Κλαυδιανὸς Φα̣είνῳ καὶ Εἰθάρῳ μνείας χάριν.

[ὁ δεῖνα — —] ζῶν κ̣α̣ὶ Φλαο̣[υι— — —].

Μ. ❦ Πλώτιος Χαρεῖνος ἑαυτῷ ζῶν.

ο̣δούλου καὶ Τροφί-

[μη]ς καὶ ΕΓΕΙΝ̣ΑΕΚ

Στεφάνου καὶ Γεν̣-

Τι. [Κλαύδ(ιον) Πείσωνα]

Τε[ρτυλλεῖνον Ἀσι]-

άρχ[ην καὶ εὐεργέ]-

ως [Οὐαλερίων]

Κο[ρουείνου καὶ]

Φρό[ντωνος ἀρχόν]-

θει, φίλε· χαίρετε πάντες /

ἀστοὶ καὶ ξεῖνοι τῇδε

❦ παρερχόμενοι. ❦

[οἳ τῷδ’ ἐν τύμβῳ κεῖν]-

[ται, παρὰ μι]κρὸν ἔχουσ[ιν, / ὦ ξέ]-

Μάλιε Κην-

σωρεῖνε πρό-

μοιρε ἥρως

χνίτης ἐποίησε τὸ ἔργον.

Im eingerahmten Felde:

τὸν θεόν σοι· μὴ ἀδικήσις.

[—] Κλαυδίου Αὐρηλίου Σα̣[τ— —]

[—] Τερτυλλείνου υἱὸν,

[διὰ τὰ]ς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ε[ἰς]

[κτον] Κλαυδίου Αὐρηλίου Σάγ-

[κ]του Τερτυλλείνου υἱὸν

[διὰ τὰ]ς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ε-

σίαις [τε καὶ ταῖς λ]οιπαῖς τιμαῖς καὶ ἀγάλ[μα]τι μ[αρμαρι]-

νῶι [καὶ εἶναι αὐ]τὸν σύνναον καὶ σύνβωμον τῶ[ι — — —].

δήμ[ου ψήφισμα] εἰσανγειλάντων στρατηγῶ[ν· Φιλό(?)]-

πον ἀρετῇ καὶ σωφροσύνῃ, τὸ δὲ ἦθος κοσμιότητι καὶ εὐσχ[η]-

μοσύνῃ διὰ τὸ καὶ φύσ[ει] ἀνχίνοιαν αὐτῶι παρεῖναι, γινόμενό[ς]

τε ἄξιος τ[ῆς τ]ῶν γονέων δόξης ἐμεσολαβήθη ἐναντιωθε[ίσης]

πίστιν τε καὶ καθα[ριότητα] καὶ τὴν πρὸς ἕνα καὶ ἕκαστον [τῶν]

πολιτῶν γνησιότητά τε καὶ φιλανθρωπίαν, ἀπ[ονέμειν τῶι ἥρ(?)]-

ωϊ τὰς ἐπιβαλλούσας τιμὰς· ἐστεφανῶσ[θαι ὑπὸ τοῦ παντὸς]

[Ἀναξίμ]βροτος Διονυτᾶι χαίρειν· τοῦ γρα-

[φέντ]ος παρὰ τοῦ βασιλέως προστάγματος

οὖν τοῖς ἐπεσταλμένοις συντέλει καθ’ ἃ

οἴεται δεῖν, ἵνα δὲ καὶ τὰ ἀντίγραφα ἀναγρα-

φέντα εἰς στήλην λιθίνην ἀνατεθῆι ἐν τῶι

ἔρρωσο. [θ]ι̣ρʹ, Ἀρτεμισίου ιθʹ.

βασιλεὺς Ἀντίοχος Ἀναξιμβρότωι χαίρειν·

βουλόμενοι τῆς ἀδελφῆς βασιλίσσης Λαοδίκης

[τὰ]ς τιμὰς ἐπὶ πλεῖον αὔξειν καὶ τοῦτο ἀναγ-

[καιό]τατον ἑαυτοῖς νομίζοντες εἶναι διὰ τὸ

[οὐ] μόνον ἡμῖν φιλοστόργως καὶ κηδεμονι-

[υ] τοῦ Ἀντιόχου ἔτους ἐν[νε]ακαιδεκά[το]-

[υ] καὶ βουλόμενος στοιχεῖν τοῖς πρα-

[σσο]μένοις τῆς τε εὐκοσμίας ἐπεμελ̣[ήθη]

[ν]ῶς τε καὶ φιλανθρώπως ἀναστρεφο[μέν]-

ους τυνχάνειν παρὰ τοῦ δήμου τῆς ἐ[πιβα]-

λ̣λούσης τιμῆς ὅπως οἵ τε φιλάγαθοι [καὶ ἐ]-

τὸ δὲ εἰς ταῦτα ἐσόμενον ἀνήλ[ωμα ὑ]-

[π]έσχετο δώσειν ὁ Χάρης φιλανθρώπ[ω]-

[ς] τούτοις χρώμενο[ς], καλεῖσθαι δὲ αὐτὸν κα[ὶ εἰς πρ]-

αν τὸν καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτὸν γραμματέα τ[ε κα]-

[ὶ] τὸν ἀγωνοθέτην, εἶναι δὲ αὐτῶι καὶ ἔφοδον κ̣[α]-

[ὶ] σίτησιν ἐν πρυτανείωι, ἀνασταθῆναι δὲ αὐτο[ῦ καὶ]

[ν] τε τῆς βάσεως τῆς εἰκόνος καὶ τῆς σ[τήλης ποιεῖ]-

σθαι τοὺς ἐν ἐκείνωι τῶι καιρῶι στρ[ατηγοὺς καὶ αὐτ]-

ὸς κληθεὶς ταῦτα ἀνήλωματ[α καθὼς προγέγραπτα]-

[ν] τε τῆς στάσεως τῆς εἰκόνος καὶ τῆς σ[τήλης ποιεῖ]-

σθαι τοὺς ἐν ἐκείνωι τῶι καιρῶι στρ[ατηγούς, διδόντ]-

ος καὶ τὸ εἰς ταῦτα ἀνήλωμα το̣[ῦ Χάρητος τῇ πόλε]-

τίου Νεικομάχου

Τεβερεινιανοῦ υἱ-

οῦ καὶ ἐγγόνου, ἀρ-

κόρεστος, / ὅφρα

καὶ ἐν ξείνῃ σχῶ-

σι παρηγορίαν. /

Οὐαλερίων Κορ-

ουείνου καὶ Φρόν-

τωνος ❦ ἀρχόντων.

Αὐρ. Τρύφων

Μελείνης τῆς

ἑαυτοῦ

[Ῥηγεῖν]ος Ἀσκληπιάδου Δ[ι]-

[ονυσο]πολείτης καὶ Τάτα [ἡ]

[γυνὴ αὐτ]οῦ Ῥηγείνῳ ἰδίῳ τ[έκ]-

[νῳ] μνήμης χάριν.

[ἔτους —ʹ. ὁ δεῖνα καταγράφει — — —]

[εἴ τις δὲ ἐπε]νκαλέσει [ἢ ἀδικήσει],

[ἔτους ․․]ζʹ, μη(νὸς) αʹ, ιηʹ. Ζη[νόδοτος]

[τοῦ δεῖνος κ]αὶ ἡ γυνή μο[υ τῷ]

[θεῷ καταγράφομ]εν τὸν ἑ[αυ]-

θην· παρανγέλλω μη-

δένα καταφρονεῖν

τῷ Λαιρμηνῷ, ἐπεὶ ἕξει

[τῷ ἐμ]ῷ̣ σώματι διὸ παρανγέλλω μηθ-

ένα ἱερὸν ἄθυτον αἰγοτόμιον ἔσθε-

ιν ἐπεὶ παθῖτε τὰς ἐμὰς ἐμὰς κολ-

άσεις.

[παραγγ]έλλω μ[ηδέ]-

[να καταφρ]ονεῖν τοῦ θε-

[οῦ, ἐπεὶ ἕξ]ει τὴν στήλην στην

[ὁ δεῖνα Ἀπόλ]-

λωνι Λ[αιρβ]-

τικὸς, πλέον Παπίας ὁ ἐπιγράψας ἢ τέκνον αὐτοῦ.

εἰ δέ τις τολμήσει θεῖναί τινα, θήσει προστείμου

❦ εἰς εἰκόνα Καίσαρος (δην.) ψνʹ. ❦

ἐμ[βεβλῆσθαι κὲ] τοὺς ὧδε ἐνγεγραμμένους [ἐπ]ὶ τοῦ

βωμοῦ [ἐξουσία οὐκ] ἔσται ἕτερον βαλεῖν. εἰ δέ τις ἐπιχειρήσει

ἀνῦξαι ἢ ἕτερον ἐμβαλεῖ μὴ τῶν ὧδε ἐνγεγραμμένων ․ΠΑΡΕΑϹΗϹϹ․,

Αὐτοκράτορα Καίσαρα

Ἁδριανὸν Ἀντωνεῖνον

Σ̣εβαστὸν Εὐσεβῆ, Ἀπολ-

ου· Ἀρτεμεῖς Λαδίκης [Ἐλ]-

[εινοκ]απρία· Νέαρχος Ἀπ̣ελᾶ.

ἐπιχειρῆσαι μη-

δὲ κεινῆσαι· εἰ

δέ τις εἴ τις δὲ BCH ἂν φανεί-

τεθῆναι πλὴν ἐμοῦ κ[αὶ]

τῆς γυναικός μου· ἐ[ὰ]ν δ[έ] τις ἕτερος ἐπιχειρ[ήσ]ει τινὰ θεῖναι, ἀποδώ[σει εἰς τὸν τῶν κυρίων φίσκ[ον (δην.) ͵βφʹ].

Πῶλλα Ἀντωνεί-

νῳ στρατιώτῃ

σπείρης πρώτης

κλ[ει]διανῇ καὶ ταῖς θυγατράσιν [Γ]αιανῇ καὶ Ἡρακλειδιανῆ· ἑτέρῳ δὲ οὐδενὶ

ἐξὸν ἔσται τεθῆναι· εἴ τις δὲ ἐπιχειρήσει ἕτερον θεῖναί τινα, θήσει ἰς τὸν

φίσκον ͵η(?).

τοῦτο γὰρ ἦν μοι τερπνὸν

ἐπαρκεῖν εἴ τις ἔχρῃζε, /

ὡς ἄλλων ὄλβος τέρψιν

τοῦτο γὰρ ἦν μοι τερπν[όν],

ἐπαρκεῖν εἴ τις ἔζρῃζε[ν], /

ὡς ἄλλων ὄλβος τέρψιν

κειμένῃ θυγατρὶ Νηρεείδι καὶ τοῖς λοιποῖς τέκνοις· ἑτέρῳ δὲ οὐδενὶ [ἔ]ξεστι

ἔξεσται τεθῆναι· ὃ[ς δ’] ἂ[ν ἐ]πιχειρήσει θεῖναι χωρὶς τῆς συνχωρήσεως,

θήσει εἰς τὴν ἱερωτάτην βουλὴν (δην.) φʹ.

καὶ τῇ κειμένῃ θυγατρὶ Νηρηΐδι καὶ τοῖς λοιποῖς τέκνοις·

ἑτέρῳ δὲ οὐδενὶ ἔξεστι τεθῆναι· ὃς δ’ ἂν ἐπιχειρήσῃ θεῖναι

χωρὶς τῆς συνχωρήσεως, θήσει εἰς τὴν ἱερωτάτην βουλὴν

καὶ Γαίῳ τῷ γαμ̣-

[β]ρῷ καὶ Σεβηρεί-

νῃ [τ]ῇ θυγατ̣-

ρὶ μνήμης χά-

Καλλείστη Καλλείστῳ τῷ ἀνδρεὶ καὶ ἑαυτῇ μνήμης χάριν. οὐδενὶ δὲ ἑτέρῳ

ἐξέται ἐξέσται θεῖναί τινα ἢ τέκνοις αὐτῶν· εἰ δέ τις ἕτερον

ἐπι[χει]ρήσε ἐπιχειρήσει θῖναί τινα, θήσει τῷ τῶ[ν Κ]αισάρ[ων φίσκῳ (δην.) φʹ(?)]

[ὁ δεῖνα]

Ἀμιάντω καὶ

νὶ ἐξέσται

θεῖναί τινα

εἰ δὲ μή, ὁ ἐπιχε[ι]-

[ἡ δεῖνα ἐποίησεν τὸ ἡ]ρῷον ἑ[αυ]τῇ καὶ τῷ ἀνδρὶ κὲ [το]ῖς τέκνοις Ἀφφίᾳ καὶ

Τατίᾳ καὶ Γαί[ῳ] καὶ Αὐξανούσῃ· [ὃ]ς δὲ ἕτερος ἐπ[ιτ]ηδεύσει, θήσ[ει ἰς] τὸν

[ὁ δεῖνα Μη]νοφίλ[ου κατεσ]κεύασ[εν τὸ ἡ]ρῷον σ[ὺν τῷ βω]μῷ ἑαυ[τῷ καὶ τῇ]

μητρὶ αὐ[τοῦ Τάτ(?)]ᾳ καὶ τῇ ἀ[δελφῇ] Εὐξενίᾳ [καὶ τῷ] γαμβρῷ Γ[αίῳ(?) ἑ]τέρῳ δὲ

[ὁ δεῖναἈπελλ(?)]ᾶδος τὸ μνημ[εῖ]ον ἐποίησεν αὐτῷ ζῶν· ὃς δὲ ἐπιχειρήσει, θήσει

ἰς τὸν φί[σκον (δην.) —ʹ].

[— ὁ δεῖνα —]

[— ἑαυτῷ —] καὶ τῇ μητέρι

ρ̣ᾶν τρὶς χείρω κακόν. / κα-

λὸν τὸ θνήσκειν οἷς τὸ

ζῆν ὕβριν φέρει. / παρὸν παρῆν τὸ

χειρήσει ἕτερον

ἐπενβαλεῖν, αἴσται ἔσται αὐ-

τῷ πρὸς τὸν ζῶντα θεόν.

σει ἕτερον ἐπει-

σενενκεῖν, λήψε-

ται παρὰ τοῦ ἀθα-

εἴ τις δὲ ἐπιχειρήσει

θεῖνε ἕτερόν τινα, θή-

σει ἰς τὸ ταμεῖον προσ-

εἴ τις δὲ ἕτερος ἐ-

πιχειρήσει θεῖναί

τινα, ἔσται αὐτῷ

εἰ δέ τις ἐπιτηδεύσει ἕτε-

ρόν τινα θεῖναι, θήσει ἰς τὸ

ἱερώτατον ταμεῖον (δην.) ͵βφʹ, τὸ δὲ

[ἀ]λλῷ ἐξὸν ἔσται

θεῖναι τινὰ· εἰ δέ τις

ἐπιχειρήσει, εἰσοίσει

εἴ τις δὲ ἐπιχειρή-

σει θεῖνέ τινα μετὰ

μετὰ τὴν ἐμὴν τελευ-

περιὼν βουληθῇ. εἰ

δέ τις ἐπιχειρήσει θεῖναι

ἕτερον, ἔσται αὐτῷ

τοῦ ἡρῷ-

ον ἐξὸν εἶ-

[ν]αι τεθῆναι

[Ἀ]μμίᾳ καὶ Τατιανῇ

κὲ τῷ υἱῷ μου Τατιανῷ κὲ τῷ ἀδελφῷ μου Εὐτρόπῳ [κὲ]

τῷ υἱῷ Εὐτρόπου κὲ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ Ῥουφείνῃ μνή-

μης χάριν. εἰ δέ τις ἕτερον ἐπισενένκει ἰς τοῦτο

ἐξουσίαν ἑτέρου ἐπισε-

νενκεῖν μετὰ τὴν τελευ-

τὴν τοῦ Μεσσάλα. εἰ δὲ μ[ή],

ἡ πόλις Μάρκον Αὐρήλιον [Σεουῆρον(?)]

Ἀντωνεῖνον Σεβαστὸν [στρα]τηγούντων τῶν

[περὶ] Εὔξενον Ἀπολ[λωνίου(?) ἀρ]χόντων.

[Μά]ρκος Ἀθάλιος Μάρκου υἱὸς

[tribu—]α Λονγεῖνος τὸν βω-

[μ]ὸν ἀνέστησε ἐκ τῶν ἰδίων σὺν

[Μά]ρκος Ἀθάλιος Μάρκου υἱὸς

[Αἰμιλί(?)]α Λονγεῖνος ...

Δημητρείος Ἀππᾶ,

Ἀλέξανδρος Μελίτωνος Λονγεῖνος,

Διόδωρος Ξανθίππου Γεῖνος,

Πάπας Ἀμφικάτου,

[Αὐτ]οκράτορα Καίσαρα,

[θεοῦ] Ἀντωνείνου [υἱόν],

θεοῦ Ἀδριανοῦ [υἱω]-

[γ]ονον, Μάρκον [Αὐρή]-

λιον Ἀντωνε[ῖνο]-

ν Σεβαστὸν ἡ βου-

τέκνων Τυρρωνίου Ἰουστίνου καὶ Τυρρω-

νίας [Χι(?)]όνης, καὶ Τυρρωνίας Παυλείνης τῆς

γυναικός, Λουκίῳ Τυρρωνίῳ Ἰούστῳ

Κρατεῖνος μετὰ τῶν ἀδελφῶν Ἀμ(μ)ίᾳ τῇ μητρὶ καὶ Ζεύξι τῷ πατρὶ

μνήμης χάριν.

[— — —]αντα τόδ’ εἰσ[— — —]

[— — — ἐν Θ]αρσῃ ὅθι γείνατο [πότνια μήτηρ(?)]

[— — —] ὕψος ἐπ’ ἀκρότατ[ον — — —]

[συμβ]λ̣ηθέντα [βου]ληθέντα? μετήορον α[— — —]

[ἄνδρες νῦν] γὰρ ἐκεῖνο ποτὶ ῥίον οὐδὸ̣[ν ἀγαυόν]

[κτίζεσθ]α̣ι μεμάασ̣ι, τεθηπότες ὄρθιο[ν οὖρος]

[πατρίς] θ’ ἡμετέρη ὣ̣ς καὶ Διὸς ἤραρε θυμ[όν].

[εὖτε δὲ] παῖς πόμα ἱρὸν ΠΟΝΔΙΤΟΝ ἐγείνατο νεκταρο[ειδές]

[ἀνθρ]ώποις, αὐτὸς δὲ θεῶν ἐπὶ νέκταρ ἐδέχ[θη]

ἔτους σνηʹ, μ(ηνὸς) αʹ, δʹ.

Μακουλεῖνα Ἀπολλω̣ν[ίῳ]

τῷ̣ γλυ[κυτά]τῳ ἀνδρί.

[— — — τὸν γραμματέα τοῦ δή]-

[μ]ου ἀνα[γράψαι τῷ δεῖνι τὰ]

[δ]εδογμέ[να ε]ἰς [στήλην λευκοῦ]

[ὁ δεῖνα Θεο(?)]δώρῳ μνήμης [χάριν].

[ὁ δεῖνα Γ]λύκωνος μετὰ τῆς σ[υμβί]ου Διονυσίῳ τῷ υἱῷ μνήμης χάριν.

Τιβέριον Κλαύδιον Θεμισ-

ταγόρου [υἱ]ὸν Κυρείνα Ἀσ-

κληπι[άδη]ν, υἱὸ[ν] τῆς πόλ[ε]-

[ὁ δεῖνα τέκνοις(?) — — —]

κα̣ὶ

[οἱ δεῖνες] σὺν τοῖς [θιασώταις(?)]

Ἰουβεντια[νῷ — — — Φιλ]-

Μάρκος Οὔλπιος Νεκτάρεος καὶ

Μάρκος Οὔλπιος Σαβεῖ-

νος ἐτείμησαν τὸν ἑ-

αυτῶν πατέρα. εσʹ.

[ἡ δεῖνα Αὐρ. Δού(?)]λῃ κα[ὶ]

[Α]ὐρ. Φιλίππῳ

εἰς Ῥώμην ὃς ἔπεμψεν ἐμὲν βασιλῆαν ἀθρῆσαι

καὶ βασίλισσαν ἰδεῖν χρυσόστολον χρυσοπέδιλον·

λαὸν δ’ εἶδον ἐκεῖ λαμπρὰν σφραγεῖδαν ἔχοντα·

πανμεγέθη, καθαρόν, ὃν ἐδράξατο Παρθένος ἁγνή,

καὶ τοῦτον ἐπέδωκε φίλοις ἔσθειν διὰ παντός,

οἶνον χρηστὸν ἔχουσα, κέρασμα διδοῦσα μετ’ ἄρτου.

ἐμὲν βασ[ι]λῆ[αν ἀθρῆσαι] /

καὶ βασίλισ[σαν ἰδεῖν χρυσόσ]-

τολον χρ[υσοπέδιλον] /

καὶ τοῦτον ἐπέ[δωκε φί]-

λ̣ο̣ις̣ ἔ̣σθ̣[ειν διὰ παντός], /

εἰς Ῥώμη[ν ὃς ἔπεμψεν] ἐμὲν βασ̣ι̣λ̣[ίδ’ ἀναθρῆσαι]

καὶ βασίλισσ̣[αν ἰδεῖν χρυσό]στολον χρυ̣[σοπέδιλον].

λαὸν δ’ εἶδον̣ ἐ̣[κεῖ λαμπρὰν] σφραγεῖδαν ἔ[χοντα]

πανμεγέθη καθ[αρόν, οὗ] ἐδράξατο παρθέ[νος ἁγνή],

καὶ τοῦτον ἐπέ[δωκε φί]λ̣ι̣ο̣ι̣ς̣ ἐ̣σ̣θ̣ε̣[ῖν διὰ παντός],

οἶνον χρηστὸν ἔχουσα, κέρασμα διδοῦσα μετ’ ἄρτου.

νθου ἀνέστησα

εἵνικα τῆς εἰστο-

ργῆς καὶ τοῦ κά-

Αὐρ. Ἀντώνιος ἑαυτῷ κὲ τῇ γλυ[κυ]τάτῃ συνβίῳ [μνή]μης χάριν.

[οὐκ] ἐξὸν εἶνε ἕ[τερό]ν τινα ἐπε[νβά]λε, ἐπὶ ἐπεὶ

αὐτ[ῷ ἔστα]ι [π]ρὸς τὸν [θεό]ν.

[ὁ δεῖνα]

γυναικὶ [γλυκυ]-

[ας ἀ]πὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν, παύσασθαι παύσασθε ἀπὸ τῶν πονηρει-

[ῶν ὑμ]ῶν, 17 μάθεται μάθετε καλὸν ποιεῖν, ἐγ̣ζητήσατε κρίσειν, ῥύ-

[σασθε ἀ]δικούμενον, κρίνατε ὀρφανῷ καὶ δικαιώσα[τε]-

πν(εῦμ)α Κυ(ρίο)υ ἐπ’ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν [ἔχρ]εισέν με [ἀγαλλιάσθω]

ἡ [ψ]υχή μου ἐπὶ Κ(υρί)ῳ· ἐνέδυσεν γάρ με εἱμ[άτιον σωτη]-

γουν[ὸν κ]εκμηῶτα ἑοῖς κτεάττεσσιν κτεάτεσσιν ἐγίρας,

Εὐνόμιος κόσμησε, Σατορνεί[νοιο] γενέθλη,

εἰσορό[ων] μετὰ πάντα πέλειν καὶ τοῦδ’ ἀλε[ωρ]ή̣ν.

[ὁ δεῖνα καὶ — —]άρχα ἡ σύμβιος αὐτοῦ

[ ] ζῶντες ἑαυτοῖς.

σον, ζῆσον· ἀπο-

θανεῖν σε δεῖ. /

θεόν σοι, ὄρχησαι

μοσιν.

[ὁ δεῖνα καὶ ἡ δεῖνα ἑαυτοῖς ζῶντες]

κὲ τὰ τέκνα αὐτῶν Τελέσφορο̣[ς κὲ] Κύριλλ[α — — —].

μήτηρ δὲ ἡ βαρυπενθὰς ἐπὶ τέκνου ταχυμοίρου / ἐμαυτὴν ζῶσα συγκατέθηκα τάφῳ, /

εἵνεκον ἰστοργῆς δάκρυσι μυρομένα. / χαίροις, αἰσθλὲ ὁδεῖτα· σοφῷ νοῒ μάνυε τειμάν /

Πλούτωνος βασιλῆος ἐπιχθονίων ἀνθρώπων, / ᾧ χωρὶς μακάρων πάντες ὀφειλόμεθα. /

[τος] ἐξουσίαν ἐμβα

[λεῖ]ν εἰς τὰ προδη

[λο]ύ̣μενα ἑτέρους·

— —ΕΙΙΙΩ— — [Ἀντων]είν̣ῳ?

— —ΝΙΑΝΟ— —

Γάϊον Μούμμιον Μάρκου υἱὸν, ε Κολλείνα, Μᾶρκον, φιλόπατριν

Γάϊος Μούμμιος Κάνων καὶ Μουμμία Ἀγάπη τὸν πάτρωνα

[ἡ δεῖνα—]ΗΙΑ ἐκ τῶν ἰδίων

[κατασκεύασεν — — — εἰς ὃ βούλομαι κηδευθῆναι — — —] Κλαυδίαν Δημητρίου θυ-

Θεόφιλος [— — —].

Αὐτοκράτω[ρ Καῖσαρ, θεοῦ Μ(άρκου) Ἀντωνείνου Εὐσεβοῦς]

Γερμανικο[ῦ Σαρματικοῦ υἱός, θεοῦ Ἀντωνείνου Εὐσεβοῦς]

υἱωνός, θεοῦ [Ἁδριανοῦ ἔγγονος, θεοῦ Τραιανοῦ Παρθικοῦ]

τος τὸ βʹ, ἀνθ[ύπατος, Πρυμνησσέων τοῖς ἄρχουσι καὶ τῇ βου]-

λῇ καὶ τῷ δή[μῳ χαίρειν. —]

τοῖς οὕτ̣ως [— — —]

χαίρειν ἀνθ’ [ὧν — — —]

νομίζετε θε[οὺς(?) — — —]

π̣ροαιρέσεως ὑ[μῶν — — —]

ἡμεῖν γὰρ αἱ προσ[— — —]

ἐπ̣ρεσβεύεν Π[— — —]

Γαία Κορδία

Φροντεῖνα,

ἐπιμεληθέν-

[ὁ δεῖνα κατεσκεύασε τὸ ἡρῷον ἑαυτῷ καὶ]

Δόμνῃ [— — —]

Μ. Αὐρήλιον

Ἀντωνεῖνον

Σεβαστὸν

Γ. Ἀντώνιος

Παυλεῖνος Αὐ-

ρηλιανὸς Σεβ(αστοῦ), [ἐκ]

[νίῳ καὶ Φ[λ.] Κ[λ. Κ]ων[σταν]-

τείνῳ Δοκιμέων [ἡ πόλις].

[ὁ δεῖνα—]ς Αἰρ(ηλίᾳ) ΚΑΝΙΚΑ γυναικὶ σεμνοτάτῃ μνήμης χά[ρι]ν

[ κ]ατεσκ[εύ]ασα. καὶ τέκνων φίλων ΦΙΛΙΗΝ ταῦτα.

[ὁ δείνα κατεσκεύασε τοῖς τέκνοις — — — κ]α̣ὶ Δόμνῳ ἀώροις μνήμης χά[ριν].

την Αἰλίαν Ἀν-

τωνεῖναν, γυ-

ναῖκα Αὐρ. Ἀπολ-

τῇ γλυκυ[τ]ά[τῃ μητρὶ]

[ὁ δεῖνα καὶ Γαμ]ικὸς

Τατᾶ σ[έβ]οντες κατεσκεύασεν

[τως ἔδοξεν· ὅσα βασιλεὺς Μιθραδάτη]ς ἔγραψεν ἢ ἔδωκέν τισιν ἢ ἀφεῖ-

[κεν, ἵνα ταῦτα κύρια μείνῃ οὕτω καθὼς] ἐδωρήσατο εἰς ἐσχάτην ἡμέραν,

[περί τε τῶν λοιπῶν ἵνα κρίνωσιν οἱ δέκα (?)] πρεσβευταὶ εἰς Ἀσίαν διαβάντες