Κυντιανὸς ∙ γερου-

σιάρχης ∙ συναγω-

γῆς ∙ Αὐγοστησίων

Δατίβου τοῦ ζαβίου

ἀπὸ τῆς συναγωγ-

ῆς τῶν Αὐγουστησίων.

[— —]συναγωγ[— —]

Μαρκίαι

συν〚[β]〛ίῳ inverted menorah

ἰδί〚[αι]〛 Αἰλι-

[ἐν]θάδε κῖτε Ἀσστερία-

[ς] Ἀστερίας πατὴρ συναγωγῆς· ὅσι-

[ος] ἄμεπτος ἄμεμπτος ἦς· αἰν ἰρήνῃ

[— — — — — — — — — —]

[— — συ]ναγωγ̣[— — —]

[— —] ἐ̣ν εἰρήνῃ [— —]

τρωνίῳ γραμματεῷ

ὑῷ ἀσυνκρίτῳ· ἔζησεν

ἔτη ∙ κδ ∙ μῆν(ας) ∙ δ ∙ ἡ(μέρας) ∙ ιε ∙ ἐν-

Δευτειρ[— — — —]

συναγω[γ— — — —]·

ἐν ε[ἰρήνῃ]

menorah

ἐνθάδε κεῖτε Σιμπ[λικία μήτηρ συ]-

ναγωγῆς φίλανδρος [— — — — — — —]

συναγωγῆς τῇ ἰδίᾳ σ[υμβίῳ — —].

ἐνθάδε κεῖτε Ἀννιανὸς ❦ ἄρχων ❦ νήπιος

υἱὸς Ἰουλιανοῦ πατρὸς συναγωγῆς ❦ Καμπη-

σίων ❦ αἰτῶν ἐτῶν η μηνῶν β· ἐν εἰρήνῃ ἡ κοίμησις αὐτοῦ.

[— — συνα]γωγῆς

[— — — —] Ἡ̣ροδίων

[․․․․]τῳ νομωδ[ιδασ]-

[καλῷ]· μνήμη δικαίο[υ] σ[ὺ]ν

ἐνκωμίῳ· vacat

ugi bene merenti fecit;

cum virginiun sun que

vixit annis III dies III. lulab(?)

[— — Κλ]αύδιος Προβίνκις

[— — σ]υναγωγῆς τῶν

[— — —]ς καὶ Ἐπιφανία ∙ υἱῷ

μα μιώσῃ ἐξόλεσι ἐκείνου ΟΥΚΙΝ

σύνπαν γένος ἡ θεοῦ

vac. ὀργή. vacat

[— — κοί]μησίς σου·

[— —]τίουος σύν σοι κεῖτ[αι].

[— — — — — — —]

συνα[γωγ]ῆς Ἐλέ-

ας ἔζησεν ἔτη

[․․․․]ου τοῦ ἄρχ[οντος]

[συναγωγ]ῆ[ς τῶν] Σιβουρη[σίων].

bird

[— — — — — ὁ] καὶ Ἰσαὰκ [— — —]

[— — ἀρχισυν]άγωγος [— — — — — —]

[— — — — — —] συναγώγη[ς — — — —]

[— — — — — —] ἐπλήρωσ[εν ἔτη — —]

εῖ[ται Δ]όμνο-

ς π̣[ατ]ὴρ συνα-

γωγ[ῆς Β]ερνάκλω-

[․․․․]ια Μαρκέλ-

[λα μή]τηρ συνα-

[γωγῆς] Αὐγουστη-

σοφῶν καὶ πατὴρ

συναγωγιῶν.

ἐνθάδε κεῖτε Ζώ-

σιμος ∙ διὰ βίου συν-

αγωγῆς ∙ Ἀγριππησί-

ὸς Ἰουλιανο-

ῦ ἀρχισυν-

αγώγου.

Κούντου Κοίντου Κλαυδίου

Συνεσίου πατρὸς

συναγωγῆς Καμπη-

σίων Ῥώμης. ŠLWM.

[ἐνθάδε(?) κεῖ]ται Ἀββρα[ὰ]μ̣ Ἀβραὰμ ἀπὸ συναγωγῆς

[Ἀγ]ριπ ΝΙΑΔϹ(?) Ἀγριππησίων(?) [μ]ηνὶ Γορπίεου ΑΚΙΠΜΗΕΝ

ἐνθάδε κεῖται Παν-

χάριος πατὲρ συνα-

γωγῆς Ἐλαίας ἐτῶ-

δία πατρὸς

συναγωγῆς

Αἱβρέων Ἑβραίων· ἐβί-

Καττία Ἀμμιὰς θυγάτηρ palm Μηνοφί-

λου πατὴρ συνpalmαγωγῆς συναγωγῆς τῶν

Καρκαρησίpalmων Καρκαρησίων, καλῶς βιώσα∙-

[— — — — — τ]ῶ̣ν παραθυρ[ῶν — —]

[— — τῶν(?) σ]υ̣ναγωγῶν̣ [— — — —]

[— — — — — — —]Γ̣[— — — — — — —]

Σεουηριανὴ ∙ Λογγῖνα

σὺν τῷ ἀνδρὶ ἑαυτῆς

Αὐρ(ηλίῳ) ∙ Σεουήρῳ

sic rerum natura iubet, sic temporis ordo:

quae modo sunt, pereunt, quaeq(ue) futura, cadent.

suscipe nunc, coniunx, si quis post funera sensus,

quo fato traderis, hoc seviente peris.

quid, Probina, prosunt fecunda viscera tibi?

concepis adfectum, luctum te ipsa parit.

e pessimo apographo perpauca colligi possunt:

v.1: Ἔλπιδος Ἔλπιστος?

ἡρπάγη ∙ νέος ∙ φίλοισιν

Ἱ∙πποθόῃ ∙ καὶ ∙ συνβίῳ.

[— — — ἔθ?]ανεν δέ τε πᾶς βροτό̣[ς — — — —]

[— — — π]α̣ῖδας συνομαίμονας ἄ[μφω? — — —]

[— — — μ]οίρης ἰσότητα λαχόντ[ας — — — — —]

ἢν εἰς Ἀίδαο περήσω ∙ / εὑρεῖν τὴν ἰδίαν ∙ Φηλικίταν ∙ παρὰ σοί. /

Κλαύδιος ∙ἰ∙ητὴρ Ἀγαθεῖνος ∙ τήνδε ἀνέθηκεν ∙ / εἰκόνα ∙ Φηλικίτας ∙ μάρτυρα ∙ σωφροσύνης.

τι τυτθὴν /

οὖσαν δουλοσύνης ἐξάγαγεν στυγερῆς.

νὴρ ἀνὴρ τῇ γαμετῇ /

μνημοσύνης

ἀγαθῆς ταῦτ’ ἐ-

θῆλυ τέκος, μήτηρ καὶ τριχὶ γηραλέη,

σὺν δὲ κασίγνητος καὶ ἀδελφεή, οὕσπερ ἅπαντας

ἐς φάος ἠελίου κάλλιπον ὠκύμορος,

Ἰγορίοιο τάφος νεοπενθέος. ὦ τάφος,

ὅσσην ∙ / συνκλῄσας ἀρετῆς εὐκλεΐην

κατέχεις ∙ / οὐκ ἴδρις τραγικῆς μούσης,

Δελφὶς ἑόν, τιμῶσ’ εἵνεκ’ ὁ-

μοφροσύνης. /

καὶ φιλίῃ νίκησεν ἀδελφει-

ὀχλίσσαι, ἐπεὶ οὐ μοιρέων ἀτρεῖες ἀνάγκαι,

ὅς κε θεῶν ἑδέεσσιν ἀλιτροσύνην ἀναθήῃ.

κλῦτε περικτίονες καὶ γείτονες ἀγροιῶται.

καὶ γὰρ Ἀθηναίη περ Ἐριχθόνιον βασιλῆα

νηῶι ἐνκατέθηκε συνέστιον ἔμμεναι ἱρῶν.

εἰ δέ τωι ἄκλυτα ταῦτα καὶ οὐκ ἐπιπείσεται αὐτοῖς,

[– ⏑ ⏑]ον δαπέδων μνῆμα δὲ τοῦτο πέλε[ι]

[νε]ῦμα τόπερ μακάρων [– ⏑ ⏑ –] δύναται. / ταῦτα βροτοῖσιν ἅπασιν ἐφημοσύναισιν ἀρίστων /

[– ⏑ ⏑ – ⏑] δὲ ἐς ἀλλότριον πένπωσι [․․․8․․․․]ν ❦ / vacat κεὐχαριστῷ τῷ ἀπελευθέρῳ μου Ἀμίνονι.

χάρ[ιν]

συνβί[ωσα — —]

[ἔτη — — — —]

[— —] ἐμαυτ[ῷ — —]

[— —] συνβιο[— —]

Βιταλίωνι

συντρόφῳ.

Συνέκδη-

μος

Προσδέξι

συνβίῳ

ἡδίστῃ

suo ∙

Ἰουλία ∙ Συντύχη ∙ Μάρκῳ

Ἰουλίῳ ∙ Σεβαστοῦ ∙ ἀπε-

Φίλιππος

συντρόφῳ

ἰδίῳ μνείας

υἱῷ καὶ

συνβίῳ αὐ-

τοῦ Φλαβίλ-

τοῖς ἀσυνκρίτοις

τέκνοις ❦ Ἐλπιδίῳ

Ἀ̣λεξανδρίνῃ

ὁ σύνβιος.

Γαίῳ ∙ Ἀουιδίῳ

Κλεινίᾳ ∙ συν-

βίωι γλυκυτά-

τῇ ἰδίᾳ συμβίωι

ἀγαθῇ καὶ ἀσυνκρί-

τῳ καὶ μόνῃ φιλάνδρῳ

Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου ∙ τοῦ γενομένου ἀρχιερέως καὶ μη[— — — — — — καὶ Κλ(αυδίου) Ῥούφου τοῦ καὶ Ψαφαρίου υἱοῦ Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου τοῦ γενομέ]-

νου ἀρχιερέως, ὃς καὶ διάδοχος τῆς ἀρχιερωσύν[ης ἐγένετο ἀπεδείχθη — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

Καρτερίου τῆς καὶ Μελίτης καὶ Κλ(αυδίας) Εὐδοξίου τῆ[ς καὶ — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — τῆς δεῖνα τῆς]

τῶν ὁσίων Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου τοῦ καὶ Εὐδοξίου καὶ Κλ(αυδίου) Ῥο[ύφου τοῦ καὶ Ψαφαρίου τοῦ υἱοῦ ἐκείνου, ὃς καὶ διάδοχος ἐγένετο τοῦ ἰδίου πατρὸς τῆς]

ἀρχιερωσύνης, πάντα ἀπεπληρώσαμεν καθάπερ [— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — τῶν]

περιόντων ὀνόματι, ἃ πάντα συνέτεινεν εἰς ἕνα ἕκ[αστον ἀγῶνα? δηνάρια — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — τῷ]

ξυστῷ τῆς αὐτῆς τειμῆς ἕνεκεν τῆς εἰς τοὺς κατοι[χομένους καὶ τῆς εἰς τοὺς περιόντας? — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

γῶσιν πλεονάζον, τοῦτον ἀντανασηκοῦν τὴν νο[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

τι συνέδοξεν, βεβαιούντων τοῦτο μὲν παντὸς τοῦ [ξυστοῦ — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — τοῦτο δὲ τῶν γραμμα]-

τέων τῶν κατὰ περίοδον, ἐπιζητεῖν ταῦτα καὶ ἐπε[ρωτᾶν — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — μηδεὶς]

σεις καταχρήσοιτο τῷ προγεγραμμένῳ ἀργυρίῳ, ὁμο[λογούντων πάντων — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — ἐδα]-

ν̣ίσθη Ζωτικῇ τινι γυναικὶ ἐξ ὀνόματος πάσης τῆς [συνόδου — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — ὑπογράφοντος Κλ(αυδίου)]

Ἀπολλωνίου τοῦ καὶ Εὐδοξίου τοῦ τῶν ἀρχιγραμμα[τέων — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

αὐτῶν καθελεῖν πρόστειμον αὐτὸν τούτου τοῦ τολμ[ήματος — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — καταθεῖναι]

παρὰ Λονγείνῃ τῇ συνγενίδι ἡμῶν ἣ ἦν συνο[δ— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

․․․․ εἰς ἰδίαν οἰκίαν ἐπὶ τῷ Γάλβῃ, ἐπεὶ μήτε αἱ[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

στότερος ηὑρίσκετο. εἰ δέ τις βούλεται ἐν τῇ μελλούσῃ περιόδῳ ․․․․․․․․․․ τὸ ἔνγραφον, εἴτε τις κατασταθῇ (?) ἐπὶ τῇ στατίωνι ἀρχιγραμματεὺ[ς κατὰ] τὸν προάγον-

τα τύπον, ἤτε καὶ τῶν ἀρχιερέων τις ἤτε συναρχία τῆς συνόδου, εἴτε ἀρχιγραμματεῖς ἢ καὶ γραμματεῖς οἱ κατὰ καιρόν, διδότωσαν χεῖραν τῇ Λονγείνῃ τῇ

προγεγραμμένῃ ἡμῶν συνγενίδι ἀμεριμνίας ἕνεκεν καὶ ἀπραγμοσύνης καὶ λαμβανέτωσαν παρ’ αὐτῆς τὸ χειρόγραφον τὸ διαφέρον τῇ ξυστικῇ συνόδῳ·

παρεδόθη δὲ νῦν τὸ ἔνγραφον τῇ Λονγείνῃ παρούσης τῆς συναρχίας. ἔτι τε ἀξιοῦμεν καὶ ταύτην εἶναι νεμήτριαν καὶ κατὰ δόσιν λαμβάνειν τὸ δοσείδιον.

πρὸς τούτοις ἅπασιν καὶ τοῦτο φανερὸν ποιητέον ἦν, ὅτι πάντα τὰ δαπανηθέντα εἴς τε τὰς εἰκόνας καὶ τὰ πλάσματα καὶ τοὺς στηθιαίους ἀνδριάντας τοὺς λιθίνους

ἕνεκα μὲν τῆς εἰς τὴν σύνοδον τειμῆς, ἐπειδήπερ τοῦτο μᾶλλον εὐπρεπέστερον ἦν, ἐξ ὀνόματος τοῦ ξυστοῦ ἀνηλῶσθαι ὑπογέγραπται, τῇ δὲ ἀληθείᾳ οἱ καὶ τὰ δοσεί-

δια δεδωκότες καὶ τὴν δωρεὰν ταύτην κεχαρισμένοι οἱ προγεγραμμένοι πάντα ἐξ οἰκείας ὑποστάσεως ἀνηλώκασιν. τὰ δὲ ἀντίγραφα τῶν τεσσάρων στηλλῶν

καὶ τοῦ χειρογράφου παρ’ ἡμεῖν ἐστιν τοῖς χαρεισαμένοις τὰ ἀργύρια· κληθήσονται δὲ τὰ δοσείδια τὰ οἰκουμενικὰ τὰ τῆς ἱερᾶς ξυστικῆς συνόδου τὰ τῶν Ἀπολ-

λωνίων· ἐδώκαμεν δὲ καὶ τῷ πρώτῳ ἀρχιερεῖ Μ(άρκῳ) Αὐρ(ηλίῳ) Ῥόδωνι τὰ ἔκτυπα τῶν στηλλῶν καὶ τῶν πιττακίων πάντων τῶν προτεθέντων ἐν τῇ στατίωνι, ὑπο-

γράψαντες διὰ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου τοῦ καὶ Εὐδοξίου τοῦ σὺν ἡμεῖν ὄντος τοῦ ἀρχιγραμματέως. ἀξιοῦμεν ὑμᾶς κατὰ δόσιν, ὡς δίδοται τὰ δοσείδια,

καὶ ἡμῶν ὡς νεμουσῶν καὶ νεμόντων καὶ τῶν ὁσίων τοῦ τε πατρὸς ἡμῶν Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου τοῦ καὶ Εὐδοξίου καὶ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν Κλ(αυδίου) Ῥούφου τοῦ καὶ Ψαφαρίου,

ἵνα καθ’ ὃ δίδοται καὶ ἡμεῖς τῆς αὐτῆς τειμῆς τυγχάνομεν καὶ ἵνα προχωρεῖ εἰς κηροὺς αὐτοῖς, ἄπτεσθαι κατὰ δόσιν. καὶ τοῦτο ὑμᾶς βουλόμεθα ἐπίστασθαι, ὅτι κατὰ τὸ

μέτριον ἡμῶν καὶ ὅσοι τῷ ὁσίῳ ἀδελφῷ η ἡμῶν παρέμειναν ἐν τῇ τελευτῇ αὐτοῦ καὶ ὁπόσοι ἐν τῇ ἀθλήσει συνέκαμαν αὐτῷ, ἠμειψάμεθα αὐτοὺς κατὰ τὸ ἁρμό-

ζον καὶ δίκαιον καὶ κατὰ ἀναλογίαν ἑνὸς ἑκάστου τῶν μόχθων. μένει δὲ ἡ δεδανισμένη καὶ ὁ ἐντολικάριος ὁ ἀνὴρ αὐτῆς παρὰ τὰς Τιτιανὰς ἔσω ἐν τοῖς κάστροις.

καὶ οὐκέτι οὐδὲν ἐνοφείλομεν οὔτε αἱ οἰκίαι τῶν Ἀπολλωνίων οὔτε οἱ χαρισάμενοι τὰ ἀργύρια τὰ προγεγραμμένα, ἀλλὰ πάντα ὡς ἔδει καὶ ἥρμοζεν ἀπεδώκα-

μεν μετὰ τῆς προσηκούσης τειμῆς. δεδηλώκειμεν καὶ ἠξιώκειμεν ἐν ταῖς προτέραις στήλλεσιν, ἵνα δι’ ὑμῶν τοῦ σύνπαντος ξυστοῦ

λάβωμεν ἀμεριμνίας ὑπομνήματα· ἐπεὶ δὲ τῷ καιρῷ καταφθείρονται, ἐκρείναμεν δίκαιον εἶναι ἐν στήλλῃ γραφῆναι αὐτὸ τῇ τετάρτῃ, ἵνα δι’

αἰῶνος μένει αἱ τειμαὶ ἡ τειμὴ καὶ ὑμῶν καὶ ἡμῶν ἐφ’ ὧν τοῦτο κατεστάθη, ὅπερ δυσχερῶς εὑρίσκεται, εἴ τις τῇ ἱερᾷ ξυστικῇ περιπολιστικῇ οἰκουμενικῇ συνόδῳ

τοῦτο κατέστησεν. ἔτι τε καὶ προετάξαμεν δηλοῦντες ὡς ἅτε βουλόμενοι δοῦναι τὰ ἀντίγραφα τούτων, ἐν οἷς καὶ φανερὸν πεποιήκειμεν, ὡς —?— Ῥόδωνι τῷ

ἀρχιερεῖ τῷ πρώτῳ ἐκδιδόναι διὰ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν τοῦ παρόντος σὺν ἡμεῖν Κλ(αυδίου) Ἀπολλωνίου τοῦ καὶ Εὐδοξίου καὶ ὑπογράφοντος αὐτοῦ· δίκαιον δὲ ἡγη-

σάμεθα τοῦτο μὴ ἐπιτρέψαι ἑαυτοῖς, ἐπεί τε οὐχ ἥρμοζεν καὶ οὔτε οἱ νόμοι ἐπέτρεπαν τοῦτο πρᾶξαι ὑμᾶς· ἀλλὰ εἴ τις βούλεται ἀντίγραφα ἑαυτοῖς τῶν στηλῶν

ἆραι εἷς ἕκαστος τῶν βουλομένων ἔνθα καὶ νενόμισται, ὅπου καθειέρωνται, ἐν τῇ ἱερᾷ στατίωνι, ἐγνωκότες τὰ πρόστειμα ἃ ἐπερωτήσαμεν ἐπὶ τῆς ὑπατείας

Τ(ίτου) Φλ(αβίου) Βαλ(ερίου) Κωνστανταντείνου Κωνσταντείνου Μαξίμ[ο]υ τὸ γʹ ὑ(πάτου), τοῦ πάντα νεικῶντος ἡμῶν Σεβαστοῦ· παντὶ δὲ τρόπῳ προεκρείναμεν πληρῶσαι τὴν σύνοδον καὶ μηδὲν

ἐνοφείλειν ἡμᾶς, ἵνα μὴ προλημφθῶμεν οἷς ἐπηρωτήσαμεν προστείμοις κατὰ τὸ δικαιότατον καὶ νόμιμον. ἐσφραγίσθη ὁ ἄβαξ σπαδεικίῳ καὶ ἐγλύφη.

sex versus desunt

[eos se ex s(enatus) c(onsulto) domos dimissos velle, s(ei) e(i)] v(ideretur), utei pr[o rebus bene gestis ab eis fortiterque factis in rem publicam nostram honor eis haberetur, d(e) e(a) r(e) i(ta) c(ensuerunt): Asclepiadem Philini f(ilium)]

[existumare eo]rum operam bonam fortem fidel[em rei publicae nostrae fuisse; quam ob rem senatum censere, utei ei, leiberei postereique eorum]

[in patrieis sueis leiberei o]mnium rerum et sine tributa siṇ[t. sei qua tributa ex boneis eorum exacta sunt, postquam domo rei publicae nostrae caussa profectei sunt],

[utei ea eis reddantur, restituant]ur, seive quae praedia, aedificia, [bona eorum venierunt, postquam domo rei publicae nostrae caussa profectei sunt, utei ea]

[omnia eis in integrum restituantur, sei]ve quae dies praeterieit postquạ[m domo rei publicae nostrae caussa profectei sunt, neiquid ea res eis noceat neive quid eis ob eam]

[causam minus debeatur neive quid minus eis] petere, exigere liceat, quaeque her[editat]es eis leiberisve eor[um obvenerunt, utei eas habeant possideant fruanturque];

[eorum ius p]o[testasque sit, seive domi le]gibus ∙ sueis ∙ vel(int) iudicio ∙ certare ∙ seive ∙ apud ∙ magistratum [nostrum Italicis iudicibus seive in civitate libera aliqua earum],

[quae perpe]tuo in [amicitia p(opuli) R(omani) manse]runt ∙ ubei velint ∙ utei ∙ ibei ∙ iudicium ∙ de eis ∙ rebus fiat ∙ sei qua [iudicia de eis absentibus postquam domo profectei sunt, facta]

[sunt, ea] utei ∙ in in[tegrum restit]uantur et de ∙ integro iudicium ∙ ex ∙ s(enatus) ∙ c(onsulto) ∙ fiat ∙ seiquas pecunias ∙ cị[vitates eorum publice deberent, in eas pecunias nei quid]

[dare d]eberent. ma[gistrat]us nostri ∙ queiquomque ∙ Asiam ∙ Euboeam ∙ locabunt ∙ vectigalve ∙ Asiae ∙ E[uboeae imponent curent, nei quid ei dare debeant].

Μάρκου υἱωνοῦ Λιπέδου, στρατηγοῦ δὲ κατὰ πόλιν καὶ ἐπὶ τῶν ξένων Λευκίου Κορνηλίου̣ [․․․․․․ υἱοῦ]

Σισέννα, μηνὸς Μαίου, Κόιντος Λυτάτιος Κοίντου υἱὸς Κάτλος ὕπατος συγκλήτωι συνεβούλ[ευσεν].

πρὸ ἡμερῶν ἕνδεκα καλανδῶν Ἰουνίων ἐν κομετίωι γραφομένωι παρῆσαν Λεύκιος Φαβέριος Λευκίου υἱὸς Σεργία, Γαῖο[ς ․․․․․․ Λευ]-

Πολύστρατον Πολυάρκου υἱὸν Καρύστιον, Μενίσκον Εἰρηναίου υἱὸν Μιλήσιον τὸν γεγονότα Μενίσκον, ἄνωθεν δὲ Θαργηλίου vv ἄνδρας καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ φίλ̣[ους π]ρ̣οσ-

αγορεῦσαι· τὴν σύνκλητον καὶ τὸν δῆμον τῶν Ῥωμαίων διαλανβάνειν τὴν τούτων ἐργασίαν καλὴν καὶ ἔπανδρον καὶ πιστὴν τοῖς δημοσίοις πράγμασιν τοῖς ἡμετ[έ]ρο[ις γε]γονέναι,

δι’ ἣν αἰτίαν τὴν σύνκλητον κρίνειν ὅπως οὗτοι τέκνα ἔκγονοι τε αὐτῶν ἐν ταῖς ἑαυτῶν πατρίσιν ἀλειτούργητοι πάντων τῶν πραγμάτων καὶ ἀνείσφοροι ὦσιν· εἴ τινες εἰσφ[ορα]ὶ̣ ἐκ τῶν

ὑπαρχόντων αὐτῶν εἰσπεπραγμέναι εἰσὶν μετὰ τὸ τούτους τῶν δημοσίων πραγμάτων τῶν ἡμετέρων χάριν ὁρμῆσαι, ὅπως αὗται αὐτοῖς ἀποδοθῶσιν ἀποκατασταθῶσιν· εἴ τέ τινεις τινες τη

περὶ αὐτῶν ἀπόντων μετὰ τὸ ἐκ τῆς πατρίδος ὁρμῆσαι γεγονότα ἐστίν, ταῦτα ὅπως εἰς ἀκέραιον ἀποκατασταθῆι καὶ ἐξ ἀκεραίου κριτήριον κατὰ

τὸ τῆς συνκλήτου δόγμα γένηται· εἴ τινα χρήματα αἱ πόλεις αὐτῶν δημοσίαι ὀφείλωσιν, μή τι εἰς ταῦτα τὰ χρήματα δοῦναι ὀφείλωσιν·

ἄρχοντες ἡμέτεροι, οἵτινες ἄν ποτε Ἀσίαν Εὔβοιαν μισθῶσιν ἢ προσόδους Ἀσίαι Εὐβοίαι ἐπ̣ιτιθῶσιν, φυλάξωνται μή τι οὗτοι δοῦναι ὀφείλωσιν·

ἐὰν αὐτοῖς φαίνηται, γράμματα πρὸς τοὺς ἄρχοντας τοὺς ἡμετέρους, οἵτινες Ἀσίαν Μακεδονίαν ἐπαρχείας διακατέχουσιν

καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν ἀποστείλωσιν τὴν σύνκλητον θέλειν καὶ δίκαιον ἡγεῖσθαι ς ταῦιτα ταῦτα οὕτω γ̣ί̣νεσθαι,

οὕτως ὡς ἐκ τῶν δημοσίων πραγμάτων πίστεώς τε τῆς ἰδίας φαίνηται. ἔδοξεν.

Μνημοσύνη.

[— — — — Μ]εγίσ̣του ∙ Παρθ. ∙ Βριταννικ. ∙ καὶ

[— — αὐτοκ]ράτορ̣ι̣ ∙ καὶ συνκλ(ήτῳ) ∙ καὶ ∙ πατρίδ(ι) ∙ τὴν

[— — — πρὸ] πέντε ∙ εἰδῶν ∙ Ἰουνίων.

Ἀκουιλείνῳ

τέκνῳ ἀσυνκρίτῳ

καὶ γλυκυτάτῳ Ἰούνι(ς) ❦

τὴν ἐκ τῆς πυρᾶς

κόνιν συνλέξατο

ἀδελφὸς Ἀλέξανδρος

μης ἀνέθηκε

συνβίῳ Φιλου-

μενῷ συνζήσαν-

τι ἔτη κʹ.

Κορνελία

ἀσύνκριτε.

κηδείαν ἐς ἐμὴν καὶ κουριδίης ἀλόχοιο

ἐσθλῆς Εὐτυχίας ᾗ συνέζησα βίον.

ζώσῃ ἅπαντα παρέσχεν ἐμοὶ πάρος ἐσθλὰ βίοιο

ἀλλ’ ὁ πρὸ τοῦ θανάτου τοῦτο νόῳ θέμενος.

δωδεχέτην ἔλαβον, ἔζησεν ἔτη σὺν ἐμοὶ λαʹ.

καὶ κατέλειπον τηκεδόνα στυγερὴν τοῖσί με γιναμένοις,

αἰνόμορος, λείψας τρεῖς συνομαίμονας ἀστεφανώτους.

ἐξ οὗ τοὔνομά σοι ἐπεθήκασιν οἱ Λε[— — — — — — —]

καὶ ἄνθεσι τοῖς Παφίης, οἷς καὶ συνέ[ζης, στεφάνωσαν].

Ἡρακλέης ἀλκῇ καμάτους οὐκ ἤνυ[σε τόσσους]·

καὶ μεθόδοισι θεοὶ φρενὸς ἀνθρώπ[ων περίεισιν].

σὺν Μούσαις τάδ’ ἔγραψα πατρὶ μνήμη[ν — — —].

ἁρμόχθεν οἱ Συβαρῖ-

ται κοἱ σύνμαχοι κοἱ

Σερδαῖοι ἐπὶ φιλότατ-

τάτῳ ζήσαντι

σὺν ἐμοὶ ἔτη

νϛʹ μῆ(νας) βʹ.

[ἡ σύ]νκλητος καὶ ὁ δῆμος

Γάϊον Ἰούλιον Γαΐου υἱὸν Νάσωνα

ἡ σύν̣[κλητος(?) — —]

Οὖλις̣ [— — — — —]

ετηρικὸς ∙ Σέξ(τος) ∙ Νουμώνιος Σέξ(του) ∙ υ(ἱὸς) ∙ Ματοῦρος·

συνπρυτάνεις ∙ Κ(όιντος) ∙ Ὀρτώριος ∙ Κ(οίντου) ∙ υ(ἱὸς) ∙ Βάλβιλλος ∙ Μ(ᾶρκος) ∙ Πετρώ-

νιος ∙ Μ(άρκου) ∙ υ(ἱὸς) ∙ Ποῦλχερ ∙ Μ(ᾶρκος) ∙ Κορνήλιος ∙ Μ(άρκου) ∙ υ(ἱὸς) ∙ Μαρτιᾶλις·

[πρύτ]ανις καὶ ἄρχων ἐκ τῶν ἰδίων ∙ Γ(άιος) ∙ Ποπίλλιος

[․ υ(ἱὸς) Ἰ]ουλιανός ∙ συνπρυτάνεις ∙ Γ(άιος) ∙ Ποπίλλιος ∙ Γ(αίου) ∙ υ(ἱὸς) ∙ Φρε-

[κουεντ]εῖνος ∙ Τ(ίτος) Βέττιος Δομιτιανός ∙ μάντις ∙ Γ(άιος) ∙ Νουμώ-

[νιος Κε]ρεάλης ∙ ἱεροκῆρυξ ∙ Γ(άιος) ∙ Ἰούλιος ∙ Συντροφιανός·

[σπονδαύ]λης ∙ Κτῆτος ∙ καπναῦγαι ∙ Βρύανθος ∙ Φῆσ-

[— — —]ς̣ ∙ Λ(ευκίου) ∙ υἱὸς ∙ Ῥη-

[γῖνος — — — συν]π̣ρ̣υτά-

[νεις — — — — — — —]

[Φλ]άβ(ιος) ∙ Γ(αίου) ∙ υἱὸς ∙ Μ[— — —]

[συ]ν̣πρυτάνε[ις — — — —]

[— — — — — — — — — — — —]

[— — — — — —] ∙ Μάρκιος ∙ Λ(ουκίου) ∙ υ(ἱὸς) ∙ [— — —]

[— — συνπρυτ]άνεις ∙ Γ(άιος) ∙ Ἰούλιο[ς — — —]

[— — — — —]ς ∙ Μ(άρκου) ∙ υ(ἱός) ∙ Μᾶρκος ∙ Ἰ[— — —]

[πρύτανις καὶ ἄρχων καὶ ἀγ]ορανό-

[μος — — — — — υἱὸς — — —]νος, συν-

[πρυτάνεις — — — — — — —]ανὸς καὶ

[— —] Ἡρακλ[— — — — —]

[συνπρ]υτά[νεις(?) — — —]

[— — — — — — — — — —]

[— c.10-11 —]ι ποίησε πατὴρ ἐμός

[— c.7-8 —]ος γνωμοσύνην

[— c.8-9 —]νος ἐσχ’ ἐπὶ τύνβῳ· |

[– ⏕ – ⏑ ⏑ –]ι ποίησε πατὴρ ἐμός | [– ⏓] (hexameter)

[–]ος γνωμοσύνην | [⏕ – ⏑]νος ἐσχ’ ἐπὶ τύνβῳ· | (hexameter)

[– ⏕ – ⏑]ρ̣ονως τετραέτης | [⏕ ⏓] (pentameter)

Φαβρ[ικία]

Εὐφρο[σύνη]

ἔζη(σεν) ∙ ἔ[τη — —]

πῇ ἐστι̣. ἀ̣ν̣θεί̣[η τᾶι] θεῷ δυωδεκαπλοῦ̣ν

σὺν ἡμεδίμνω̣[ι λιβά]νω̣, ὧι πόλις νομίζει·

μὴ πρότερον δὲ τὰν ψυχὰν ἀινείη ἀνείη ὁ ἔχων

καὶ οὐκ ἀποδίδωτι· ἀνθείη τᾶι θεῶι

δυωδεκαπλόα σὺν μεδίμνωι λιβάνω ι,

ὧι πόλις νομίζει· μὴ πρότερον δὲ τὰν

ψυχὰν ἀνείη, ἕστε ἀνθείη τᾶι θεῷ.

εἰ δὲ συνπίοι ἢ συμφάγοι μὴ η ἰσαώσᾳ,

ἀθῶιος εἴην, ἢ ὑπὸ τὸν αὐτὸν ἀετὸν ὑπέλ-

ℎηρακλείδας Ζωπύρω, καθὰ ὠρ̣ίξαν καὶ ἐτερμάξαν καὶ συνεμετρήσαν καὶ ἐμερί-

ξαν, τῶν ℎηρακλείων διαγνόντων ἐν κατακλήτωι ἀλίαι. συνεμετρήσαμες δὲ ἀρξαμέ-

νοι ...

... ποΐ-

ωντι πὰρ τὰν συνθήκαν, τοὶ πολιανόμοι τοὶ ἀὲς ἐπὶ τῶ ϝέτεος ἐπικαταβαλίοντι καὶ ζαμιωσόντι,

συνθήκαν, καθὼς κὰτ τὼς λοιπὼς γεγράπται· τὰς δὲ ἀμπέλως τὰς ℎυπαρχώσας ἐργαξήται ℎως βέλτι-

στα ...

[ἠελίοιο· ζῶ]ν μέτεχε εὐφ-

[ροσυνῶν, τὸν δὲ θαν]όντ’ ἀγάπα.

————

εὐφροσ∙ύνη, πόθος, οἶνος, ὕπν[ος τέρψει σε βιοῦντα],

πλοῦτος ∙ ἀνε∙υφράντων τανταλ[ίσει σε κόρῳ].

εὐφροσ∙ύνη, πόθος, οἶνος, ὕπν[ος, ταῦτ’ ἐστὶ βροτοῖσι]

πλοῦτος ∙ ἀνε∙υφράντων Ταντάλ[ου ἐστὶ βίος].

εἰσέτι δ’ ἀγγελίης τε θρασυπτολέμ[ου τόπος οἰκτρὸς]

χῶρός τ’ εὐφροσύνης ἐρχόμενο[ν δέχεται].

ἑζομένους δ’ ἵπποισιν ἰδὼν ἑκάτερθ[εν ἀκάνθης]

φρονι βουλῆι. Β

Μ̣ο̣υ̣σῶν Μν[η]μοσύνης πηγὴ Παιάνιε Νέστορ,

[σῶν ἐπ]έων ἀ[ρ]ετὴ πλείστους αἰῶνας ὁδεύσει.

ΚΑΡΙ

τὸμ Πριάμου καλέω θρασὺν Ἕκτορα.

τὸμ Πρ[ιάμο]υ κα[λέω] θρασὺν Ἕκτορα.

[στοι]β̣ά̣δ̣’ ἐμοὶ παστῶν δᾳδουχοῦσιν συ[νέφηβοι]

[κ’ εἰλ]α̣πίνας πεινοῦσιν ἐν ἡμετέρο[ισι δόμοισιν]

Ἑρμιόνης τόδε [σῆμα ⏑ – ⏑ ⏑ – ⏑ γυναικὸς]

ἀνδρὶ συνέσπ[ευδεν πιστοτάτη συνεχῶς],

οὕνεκεν οὐ γα[μετῆς μούνης νόος, ἀλλὰ τεκούσης]

[αὐτὸς λ]α̣ΐνεος προσδέξεται οὐδ’ ἀπερύξει

[τύμβος σύγκοινος, πᾶ]σιν ὁμοφροσύνην

[κήρυσσων — — — — — — — — — — — —]

[τέκμαρ ἐμοῦ βιότοιο παρί]σφατον οἶδε σύνευνος ∙ | Κρήσκης καὶ σεμνῶν οἶδε φίλων βλέφαρον |

[δευόμενον· λύπην δὲ λάβ’ εἴ]σην τῷδ’ ὁ βραβεύων | εἰσόροπον παρέχων ἀνδρὶ φιλοφροσύνην. |

[νῦν δὲ νέαν με γυναῖκ’ ὀλοαὶ] Μοῖραι κατέχουσιν | εὐκέλα[δο]ν κιθάρης γῆρυν ἀμειψαμένην |

[ἦ ῥα Φιλητιανῆς φρένα θέ]σφατον οἶδε σύνευν[ο]ς ∙ | Κρήσκης καὶ σεμνῶν οἶδε φίλων βλέφαρον· |

[αὐτὸς καὶ ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ –]ς ἦν τῷδ’ ὁ βραβεύων, | εἰσόροπον παρέχων ἀνδρὶ φιλοφροσύνην. |

[οὐδέ μιν εἰν Ἀίδῃ στυγναὶ] Μοῖραι κατέχουσιν | εὐκέλαδ[ο]ν κιθάρης γῆρυν ἀμειψαμένην, |

Εὔδι[κος] vac. Εὐθυδίκη vac. Αἰγεστράτ[η].

supra nomen viri litterae posterioris aetatis incisae sunt: ΠΣ(?)

εἰσοράᾳς με φίλος Φαῦ[στον, ξένε, τὸν πρὶν ἐόντα]

Ῥώμης ξεινοδόκον θηρο[συνῶν τε φίλον].

εἰσέτι δ’ ἀγγελίης τε θρασυπτολέ[μου θρόος ἠχεῖ]

χῶρός τ’ εὐφροσύνης ἐρχομένο[υς δέχεται]·

ἑζομένους δ’ ἵπποισιν ἰδὼν ἑκάτερθ[εν ὁδοῖο]

[ἀντλήσατε ὕδωρ μετὰ] εὐφρωσύνης, φωνὴ Κ(υρίο)υ ∙ ἐπὶ

τῶν [ὑδάτων].

Μναμοσύνας τόδε ἐˉρίον. ἐπεὶ ἂμ μέλλεˉισι θανε͂σθαι,

εἰς Ἀΐδαο δόμος εὐέˉρεας ἔστ’ ἐπὶ δεξιὰ κρέˉνα, vac. ΤΝ

ταύτας τᾶς κράνας μεˉδὲ σχεδὸν ἐνγύθεν ἔλθεˉις·

πρόσθεν δὲ ℎευρέˉσεις τᾶς Μναμοσύνας ἀπὸ λίμνας

ψυχρὸν ὕδοˉρ προρέον· φύλακες δὲ ἐπύπερθεν ἔασι,

δίψαι δ’ ἐμὶ αὖος καὶ ἀπόλλυμαι· ἀλὰ δότ’ ὄˉ[κα]

ψυχρὸν ὕδοˉρ π[ρο]ρέον τεˉς Μνεˉμοσύνεˉς ἀπὸ λίμ[νεˉς]·

καὶ δέˉ τοι ἐλεο͂σιν ℎυπὸ χθονίοˉι βασιλεˉϊ·

καὶ δέˉ τοι δόˉσοˉσι πιε͂ν τᾶς Μναμοσύνας ἀπ[ὸ] λίμνας·

καὶ δὲˉ καὶ συχνοˉν ℎοδὸν ἔρχεαι, ℎάν τε καὶ ἄλλοι

Μναμοσύνας τόδε ἠρίον. ἐπεὶ ἂμ μέλληισι θανεῖσθαι,

εἰς Ἀΐδαο δόμους εὐήρεας ἔστ’ ἐπὶ δεξιὰ κρήνα,

ταύτας τᾶς κράνας μηδὲ σχεδὸν ἐνγύθεν ἔλθηις·

πρόσθεν δὲ ℎευρήσεις τᾶς Μναμοσύνας ἀπὸ λίμνας

ψυχρὸν ὕδωρ προρέον· φύλακες δὲ ἐπύπερθεν ἔασι,

δίψαι δ’ εἰμὶ αὖος καὶ ἀπόλλυμαι· ἀλλὰ δότ’ ὦ[κα]

ψυχρὸν ὕδωρ π[ρο]ρέον τῆς Μνημοσύνης ἀπὸ λίμ[νης]·

καὶ δή τοι ἐλεοῦσιν ℎυπὸ χθονίωι βασιλῆϊ·

καὶ δή τοι δώσουσι πιεῖν τᾶς Μναμοσύνας ἀπ[ὸ] λίμνας·

καὶ δὴ καὶ συχνῶν ℎοδὸν ἔρχεαι, ℎάν τε καὶ ἄλλοι

————

εὐφροσ∙ύνη, πόθος, οἶνος, ὕπν[ος ταῦτ’ ἐστὶ βροτοῖσι]

πλοῦτος ∙ ἀνε∙υφράντων Ταντάλ[ου ἐστὶ βίος].

φρονι βουλῆι βʹ

Μ̣ο̣υ̣σῶν Μν[η]μοσύνης πηγή, Παιάνιε Νέστορ,

[σῶν ἐπ]έ̣ων ἀ[ρ]ετὴ πλείστους αἰῶνας ὁδεύσει.

Μναμοσύνας τόδε ἔριον(?) τόδ’ ἔριον ἔργον (Ebert), ἐπεὶ ἂμ μέλληισι θανεῖσθαι

μναμοσύνας τόδε εἴριον, ἐπεὶ ἂμ μέλληισι θανεῖσθ’ ἄν.

εἰς Ἀίδαο δόμους εὐήρεας ἔστ’ ἐπιδέξια κράνα,

ταύτας τᾶς κράνας μηδὲ σχεδὸν ἐνγύθεν ἔλθηις.

πρόσθεν δὲ εὑρήσεις τᾶς μναμοσύνας ἀπὸ λίμνας

ψυχρὸν ὔδωρ προρέον, φύλακες δὲ ἐπύπερθεν ἔασι.

δίψαι δ’ εἴμ’ αὖος καὶ ἀπόλλυμαι· ἀλλὰ δότω [μοι]

ψυχρὸν ὔδωρ π[ροσ]τῆναι τῆς μνημοσύνης ἀπὸ λίμ[νης].

καὶ δή τοι ἐλεοῦσιν ὑπὸ χθονίωι βασιλῆϊ,

καὶ δή τοι δώσουσι πιεῖν τᾶς μναμοσύνας ἀπὸ λίμνα[ς].

καὶ δὴ καὶ σὺ πιὼν ὁδὸν ἔρχεαι, ἅν τε καὶ ἄλλοι