[χρ]ήσιμον γάρ ἐστι πρὸς τἆ̣λλα καὶ ἀκοῦσαι

[πα]ρ’ αὐτοῦ ἅ φησι θέλειν εἰπεῖν σοι καὶ συν-

[πε]μφθῆναί τινα αὐτῶι παρὰ σοῦ εἰς τοὺς ἄ-

[βασιλεὺς Ἄτταλος Ἄττιδι ἱερεῖ χαίρ]ε̣[ι]ν̣· [εἰ ἔρρωσαι, ἔχοι]

ἂν ὡς ἐγὼ βούλομαι· ὑγίαινον δὲ καὶ αὐτός. ἐλθόντων ἡμῶν

πον ἐπὶ τὴν αὐτὴν ἡμῖν γνώμην, Χλῶρος δ’ εὐτονώτατος ἦν

τὰ Ῥωμαϊκὰ προτείνων καὶ οὐθενὶ τρόπωι συμβουλεύων οὐ-

θὲν ἄνευ ’κείνων πράσσειν. ὧι τὸ μὲν πρῶτον ὀλίοι μετεῖ-

χον, μετὰ δὲ ταῦτα ἐν ἄλλαις καὶ ἄλλαις ἡμέραις ἀεὶ δι-

ασκοποῦσιν ἥπτετο μᾶλλον ἡμῶν, καὶ τὸ προπεσεῖν ἄ-

νευ ’κείνων μέγαν ἐδόκει κίνδυνον ἔχειν· καὶ γὰρ ἐπιτυ-

χοῦσιν φθόνον καὶ ἀφαίρεσιν, καὶ ὑφοψίαν μοχθηράν, ἣν

καὶ περὶ τοῦ ἀδελφοῦ ἔσχοσαν, καὶ ἀποτυχοῦσιν ἄρσιν

πρόδηλον· οὐ γὰρ ἐπιστραφήσεσθ’ ἐκείνους, ἀλλ’ ἡδέως ὄψεσ-

θαι, ὅτι ἄνευ ἑαυτῶν τηλικαῦτ’ ἐκινούμεθα. νῦν δέ, ἂν καὶ —— ὃ

μὴ γίνοιτ’ —— ἐλλασσωθῶμεν ἔν τισιν, μετὰ τῆς ἐκείνων

γνώμης ἕκαστα πεπραχότας βοηθείας τεύξεσθαι καὶ ἄ-

ναμαχεῖσθαι μετὰ τῆς τῶν θεῶν εὐνοίας. ἔκρινον οὖν εἰς

μὲν τ[ὴ]ν Ῥώμην ἀεὶ πέμπειν τοὺς συνεχῶς ἀναγγελοῦν-

[τας] τ[ὰ δι]σ̣τ[α]ζόμενα, αὑτοὺς δὲ παρασκευάζεσθα[ι]

[Ἄριστος Σεβαστὸς Γερμανικὸς Δακικ]ὸ̣ς ※ Κλαυδια[νῷ ․․․]

[— — — — — — — — — — — — — — χ]α̣ίρειν· vacat

[— — — — — — — — — — — — — —]ΥΣ πάλαι ΓΕ[․․․․․․․]

[Αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Νέρουας Τραϊα]νὸς Σεβαστὸς Γερμαν̣[ικὸς]

[Δακικὸς Κλαυδιανῷ — — — — — χαίρει]ν̣· σ̣ὲ̣ γ̣ε̣γ̣[ονότα(?) — —]

Αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Νέρουας [Τραϊανὸς Σεβαστὸς Γερ]-

μανικὸς Δακικὸς ※ Κλαυδι[ανῷ — — — — — — χαίρειν]·

τὸ ἀπὸ τοῦ θεοῦ πατρός μ̣[ου — — — — — — — — — —]

[Τιβέριον Κλαύδιον — —]ΙΡΟΥ υἱ-

[ὸν] Κ̣υρείνα Ἡρᾶν, δέκατον μετὰ

τ̣ὸν ἀρχιερέα, πέμπτον δὲ Γα-

Τιβέριον Κλαύδιον, Ἄττειν ἱερέα,

Ἡρᾶ υἱὸν Κυρείνα Δηιόταρον, ἔνα-

τον μετὰ τὸν ἀρχιερέα, τέταρ-

Μητρὶ Θεῶν Σατυρειναίαι ἐπηκόωι ∙ Μάνης Παπ̣[— —]

Μενεκλέους δὲ ἀπελεύθερος τοὺς φλειοὺς [— — — —]

[— — — — — —]․Ϲ̣Ι̣Ι̣Ι̣Ο̣Ι̣Ι̣ο̣υ̣ υ̣ἱ̣ὸς Κυρ̣είν̣[α — — —]

[Πεσσινουν(?)]τίοις τὸν προπάτορα αὐ̣[τῶν — — —]

[— — (?) οὐδενὶ ἔξεσ]τ̣ι εἰσελ[θεῖν — —]

[— — — — —]ΝΤΩΝΕ[․]

[— — —]ΥΜ̣[․]ΕΡΕΙΝ v

καὶ ἄλλῳ

μὴ εἶναι ἐ-

ξὸν προσε-

λθ̣εῖν.

να τόνδε / Ἀριστομήδης Σουσου παῖ-

ς ἐλεεινότερος, / ἥβης ἄνθος ἔχων γλυ-

κερὸν καὶ πρὸς γάμον ἤδη / μνησ-

λίτομαι γοερὸν μηκέτι δάκρυ

χέειν. vacat

[— —]ά̣ρτου τῇ ἑαυτοῦ γυνακὶ γυναικὶ Ἀσκληπίᾳ καὶ τῇ θυγατρὶ Τερτίᾳ Εὐχάριτι [— — — —]

[— —] καὶ μηδενὶ ει ἄλλῳ ἐξὸν ἄλλῳ προσελθεῖν καὶ ἑαυτῷ ζῶν κατεσκ[εύασεν].

Ἀκυλλῖνα Δαδῃ εἰδίῳ ἀν-

δρὶ μνήμης χάρειν.

Διογείνης Σαγαρίου ἑαυτῷ ζῶν κατεσκεύασεν τὸν τάφον καὶ τῇ ἑαυτοῦ γυνεκὶ Φειλιπίδι. ❦

Ἡραίην με πόσις Φαῦστος

κ̣αὶ γνήσια τέκνα ∙ / Τατειν,

[Ε]ὐκλείη τύνβῳ ἐνεκτέρι-

λην καὶ μηδενὶ

ἐξὸν εἶναι προσ-

τεθῆναι χωρὶς

[— — Τρ]εβωνίου Τίτου [υἱοῦ]

vacat Κ[υρείνα(?)]

[— — — — —]ΡΟΕΙΝΩ̣

[— —] ἐσσομένοις Η

[— —]ϹΨΥ(?)ϹΙΙ̣ΧΙΙ̣ΗϹ̣(?)ΤΙΙ̣Ι μ̣ν̣ή̣μ̣η̣ς̣ χάρειν.

Ο μέχρι τοῦ ΔΙΟ[․․․․․․․․]

ΟΝ δὲ εἶναι τοῖς ἀπε[λευθέροις]

ἐμοῦ Χαριτίῳ καὶ Ἑρμ[— —]-

[ίοις τέκνοις(?) — — — —]υ̣ο̣ι θελήσει ἐπ̣%⁸¹-

[ενβαλεῖν(?), δώσει(?) τ]ῷ̣ φίσκῳ ἑκατό. vacat

[— — ἀποδεχόμ]ε̣νος δέ σου τὴν πρός με εὐσέβειαν̣ vacat

[— — — — — ἀ]ναθεῖναι ἐπιτρέπω v ἃς ἔπεμψάς μοι vacat

[— — — — — —]Ν̣ καὶ τοῦτο τὸ ἔθος [φ]υλάσσων. vacat

ἡ σορὸς Ἀπολλωνίου Εὐτύχου τοῦ Ἀπολλωνίου Λαγεινέως, ἐν

ᾗ ἑτέρῳ οὐδενὶ ἐξέσται κηδευθῆναι· εἰ δὲ μὴ ἀποδώσει τῇ βουλῇ (δην.) ρʹ

ἡ σορὸς καὶ ὁ περὶ αὐτὴν τόπος Ἀρίστης Εὐτύχους τοῦ

Ἀπολλωνίου Λαγεινέος, ἐν ᾗ κηδευθήσεται αὐτὴ ἡ Ἀρίστη· ἑτέ-

ρῳ δὲ οὐδενὶ ἐξέσται κηδευθῆναι. εἰ δέ τις παρὰ ταύτα ποιήσῃ

Λουκίου Σα[λ]-

βίου Παυλεί-

νου.

ρωθέντες εὐφρανθῶσι ἐπὶ τὸ ἡρῷον μου τούτο·

γείνεται δὲ ὁ τόκος κατὰ ἔτος (δην.) ρμδʹ.

ΔΙΛ․․ΟΝ․․ΙΣΕΙΠΕΙΝ

ΚΑΤΑΠΛΕΟ̣Σ̣Λ̣

[— — —]ω̣ν ἐπίμει̣νον κ[— — —]

[— — — Κυ]ζικὸν δὶς τὰ Πε[— — —]

χει· ἑτέρῳ δὲ οὐδενὶ ἐξξέσται ἐξέσται κηδευθή-

ναι ἢ μεταθεῖναι ἢ πωλῆσαι· εἰ δὲ μή, ἀποτείσει

τοῖς τῆς ἐργασίας τῶν ἐριοπλύτων τοῖς μετεχοῦ-

[ὁ δεῖνα]

[Διὶ Ἀλση]-

[ὁ δεῖνα]

Δεὶ Ἀσσην-

[— — — Σ]ατουρ-

[νείνο]υ̣ Διὶ Ἀλ-

[σηνῷ ε]υ̣χήν.

γειαρότης, ὥς φασι, δέχου κόλποισιν ἔχιδνα.

δείματα δεινὰ φοβοῦ, σκέπτου δὲ πρὶν ἢ σέ τι δρᾶσαι.

εὐάντητον ἔχων Νέμεσιν, ἔργοις ἐπιθάρσει.

ἰσχύν, ἐργασίην δώσει κλυτότοξος Ἀπόλλων.

κύμασιν μάχεσθαι χαλεπόν, ἀνάμεινον βραχύ.

λάμβανε, κυνώνει καὶ προσδέχου λοιπὸν χαράν.

νυκτὸς ἀπὸ ζοφερῆς ἐφάνη ποτὲ φωσφόρος ἀκτί[ς].

ξεῖνοι σύνβουλοί σε ποδηγήσουσιν ἄμεινο[ν].

ὄμφαξ, ἢν μείνῃς, ἔσται, καιροῖσι πέπειρο[ς].

πτηνοὺς καὶ κόρακας νωθεῖς προθέουσι χέλ[υες].

σώσει σ’ ἀθανάτων βασιλεὺς χρησμοῖσι Καρείο[υ].

τί σπεύδεις δύνασαι μείνας ἱλαρώτερος ἐλθεῖν.

ὕστερον οὐκ ἔσται τι, καὶ εἰ νῦν ἐστίν, ὕφοπτον.

οὔτινος ἐκ δημοῖο λάχον μενοεικέο̣ς̣ α̣ἶ̣σ̣α̣ν̣·

χρὴ δ’ εὖ ῥεξάντων μηδ’ ἀνδρῶν λήσμονας εἶναι.

ἢν ἔρδηθ’ ὅσ’ ἔοικε θεουδέσιν ἀνδράσι τεύχειν,

οὔποτ’ οἰζυρῇσιν ἐν ἀμπλακίῃσιν [ἔσεσθε],

[— — —]ιν ἀμαλθευθεντ[— — —]

[— — —]․ φ̣α̣ειν̣οφόρ̣ω̣[ν] τε γυναικῶν

[— — — —]ηγυ․․․[— — —]․[—]ενος ἐστίν

[— — — ἀφ]αυρότατος τόνδ’ ἔννεπον [— — —]

[— — —]․μων, κἢν δυσπελὲς εἴδ[εται εἶναι]

[— — —]νεαινησει δυνατων εφε[— — —]

τὸ Μαξιμίλλης σῶμα τῆς Νερατίας,

Μακρεῖνος ὁ Φιλάδελφος, οὔσης συμβίου,

ἔθαψε τούτῳ τῷ πατρῴῳ μνήματι. / τὸ

... Νίκη Μητρὶ θεῶν Κασμεινῇ εὐχήν.

Μαρκ. Αὐρ. Σ[εβαστὸν]

Σεβ(αστοῦ) Ἀντωνεί[νου υἱὸν]

ὁ δῆμος Εὐλα[νδρέων],

[δων ἀναλώματι τὸν ναὸν καὶ τὰς στοὰς ἀνέθηκεν, τὴν ἐ]πιμέλειαν τῆς [κατασκευῆς καὶ τοῦ κόσμου(?) α]ὐτῶν ποιησαμ[ένου Τιβερίου] Κλαυδίο[υ]

[Τιβερίου υἱοῦ Κυρ]είνα [Μ]ενεκράτους [Οὐ— — — Amtsbezeichnung auf—ν]το[ς](?).

[τῶν] καρπῶν γὰρ ἐγὼ πέλομ[αι μ]ερόπεσσι παρέκτω[ρ]

[οὓς] ἐθέλω σῶσαί τε κὲ [οἷς] κλέος οἶδα φορέσκειν.

ὑπὲρ τῆς τοῦ κυ-

ρίου Ἀντωνείνο[υ]

[τ]ύχης κὲ νείκης κὲ

ΟΚΗΝΟϹ

Δεὶ Ζεμεταειν

εὐχήν.

[ὁ δεῖνα τῷ δεῖνα]

τέκνῳ μνήμη-

ρα τὴν βαρύφθον-

ον / κεῖνος δὲ ἀ-

ώροις περιπέσ-

[ἀγα]θ̣ῇ τύχῃ· Ἀπποῦς Ὀκ̣․․νης ἔ-

[στησε] Μητρὶ θεῶν Κασ[α]ρ̣μεινῇ Κασμεινῇ

[τὴν στήλη]ν(?) εὐξάμενος ὑπὲρ τῶν ἰδί-

ἐνοσφίσ[α]το· /

οἷς δ’ ἔπρεπεν τεύχειν γονέ-

ων τάφον, οἵδε θανόντες /

[․․]η[․․․․․]ος καὶ [Κη]ν-

[σω]ρεῖνος τὸν ἑ[α]υ-

[τῶν] φίλο[ν καὶ] εὐ-

ᾳ Εὐτελείᾳ

θρέψασειν

τὸ μνῆμα

[Αὐτοκράτορι Καίσαρι Τ. Αἰλίῳ Ἁδριανῷ Ἀντωνείνῳ

[Σεβ]αστῷ Εὐσεβεῖ κα̣ὶ Οὐήρῳ Καίσαρι υἱῷ τοῦ Σεβαστ-

οῦ καὶ Φαυστείνῃ Σεβαστ[ῇ]

[—]․ εἰσόδωι ἐκ θεμελίων σὺν παντὶ τῶι κόσμωι

Τίτον Αὐρήλιον Φούλ-

βον Ἀντωνεῖνον ἀν-

θύπατον, σωτῆρα καὶ

[ἐὰν δ’ ἑπ]τάκις οἱ μύσται μηκέτ[ι]

[θρησκεύ]ωσι εἶν[α]ι τ— — —

— — — — — —

[ὁ δῆμος(?) ἐτείμ]η̣σεν

[τὸν δεῖνα — — —]ς̣ τοῦ Μισσαυαδιος

[— — — ἕνενεν κα]ὶ εὐνοίας.

ΙΩΕ παροδείταις

χαίρειν

ἀλλὰ θεοῦ βουλαῖς κ[ὲ] ἄν [τ]έλος ἦλθον [ἁ]π[άν]των.

εἰ δὲ θέλις τὸ ἀληθῆ, ὦ ξεῖνε, πυθέσθιν,

σάρξ ἐν γῇ ἀ[π]όκειτη [ὅ]θεν κὲ ἐλήφθη,

[τῶγ] καρπῶν γὰρ ἐγὼ πέλο[μ]αι [μ]ερόπεσσι παρέκτω[ρ],

[οὓς] ἐθέλω σῶση σῶσαι τε κὲ [οἷς] κλέος οἶδα φορέσκειν.

εἰσοράᾳς τύμβ[ον π]α[ρ]όδοις ἐπὶ σήμασι, [ξ]εῖ[νε],

ὃν τεύχει Πατρίκις περικαλλεῖ τῇδε συνε[ύνῃ]

[καὶ Πα]τρίκις συνόμαιμος ἅμα δισσαί τε φίλαι τε

[πάρθεν]οι Κύριλλα καὶ Ἀγριππεῖνα χάριν αὐτῆς

[τὴν ὀσ]μὴ[ν ν]εότητος ἠ[δ’] ἀγλαίην̣ ἀπολοῦσ[ι]

[ἡ δεῖνα] Ἐπαγάθῳ

σεκουνδαρούδῃ Σμυ̣[ρ]-

τέκνον.

[οἱ δεῖνες ἐποίη]σαν τοῦτο τὸ μνη[μεῖον]

[— — —· ὅστις β]λαβερὰν χῖρα π[ροσάξει],

[․․]ΕΙΙ [Ζωτ]ικὸς

καὶ Φλωρεντεῖ-

νὸς τὰ τέκνα.

Δάδα Ἀττάλου Γλαύκῳ Οὐιβίῳ Λονγείνῳ τῷ ἀν[δρ]ὶ καὶ [Μ]άρκῳ καὶ ΟΙΙ— — —

[Οὐ]ιβίῳ τοῖς υἱοῖς καὶ ἑαυτῇ μνήμης χάριν.

[ὁ δεῖνα τοῦ ․․․․]-

ου τῇ γλυκυ[τάτῃ]

[ὁ δεῖνα] δὶς καὶ Ἀππᾶς καὶ Ἀρτεμίδωρος ὑ ἀδελφοὶ πατρὶ

ἰδίῳ [․․․․․․]ΙΙϹ καὶ μητρὶ Τατεῖ ἐπόησα[ν]

[Ἀτ]ταλίων καὶ Ἀτταλίως καὶ Ἀφφιας τὰ τέ-

[κνα̣] Τατειν τὴν ἑαυτῶν μητέρα ἐτείμ[η]-

σαν μνήμης χάριν.

γ̣λυκυτάτῳ τέκνῳ

Σαβείνῃ. ❦

τοῦδε τάφου

θαλάμης ο εἵνεκε̣-

ν̣ εὐσεβίης

λῶς κ̣ἀμοὶ συνεύχου τὴν

κόνιν κούφην ἔχειν.

[μεμνη]μένος σωφροσύν[ης κο]υ̣ριδίης ἀλόχου· εἰμὶ δὲ θυγάτηρ

[τοῦ δεῖνος] καὶ Ἀμμιας [․․․․․․]ς Μοῖρα ἀκμαῖαν εἰν Ἄϊδος ΙΑΤΕ

[— — — — — — — — — — — — — — — —]ΑϹΙΟΝ̣ΑΙ

[— — — — — — —] δύο νύνφαι Ἀμμιᾳ [κὲ]

[ἡ δεῖνα — — — ἀοιδ]ίμης ἀντάξιον ἀμοιβῆς κὲ Ζωτικὸς ἔγγονος.

[ὁ δεῖνα καὶ Στ]ρατονί-

[κη Ἀσ̣κ̣λ̣ηπ̣ι̣ά]δῃ τέκνῳ

κὲ Μ̣άρκῳ Αὐρ.

Ἀντωνείνῳ Σε-

β̣αστῷ 〚κὲ Λ. Σε〛-

[ὑπὲρ εὐχῆς τοῦ δεῖνα κὲ τοῦ υἱ]οῦ αὐτοῦ

Πολυ-

νηρίας κὲ διασεισμῶν πεπαυμένων, μόνοι ἡμεῖς ἀλλότρια τῶν ε[ὐτυχεστάτων]

καιρῶν πάσχοντες τήνδε τὴν ἱκετείαν [ὑ]μεῖν προσάγομεν. ἔχε[ι δὲ τὸ τῆς διηγ]-

ήσεως ἐν τούτοις· v χωρίον ὑμέτερόν [ἐ]σμεν, ἱερώτατ[οι Καίσαρες βασιλεῖς?, δῆ]-

μος ὁλόκληρος οἱ καταφεύγοντες κὲ γεινόμενοι τῆς ὑμετέρας [οὐσίας γεώργοι, δια]-

σειόμεθα δὲ παρὰ τὸ ἄλογον κὲ παραπρασσόμεθα ὑπ’ ἐκείνων ο[ἷς σώζειν τὸ δημό]-

σιον ὀφ‵ί′λει· μεσόγειοι γὰρ τυγχάνοντες κὲ μ[ή]τε παρὰ στρατ[οπέδοις ὄντες πάσ]-

Σεβαστέ, μέγεθος, ὁπότε τὴν ἔπαρχον διεῖπε[ς ἀρχὴν ἐμφαίνοτες τὸ γεγο]-

νός. ὅπως περὶ τούτων ἐκεινήθη σου ἡ θ[ειότης, ἡ ἀντιγραφὴ δηλοῖ ἡ]

ἐντεταγμένη· quae libe[l]lo conplexi esti[s, ad proco(n)s(ulem) misimus]

qui dabit operam ne d[iu]tiuis diutius querell[is locus sit].

ἐπειδὴ οὖν οὐδὲν ὄφελο[ς ἡ]μεῖν ἐκ ταύτης τ[ῆς δεήσεως γέγονε, συνβέ]-

βηκεν δὲ ἡμᾶς κατὰ τὴν ἀγροικίαν τὰ μὴ ὀφει[λόμενα παραπράσσεσθαι, ἐ]-

[διαμ]π̣ερὲς ἐνδαίμων ἐκ νεότη̣τος ὅρων

[ἥκε]ι καὶ τὶς ἄμοιρας ἐγείνατο τῶν ἀπ’ αἰῶν̣[ος;]

[τὶς] στόνον οὐκ ἔσχεν εἵνεκ’ ἑῶν τοκέων;

[οὐδε]νὸς [τί]νος? [πό]νος? ἀθανάτων ἐς ὁμήγυριν [․․․]ον ὁδε[ύειν]·

[κ]αὶ γόον ἐν στέρνοις ἢ φρεσὶν οὐ κα̣τ̣έ̣χων

[τοὔ]νεκα πᾶσι βροτοῖς ἐπισυμβαίνουσι πα̣ρ̣[αινῶ]

[πέ]ν̣θεσι μὴ κλαίειν πολλὰ καταφθιμένων

[καὶ γὰ]ρ ἔδωκε μάκαρ κτίσσας πάλιν αὐτὸς ἀ̣[νελθεῖν]

[κα]ὶ̣ κ̣ραταιᾷ βουλῇ καὶ σ̣[θ]ένι καὶ δυνάμει.

[Διο]ν̣[ύ]σιος ξενί[ην] φίλοις ἰδίοις ἐπέγ̣ρ̣αφε̣[ν]

[εἵ]ν̣ε̣κα τῆς μνήμης καὶ φιλίης προγόν[ων].

❦ ❦

[— — —]ι̣ν [βρε]βείῳ Ἀλέξανδρος τ̣ε̣[— — —]

[οὐ τὸ θαν]εῖν ἀ̣λ̣γ̣ι̣ν̣ὸ̣ν̣ ἐ̣π̣ὶ τό[δ]ε π[ᾶσι πεπρῶται μετρῆται? προκεῖται?]

[ἀλλὰ πρ]ὶν [γ]ονέων ἔθανεν σπευ[․․․․․․]Ο[․]Ο[․․]ΗϹ

Νανα Μηνοφίλου σὺν καὶ τοῖς̣ τ̣έ[κν]οις Ῥουφε[ίνῳ τε]

κ̣αὶ Ἀντέρ̣ω̣τι

[Α]ὐ̣τοκ[ράτο]ρ̣ο̣ς̣

[Ἀ]ν̣το̣νε̣ί̣ν̣ου Αὐ[γ]-

[ο]ύ̣στου κὲ τ[ῆ]ς̣

[εν]

[κὲ ὁ δεῖνα] κὲ Ἕρμης κὲ Ἀμιας νύνφη τὰ τέκνα

τοὺς ἑα-

ος ἔχων ἐν χείρεσσι τρίαιναν

κτεῖνέ με τὸν μέλεον Τενβρογί-

ου

[ὁ δεῖνα καὶ ἡ δεῖνα(?) Ὁσίου]

κ(ὲ) Δικέου ὑπὲρ σ̣ωτηρ̣ί̣ας ἑαυτῶν

φρονῶν ἐπροίκισα κὲ νύν-

φα̣ι̣ Ἀφιας κὲ Ἀππης εἵνεκον

εὐσεβίης.

[ν]ήπιος ὀκταέτης ἔθανον

τοὺς δ’ ἐλεεινοτάτους

[γ]ονῖ[ς μ]ο̣υ ἔασα ἐν ΥΛΑΙϹ[— — —]

ἐστεφάνωσε πόλις

κλεινὸν ἔο̣ν̣τα ἀρ̣ετῆι

θνήισκω θνήσκω δ’ ε̣ὐ̣ί̣π̣ποις ἐμ

Μεγίστῳ

καὶ Μ̣. Α̣ὐ̣ρηλίῳ Ἀντω[ν]ε̣ί̣νῳ

Σεβαστῷ

Καίσαρι

Μ̣. Α̣[ὐρη]λίῳ Ἀντω[νείνῳ]

Σεβαστῷ κὰ καὶ Λ. Σεπτιμίῳ

[αἶ]ψα πανύστατε παρθένε κεῖσαι

[δεσποίν]η̣ς̣ δ̣ε̣ινῆς οἶστρον ἔχουσα μόρῳ

[— —]α̣ι̣ ἐνυνφεύθης οὐδ’ ἰς λέχος ἥρμοσε πατὴρ

ἀνφότεροι Πλούτωνος ἀνηλέος ἦσαν ὑπουργοὶ

ἣν γὰρ ἔδι κώμοισι βρέμειν ταύτην τάφοις ἐστεφάνωσεν

Χρηστιανοὶ Χρηστιανοῖς.

[Ἑρ]μ̣(?)ᾶς καὶ Δόμνα

ἡ μ̣ήτ̣ηρ Ἀπελλειναρ̣[ί]ῳ

[τ]ῷ τέ̣κ̣νῳ γλυκυτάτῳ

[ἡ δεῖνα τῷ δεῖνι τ]ῷ

[προσφιλ]ε̣στά-

[ὑπὲρ εὐχῆς τοῦ δεῖνος καὶ τῆς] | συνβίου αὐτοῦ | [— — —].

[Ἰ]ζουεῖνος

καὶ Ἀπολλο-

τρόδωρος κὲ Ἀ-

πολλεινάρις

Πρεσβύτῃ πα-

τ̣ὸν τρόπον ὡς θε[ὸν]

εἶναι· οἱ τὸ παρ’ ἠελ[ί]-

[ου] τε φάος προέλο̣ν-

[τοῖ]ς̣ κυρίοις ἡμῶν Φλα.

Κωσταντείνῳ

Ἀνίκητῳ Σεβαστῷ

καὶ Φλα.

Κωσταντείνῳ

καὶ Φ̣λα. Κωτατίῳ Κονσταντίῳ

Φαυστεῖνα Τ. Φλα-

βίῳ Ἐπαφροδεί-

Ῥουφεῖ-

να Δημοσ-

θένῃ ἀδελ-

ἐνθάδε κῖ̣τε̣ Νόνομ̣α τύ|ν-

β̣ων̣ ἀείνεων πᾶσ[ι]

κ̣λυτὸν θέμενον

φιμᾶν Ζεῦξις ἄτεκνον /

καὶ παῖδα εἰνατὴ Τρο-

φιμᾶν θάψεν ἄνυμφον, /

ὠκυμόρους δοίους τύμβῳ

ἑνὶ οἷς ἔπι κεῖνος / ❦ πένθος

ἄλαστον ἔχων σὺν Σωσ-

βωμὸν ἀνέστησεν λύπης

ἄκος ἠδ’ ἐπ’ ἐκείνοις /

ὠκυμόροις φθιμένοις

μνήμην αἰώνιον εἶναι. /

κείνοις μὲν φθιμένοις, ἑαυ-

τῷ δ’ ἔ̣τι ζῶν ἀνέθηκεν /

Καίσαρα Μ. Αὐρή-

λιον Ἀντωνεῖνον

Σεβ(αστὸν) μέγιστον, υἱὸν

κτος καὶ Πλω-

τία Ἀγριππεῖνα

συνκλητικοί.

τοῖς κ̣[υ]ρίοις ἡμῶν Φλ. Οὐα[λ].

[Κω]νσταντείνω̣ καὶ [Οὐαλ. Λι]-

[κιννίω] ἀνεικήτοις Σ[ε]ββ(αστοῖς)

☩ ἐμὺ τὸ ζῆν Χριστὸς κὲ τὸ ἀποθανῖν κέρδος. Ἀμάραντ̣ο[ς]

διάκων ἐλεεινὸς δοῦλος Κυρίου ἐνβλέψας τὴν τοῦ προσκέρου βίου

ζοὴν πέντε μὲν δεκάδας τελέσας βουλιθὶς σὺν τῷ ἀδερφῷ Κυρι-

[Αὐρ.] Ἀγαθεῖ-

[νος] Ἀρτέμι-

[δι ἐ]π̣ηκόω

ξείνω μοι πιοθέοντι ποθέοντι φράσον̣ φίλε

ἥτις ὧδ’ ἐστι. | Κυνηγίαν λάμπουσαν καὶ