[— — — ἀν]ὰ τὸν βουνὸν ἄνω καθὼς — — —

— — — καθ’ ἅκρον ἐπὶ τὸν με— — —

— — — τέρμονα εἶμεν — — —

[κεφάλαιον ἀναλώμ]α̣τος· ․․130 dr.․․3 dr. 5 3/4 ob. 2 chal.. vac.

— — —λαι, [ἐπεσ]όφευε Ἐπίτυχος ∶ 418 dr. 4 1/2 ob..

vacuum spatium duorum fere versuum

[ρίου· εἰ δέ κα] βλάπτῃ τὸ ῥύμα τὸν τοῖχον

[τοῦ — — —ματ]ος, ἐπισκεάζειν τὰν πόλιν

[ἀπὸ τῶν αὐτᾶς] ἀναλωμάτων, ἀνυπόδικον

[ριον καὶ τοῦ] ῥύματος τοῦ ῥέοντος ἀπὸ

[τᾶς στέγας ἐ]πὶ τὸ ναώριον. στρέψαι δὲ

[τὰν στέγαν τ]ᾶς σκεοθήκας τὰμ πόλιν

[καὶ ἐπισκευάσα]ι, ἐμβαλεῖν δὲ καὶ εἰς ἕ-

[καστον καλυπτ]ῆρα ὀβελίσκον ὀρθόν. ὅπως

[μοσίῳ — — — ἀνατ]εθῇ εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Α-

[σκλαπιοῦ — — —]ος τὰν ἐπιμελείαν

[— — — — — καὶ ἀ]ναγραφῇ αὕτα ἁ ἐπί-

[κρισις — — — —]τι ἐστὶ ἐπιτίμι-

[ον — — — — — ἱ]εροὶ — — —

τάδε ἐμπρίατο ἁ πόλις τοῖς προξένοις

καρπεύειν ἇς κα ἐπιτάδειοι ὦντι· Λυγδά-

μι Φείδωνος Κνωσσίῳ ἐμ Μολοκᾶντι ἀν-

πέλων τετραπλεθρίαν ἐν τᾶι νάσωι,

ἐπὶ Λιπάραι ἀνπέλων τετραπλεθρίαν.

Ἀρχαγόραι Δελφῶι οἰκίαν ἐν τᾶι Ἡραΐδι, ψι-

ἐπὶ σωτηρίαι. πρυτανεύοντος Ἀριστομένεος, μηνὸς Μα-

χανέος τετάρτῃ ἐπὶ εἰκάδι, Ἀριστομένης Ἀριστολαΐδα

Ὑλλεὺς δίδωτι τᾷ πόλει τῶν Κορκυραίων εἰς τὰν τῶν

ἑκατὸν ὀγδοήκοντα μνᾶς ἀποστειλάτω ἁ πόλις κατὰ τὸν τοῦ

ἀγωνοθέτα νόμον ἐπὶ τὰν τῶν τεχνιτᾶν μίσθωσιν καὶ ἀγέ-

τω τὰ Διονύσια ἀφ’ οὗ κ’ ἄρξωνται παρ’ ἅτερον ἐνιαυτόν, εἰ

τᾶν πεντήκοντα μνᾶν. εἰ δέ τι κ’ ἀδύνατον γένοιτο διὰ

πόλεμον καὶ μὴ ἀποστείληι ἁ πόλις ἐπὶ τοὺς τεχνίτας ἢ

μὴ παραγένοιντο οἱ τεχνῖται, ἢ λίπηι τις τὸν ἀγῶνα, ἐκδα-

τοκιζόμενον εἰς τὰν τῶν τεχνιτᾶν μίσθωσιν· εἰ δὲ

δυνατοῦ ἐόντος καὶ μὴ ἐπικωλύοντος μηθενὸς μὴ ἀποστεί-

λαι ἁ πόλις ἐπὶ τοὺς τεχνίτας κατὰ τὰν περίοδον ἑκάσταν,

ἢ παραγενομένων τῶν ἐργολάβων μὴ μισθώσαιτο τοὺς τε-

ριον καὶ μὴ εἰς τὰν τῶν τεχνιτῶν μίσθωσιν, Ἀριστομένεος

καὶ Ψύλλας ἐόντω τὰ δοθέντα χρήματα πάντα ἢ τῶν ἐπινόμων

τῶν Ἀριστομένεος καὶ Ψύλλας. μάρτυρες· Μολώτας Γλαύκου, Σ-

τὸ ἀργύριον παρὰ Ἀριστομένεος καὶ Ψύλλας ἐγδανεισάντω

ἐμ μηνὶ δυωδεκάτωι καὶ Εὐκλείωι τῶι ἐπὶ Ἀριστομένεος,

προκαρύξαντες ἐν καρυκτᾶι μὴ μεῖον ἢ ἁμέρας πέντε,

Εὐκλείωι μηνὶ τῶι μετ’ Ἀριστομένηι παραδόντω τοῖς

αἱρεθεῖσι εἰς τὸν ὑπ’ αὐτὰ ἐνιαυτὸν ἐπὶ τὰν χείρι-

ξιν τοῦ ἀργυρίου· οἱ δὲ παραλαβόντες χρηματιζόντω τὸ

γραπται· ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ ἑκαστάκις αἱρεθέντες ποι-

ούντω. εἰ δὲ οἱ αἱρεθέντες ἐπὶ τὰν χείριξιν τοῦ ἀργυρί-

ου μὴ ποιήσαιέν τι τῶν γεγραμμένων, εἰ μὴ ἐκδα-

μή, διπλῆ ἀποτεισάντω τὸ κεφάλαιον. περὶ δὲ τοῦ ἀδυ-

νάτου βουλὰ καὶ ἁλία ἐπιγινωσκέτω. εἰ δὲ ἐγδανεί-

σαντες μὴ ἀνπράξαιεν τὸ κεφάλαιον καὶ τὸν τόκον,

μετὰ τὸ ἐγδανεισθῆμεν τὰς ἑκατὸν ὀγδοήκοντα μνᾶς ἀπο-

στειλάντω οἱ ἄρχοντες ἐπὶ τὰν τῶν τεχνιτᾶν μίσθωσιν

κατὰ τὸν τοῦ ἀγωνοθέτα νόμον, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα ποιούντω οἱ ἑ-

εἰς ἄλλο τι, ἀποτεισάτω ὁ προστατήσας καὶ ὁ καταχρησά-

μενος Ἀριστομένηι καὶ Ψύλλαι ἢ τοῖς ἐπινόμοις τοῖς Ἀριστο-

μένεος καὶ Ψύλλας ἀργυρίου Κορινθίου μνᾶς ἑξήκοντα καὶ

εἴ τινός κα ἄλλου δοκῆι πρόδικοι βουλᾶς κρίσιν ἀπάρβο-

λον γραψάμενοι καὶ ἐπιγράψαντες τὸ ἀργύριον τὸ

ἐφ’ ἑκάστου ἀδικήματος γεγραμμένον δόντω προστά-

κρίσιας γραψάμενοι εἰσπράξαντες ὅσα μὲν ποτὶ τὸ κοι-

νὸν συνείκει τοῖς ᾁρημένοις ἐπὶ τὰν χείριξιν τοῦ

ἀργυρίου παραδόντω, οἱ δὲ ἐγδανεισάντω καθὼς καὶ τὸ

ἄλλο ἀργύριον γέγραπται, ὅσα δὲ Ἀριστομένει ἢ Ψύλλαι

ἢ τοῖς ἐπινόμοις ἐπιτίμια ἐπιβάλλει, αὐτοὶ εἰσπρασσόν-

των, καὶ κρινέσθω ἕκαστοι καθώς κ’ αὐτοὶ προαιρῶνται. εἰ

δέ τις τῶν ἐπινόμων τῶν Ἀριστομένεος ἢ Ψύλλας προστα-

τήσαι εἰς ἄλλο τι καταχρησθῆμεν ἢ καταχρήσαιτο ἄλλαι

παι, μὴ ἐόντω τὰ ἐπιτίμια μηδὲ τὰ χρήματα Ἀριστο-

μένεος καὶ Ψύλλας μηδὲ τῶν ἐπινόμων Ἀριστομένεος

καὶ Ψύλλας, ἀλλὰ δημόσια εἰς τὰν τῶν τεχνιτᾶν μίσθωσιν, καὶ

πται. εἰ δέ τι ἀδύνατον διὰ πόλεμον γένοιτο καὶ μὴ ἀποστεί-

λαι ἁ πόλις ἐπὶ τοὺς τεχνίτας ἢ μὴ παραγένωνται οἱ τεχνῖται,

ἐκδανειζέσθω καὶ αἱ πεντήκοντα μναῖ καὶ τὰ σιτηρέσια ἄχρι οὗ

τᾶς δὲ ἀναγραφᾶς καὶ ἀναθέσιος προβούλους μετὰ διοκητᾶ

καὶ ἀρχιτέκτονος τὰν ἐπιμέλειαν ποιήσασθαι, τὸ δὲ γεγραμ-

μένον ἀνάλωμα ταμίαν δόμεν.

ἐπὶ πρυτάνιος Κλεάνδρου

Λεύκιος Σαίνιος Φιλίππου υἱὸς

[— — — Σ]αράπι, Εἴσει.

☩ πίστιν ἔχων βασίλιαν βασίλειαν ἐμῶν μενέων συνέριθον | σοί, μά‵κα′ρ ὑψιμέδον, τόνδ’ ἱερὸν ἔκτισα νηὸν ☩ |

Ἑλλήνων τεμένη καὶ βωμοὺς ἐξαλαπάξας ☩ | χειρὸς ἀπ’ οὐτιδανῆς Ἰοβιανὸς ἕδνον ἄνακτι. |

ἐπὶ Ἀγησάνδρου.

ἐπὶ Ἀγησάνδρ̣[ου].

ἐπὶ Αἰσχυλίσκου.

ἐπὶ Αἰσχυλίσκου.

[ἐπ]ὶ Αἰσχυλίσκου.

ἐπὶ Αἰσχυλίσκου.

ἐπὶ Αἰσχ[υλίσκου].

ἐπὶ Αἰσχυλίσκου.

[ἐπὶ] Ἀ̣λεξικλέου[ς].

ἐπὶ Ἀλεξι[κλέους].

ἐπὶ Ἀλεξικίσκου.

ἐπὶ Ἀλκαίου.

ἐπὶ Ἀμωμήτου.

ἐπὶ Ἄνδ[ρ]ωνο[ς].

ἐπὶ Ἀπολ-

λοδώρου.

ἐπ̣ὶ̣ Ἀπολ-

λοδώρου.

ἐπ̣[ὶ Ἀπολ]-

λο[δώρου].

ἐπὶ Ἀριστέα.

ἐπὶ Ἀριστοκλέος.

ἐπὶ Ἀριστοκλέους

Εὐπολέμου.

ἐπὶ Ἀριστομένεος.

ἐπὶ Ἀρχία.

ἐπὶ Ἀσκληπιοδώρου.

ἐπὶ Βοΐσκου.

[ἐπ]ὶ Βοΐσκου.

ἐπὶ Βουβάλου.

ἐπὶ Βουβάλου.

ἐπὶ Δαμοστράτου.

[ἐπὶ Δαμ]οστράτου.

ἐπὶ Δαμοστράτου.

[ἐ]πὶ Δαμοστ̣[ράτου].

ἐπὶ Δαμ[οστράτου].

[ἐπὶ Δαμοστ]ρ̣άτου.

ἐπὶ Δαμοστρά[του].

ἐπὶ Δαμοφίλου.

ἐπὶ Δάμων[ος].

ἐπὶ Διον[υσίου].

ἐπὶ Ἐράσωνος.

ἐπὶ Ἐριμνάστου.

ἐπὶ Ἐριμνάστ̣[ου].

ἐπὶ Θερσία.

ἐπὶ Κώθ[ωνος].

[ἐ]πὶ Λυκ— —

ἐπὶ

Μενεστράτου.

ἐπὶ Μνασία.

[ἐπὶ] Μ̣νασίλα.

ἐπὶ Μ[νασίλα].

[ἐπ]ὶ Ναυσικράτεο[ς].

[ἐπὶ Ν]α̣υσικράτεος.

ἐπὶ Νικάνδρου.

ἐπὶ Νικομάχου.

[ἐπ]ὶ Νικομάχου.

[ἐπὶ Ν]ικομάχ[ου].

ἐπὶ Νικομ[άχου].

ἐπὶ Νικομήδεος.

[ἐ]πὶ Νικομήδεος.

[ἐπὶ Νικο]μήδεος.

[ἐ]πὶ Νικοστράτου.

ἐπὶ Ξενοκλέ[ος].

[ἐπὶ Ξεν]οκλέος.

ἐπὶ Πανησ[ία].

ἐπὶ Προμ[αχίδα].

[ἐπὶ Προμ]αχίδα.

ἐπὶ Σθενίου.

ἐπὶ Σθενί[ου].

ἐπὶ Σθενίου.

ἐπὶ Σκύλακος.

ἐπὶ Στρ[ατίου].

ἐπὶ Στρατίου.

ἐπὶ Στρατίου.

ἐπὶ Στράτωνος.

ἐπὶ Σωά[νδρου].

ἐπὶ Σω[σ]άνδρου.

ἐπὶ Σωσθένεος.

ἐπὶ Σωσι[γένεος].

ἐπὶ Σωστράτου.

ἐπὶ Σωτίωνος.

ἐπὶ Τιμοκλέους.

ἐπὶ Φ— — —.

ἐπὶ Φιλοξένου.

ἐπὶ Φιλωνίδα.

[ἐπὶ Φιλ]ωνίδα.

[ἐπὶ] Φιλωνίδα.

ἐπὶ Φιλων̣[ίδα].

ἐπὶ Φιλώτ[α].

Ἀσσκληπιοδώ[ρου].

στάλα Ξενϝάρεος τοῦ Μℎείξιός εἰμ’ ἐπὶ τύ|μοˉι.

[στάλα Σ]ίμου ματρὸς ἐγὸˉ ℎέστακ’

ἐπὶ τύμοˉι, | Πολυνόϝας, σ[τοναχὰ]

[δ’ υἱο͂ι κατελεί]πετο ματρ[ός]. |

καὶ σοῦ ἀποφθιμένου πιστοὶ φίλοι οὐκ ἐλάθοντο,

Σίννα, φυλόπιδος δ’ ἐξέρυσαν στυγερᾶς

Ἀμφίλοχοι, θρασέων εὖ εἰδότες ἔργον ἀκόντων,

ἴστορα παιδείας, τόξωι κλυτόν, ὧι ποκα λῃστὰς

ἀνδροφόνους ἁλίαις κτεῖνεν ἐπὶ Στροφάσιν.

ἀλλ’ ἴθι νῦν, παροδῖτα, τὸν ἐκ χθονὸς Ἀλκινόοιο

Ἀγῆνος κλυτὸν αἷμα, σὲ δ’ ὕστατον ὕπνον ἑλο[ῦσαν]

πικρὸς ὅδε ζοφερᾶι τύμβος ἔδεκτ[ο κόνει].

παῖς Ξεινοφάντου τᾶιδε κεύθο[μαι χθονί].

τὸν αὐτὸν ἁ Πισᾶτις Ἀστεία τάφον

σὺν ἀνδρὶ ναίω, παῖς κλυτοῦ Φιλήτο[ρος].

[δ]αίμονες ἀθάνατοι πολλοὶ κατ’ Ὀλύμπιον ἕδρην,

ἀλλὰ θεὸς τούτων ἐστὶ πατὴρ ὁ μέγας,

πείθεσθαι, Τειτᾶνα ἡμεριναῖς χάρισι.

ᾧ πεισθεῖσα δέμας μὲν ἐπὶ χθονός, ἧς ἀπετέχθην,

λείπω, τὴν ψυχὴν δ’ ἀθανάτην ἔλαχον.