῶν μηνὸς ηʹ κʹ· ἐὰν δέ τις τῶν κα[τ’ ἔτ]ος γυμνασιαρχῶν τὸ στεφανωτικὸν μὴ δια-

ἡ σορὸς καὶ ὁ ὑπὸ αὐτὴν [τόπος βωμὸς? Κ]λαυδίας Νηρείν[ης, ἐν ᾗ] κηδεύον-

ται αὐτὴ καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς· ἑτέρ[ῳ] δὲ οὐδενὶ ἐξέσται κη-

τὸ μνημεῖον Εὐτυχοῦς τοῦ

Ἀπολλωνίου Λαγεινέως.

Ἐπικτήτου Πίου τοῦ Τρύφωνος τοῦ Ἱκεσίου καὶ ἡ

γυνὴ αὐτοῦ Αὐρηλία Ἀντονεῖνα Ἀτταλιανὴς καὶ τὸ

τέκνον αὐτῆς.

ὁ πρὸ αὐτῶν τόπος Ἀγριπ-

πείνου Ἀσκλᾶ τοῦ Ἀρτέμο-

νος, καταλελοιπότος τῷ

[Γ]λύκωνος τοῦ Σωκράτου[ς].

Darunter eine ältere nicht mehr lesbare Inschrift: —ΝΥΕΓΕΜ̣—

ἡ σορὸς Ἀ․․․οάτ̣ου(?) Ζοσχ̣α̣λᾶ(?) καὶ Ἰο[υ]λ̣ίας τῆς

γυναικὸς αὐτοῦ καὶ Ῥουφείνου καὶ Ἰουλιανῆς

τῶν τέκνων αὐτοῦ.

[καὶ τῶν] ἐκγόνων ἐν αἷς σοροῖς ἄν τις τολμήσῃ ω ἄ[λλο]-

ν τει[νὰ κηδεῦσαι ἢ ἐπιχειρ(?)]ήσῃ πωλῆσαι, ἀποτείσει τῷ ἱερωτάτῳ

συνε[δρίῳ τῆς γ]ερουσ[ίας (δην.) —ʹ] καὶ τυνβωρυχίας ὑπε̣ύθυνος [ἔσται].

ΟΟΝΕΙΣ․․․․ΧΕΙΝ․․Η․․ΕΘΗ ἐν ᾗ κεκήδευ[ται — — —]

— — —

ς ἀποτείσει τῇ Ἱεραπολειτῶ[ν]

πόλει (δην.) ͵βψʹ β. οὐδ(ὲ) μετακ̣εινήσει τις ταύτην

τὴν σορὸν, οὐδὲ πωλήσει ΠΕ[— — —]

ν ποιήσονται τοῦ ἡρῴου καὶ τῆς σοροῦ

πρὸς τὸ κατάφωορα κατάφωρα αὐτὰ διὰ παντὸς α[ἰῶνος(?) ἐ]-

ἶναι οἱ κατ’ ἔτος γεινόμενοι γυμνασίαρ[χοι]

τοῦ συνεδρίου τῆς γερουσίας καὶ τοῦ δί-

πολειτῶν βουλῇ ἄλλο τοσοῦτον καὶ τῷ ἐκδικήσαντι (δην.) δισχείλια πεντακόσια, ἐξουσίαν ἔχοντος παντὸς τοῦ βουλομένου

ἐκδικεῖν. ὁμοίως οὐδενὶ ἐξέσται ἐπιθεῖναι ἐπὶ τὸν βωμὸν ἑτέραν σορόν, ἐκτὸς εἰ μὴ ζῶντος τος τος τοῦ Ἀπολλιναρίου

κατὰ συνχώρησιν τοῦ ἐπιθεῖναι ἐξουσίαν λάβῃ· μετὰ δὲ τὴν τελευτὴν αὐτοῦ τὸ σύνολον οὐδενὶ ἐξέσται ἐπιθεῖναι ἑτέραν σορὸν ἐπὶ

τὸν βωμόν. ο[ὐ]κ ἐξέσται δὲ οὐδενὶ ἔμπροσθεν τοῦ βωμοῦ κατασκευάσειν τι ὃ ἐπισκοτήσει τῷ βωμῷ ἢ τῇ ἐπικειμένῃ κατὰ αὐτοῦ σο[ρῷ]

[εἰ δ]ὲ μή, καὶ ὑπὲρ τούτου ἀποτίσει τῇ γερουσίᾳ πρόστε[ιμον] (δην.) πεντακισχείλια. ὃ[ς] δὲ ὑπεναντίον τι ποιήσει τοῖς προγεγραμμένοις, ἔστω μὲν

δος Ἀριστίδου Ἱεραπολίτου, ἐν ᾗ κηδευθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ Ζηνωνὶς

καὶ τὰ παιδία· ἑτέρῳ δὲ μὴ ἐξεῖναι κηδεῦσαι πλὴν ὧν αὐτὸς βουληθῇ· εἰ δὲ μή γε, ὁ το-

ῦτο ποιήσας δώσει τῷ ἱερωτάτῳ ταμίῳ

ἐν ταῖς δημοτελέσιν ἑορταῖς,

θύειν δὲ καὶ Ἀχαιῶι κυ̣ρ̣ίωι τοῦ το-

που καὶ σωτῆρι κατ’ ἐνιαυτὸν

[— — τ]ὰ̣ς ἐργολαβίας, τὸ δὲ λυσιτελὲς τῆι πό[λει ὑπερ]-

[ιδεῖ]ν̣, αὐτοί τε ἐλευθέρως ἀναστραφέν[τες καὶ e.g. διηνεκῶς]

[φιλο]δοξήσαντες, ὡς καθῆκον ἦν ἀνδράσ[ιν ἀγαθοῖς, τὰ ἔρ]-

[— — — — — — — — — — — — — — — —] τ̣ῆ̣ς θυσίας

[— — — εἶναι] δὲ̣ [τὸ φήφισμα ὑ]πὲρ τῆς σωτηρί-

[ας τῆς πόλεως· διδόν]αι δὲ καὶ εἰς [ἀπ]α̣ρχὴν τῆι

[θεᾶι — — — ὅσο]ν ἄν ὁ δῆμος τάξηι συντελ[εῖν]·

[τὰς δὲ συναρχ]ίας καλέσ̣αι τοὺς πρεσβευτὰς

[πρὸς τὸ θεῖο]ν εὐσεβεία[ι] καὶ τῆ[ι] πε̣[ρὶ] τὴν πα[τ]ρί-

[δα φιλοτιμί]αι· [ὑ]π̣άρχ[ε]ιν δὲ αὐτοῖς καὶ ἔφ̣ο̣[δο]ν̣ πρ̣ὸς

[τὸν δῆμον μετ]ὰ [τὰ ἱ]ερά, [κα]ὶ̣ ε̣ἴ̣ναι α̣[ὐ]τοὺ[ς πρ]οξέ[νους]

[τοῦ ἡμετέρου δ]ήμου, στεφ[α]νοῦ[σ]θαι δὲ αὐτοὺς

[— — — — — — — — — — — — — δίδ]οσθαι, ἑλ[έσθα]ι̣

[δὲ πρεσβευταί — — — — — — —]τι [ὑ]πάρ̣[χ]ε̣[ιν]

[— — — — — — — — — — — — ὅτι ὁ δῆμο]ς ὁ Λαοδικέ-

ἀγωνοθέτην καὶ τοὺς πρυτάνεις τοὺς ἑκάστοτε γινομένους·

ὑπάρχειν δὲ τοῖς δικασταῖς καὶ ἐμ πρυτανείωι σίτησιν καὶ ἔφοδον

ἐπὶ τὴν βουλὴν καὶ τὸν δῆμον πρώτοις μετὰ τὰ ἱερά· ἵνα δὲ καὶ ὁ δῆμο[ς]

σπονδάς. καὶ ἵνα ἀναγραφῆι τὸ ψήφισμα εἰστήλην καὶ σταθῆι

ἐν τῶι ἱερῶι τῆς Ἀθηνᾶς· εἶναι δὲ τὸ ψήφισμα τοῦτο ἐπὶ σω-

τηρίαι τῆς πόλεως· τοὺς δὲ ἐξεταστὰς [ἀν]αγράψαντας

αὐτὸ εἰς λεύκωμα θεῖναι ἐν τῶι Ἀρ[τέμιδο]ς θησαυρῶ̣[ι].

πρεσβευτὴς Κύδωρος Διονυσίου.

[Αὐτοκράτορι Τρα]ιανῷ Ἁδριανῷ Καίσαρι Σεβαστῷ καὶ Σαβείνῃ Σεβ[αστῇ]

[Λαοδικέων ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος ἐ]πὶ ἀνθυπάτου Γαργιλίου Ἀντε[ί]κου καθιέρωσαν τὸ [γυμνάσιον βαλανεῖον? — — —].

[Namen und Titel des Kaisers — — —]ῃυ Ἀντων|[είνου — — — δημαρχικῆς] | ἐ̣ξουσίας τὸ ζʹ, |

[— — — — — — — — —]Τ̣․Ι̣Ο̣Ν̣Α̣Τ̣Ι̣․Ο̣[— — —]

Παυλείνου ὑπατικοῦ.

vac. παθοῦσα, / vac.

ἥ̣τ̣[ις] ὑποδρήσσει̣ν̣

Ἀσίης δεδάηκ̣εν ❦

[— — — Ἑ]σπερίην ἱερευ[— — —]

[— — — Ἀσίης ἔ]λαχ̣ε ἀρχιερεύ[ειν — — —]

[— — — μελα(?)]μπούδων ἐθνέων̣ [— — —]

προνο[η]σαμένου τῆς

ἀναστάσεως Λογγεί-

%⁸¹νου τρίς vac.

τοῦ πρυτ[άν]εως τῆς φυ-

[—]μελει καὶ Ἑρ[μεῖ].

ὁ θέλων ὁρκ̣[ίζειν]

ἁγνῶς μείνας θ̣ύ̣-

σει σφάγιον ὅρκιον.

[1-2] Τερέντιος Λονγεῖνος θ̣ε̣ὰν ∙ Ἑστίαν ∙ ἵλεων̣

τ̣ῇ πατρίδι σὺν τῇ βάσει καὶ τῷ βωμῷ ἀντὶ

τὸν μέγιστον Αὐτοκράτορα ∙ Τί(τον) ∙ Αἴλιον

Ἁδριανὸν ∙ Ἀντωνεῖ̣νον Σεβαστὸν ∙ Εὐσεβῆ

εἰς Ῥώμην ἀντὶ στρατηγίας.

[— — —]ς θεόπνο[— — —]

[— — — τ]έ̣κνα ποθεινὰ [— — —]

— — —

[αἴθων ἐσ]χ̣ώρησε λέων μέγας, [ὃν πεφύλαξο],

[δεινός· ἄ]πρακτος χρησμός, ἐπ’ ἡ̣[συχίης ἀνάμεινον].

vac. αϛϛϛδʹ ∙ κγʹ ∙ [Ἀθηνᾶς. vac.]

[εὑρὼν καὶ πράξας κατὰ νοῦν πάντων τε κρατήσεις]·

[εὐφροσύνην ὠνεῖσθαι πωλεῖν τε καὶ οὕτως].

εἰς ὁδὸν [ὁρμηθῆναι· ἔχει καιρόν τιν’ ὁ μόχθος]·

ἔργον τ’ [ἐνχειρεῖν ἀγαθὸν καὶ ἀγῶνα δίκην τε].

ϛϛϛϛα̣ʹ [κεʹ Μηνὸς Φωσφόρου].

vac. ϛϛ[ϛδʹ κϛʹ Διὸς Καταχθονίου. τρεῖς δ’ ὅταν ἑξεῖται, δύο τέσσαρα, χρησ]-

μὸς ὅδ̣’ [αὐδᾶ· ἡ πρᾶξις κωλύματ’ ἔχει μὴ σπεῦδε, ἀλλ’ ἀνάμεινον]·

λυπηρά τ̣[ις ὁδὸς καὶ ἀμήχανος οὐδὲ προσικτή]·

ὠνεῖσθ[αι χαλεπὸν καὶ πωλεῖν τι βλάβος ἔσται].

vv ϛϛϛϛ[γʹ κζʹ Ἀφροδείτης. τέσσαρα δ’ ἑξεῖται, μοῦνος τρία· σοὶ τάδε φράζει]·

μή σοι σπ̣[εύδοντι βλάβος τι γένηται]·

οὔτε γὰ[ρ εἰς ὁδὸν ὁρμᾶσθαι καλὸν οὔτ’ ἀγοράζειν].

v ϛϛϛϛ[ϛʹ λʹ Ἑρμοῦ Τετραγώνου. εἰ δέ κεν ἑξεῖται πάντες πείπτωσιν ὁμοῖοι],

μὴ βα[ῖν’, ἣν μέλλεις· μείναντί σοι ἔσται ἄμεινον]·

ἐκχθρ[ὸν γάρ σοι ὁρῶ· μεῖνον· μετὰ ταῦτα δὲ ἔσται]

τόν τ[ε φόβον λύσει καὶ τὸν κάμνοντα δὲ σώσει].

Καλλίμορφος ὁ καλός.

παροδείταις χέρειν χαίρειν.

Ἐπιγόνου, πρωτῆα παρὰ ζωοῖσι λιπόντος

σωφροσύνας μορφᾶς θ’ εἵνεκα θειοτάτα[ς]·

οὔτε γὰρ ὁ κτίνας Πριάμου παῖδ’ Ἕκτορ’ Ἀχιλλεύ[ς]

Πό(πλιος) ∙ Α∙ἴ∙λ∙ι∙(ος) Ἔπανδρος παροδείταις

vacat ❦ χαίριν χαίρειν. vacat

ὸ ἡρῷόν

ἐστειν Ἀν-

τωνίας Ἀ-