παρασχόντος, ἄνωθεν ἐκ προγόνων ὄντα

φιλότειμον, ἡ φυλὴ Ἀντωνεῖνα ἐκ τῶν

ἰδίων χρημάτων τὸν ἑαυτῆς εὐεργέτην

χαῖρε· μῆτερ

Τιμοῖ, τὸ χαίρειν λέ-

γετε τειμωρούμενοι·

χαρὰ γὰρ ὑμεῖν ἔμενεν εἰ ἔ-

ζων ἐγώ. μηθεὶς με-

οὐ τὸ θανεῖν ἀλγε[ινόν],

ἐπεὶ τό γε Μοῖρ’ ἐπέ[κλω]-

Μουκάπορις Ἑρμογένου καὶ Λάλα Κανα

γυνὴ δὲ Διοδώρου, χαίρετε. οὐ θανεῖ[ν]

λυπηρόν, ὦ ξένε, ἐπὶ τόδε Μοῖρα ἐπ̣έ̣κλωσεν, ἀλ-

ο̣ὔνομα μέν μοι, ξεῖν’, [Ἀ]πολλωνία καὶ ΑΙ̣ΑΝ[—

Ἀσουβρία

Κυείντα.

Χρύσιεν μετὰ τῶν πεδί-

ων Χαρεῖνι, Βαρβαρίωνι

[ ] ἐκ τῶν ἰδίων

[μνήμ]η̣ς χάρειν.

Ῥουφεῖ[νος] Δαμο-

κρίτο[υ ζή]σας

Δίων Βασιλείδου τὴν στήλλην ἐποί-

ησεν τῷ ἑαυτοῦ υἱῷ Σατορνείνῳ

ζήσαντι ἀμέμπτως ἔτη ιηʹ

ἐ]κ τῶν ἰδίω[ν

] μὴ ἐξὸν εἶνα̣[ι eg. ἄλλο πτῶμα ἐμβαλεῖν

ὁ δὲ β]εβληκὼς δώ[σει eg. προστείμου

καὶ τῷ τέκ]νῳ μου Ἀττίῳ [

ἐνβαλεῖν εἰ μὴ] ὃ̣ν̣ ἂ̣ν̣ α̣ὐ̣τ̣ὴ̣ [

καὶ] γυναικί μου [

—]είνῃ καὶ τοῖ[ς τέκνοις

] καὶ τῇ ἐνγόνῃ Μ[—

τὶ̣ς̣ ἂν τῶ̣ν ἐνθάδε γεγλυμμένων ἀφανίσῃ ἢ τ̣ύ̣μβου

ἀπ̣ο[— —]ν̣ῃ ἢ λίθον ἄρῃ, ἐξώλη εἴη κεῖνος κείνου

τε π̣α̣ῖδες καὶ δόμος αὐτοῦ. ∙ εἰ δὲ τὶ̣ς̣ [ —]ΝΕ

[ ἀν]αθ̣ε̣ῖναι(?) συνγένεα τύμβον̣ [ —]ΙΝ

[ —]τω̣ν̣ δὲ καταρθέστω [—]ΙΙΟ̣[—]ΑΥ

τίς ἂν τῶν ἐνθάδε γεγλυμμένων ἀφανίσῃ ἢ τ̣ύ̣μβου

ἀπολέσας ἢ πᾶν ἢ λίθον ἄρῃ, ἐξώλης ἴη κεῖνος κείνου

τε παῖδες καὶ δόμος αὐτοῦ. εἰ δὲ τίσις, μῆ φῆτε

ὡρ̣α̣ί̣ο̣υ̣(?) εἵνεκα θεῖναι ἔριν πενίᾳ τύμβον, ἵνα συλῆι

τις, ἐγὼ μὴ δε̣[ι]νὰ τῶνδε καταρῶ, ἔστω πιθήσωνται.

Λα̣σίου Σαίου.

Μακαρείου

μεμόρειν.

καὶ διατροφήν, καὶ τὰς ἰδίας ἑκάστωι τῶν

πολιτῶν κτήσεις συνέσπευσεν διαμεῖ[ναι]

τοῖς τε μὴ ἔχουσιν δοθῆναι ἐκ τοῦ βασιλικοῦ̣,

Ἄ̣πφους Χρηστίωνο[ς]

[ε]ὐχῆς χάρειν χάριν

Δ̣ηὶ Βασιλικῷ.

[Ἐ]λπίδος ὑπὲρ τ̣ῆ[ς Ὑ]-

[γ]είνου σωτηρία[ς καὶ]

Π̣αραμόνης κα[ὶ — — —]-

ἐτῶν κζʹ·

Μακρεῖνος

Ἀλεξάνδρου

Καρεῖνα Ἀκύλᾳ ∙ ἐκκ τῶν ἰδί-

ων αὐτοῦ μνήμης χάριν

Γαίῳ Μινουκίῳ Λογγείνῳ

οἱ ἀδελφοὶ μνήμης χάριν

— — —

[ἐ]πὶ τῷ εἶναι αὐ-

[τ]ὸ ἀνεξοδίασ-

Σαβεῖνα τῷ αὐτῆς ἀνδερ[ὶ]

γλυκυτάτῳ τῷδε ΟΥ̣ΟΜ̣ΑΙ̣Ϲ[— —]

τησα ἐκ τῶ ἐδείω μνήμης

χάρειν. "ἐνθάδε κεῖμε

μηδείνα λυπῶν. χ(αίρετε)."

Τάτειν Ὑπω-

κράτη [․]Λ̣Η

νήα[ς]

χάρε̣[ιν] χάριν

φιλτ-

Κώιων τῆι βουλῆι καὶ τῶι δήμ-

μωι δήμωι χαίρειν. Διόγειτος Ἀριστό-

λοχος Θεύδοτος οἱ παρ’ ὑμῶν

ρ’ ὑμῖν ἀποδέξασθαι ἄσυλον καὶ

τὰ λοιπὰ φιλανθρωπεῖν τῆι πό-

λει, καθόπερ καὶ Νικομήδης ὁ

μεθα καὶ ἰδίαι ἑκάστωι καὶ κοι-

νῆι πᾶσι φιλανθρωπεῖν καθ’ ὅσον

ἡμεῖς δυνατοί ἐσμεν, καὶ τῶν

τόποις ὧν ἡμεῖς κρατοῦμεν,

φροντίζειν ὅπως ἡ ἀσφάλει[α]

αὐτοῖς ὑπάρχῃ· κατὰ ταὐτὰ [δὲ]

νος γενομένου κατὰ πλοῦν

προσπεσεῖν πρὸς τὴν ἡμετέ[ραν],

πᾶσαν σπουδὴν ποιεῖσθαι ἵν[α]

μεθα δὲ καὶ τὸ ἱερὸν ἄσυλον κ[αθό]-

περ ὤιεσθε δεῖν, καὶ Διογείτωι [καὶ]

Ἀριστολόχωι καὶ Θευδότωι πε[ρὶ]

ἠβουλόμεθα ἐντέταλμαι ἀν[αγ]-

γεῖλαι ὑμεῖν. ἔρρωσθε.

έσταλκεν [— — — nomen — — —]-

ον, τῶμ φ[ίλ]ων, κ[αὶ τὸν δεῖνα — — —]

καὶ Ἀρίστωνα Εὐσ[— — — προνοήσοντας]

— — — — — — ὡς νομίζετε, ἔστιν, ἀλλὰ στάσ[εις(?) — — —]

[— — — — — θο]ρυβήσαντα οἱ ἄρχοντες εἰς τ[ὸ δεσμωτήριον ἀπάγειν(?) — — —]

— — — — — — — β̣ο̣ύ̣λοιτο κατηγορεῖν — — —

— — —

Αὐτοκρατόρων ουτ— — —

εἰπεῖν μεγάλης κα— — —

ἀνδρῶν τε καὶ χρη[μάτων — — —]

[Νεικομηδέων τοῖς ἄ]ρχουσι κα̣[ὶ τῇ βουλῇ καὶ τῷ]

[δήμῳ χαίρειν. ․4-5․] εὐανδρεί[α ὑμῶν — — —]

— — — — — — — —ς ἔχειν βο— — —

— — — — — — —ενος, ὅτι α— — —

Βαιτηνοί (δην.) κεʹ, Γαυριανοὶ (δην.) ιεʹ, Τροιαληνοὶ (δην.) κʹ. ἔτ̣ο̣υ̣ς̣

[Α]ὐτοκράτορος εʹ Καίσαρος Μ. Αὐρηλίου Κομμόδου Ἀντω[νεί]-

[ν]ο̣υ 184/185 ac, ἐπιμελητεύοντος Θεοδότου Διοδώρου, ἐγδικοῦν[τος]

Ἀσσκληπιοδότου Ἀσσκληπιάδου, γραμματεύοντος Γεμέλ[λου]

υἱοῦ καὶ δόντων τῷ δή[μῳ οἰνοπόσιον].

Ζβαληνοὶ ΝΕΙΝΕΟΙΣ οἰν[οπόσιον — — —]

φυλὴ Λακκηνῶν[․․c.8․․․. ἔτους ․․ʹ Αὐ]-

τοκράτορος Κ̣α̣ί̣[σ]α̣[ρος ․․․c.10․․․]

Ἀντωνείνου, [ἐπιμελητεύοντος — — —]-

στάτου, ἐκδ[ικ]οῦν[τος ․․․․c.12․․․․]-

ωνος, γρα[μματ]εύοντ[ος ․․․c.11․․․․]

Ἀντωνείνου [․․․․․․․c.19․․․․․․․․]

καὶ ἀγῶνας ἐπιτ̣[ελέσαντος ․․․c.9․․․]

μωσκῶν κωμήτες Δηραμωσκῶν?, ἐπὶ τῷ

ἑορτάσιν ἑορτάσειν αὐτοὺς

μηνὶ Πρειετείῳ·

καὶ μὴ ἐξὸν εἶναι

μήτε πωλῆσέ πο-

[ἔτ]ους θʹ Σεουήρου καὶ

Ἀντωνείνου Σεβαστῶν.

ἀσυγκρίτως — — —

[ἔτους ․ʹ] Ἀντωνεί[νου Καίσαρος]

[μηνὸς] Πρειετ[είου — — —]

— — — — — — — — — — —ω καὶ ΤΑΝΟΣΑΝΤΑ

[— — — — — — — — — — ἔκ]ρεινε τὸ κοινὸν

— — — — — — — — — — — ἀγροκωμητῶν ἐξὸν

[εἶναι αὐτῷ ἀναθεῖναι σ]τήλλην αὐτοῦ ἔχουσαν

[ἐπιγραφὴν καὶ τετειμῆ]σθαι εἰκόνι, τῇ προε-

ἔτους βιʹ Τί(του) Αἰλίου

Ἀντωνείνου Καίσαρος.

ἀγαθῇ τύχῃ.

Ἁδριανοῦ Ἀντω-

νείνου Καίσαρος.

ἔτους ηʹ [Ἀν]—

τωνείνο[υ Καίσαρος]

Π. Αἴλιος Μ[αρ]-

ἔτους ιηʹ Ἀν-

τω[νεί]νου Καίσα-

ρος Σόσσιος Σο[σ]ί[ου]

ἀγαθῇ τύχῃ.

ἔτους θιʹ Ἀντωνείνου

Καίσαρος θεοῖς Δι-

παροδεῖτα, εἰδὼς ὅτι καὶ

σὲ θανεῖν δεῖ. / Ἀλεξάνδρι-

α ἡ σύμβιος αὐτοῦ ἐκ τῶν

Γαλλικὸς οὔνομά μο[ι κλυτὸν ἔπλετο],

πρίν με λειπεῖν φῶς· αὐτο[κασιγνήτη δὲ]

τύνβον Ἀρισταινέτη [ἔτευξεν, ἵν’ ἡμῖν]

ας 〚—〛 τὰς αὐτὰς ἀμοιβὰ[ς]

λαβεῖν, / οὐκ ἔτυχεν, ἀλλ’ ἔ[θ]-

ανε πέντε κὲ τρειάντα ἐτ-

Μαρεινιανὸς

Μαριανοῦ

Φίλισκος Μηνᾶ

Μοσχίῳ χαίρειν.

Ἡρακλείδῃ Χρηστίωνος τῷ υἱῷ

αὑτοῦ καὶ Παυλείνᾳ Ἀρχελάου

τῇ γλυκυτάτῃ ἀνεψιᾷ — — — Π.

ὀστοθήκη[ι]

Ἀμεινίαι τῶ[ι]

ἰδίωι τροφίμω[ι]

καὶ τῇ συνβίῳ μου Αὐρ.

Ῥουφείνῃ· καὶ βούλομ[αι]

[μ]ετὰ τὸ ἡμᾶς κατατε-

Μοσχεῖν’

Ἀχιλλεῖ τῷ

[— — τ]έθαπτε καὶ γυνὴ Κ— —

[— — — Πα]υλεῖνος πρῶτος

— — —

Ἀεμίλιοι [Μά]γνος καὶ Λονγεῖ-

νος ἐπεγράψαμεν τὴν σορὸν

τοῖς γον[εῦσι — — — — — —]

Π̣. Αἴλ(ιος) Οὐλπιανὸς Ῥουφειν— — —

Ἑρεννίᾳ Φήστῃ τῇ σεμνοτάτῃ γ̣[υναικί]

τόπῳ ἀπὸ μὲν ἀνατολῆς ἕως δύσεως πήχις ιϛʹ,

ἀπὸ δὲ ἄρκτου εἰς μεσηνβρίαν πήχις ιγʹ, ὃ γείνετε

στερεοὶ πήχις σηʹ· καὶ βούλομε μετὰ τὸ τοὺς προγε-

γραμμένους κατατεθῆνε μηδενὶ ἐξὸν [εἶ]ναι τὴν πύελον

ἀν[ο]ῖξαι· ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτα ποιῇ, [ἀποδ]ώσει τῇ πόλι

σκεύασα σὺν τῷ περικειμένῳ τόπῳ, ὅπως μέντοι μετὰ τὸ κατα-

τεθῆναί με μὴ ἐξὸν εἶναι — — — σῶμα ἄλλου τεθῆναι· ἂν μέν-

τοι τις παρὰ ταῦτα τολμήσῃ τι π[οιῆ]σαι, δώσει εἰς τὸ ταμεῖον

Ἀρισταίνετος

γερουσιαστὴς καὶ ἄρξας τῆς κρατίσ[τ]ης φυλῆς Πλωτεινιανῆς

ζῶν ἐμαυτῷ τὴν πύαιλον κατεσκεύασα σὺν τῷ τόπῳ καὶ τῇ γυναικὶ

Αὐρ.Ῥουφείνᾳ·

καὶ βούλομαι μετὰ τὸ κατατεθῆναι ἡμᾶς ἕτερον μηδένα τεθῆνε,

Αὐρ. Παυλεῖνα

ζῶσα ἑαυτῇ τὴ[ν σορὸν κα]τεσκεύασα καὶ τῇ

[καὶ ἂν ἐπεί]ξῃ τέκνον ἡμῶν· εἰ δέ τις βουλη-

[θῇ τινα ἕτερον θεῖναι, δώσει προστείμου]

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —].

Αὐρήλιος Εὐ[— — — — —]

Κατυλεῖνος

βουλευτής, μυστηριάρχης, σειτωνήσας, ἀργυροτα[μίας γενό]-

[— — — — — — — κα]ὶ Αὐρ. Σευήρῳ του— — — — — —

[— — — καὶ — — —] Χρηστείνῃ καὶ — — — — — — — —

— — — — — — — — —Υ ΗΤΩ θρεπτῷ — — — — — — — — —

[— — — κ]αὶ καταταλείπω καταλείπω τῇ κώμῃ Ῥακηλανῶν ․․․ΣΥΒΙΟΥΧΑΥΗΝΔΚΑΙΛΜΗΔ․Σ

ἐπὶ τῷ ποιεῖν αὐτοὺς ἀνά[μ]νησίν μου ἣν ποιήσουσιν [ἐν]

[τῇ συγγ]ενε[ίᾳ] Δραδιζανῶν.

— — —

κατεθέμην τὸν υἱόν μου Αὐρ. Χρηστεινιανὸν [Τ]ει[μ]οκράτην

ζήσαντα ἔτη κγʹ· καὶ βούλομαι μηδένα ἕτερον τεθῆναι· εἰ δέ τις τολμήσῃ,

Καπετωλεῖνος

κατεσκεύασα τὴν συνγενικήν μου πύελον ἐμαυτῷ καὶ τῇ συμβίῳ μ[ου]

[— — — —] Καπιτωλεῖνος

[τὴν πύελο]ν ἔθηκα τοῖς συνγενεῦσί μου Αὐ-

ὴ ἐξὸν εἰς ταύτην τὴν πύαλον τεθῆναι

μετὰ ἐμὲ τὸν Ποσιδώνειν καὶ Τατίαν καθ-

ὼς προγέγραπται· ὃς ἂν δὲ παρὰ τὰ προγεγραμένα προγεγραμμένα ποιήσ-

[— — — — — — — — — — — Σα]βεινιανὸς ❦

[— — — — — — — — — — — — — —] ναύκληρος

με[τ]ὰ τὸ ἡμᾶς κατατε[θῆναι μηδένα ἕτερον κατατεθῆναι, εἰ μὴ ἂν ἐπείξῃ τέκνοις]

ἡμῶν· εἰ δέ τις ἕτερο[ν καταθεῖναι τολμήσει, δώσει προστείμου — — — (δην.) —ʹ]

— — —

ἔθηκα τὴν θήκην ἑαυτῷ καὶ τῇ

γλυκυτάτῃ μου συμβίῳ Χρηστείνῃ. χαίρε[τε].

βουλευτὴς

καὶ ναύκληρος ἑαυτῷ καὶ Φαυστείνῃ

[καὶ τοῖς] τέκνοις καὶ ἄλλῳ οὐδενὶ

τὸ τεθῆνα[ι ἡμᾶς — —]ν, μ[ηδενὶ — — — ἐξ]-

εῖναι ἀνοῖξαι· εἰ δὲ οὖν, δώσ[ει προστεί]-

μου τῷ ταμείῳ [(δην.)] ͵γ [— — — — — —].

Ἑκτόριον π[αράδειγμα πόλει, κύδους ἰσ]όμοιρον,

τόν ποτε χα[λκοχίτων’ ἐφέποντ’ ἀλγειν]ὸν Ἄρηα,

κείμενον [οὐκ ἐχθρῷ δεδμημένον, ἀ]λλ’ ὑπὸ Μοίρης,

[σ]ον τοῦ βωμοῦ καὶ τοῦ τάφου

ἢ μετακεινήσῃ τὸν βωμὸν ἢ

κακοποιήσῃ τὸν περιωρισ-

κυτά[τ]ῳ μ[ου ἀνδρὶ — —]-

σρεινῳ Ἰο[υδαίῳ(?) — —]

[Τ]ερτύλλ[α — — — — ἐν]

— — —ΑΤΑΤΟΝΔΕ— — — —

— — —ΝΤΙΕΚΕΙΝΗΣ— —

— — —ΑΜΒΑΝΕΤΩ Ι— — —

ικνουμένου[ς — — —· δε]-

δόχθαι τῶι δάμωι· [εἶναι αὐ]-

τὸν πρόξενον κα[ὶ εὐεργ]-

[καὶ τ]ὸ[ν ἱερ]ομνάμον[α] τοὺς προξένου[ς]

[τοὺς γενομ]ένους ἀναγρά[φε]ιν [ε]ἰστά[λαν]

[λιθίναν] τό τε ὄνομα αὐτο[ῦ καὶ] τοῦ [πα]-

[ρὶ χρησ]μῶν αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ Ἀπόλλωνος τοῦ Χρηστ̣η̣ρ̣[ίου δεδομένων, ἐν]

[οἷς φησ]ιν τὴμ πόλιν τὴν Καλχηδονίων εἶναι ἑαυτοῦ καὶ ὑπάρχειν̣ ἅπ̣[ασιν]

[ἀνθρώποι]ς ἱερὰν καὶ ἄσυλον, καὶ π̣αρακαλοῦσιν ἡμᾶς συναυξῆσαι τ̣[ὰς τῶν]

[αν πρὸς τ]ὸ θεῖον καὶ διὰ τὴν πρὸς Καλ[χ]ηδονίους εὔνοι̣άν τε καὶ φιλίαν κ[αὶ βου]-

[λόμενος] συναύξειν τὰς τῶν θεῶν τιμὰς ἀποδέχεται τὴμ πόλιν αὐ[τῶν ἱε]-

[ρὰν καὶ] ἄσ[υ]λον καὶ ἀποδεικνύει κατὰ τὰς τοῦ θεοῦ μαντείας· τοὺ[ς δὲ]

[ὧν ἀπ]οφαίνεται ταὶν πόλιν ταὶν Καλχαδονίων ἔμμεναι ἑαύ[τω καὶ]

[ὑπάρχ]ειν πάντεσσι ἀνθρώποις ἴραν καὶ ἄσουλον, καὶ παρκα[λείοισι]

[Καλχαδ]όνιοι τὸν δᾶμον συναύξησαι ταὶς τῶ θέω τίμαις καὶ ἀ[— — —]

[— το]ὶ ἑκαστάκι γινόμενοι τὰ ἱερεῖα ἅ κα [δέηι]

[θυσιά]ζειν ποτὶ τὸν βωμὸν τὸν τῶν θε[ῶν]

[τῶν] δυώδεκα καὶ ποιούντω τὰν θυσίαν

Δ̣αμόκριτος Ἐκφ̣αν̣τ̣ίδ̣α, Θρ̣ασύδαμος Θρασυμ̣[ά]-

χου, Νικο̣κλ̣ῆ̣ς̣ Κλ̣ε̣ιν̣[ία], Ἐ̣π̣ικρ̣[ά]τ̣η̣ς Τελεσικράτο[υς],

Τιμόθ̣ε̣ος βʹ, Ἀ̣ντ[ίοχος Εὐφ]ά̣νου, Νικ[α]γ̣όρας βʹ τοῦ

[εἰς Βο]ρυσσθένη εἰσπλεῖν τὸν βου-

[λόμε]νον κατὰ τάδε· ἔδοξε βουλῆι

[καὶ δή]μωι· Κάνωβος Θρασυδάμαντο[ς]

[εἶπ]ε· εἶναι παντὸς χρυσίου ἐπισήμο

[κ]αὶ ἀργυρίο ἐπισήμου εἰσσαγωγὴ[ν]

[κα]ὶ ἐξαγωγήν· ὁ δὲ θέλων πωλεῖν ἢ̣

[ὠν]εῖσθαι χρυσίον ἐπίσημον ἢ ἀργύ-

[πωλουμέν]ου ἀργυρίου, ὁ δὲ πριάμενος τῆ[ς]

[τιμῆς], ὅσου ἐπρίατο· πωλεῖν δὲ καὶ ὠν[εῖ]-

[σθαι] πάντα πρὸς τὸ νόμισμα τὸ τῆ[ς]

μησάντων, δίκηι καταλαβόντε[ς]·

τὸ δὲ χρυσίον πωλεῖν καὶ ὠνεῖσθ[αι τὸ]-

ν μὲν στατῆρα τὸν Κυζικηνὸν [ἑνδεκά]-

[πίσ]ημον ἅπαν καὶ ἀργύριον τὸ ἐπίση[μον]

πωλεῖν καὶ ὠνε͂σθαι ὡς ἂν ἀλλ[ήλους]

πείθωσι· τέλος δὲ μηδὲν [πράττειν μήτε]

[χ]ρυσίου ἐπισήμου μήτ’ ἀργυ[ρίου ἐπισή]-

Εὐφημίας υ· καὶ ἐγένετο ἡ

κατάθεσις ἐν εἰνδ(ικτίωνι) εʹ

πληρουμ(ένῃ), μ(ηνὶ) Σεπτεμβρ[ίῳ]

Μηνίου υἷα κέκευθε πολυκλαύστου κόνις ἅδε,

ξεῖνε, τὸν ἀργαλέα Μοῖρα καθανύσατο,

Μήνιον· εἰκοστῶι δὲ καὶ ἐμ πέμπτωι λυκάβαντι

κλήιζεται ἀντωπὸν Βοσπόριον πέλαγος·

κείνην γὰρ τὸ πάροιθε βαρὺς χόλος ἤλασεν Ἥρης

ἐς Φάρον, ἥδε δ’ ἐγὼ Κεκροπὶς εἰμὶ νέκυς·

εὐνέτις ἦν δὲ Χάρητος, ἔπλων δ’ ὅτε πλῶεν ἐκεῖνος

τῆιδε Φιλιππείων ἀντίπαλος σκαφέων·

Καπετωλεῖνος Ἄφ-

φου ἐποίησα σύνθεσιν

ζῇ. ζῇ.

Zwischen Zz. 2/3 in kleinen Buchstaben: ζῇ.

κατεσκεύασα· εἰ δέ τις ἕτερόν τινα τολμήσει

καταθεῖναι, τυμβωρυχίου ἐνκλήματι ὑπεύθυνος ἔσται.

χαίρεται χαίρετε παροδεῖται.

νικᾷ.

ἐνθάδε κεῖνται

Κασάντρα

λοῖς θέατροις ἀρέσασαν· /

ἄνδρα δὲ Λονγεῖνον

ἐπὶ ξενίῃ προλιποῦσα /

δι’ εὐσεβίην δέ μ’ ἔθαψε. /

Λονγεῖνος Χρυσοπόλει

συνβίῳ μνήμης χάριν /

τεῦξεν Γληγόρις Γρηγόρι(ο)ς / ὃς πάσης

ἀρετῆς ἄξιός ἐστι τυχεῖν. /

εὐσεβίης ἕνεκεν Εἰούλιος

Ο[ὐ]ρσεῖνος σπεκλάτωρ θ̣ρ̣ε̣-

[πτ]ῷ̣ ἰ̣δίῳ μνήμης χάριν.

[— — — —]ν ὁρᾶς, ὦ ξεῖνε,

[— — — δέ] με κλῇσζον

Φρονίμη Ὑγείνου ζῶσα

καὶ φρονοῦσα τὸ μνημεῖον

[— — —]τρωι[— — —]

[— — —]εινκ[— — —]

[— — —]νπησ[— — —]

ζιʹ Δ̣ύ(στρου), ἔτους ηʹ Ἀ[ντω]-

νείνου Καίσαρος.

[καὶ] πατρίδος συνγενοῦ-

[ς ἡ]μεῖν καὶ τειμιωτάτ-

[ης ο]ὔτε φιλοτειμιῶν ἁπ-

[οῦ ἀ]ποδέδεικται τὸ γνώρι-

[μον] σπουδῆς ᾗ ἐκεῖνος δὲ

[ἀ]ρετῆς νέου παράσ[χων]

[ἀνγέλλε]ιν ἀρετὴν Τερτύλλης εὐπατερείης,

[τῆς Κρα]τ̣έ̣ρου θυγατρός, ὑπὲρ τύμβοιο τέταγμαι.

[ἠπιόφ]ρων, καθαρῇσι θεουδείας πραπίδεσσιν̣

[συνπ]άσας δεδαυῖα· λύρη νύ κεν ὧδ’ ἐρατεινάς

[ἁρμο]νίας κεράσαιτο λιγύθροος, ὡς σέο θείη

τρέφουσα παῖδα̣

καὶ ποθοῦσα [κ]ατθανεῖν. /

θὸν ἐὸν τ[οίῃ, καὶ γα]μέτης

Γάϊος, / εἵν[εκεν ἧς ἀρ]ετῆς,

μνημήϊον [αὐτῆς εἶν]α̣ι / αὐ-

τόζῳον [— — —]κει

συνδικίην τελ[έσας] ὑπὲρ πατρίδος ἀνυβρίστως

τόσα ἔτη ζήσας θέλησεν Ε․․Μ̣ΕΜΑΙ․Ρ̣Ε̣Κ̣Ε̣Ι̣․․,

νῦν ἀμεριμνήσας εὔδει τὸν ἐώνιον ὕπνον

λυπήσας ἄλοχον Δομετιανήν, ἣ ἔτεκεν ἡμᾶς

Αἰλία

Φιρμεῖνα ἡ [θ]υγάτηρ

καὶ Ἰουλιανὸς κ̣α̣ὶ̣

λιανὸς καὶ Τελε-

σεῖνος Π. Αἰλίῳ

Μαγνιανῷ Τελε-

σείνῳ τῷ πατρὶ

μνήμης χάριν.

ουσλάνκι καὶ τὸ ὧδε. ἄν

δὲ μὴ ποιῶσι, εἶναι τω-

ν ἐγόνων μου.