ἐπὶ Αὐρ(ηλίου) Δι[ο]νυσίο[υ]

[Ἀργαεί]νου

τοῦ λαμπροτ[ά]τ[ου]

Γ. Λονγείνῳ Παυ-

λείνῳ Γ. Λονγεῖ-

νος Σάγαρις καὶ

Γ. Λονγεῖνος

Κλαυδιανός,

δέμας κεύθει

κλείνοιο

⏑–– /

ΟΙΝΑΒΡΕΝ[— — —]-

ς̣ Πε̣ινα̣— — —

Αὐρ. vac.? [— — —]

❦ Οἰνίδι συμβίῳ

καὶ Πλωτείνῃ θυ-

γατρὶ ἑαυτοῦ μνήμης

[Κ]λ̣ᾶρος Λαγεινά-

[τ]ης Διὶ Μεγίστῳ̣

Κυρία [—]-

τείνο̣[υ ἀ]-

νέστη[σα]

δελπῇ ἀδελφῇ Ῥ[ο]-

υφείνῃ κ̣[ὲ]

ἑαυτῇ ζῶ̣-

Ἀπολλωνίῳ υἱῷ

καὶ Αὐρ. [Γ]αιεῖνα

τῷ αὐτῷ Ἀπολ-

θεοῖς καταχθονίοις.

Σατορνεῖνος Δορυ-

φόρου κατεσκεύα-

[hospitem suscipere. vac.] θ(εῖα) γρ(άμματα). vac.

[δοκεῖς ἡμεῖν τὸ δόγμα τῆς συ]νκλήτου vac.

[ἀγνοεῖν, ὃ, ἐὰν μετ’ ἐμπείρων ἐπι]σκέψῃ, μαθή%⁸¹-

[σῃ μὴ συγκλητικῷ δήμου Ῥωμαί]ων ἀνάγκην vac.

[εἶναι ἄκοντι ξένον ὑποδ]έχεσθαι. vac.

ἀναμάρτητε, ὡ ἔχων ἐ[ξ]ουσ[ίαν]

θεσμοὺς (καὶ) σιρὰς ἁμαρτημά[των λύειν].

ἡ γὰρ ἐπὴ γῆς ἀρχὴ [γ]έ[γ]ονε [πάλαι]

θέσις —ΝΕΙΝ—

ΤΑΚΜΕΝ δού[λου]

βασιλεὺς Εὐμέμης Ἄττιδι χαίρειν·

εἰ ἔρρωσαι, εὖ ἂν ἔχοι· κἀγὼ δὲ ὑγίαινον.

Ἄτταλος Ἄττ[ι]δι ἱερεῖ χαίρειν· εἰ ἔρρω-

σαι, εὖ ἂν ἔχοι· κἀγὼ δὲ ὑγίαινον. Μηνόδω-

νῆ καὶ φιλικήν, καὶ αὐτὸς ὑπὲρ ὧν ἔφη-

σεν ἔχειν τὰς ἐντολὰς διὰ πλειόνων

ἀπελογίσατο. ἀποδεξάμενος οὖν τὴν

παρὰ σοῦ αἵρεσιν διά τὸ θεωρεῖν ἐμ παντὶ

καιρῶι σε πρόθυμον ὄντα πρὸς τὰ ἡμέτερα

ἀναγκαῖον εἰδέναι σε κεκοινολογήμενος εἴρη-

κα ἀναγγέλλειν. vac. ἔρρωσο.

Ἄτταλος Ἄττιδι ἱερεῖ χαίρειν· εἰ ἔρρωσαι, εὖ

ἂν ἔχοι· ὑγίαινον δὲ κἀγώ. Μηνόδωρος ἀπέδω-

[χρ]ήσιμον γάρ ἐστι πρὸς τἆλλα καὶ ἀκοῦσαι

[πα]ρ’ αὐτού ἅ φησι θέλειν εἰπεῖν σοι καὶ συν-

[πε]μφθῆναί τινα αὐτῶι παρὰ σοῦ εἰς τοὺς ἄ-

[βασιλεὺς Ἄτταλος Ἄττιδι ἱερεῖ χαίρ]ε̣[ι]ν· [εἰ ἔρρωσαι, ἔχοι]

ἂν ὡς ἐγὼ βούλομαι· ὑγίαινον δὲ καὶ αὐτός. ἐλθόντων ἡμῶν

πον ἐπὶ τὴν αὐτὴν ἡμῖν γνώμην, Χλῶρος δ’ εὐτονώτατος ἦν

τὰ Ῥωμαϊκὰ προτείνων καὶ οὐθενὶ τρόπωι συμβουλεύων οὐ-

θέν ἄνευ ’κείνων πράσσειν. ὧι τὸ μὲν πρῶτον ὀλίοι ὀλίγοι μετεῖ-

χον, μετὰ δε ταῦτα ἐν ἄλλαις καὶ ἄλλαις ἡμέραις ἀεὶ δι-

ασκοποῦσιν ἥπτετο μᾶλλον ἡμῶν, καὶ τὸ προπεσεῖν ἄ-

νευ ’κείνων μέγαν ἐδόκει κίνδυνον ἔχειν· καὶ γὰρ ἐπιτυ-

χοῦσιν φθόνον καὶ ἀφαίρεσιν καὶ ὑφοψίαν μοχθηράν, ἣν

καὶ περὶ τοῦ ἀδελφοῦ ἔσχοσαν, καὶ ἀποτυχοῦσιν ἄρσιν

πρόδηλον. οὐ γὰρ ἐπιστραφήσεσθ’ ἐκείνους, ἀλλ’ ἡδέως ὄψεσ-

θαι, ὅτι ἄνευ ἑαυτῶν τηλικαῦτ’ ἐκινούμεθα. νῦν δέ, ἂν καὶ —— ὃ

μὴ γίνοιτ’ —— ἐλασσωθῶμεν ἔν τισιν, μετὰ τῆς ἐκείνων

γνώμης ἕκαστα πεπραχότας βοηθείας τεύξεσθαι καὶ ἀ-

ναμαχεῖσθαι μετὰ τῆς τῶν θεῶν εὐνοίας. ἔκρινον οὖν εἰς

μέν τ[ὴ]ν Ῥώμην ἀεὶ πέμπειν τοὺς συνεχῶς ἀναγγελοῦν-

[τας] τ[ὰ δισ]τ[α]ζόμενα, αὐτοὺς δὲ παρασκευάζεσθα[ι]

[Ἄριστος Σεβαστὸς Γερμανικὸς Δακικ]ὸ̣ς v Κλαυδια[νῷ vv]

[— — — vac. χ]α̣ίρειν. vac.

[— — — — — —ο]υς πάλαι γε[— —]

[Αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Νέρουας Τραια]νὸς Σεβαστὸς Γερμαν̣ι̣[κὸς]

[Δακικὸς Κλαυδιανῷ — — — χαίρει]ν̣. σ̣ὲ̣ γ̣ε̣γ̣[ονότα(?) — — —]

— — —

Αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Νέρουας̣ [Τραιανὸς Σεβαστὸς Γερ]-

μανικὸς Δακικὸς v Κλαυδι[ανῷ — — — χαίρειν].

τὸ ἀπὸ τοῦ θεοῦ πατρός μ[ου — — — — — —]

— — — vestigia — — —ΙΡου υἱ-

[ὸν] Κ̣υρείνα Ἡρᾶν, δέκατον μετὰ

τ̣ὸν ἀρχιερέα, πέμπτον δὲ Γα-

Τιβέριον Κλαύδιον Ἄττειν ἱερέα

Ἡρᾶ υἱὸν Κυρείνα Δηϊόταρον, ἔνα-

τον μετὰ τὸν ἀρχιερέα , τέταρ-

Μητρὶ θεῶν Σατυρειναίᾳ ἐπηκόῳ ∙ Μάνης Παπ̣[— —]

Μενεκλέους δὲ ἀπελεύθερος, τοὺς φλειούς τὰς φλιάς?.

— — —

[— — —]․ΟΙΙΟΙΙου̣ υ̣ἱ̣ὸς Κυρ̣εί̣ν̣[α — — —]

[— — — Πεσσινουν]τίοις(?) τὸν προπάτορα αὐ̣[τοῦ — — —]

[— — — — — —]ΙΤΩΝΕ[․]

[— — — — — — σ]υμ̣[φ]έρειν. vac.

Ἡραίην με πόσις Φαῦστος

κ̣αὶ γνήσια τέκνα / ∙ Τατειν,

[Ε]ὐκλείη τύνβῳ ἐνεκτέρι-

Ἀκυλλῖνα Ἀκυλῖνα Δαδῃ εἰδ[ί]ῳ ἀν-

δρὶ μνήμης χάρειν χάριν.

Διογείνης Διογένης Σαγαρίου ἑαυτῷ ζῶν κατεσκεύασεν τὸν τάφον καὶ τῇ ἑαυτοῦ γυνεκὶ Φειλιπίδι Φιλιππίδι.

καὶ ἄλλῳ

μὴ εἶναι ἐ-

ξὸν προσε-

λθ̣εῖν.

[— — —]α̣ρτου τῇ ἑαυτοῦ γυνακὶ γυναικὶ Ἀσκληπίᾳ καὶ τῇ θυγατρὶ Τερτίᾳ Εὐχάριτι,

καὶ μηδενὶ ει ἄλλῳ ἐξὸν ἄλλῳ προσελθεῖν, καὶ ἑαυτῷ ζῶν κατεσκ[εύασεν].

ο μέχρι τοῦ Διο[νύσου(?)· τοῦτ]-

ον δὲ εἶναι τοῖς ἀπε[λευθέροι]-

ς μου Χαριτίῳ καὶ Ἐρμ[οκ]-

[δὲ] ἕτερος θέλῃ

[ἐ]πενβαλεῖν βίᾳ

[δ]ώ[σει] θεῷ λόγον̣.

λην, καὶ μηδενὶ

ἐξὸν εἶναι προσ-

τεθῆναι̣ χωρὶς

[— — —]ΡΟΕΙΝΩ̣

[— —] ἐσσομένοις Η

[— — — οὐδενὶ(?) ἔξεσ]τ̣ι εἰσελ[θεῖν — — —]

να τόνδε / Ἀριστομήδης Σουσου παῖ-

ς ἐλεεινότερος, / ἥβης ἄνθος ἔχων γλυ-

κερὸν καὶ πρὸς γάμον ἤδη μνησ-

λίτομαι γοερὸν μηκέτι δάκρυ

χέειν. / vac.

[— — —]ϹΥΥ?ϹΧΙΙϹ̣?ΤΙΙΙ μ̣ν̣ή̣μ̣η̣ς̣ χάρειν χάριν.

[— ἀποδεχόμ]ε̣νος δέ σου τὴν πρός με εὐσέβειαν

[— — — — ἀ]ναθεῖναι ἐπιτρέπω ἃς ἔπεμψάς μοι

[— — — —]Ν̣ καὶ τοῦτο τὸ ἔθος [φ]υλάσσων·

Κωνσιδ̣ιανῶ[ν]

[σὺν Φα]υστε[ί]-

νῳ καὶ Νεικε-

ρωτιανῷ ο̣ὐ-

Φιλεῖνος ΦΙΕΣ[— —]

ἱερατεύων κὲ Νανα Γαί-

[ὁ δεῖνα ὑπὲρ τῆς]

ἑαυτοῦ

ἐτείμησαν Μαμμιος γονεῖς

Ἀρίσταρχον καὶ Τατειν μητέρα κὲ

νύνφη Απ̣π̣α μνήμης χάριν.

νοι, ὡς θέλε, τύνβῳ. | ❦

ὧ μακαρ, ὡς ἀρέτης εἵνεκεν

❦ οὐκ ἔθανες. | ❦

[θ]ρησκεύοντες ἐξ ἔ-

[θ]ους Διὶ Ἀκρεινη-

νῷ εὐχήν, ἐπιμε-

[— — —] Καπετωλείνῃ γονεῦσιν γλυκυ[τάτοις — — —].

βίῳ γεννάδῃ καὶ ἑαυτῇ

μνείας εἵνεκεν.

Ἀντιγό[νωι] τέκνωι

Ὑγεῖν[ος καὶ] Ἱλάρα

οἱ γον[εῖς μνή]μης

[ὅτι καὶ ἐκ νεκρῶν ἐγείρειν δύναται ὁ θ(εὸ)ς](?)

λογισάμεν̣ος [καὶ τ]-

οῶντα | ἄμμιγα νω-

ιτέροισι σέβειν

ἐνιαύσιον ἦμαρ. |

ΚΛΗΝΕΝΕΤΟΣΙ

ἐπὶ ἐγδικίαν Παυλεί-

νου.

[αὐτ]ὴ̣ τάρχυσε Κατύλλ̣[η] |

[τὴν(?)] ὠδεῖνα μίην γά[σ]-

[τρος] ἐνεγκαμένη, |

τῷ κοίνῳ τὸ ἄγαλμα

Λ̣ΙΜΕΝΗΝΜΝΚΛΠΘΕΙΝΟΣ.

μα σημ[αί]νω πάλιν· ∙ |

Ἀριστονείκη, ἥτις ὤδει-

νεν μάτην. |

— — —

μοίρας vac. | εἵ-

νεκα τῆς ἀρέ-

τη[ς], ὡς δύνα-

ΜΕΝΩΝΤΟΙΣ[— —]Ο— — —

ΗΘΟΥΣΕΚΚΛΕΙΝ— — —

ΔΕΝΤΩΝ χρησιμα— — —

ΘΥΜΑΔΟΝ Α[— —]ΑΝ— — —

ΚΕΙΝ[—]ΠΡΟ— — —

εὐσεβῶς ὑμᾶς ΗΠΡΟ— — —

π[ρὸ] ζʹ εἰδ(ῶν) Ὀκτοβρίων Αὐτοκράτορι Καίσαρι

Ἀντων[είνῳ] Ἀδριανῷ Εὐσεβ. Εὐτυχ. Σεβ. κὲ Μ. Αἰ̣λ̣ίω Κέσ̣[αρι]

[τέταρτον κε δεύτερ]ον ὑπάτοις.

καὶ γένος ο[ἰκ]ε̣ί̣ω̣ν̣ βλαστον ἀπὸ σταγόνω[ν].

[ξ]είνα δ’ ἐν̣ [ξ]είναι κ̣ε̣[ῖται] χθονί, τὰν πολύ̣δα[κ]ρ̣[υν]

ΛΣ̣Τ[․]Ν[․․]ΟΤ[․․․] νοῦσον ἀνασχο[μένα]

ἁ̣ πέτρος ἀ̣γγέλλω [φθι]μένας πέρι· βαιὸς ὁ μῦθος·

[ξ]εῖνε, μαθὼν σ[τείχο]ις ἐς τέλος εὐτυχίας.

[τ]ὰ̣[ν] Δ̣ιφίλου σύλλεκτρον ἐλαφρὰ γαῖ’ ἐκάλυψεν

καὶ γένος οἰκείων βλαστὸν ἀπὸ σταγόνων.

ξ̣ε̣ίνα δ’ ἐν [ξ]είναι κε[ῖται] χθονί, τὰν πολύδα[κρυν]

[μ]αστ̣[ῶ]ν̣ ἀκροτ[άταν] νοῦσον ἀνασχο[μένα].

[Γάι]ος ❦ Κλ.

Σαβεῖνος Σαβε-

ίνῳ Λουκί-

ου πατρὶ

[Λ. Κ]λ̣. Τ̣ι̣βερείνη θυγα[τρὶ]

σ̣ωφρονεστάτῃ εὐμο̣[ρ]-

Ἀκυλείνῃ Γαίου θυγα-

τρὶ ἀπὸ πάππων βουλε-

Υ̣ΟΚΕΙΑΕ․ΕΝΟΝΤΟ

ΕΙΝ̣ΙΙΩ

ΤΙ̣Α̣Τ̣

τοῦ προσευχῇ τὰ

ὧ̣δ̣ε ἔργα γείνεται

— — —

Λυκεῖνε,

χαῖρε.

Γεινιανὸς

Ὀνήσιμος

Κυρίλλῃ Σελεύκου γλυκυτάτῃ

θυγατρὶ καὶ Ἀντωνεῖνος

Οὐάρου ἀνὴρ τῆς Κυρίλλης

ξι π̣ρὸς τὸν θε̣ὸ̣ν

[ὅσ]τις κρείνι δ-

[ικαίους καὶ ἀδίκους].

Σουσος Μαρκελλείνῃ

τῇ ἰδίᾳ γυναικὶ μνήμης χάριν.

Ο․․ΓΙΟ τ[ῇ] βουλῇ εὐχαριστεῖ

ΓΕΙ̣ΝΩΣ καὶ ταῖς ἐξουσίαις

κέτωσαν δὲ οἱ κληρονόμοι

[τῇ] ἰδείᾳ γυναικεὶ ἔ[στη]-

[σε]ν μνήμης χάρειν χάριν.

ς οὐρανὸν φθιμενοῖο

καὶ τὸ θανεῖν ἀγήρον ․․․τια

[— — — — — — — — — — — —]ετο․․ε-

ὦ ξεῖνε κ-

ὲ φιλοπίστ-

Αὐρ. ∙ Κωσ-

ταν[τείνη τ]-

ῷ εἰδί-

Μάρκελλος Μάρκου Ζα-

βείνῃ τῇ γλυχιτάτῃ γλυκυτάτῃ μητ-

ρὶ καὶ πατρὶ καὶ ἑαυτῷ ἀνέ-

[Π]ατροεῖνα Ποντικο-

ῦ Δημητρίου Μάνου

ζῶν ζῶντι χ-

αίρειν Αὐρ. Ζω-

τικῷ. ∙ ἷς καλὸς β̣ί̣ος·

Σαβεῖνος

ὄχ’ ἄριστος

Αὐρ. Μάνης Ἀντωνείνο̣-

υ ἰδίᾳ συνβίῳ Απφῃ κὲ θυγα̣—

ἀνέστησεν. τὶς δὲ

φρονεῖ ξεῖνος ἀνὴρ μνημ-

οσύνης ἕνεκεν.

τούτου τέ-

[κν]α Ῥουφεῖνα

θυγάτηρ καὶ

[․․]ασος καὶ Αν-

τω(νε)ῖνος σὺν τῷ

πατρὶ Μουνᾳ Ιω-

θ(ανόντι) χαίρειν·

Φωτὶς Γάμῳ συ-

νβίῳ χαί-

ρειν.

Ἑρμιόνη Ἀ-

γαθείνῳ

ἀνδρὶ μνή-

χῶρον Μοῖραί μεν ἰδοῦσα[ι] |

ἡμεῖν τέρμα βίου αὖ προ-

τέθεντα μόρον. |

Γέμεμεινος Γέμεινος Δαδεως Γ̣αιν̣—

εανὸς Μηνὶ Γαιναιανῷ ὑ-

Τ. Φο̣ύριον̣ Ο̣[ὐικτο]-

ρεῖνον ἐπίτρ̣[οπον]

vac. τοῦ Σεβα̣[στοῦ]

χάριν.

Πατροεῖνος

Ζωτικ[— —].

τῇδέ σε συνγένειον πυμάτῃ κύλην ἐν ἀμοίβῃ

Παυλεῖνος σαόφρων, σεῖο φίλος γαμέτης,

ἀλλὰ σὺ νῦν μουνὴ κατέχοις τάφον ἣν δ’ ὁ γε παίδων

Κορνηλίαν 〚Σα-

λωνεῖναν〛

Σεβ(αστήν), μητέρα κάσ-

[— — —]γεγραμμέ̣ν̣α̣ ἕξουσιν [— — —]

[— — — κ]ὲ μηθένι ἐ̣ξέστω πρά[σσειν — — —]

[— — —]η̣ς̣ αὐτῶν τρόπωι μη[δένι — — —]

[— — —] ἑξακισχιλίας καὶ ἡ πρᾶ[ξις — — —]

[— — — ἄ]λλῳ ΡΙ․․ΝΤ․․ω․․․․ ἐπιφέ[ρειν — — —]

[— — —]την ἐκ τε τῶν δεδανεισ[μένων — — —]

ΤΙϹ․․․․․․ΟϹ Ἰουλιανὸς ΤΙΙΝΙΤΟϹ ἑαυτῷ [καὶ ταῖς αὐ]-

τοῦ ἀδελφαῖς Σεκούνδῃ κὰι Σαβείνῃ καὶ Ἀρρυντίοις

Ἀττ[ί]ῳ καὶ Οὐενούστ[ῳ] ․․․․ ἀδελφοῖς καὶ Ἀρρουντί[ῳ]

Συρίας τῆς Παλαισ-

τείνης, τὸν ἑαυτῶν

εὐεργέτην.

κη γυνὴ αὐτοῦ ❦

Καπιτωλείνῳ

υἱῳ ❦ μνήμης ❦

ἰδίᾳ γυναικὴ γυναικὶ

Καλλιπείνῃ

μνήμης ἕ-

— — — — — —ς̣ ἐνθ̣άδε

κε̣[ῖ]ται, / ἧ̣ς ἀρετὰς κρύπτειν οὐ

δύναται θάνατος· / ἣ κλεινὸν μὲν̣

ἔχουσα πόσιν, κλεινοὺς δέ τε παῖ-

δας / τὴ̣ν ὁδὸν εὐσεβέιως εὐσεβέως ἤνυ-

ΤΑΠΑΗΝ․․

εἰνδ(ικτιῶνος) Σʹ(?), μη(νὸς) Μα-

ΐου κθʹ,

πῶς ἀπὸ ἀνδρὸς ἑοῦ τά[χ]ος ἥρπασε β[άσ]κανος Ἅδης, /

Αὐρ. Τατεί[ν],

ἣν Φθόνος οὐκ ἐ[θέ]λησ[ε]ν ἑοῦ ἀπολαῦσε

ευσον κ’ εἰςσ / οἶκον ἰὼ-

ν γνῶθι ὅτι δεῖ σε θανεῖν θάνε = θάναι?. /

βί̣ῳ̣ γν̣η̣σ̣ί̣ῳ̣ καὶ ἑαυτῇ

μνε̣ί̣α̣ς̣ εἵ̣νεκεν.

Διογείνης Σαγαρίου ἑαυτῷ ζῶν κατεσκεύασεν τὸν τάφον

καὶ τῇ ἑαυτοῦ γυνεκὶ Φειλιπίδι.

[τῇ] ἰδείᾳ γυναικεὶ ἔ[στη]-

[σε]ν μνῆς χάρειν.

vacat ἔρρωσο· δλʹ, Γορπιαίου ζʹ ἀπιόν(τος).

βασιλεὺς Εὐμένης Ἄττιδι χαίρειν·

εἰ ἔρρωσαι εὖ ἂν ἔχοι· κἀγὼ δὲ ὑγίαινον.

λυσ’ αὐτὸν πρὸς σέ. vacat ἔρρωσο. vacat

Ἄτταλος Ἄττιδι ἱερεῖ χαίρειν· εἰ ἔρρω-

σαι, εὖ ἂν ἔχοι· κἀγὼ δὲ ὑγίαινον. Μηνόδω-

νῆ καὶ φιλικήν, καὶ αὐτὸς ὑπὲρ ὧν ἔφη-

σεν ἔχειν τὰς ἐντολὰς διὰ πλειόνων

ἀπελογίσατο. ἀποδεξάμενος οὖν τὴν

παρὰ σοῦ αἵρεσιν διὰ τὸ θεωρεῖν ἐμ παντὶ

καιρῶι σε πρόθυμον ὄντα πρὸς τὰ ἡμέτερα

ἀναγκαῖον εἰδέναι σε κεκοινολογημένος εἴρη-

κα ἀναγγέλλειν. vacat ἔρρωσο. vacat

Ἄτταλος Ἄττιδι ἱερεῖ χαίρειν· εἰ ἔρρωσαι, εὖ

ἂν ἔχοι· ὑγίαινον δὲ κἀγώ. Μηνόδωρος ἀπέδω-