[ἀγαθ]ῇ τύ[χῃ]· ἔτους κβʹ Αὐτοκ[ρ]άτορος Ἀντωνείν[ο]υ Διὶ ΚΕΙ[— — —]

[— — —] Σωσικράτους ❦ μετὰ τῶν υἱῶν ❦ Ἀριστοκλέος καὶ ΠΡΩΝ ΜΑΣ[— — —]

[— — — υἱδ]οῦν δὲ Δεινάρχου χρυσῷ στε[φάνῳ]

[καὶ εἰκό]νι γραπτῇ ἐνόπλῳ ἐπιχρύσῳ

[ἐὰν δὲ τις ἀδ]ικῆι Ἀθηνόδωρον ἢ τοὺς ἐγγόνους τοὺς

[Ἀθηνοδώρ]ου, βοιηθεῖν αὐτοῖς Κιανοὺς παντὶ σθένει

[κατὰ τὸ δυ]νατόν, καὶ τα[χυδρ]α̣μοῦσι αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι.

[ἐπειδὴ Ἄδο]λος Ἀ̣δ̣όλου Σιγεὺς ἀνή[ρ ἐστιν]

[ἀγαθὸς καὶ πρ]όθ̣υμος περὶ τὴν πόλιν, [εἶναι αὐτὸν]

[καὶ ἐκγόνους πρ]οξένους καὶ εὐεργέ[τας καὶ — — —]

[Εὐ(?)]βούλετος Πολίον τὸ μνημεῖον ἔθηκα ἐμαυτῷ κ[αὶ τῇ]

[γλυ]κυτάτῃ μου γυναικὶ Αἰλίᾳ Ἀκυλείνῃ καὶ τοῖς τέκνοις· ε[ἰ]

[δέ τις] ἕτερο[ν]

Πομπωνία Σατ̣ο̣ρ̣[νεῖλα ἑαυτῇ]

καὶ Αὐραρίῳ Κυείν[τῳ τῷ συμβίῳ μου]

vac. καὶ Αὐραρ̣ί̣ῳ Νεικήτ[ῃ τῷ υἱ]-

ευτᾶ̣ ἐτῶν πεντίντα ὠκτ[ώ],

μηνὶ Εἰανουαρίου S ιʹ, εἰν-

δ(ικτιῶνος) S γ, βασιλίας Μαυρι[κ]-

[ἀγα]θ[ῆι] τύχ[ηι].

[ἱε]ρο[μν]αμονούσης Βρουττίας Κρισπείνης·

Kranz

τε καὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ

Μοσχείνας καὶ τῶν τέκνων

εὐνοίας vac. χάριν·

Σαλλουβία Σατουρ-

νεῖνα Κοΐντῳ Λαίνᾳ τῷ κα̣ὶ

Λυσιμάχῳ τῷ ἰδίῳ ἀδρὶ ἀνδρὶ μνήμης

Αὐρ. Φλαβώνι̣ο̣ν

Ῥουφεῖνον

ἑκατόνταρχον

Μ. Κλαύδιον

Σεκουνδεῖνον,

ἀδελφὸν

Σεκουνδείνου,

Κλαυδία Ἀθηνώι

[ὁ δῆ]μος Δείναρχον Μενεμάχου

γυμνασιαρχήσαντα ἐκ τῶν ἰδ[ίων]

τὸ μνημεῖον ἐ[ποίησε ὁ δεῖνα ἑαυτῷ καὶ τῇ γυναικὶ — — —]-

μ̣ᾳ καὶ τοῖς τέκν̣[οις — — —]

Γαβεινίῳ Σεου[ήρ— e.g. οὐδενὶ δὲ ἑτέρῳ· καὶ ὁ ἀνοί]-

[ξα]ς λιθουργὸ[ς — — —]

τὴν ἰδίην, /

ἧς ζητεῖς εὑρεῖν [εἰ]

τοὔνομα· "καὶ τὸ τέκ-

Φίλιππος καὶ Θεό-

φιλος καὶ Παυλεῖνος

οἱ Ἀλεξάνδρου Σωσθ-

εἰ καὶ μεῦ δολιχὸς περιαίνυται ὀστέα τύμβος

ξεῖνε, τὸ δυσμενέων γ’ οὐχ ὑπέτρεσοα βάρος.

πεζομάχος δ’ ἱππεῖας ἐνὶ προμάχοισιν ἔμεινα

ὁππότε περ Κούρου μαρνάμεθ’ ἐμ πεδίωι.

Αὐ̣ρ̣ή̣λ(ια) Λονγεῖνα Ῥούφου ζῶσα ἑαυτῇ καὶ

τῷ ἑαυτῆς ἀνδρὶ Σεκούνδῳ ζήσαντι

Βάσσος Πλακεντείνου

ζήσας ἔτη κεʹ. χαῖρε.

λωνίου ἐτῶν κζʹ, Μενεκράτης Ἀπολλωνίου

ἐτῶν καʹ, χαῖρε. καὶ σύ, ξεῖνε, μέγ’, ὦ πα-

ροδεῖτα, χάροις χαίροις, ὅτει τοῦτο

τὸ κοινὸν χαίριν προσέειπας

εὐσεβείης εἵνεκα. θανοῦσει δὲ

οὐκέτι χαίριν.

[ἔτους —ʹ Αὐτο]κράτορος Καίσαρος

[Μάρκου Αὐρη]λίου Ἀντωνείνου

[Εὐσεβοῦς] Εὐτυχοῦς Σεβαστοῦ

[— — — πα]ρανγέλλεται πᾶσι τοῖς τὰ γειτνιῶντα χωρία τῷ ὑδρ[αγωγίῳ κατοικοῦσι μήτε]

[— — —] μήτε ἐπεμβαίνειν κατὰ μηδένα τρόπον, κόψαι δὲ καὶ τὰς [— — —]

[— — — αἱ ἂν] εὑρεθῶσιν πεφυ[κυῖ]αι καὶ ταύτας ἀπὸ δέκα πηχῶν. ὁμοίως ἕξει [— — —]

[— — —]ι της σκιασούσης· ὃς δὲ ἂν ὑπεναντίον ποιήσῃ, δώσει πρόστειμον ἰς τὸν φίσ[κον — — —]

[— — — ὑδραγωγί]ου γεφύρας κατ’ αὐτοῦ ποιείτωσαν, δι’ ὧν καὶ ἅμαξαι διοδεύειν δυνήσονται καὶ πάντα τὰ τετράποδα· [ἐὰν δέ τινες διὰ τοῦ ὑδρα]-

[γωγίου δι]οδεύειν τολμήσωσιν,τῷ αὐτῷ προστείμῳ ἔνοχοι ἔστωσαν. παρανγέλλεται δὲ καὶ τοῖς ταφρε[ύουσιν — — —]

[— — —] μηδενὶ τρόπῳ ἐπὶ τῇ τοῦ ὑδραγωγίου βλάβῃ· ὃς δ’ ἂν εὑρεθῇ παρὰ ταῦτα ποιῶν, δώ[σει πρόστειμον — — —]

— — —

[Ἀν]τωνεῖνον Θράσωνα Π̣Α̣Ρ̣․[— — — τοὺς]

[κατ’] ἔτος ἄρχοντας παραχεῖν αὐτοῖς τὰ ὡρισμέ[να — — —]

[— — —] καὶ τόπον εἰς τὸ οἰκοδομηθῆναι ἐν αὐτῷ οἴκημ[α, ὡς τὰ]

[— — —] τούτου ὑφέστησασαν καὶ διὰ τοῦτο οἶκος τι[— — —]

[— — — —]τορας, ὡς ἐπὶ πάντα τόπον ἴσην εἶναι τὴν [— — —]

[— — —]․ν̣ ἀριθμὸν ἐξ ἡμῶν καὶ τὰ εὔχρηστα δε[— — —]

[— — — — — — —] τῆς πατρίδος ἡμῶν [— — —]

[— — — — — — — — —]ειν τέκτονες [— — —]

[— — — — — — — — — — — — — —]ν̣ο[— — —]

ἀρχιερεὺς μέγιστος, δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ δεύτερον, ὕπατος, πατὴρ πατρίδος,

ἀνθύπατος, τὰ τείχη τῇ λαμπροτάτῃ Νεικαίᾳ, ἐπὶ Οὐελλ(είου) Μακρείνου τοῦ λαμπρ(οτάτου)

ὑπατικοῦ, πρεσβ(ευτοῦ) καὶ ἀντιστρατήγου τοῦ Σεβ(αστοῦ), καὶ Σαλλίου Ἀντωνίνου τοῦ λαμπρ(οτάτου) λογιστοῦ.

καὶ ἀρίστη Νεικαιέων πόλις τὸ τεῖχος ἐπὶ τοῦ λαμπρ(οτάτου)

ὑπατικοῦ Οὐελλείου Μακρείνου, πρεσβευτοῦ καὶ ἀντιστρατήγου τοῦ Σεβ(αστοῦ) καὶ Σαλλίου Ἀντωνίνου τοῦ λαμπρ(οτάτου) λογιστοῦ.

Αἰλιανός

Σαβεῖνος

ἀνέθηκεν.

ἐπὶ Αὐ(τοκράτορος) Καί(σαρος) Ἀντωνείνου

καὶ Μ(άρκου) Αὐρηλί(ου) Καί(σαρος) Σεβαστοῦ

καὶ θειοτάτου Αὐτοκράτ[ο]ρ[ος] Μ. Αὐρ.

〚[Ἀντωνείνου]〛 εὐσεβοῦς [Σ]ε̣[βασ]τοῦ τῇ

ἱερωσύνῃ θεᾶς Ῥώμης καὶ δ[ιηνε]κεῖ πορφύρᾳ

τῇ πατρίδι πιστῶς, παραπέμψαντα θεὸν

Ἀντωνεῖνον, ἐπιτελέσαντα θέας μονο-

μαχιῶν καὶ κυνηγεσίων μεγαλοπρεπῶς,

παραπέμψαντα τὸν κύριον ἡμῶν Αὐτοκρά-

τορα 〚[Ἀντωνεῖνον]〛 Σεβαστὸν καὶ ἄρξαντα τὴν

μεγίστην ἀρχὴν κατ’ ἀξίαν τοῦ μεγέθους

Ἀρισταινετιανοῦ Ἀμμιανοῦ

καὶ Παυλεινιανοῦ Τρύφωνος,

[γ]ραμματεύοντος Αὐρ. Συμφόρου,

[— — — ἡ ἱερ]ὰ γερουσία τοὺς ἀνδρίαντ[α]ς [— — —]

[— — — Λ]ογγεινιανοῦ τοῦ κρατίστ[ου — — —]

[— — —] τοῦ ὑπερβαλομένου Ι̣[— — —]

vac.? αὐτὸς ἡξίωσεν ἐν ταῖς διαθήκα[ις — — —]

ἐπὶ ἀ[ρχό]ντων Αὐρ. Σαλλουστιανοῦ Παυλείνου κ[αὶ(?) — — —]

κο[— — —] vac. ἐκδικοῦντος διὰ βίου Μ. Αὐρ. [— — —]

Διόφαντος Μο[— — —]

Ληώνιος Λογγε[ῖνος]

Ἄνδρων Χρυσ[— — —]

— — —

[ὁ δεῖνα] ζῶν καὶ φρονῶν

[τὸ μνη]μεῖον κατεσ-

ἐπὶ τῷ μετὰ τὸ [κατατεθῆναι ἡμᾶς μηδένα]

ἕτερον ἐξεῖναι [βληθῆναι· ὃς δ’ ἂν — — —]

ἢ [ἀπαλλ]οτριῶσαι̣ ἢ̣ [— — —]

Ὀλύμπις Ὀλυμπίο[υ] Αὐρ. Εὐσεβείᾳ [ὁ]μο̣λογῷ ἐκκε̣χ̣ω̣ρ̣η̣[κ]έν̣αι μέσ[η]ν τοποθεσίαν ἐπὶ τῷ καταθέσ-

θαι τὸν γενό[μενον αὐτῆς] ἄ̣νδρα Αὐρ. [Ἀσ]κληπιόδο[το]ν καὶ· μηδένα ἐξὸν εἶναι κατατεθῆναι·

εἴ τις δὲ ἂν σκυ[λῇ, δώσει τῷ ἱερ]ωτ[άτῳ ταμείῳ (δην.) ͵α κα]ὶ τ[ῇ πό]λει (δην.) ͵α.

Παυλεῖνος Λουκίου ζήσας ἔτη ιζʹ. χαῖρε.

[— — —] ζῶντες ἑαυτοῖς κατεσσκευάσαμεν [ἐπὶ τῷ](?)

[— — —]τα τῆς σκάφης εἶναι αὐτοανεξοδίασ[τα(?)].

Διομήδ[η τοῦ δεῖνος],

γυνὴ δ[ὲ τοῦ — — —]-

[Ῥο]υφε|ῖν[α — — —]

[— — —]άτου relief θ[υγάτηρ]

Σαβεῖνος Σαβείνου

ζήσας ἔτη κθʹ.

σὺν ταῖς [εἴ]κοσι [ἀκαίναις ταῖς περὶ αὐτὸ]

εἰς τὸ εἶναι ἀνεξοδ[ίαστον· ἐὰν δέ τις αὐτὸ]

καταλύ[σ]ῃ, [δ]ώ[σει πρ]ο[στείμου εἰς τὴν πόλιν (δην.) —ʹ]

Αὐρήλιος Ἑρμῆς Ῥουφείνου

καὶ Αὐρήλιος Ἡγέμων Μάρκου

ἀλλ’ ὅταν ἐπέλθῃ τοῦ βίου τὸ λείψανον,

δεῖ κατθανεῖν σε· τοῦτο γὰρ Μοιρῶν μίτος

ἐπέκλωσεν ἡμεῖν, πάλι μολεῖν πρὸς Ἄϊδαν.

εἰκοσαετὴς γὰρ ὢν ἐγὼ θνήσκω ταχὺ

τέκνῳ γλυκυτάτῳ· τοῦτο [γὰ]ρ δαίμων πικρὸς

[προ]σέταξεν ἡμεῖν, ἵνα ποιῶ κἂν μὴ θέλω.

[σκυ]λῇ δὲ μηδεὶς ξένος ὑπάρχων τὸν νέκυν·

[ἢν δ]ή τις ἆρα γνησίων ἀφ’ αἵματος

[θάπ]τειν θελήσῃ, τοῦτο συγχωρεῖ νόμος.

χαῖρε.

[ἡ δεῖνα τῷ υἱῷ Ἀσκλη]-

π[ι]ο̣δότῳ ζήσαντι ἔ[τη —ʹ]

σκληπιοδότῳ Φιλίσκο[υ]

[ἐ]πὶ τῷ εἶ[ναι]

αὐτοῦ ἀν̣[εξο]-

θήρας ἐν σταδ̣ίοις π̣λήξας ΠΛΑΑΝΗΕΧΝΗΣΙΔΡΠΛ․․․․․․Ν

ἔκ[τ]εινεν δὲ Τ̣ευδεύς Τυδεύς, ὃν οὐκ ἤσχυσα κρ̣ατῆσα[ι]

Μοῖραν δ’ οὐκ ἔφυγ̣ον ἐπεὶ ἦν μίτος οὗτος ὁ Μοιρῶ̣ν.

[θῆναι ἡ]μᾶς ἀμφοτέρ[ους μηδένα ἕτερον]

[ἐνθάπτ]ειν, εἰ μὴ ἐπείξ̣[ει τέκνοις ἡμῶν· εἰ δέ]

[τις τολμήσῃ, δώσει π]ροστείμου [τῇ ἱεροτάτῃ Νει]-

[— — —]νκία ζήσασα ἔτη κε̣ʹ το

[— — —]ς χαίρειν. Γ. Λόλιος Σ̣ί̣λερος(?)

[— — —]ΝϹΑ․Ν συνκατεσκεύασεν.

τατεθῆναι ἡμᾶς ἀμφο-

τέρους εἶναι αὐτὸ ἄ-

σκυλτον, εἰ μὴ τέκνον

τέκνοις ἡμῶν ἐπὶ τῷ μετὰ τὸ κατατε-

θῆναι ἡμᾶς μηδινὶ μηδενὶ ἐξὸν εἶναι σκῦ-

λαι· εἰ [δ]έ τις τολμήσει, δώσι προσ-

ὲ σκυλῇ, δ[ώσει λό]-

γον θεῷ [ἐν ἐκεί]-

νῃ τῇ ἡ[μέρᾳ καὶ]

δώσει τ[ῷ ταμείῳ]

τοῦ δήμου ἐν τῷ πρώτῳ

ἔτει ἐπὶ Τίτου Ἀντωνεί-

νου Καίσαρος.

καὶ [Κα]σίαν Οὐλπίαν

Φουλβίαν καὶ Λονγεῖναν

τὴν σύμβιον αὐτοῦ

[ἔτους —ʹ Αὐτο]κράτορος Καίσαρος

[Μάρκου Αὐρη]λίου Ἀντωνείνου

[Εὐσεβοῦς] Εὐτυχοῦς Σεβαστοῦ

εἰ καὶ μεῦ δολιχὸς περιαίνυται ὄστεα τύμβος,

ξεῖνε, τὸ δυσμενέων γ’ οὐχ ὑπέτρεσσα βάρος·

πεζομάχος δ’ ἱππεῖας ἐνὶ προμάχοισιν ἔμεινα

ὁππότε περ Κούρου μαρνάμεθ’ ἐμ πεδίωι·

Βάσσος Πλακεντείνου

ζήσας ἔτη κεʹ. χαῖρε.

Αὐ̣ρ̣η̣λ(ία) Λονγεῖνα Ῥούφου ζῶσα ἑαυτῇ καὶ

τῷ ἑαυτῆς ἀνδρὶ Σεκούνδῳ ζήσαντι

Φίλιππος καὶ Θεό-

φιλος καὶ Παυλεῖνος

οἱ Ἀλεξάνδρου Σωσθ-

[καὶ Α]ὐτοκράτω[ρ Κ]αῖσαρ Μ. Αὐρήλιος Ἀν-

[τωνε]ῖνος [Σεβασ]τὸς δημαρχικῆς ἐξ-

[ουσ]ί[α]ς [βʹ καὶ Π. Σεπτί]μιος 〚[Γέτα]〛 Καῖσαρ ἀπο-

ἔτους γʹ

Ἀντωνείνου

Καίσαρος

γαθίῳ, Μαξίμῳ

καὶ Ῥουφείνῃ Ἀρητ-

ος καὶ Μάξιμος ἀν-

δα πάτερ· εὐχομένῳ δὲ

[κα]λῶς ἐσθλὰ σὺ δοῖς εἵνεκεν

εὐσεβίης.

Ἀπολλωνίδου

Γεμελλείνου

α Φλαβία καὶ Αὐρηλία

Ἀριστείνη μετὰ τῶ[ν]

ἰδίων πάντων τὸν

ιστος καὶ Τρύφων

καὶ Μαρκελλείνα

καὶ Εὐπατερεία σὺν

[ἀγαθῇ τυχῃ]·

[ὁ δεῖνα — — —]-

είνῃ Χρή[στου]

συννεύν[ῳ]

Α̣ὐ̣ρ̣ή̣λ̣ιο[ς]

Ῥουφεῖνος

ὑπὲρ σωτηρίας

— — —

[Ἀντ]ω̣ν̣ε̣ί̣ν̣ο̣υ [Σε]-

βαστοῦ Εὐσεβοῦς

[ρ]ος Καίσα̣[ρος]

Ἀντωνείν[ου ἡ — — —]-

τμιηνῶν [κώμη]

μετὰ τῶν κοινωνῶν ❦ εὐχαριστοῦμεν

Παυλείνῃ.

σὺν ταῖς οἰκίαις καθὼς περιείληπται.

κἢν σπεύδῃς, ὦ ξεῖνε, καὶ ἢν εὔκαι-

ρος ὁδεύῃς, / στῆθι παρ’ οὑμὸν σῆμα

Αὐρηλίᾳ Κομοδιανῇ τῇ γλυκυτάτῃ ζησάσῃ ἔτη κγʹ Αὐρ. Μαρεῖνος

καὶ Ἀσκληπιοδότη οἱ θρέψαντες καὶ ὁ ἀνὴρ Σερῆνος

〚[— — —]κ̣ο̣․․ς̣ Σ̣τ̣ρ̣ά̣τ̣ι̣ο̣[— — —]〛

[— — —] Λογγεινιαν[ὸς Νέστ]ωρ γερουσιαστὴς ζῶ̣[ν ἐ]-

[μαυ]τῷ καὶ τῇ γυ[ναικί μ]ου Σαβείνῃ καὶ τῷ υἱῷ Λ[ογ]-

[γει]νιανῷ στρατι̣[ώτῃ ἐνδ]όξως στρατευσαμέν[ῳ]

[ζή]σαντι ἔτη ․[․ʹ τὸ μνημῖ]ον κατεσκεύασα σὺν [καὶ]

κειμένῳ ἀμ[φιπεριφρ]άγματι· ἐπί τῷ μετ[ὰ τὸ]

κατατεθῆνα[ι ἐμὲ καὶ τὴν] γυναῖκά μου εἶνα̣ι̣ α̣ὐ̣τ̣ὰ̣

ἄσκυλτα κα[ὶ ἀνεξοδίαστα· ε]ἴ τις δὲ ἂν σκυλῇ ἢ ἀπαλ-

Δάδα Ἀρίστωνος θυγάτηρ γυν[ὴ δὲ]

Ἀρίστωνος ζήσασα ἔτη ξαʹ· τοῖς ἐπάνω χ[αίρειν].

Γ. ❦ Οὐαλέριος Λον-

γεῖνος ἀνέστη-

σεν τῇ ἑαυτοῦ ι

μʹ ἡ σύνβιος θ[ά]-

ψεν πυρὶ / Ῥουφ[ε]-

ῖνα βωμόν θ’ εἵ-

δρυσεν μνήμη-

τύνβος ὅ[δε κρύπτει — — —]

Λυκεῖνον [— — — (ἀπο)φθι]-

μένον κὲ̣ ἀνθ̣[— — —]-

εἴ τεις δὲ ἕτερος εἰσκυλῇ οἶκον τὸν

ἀνεξοδίαστον ἢ θάψει τεινὰν ἄλ-

λον εἰς ὑμᾶς, δώσει τῷ ταμίῳ τρίσ-

τρυφῆς πάσης ἀπο-

λαύσας / Σαβεινιαν-

ὸς / Ἑρμαγόρας πολ-

Ἀρισταινέτῃ καὶ τούτων τέκνυς τέκνοις

καὶ κείνων ἐκγόνοις κατεσκεύ-

ασεν καὶ τοῖς θρεπταρίοις αὐ-

ὡς μηδενὶ ἑτέρῳ ἐξὸν

ε[ἶ]ναι σκοῖλαι σκῦλαι ἢ διαδό-

χοις αὐτῶν· ὃς δὲ ἄν

ρος ζῶν ἑαυτ[ῷ κ]ὲ γυ-

ναικὶ Σαβείν[ῃ τὸ μν]η-

μεῖο[ν κα]τ̣ε̣[σκεύασε]ν̣

τ̣ρὶ̣ Αὐγαιανῇ ζησάσῃ ἔτη

μζʹ· ἐπὶ τῷ εἶναι ἀνεξοδίασ-

τον.

— — —

[— — —]․κειν̣[— — —]

[— — —]․ι γαίης [— — — Ἀσκλη]-

[——ν]ος ζήσασα ἔτη κʹ.

[τ]οῖς ἐπάνω γῆς χαίρειν.

[— — —]εναντισα[— — —]

εἶνε τῶν κλη-

ρονόμων προ-

τάτῃ μητρὶ Δομιτίᾳ

Οὐαλεντείνηι·

χαῖρε.

ἑαυτῇ κὲ τέκνοις ․․․ρ․․

[Λο]ν̣γ̣είνῳ κὲ Νεικοσ[τρά]-

[τῳ — — —]

σας ἔτη γʹ·

χαίρειν.

τοῖς ἐπάνω

χαίρειν.

λαʹ· τοῖς ἐπάν-

ω χαίρειν.

[ῥήτ]ωρ, σοφιστὴς ἐνθάδε τέθαπτε ἀνὴρ

[σὺ δ’ οὐκ] ὀκνήσεις ἐντυχεῖν βωμῷ, ξένε,

[αἰ]ν̣ῶ̣ν τὰς πράξις Λονγείνου εὐδαίμονος

[φωτ]ὸς φερίστου καὶ πολλῶν εὐεργέτου.

ὑπὲρ τοῦ κυρίου Αὐτο-

κράτορος Ἀντωνείνου

νίκης καὶ εἰς αἰῶνα

ιηʹ τῶν κυρίων Αὐτοκρα-

[τ]όρων Σεουήρου κὲ Ἀντωνεί-

[νου 〚κὲ] Γ̣έ̣τ̣α̣〛 Σεβαστῶν, μη-

[ν]ὸ̣ς̣ Ἀ̣ρήου̣ [— — — ὑπὲρ σωτηρί]-

στησαν μετὰ τῆς

μητρὸς Ῥουφείνας.

[— — —]με θανοῦ̣σαν ὁ κοινὸ[ς — — —]

[— — —]ισ[ι] πᾶσι γὰρ ἀνθρώπο[ις τοῦτο τέλος, τὸ θανεῖν].

ἐκ τῶν ἰδίων αὐτῷ καὶ τῇ συμβίῳ αὐ-

τοῦ Λογγείνῃ τῇ καὶ Φιλή-

τῃ· ἀξίως̣ δὲ ἀνεξοδί(αστον).

καὶ Θεόδοτος Γλύκωνος υἱὸς ζήσας ἔτη νεʹ·

τοῖς ἐπάνω χαίρειν.

ἐνθάδε σεμνὸς

ἀνὴρ Ῥουφεῖνος

κατάκειτε· δω-

—]ξάμενος μετὰ τῶν στρατιωτῶν ἀν[δρείων

[ἀπέκτεινε]ν τοῦτον ὥστε τοὺς λοιποὺς εἰς φυ[γὴν τρέπεσθαι. ὕστερον]

[δὲ λαβό]ντων λαθραίως τὴν εἰς τὴν πόλιν εἴσ[οδον

[τῶν πολεμί]ων καὶ πολλοὺς ἀπέκτεινεν καὶ τοὺς λοιπ[οὺς

] τοῖς τε κατὰ τὴν βάριν καὶ τὸν μόλπον τε[ταγμένοις

[τρίδος, Προυσαέων πρὸς τῷ Ὀλύμ]πῳ τοῖς ἄρχουσι καὶ τ[ῇ βου]-

[λῇ καὶ τῷ δήμῳ χαίρειν. ἡ υπ’ ἐ]μοῦ πεμφθεῖσα ὑμῖν δ[—

[ —]ραν καὶ τὰ θερμὰ ὕδατα [ἐκ]-

[ὁ δεῖνα — — — ἐκ]

[τῶν] ἰδίων τὴν [στοὰν(?)]