ρος ἄνακτος, | ὃν θῆκεν πράξας

ἐνθάδε Βησαρίων, | σύν τε φίλοις

τεκέεσσι καὶ αἰδοίῃ παρακοίτι, |

σι φαινομένου, | βωμὸς

ἐγώ· σὺν παισὶ δ’ ἔθηκέ με

κλινὸς Ἀνουβίων, | ἄνγε-

οὐ παχεῖ λόγωι πλάσας τι, γυμνάσας δ’ ἑαυτὸν

κἀμὲ καταπονήσας συνέπεισεν ἡσυχάζειν·

κοὐ μόνον παραστιχίδι με τοῖς μαθεῖν θέλουσιν

παράκλησιν ἵν’ ἐκ κλύδωνος ἠρεμεῖν μ’ ἀφῶσιν.

συνιέντι θέλω λέγειν τι, συνιέντι δὲ μηδὲν

μὴ μάτην με κόπτειν, ἑτέροις τόπον δὲ δοῦναι.

ἀνθ’ ὧν τιμήεντα λαχὼν εὔελπιν ἔπαινον

ἐκ φρενὸς ἡμετέρης γηθόσυνος κόμισαι.

The Greek abacus:

μέσην μέσης τῆς πλινθίδος τὴν χειραγωγὸν ἀρχὴν

λαβών, ἴχνευε προβλέπων, ἵν’ εὐσύνοπτος ἦι σοι

ἡ παῦλλα τῶν ἐμῶν πόνων κα̣ὶ πλινθίδος μέριμνα·

εἰς τέσσαρας μὲν οὖν τιθεὶς πανουργίης ἀριθμοὺς

τὸ σῶμ’ ὅλον μή που λάθηις καὶ συνχέας προσάψηις

σὸν ἀγνόημ’ ἁμαρτάνων τῶι μηθὲν ἀγνοοῦντι.

πηγῆς τε πρὸς τέρμ’ ἐξ ἴσου σύμφωνον ἀποτελεσμόν,

συνεὶς ἀνάθεμά τ’ εὐμενῶς ὡς κοίρανος δέδορκεν

καὶ καρπὸν οἷον ἐκ φρενὸς θείας λαβὼν κομίζω,

ἀνθ’ ὧν τιμήεντα λαχὼν εὔελπιν ἔπαινον

ἐκ φρενὸς ἡμετέρης γηθόσυνος κόμισαι.

— — — πουλυβότειραν | δώ-

[δεκα] οὓς σὺν Ζηνὶ θεοὺς μά-

[καρας] καλέουσιν. |

σαντες ἐπ’ εὐτάκτοι̣ο̣ [βίοιο(?)] |

[νοῦ̣]ν τε σαοφροσύνη[ν τ’ –⏑⏑

–⏑⏑– | — — — — — — — — —

[τοῦ τ’ ἔ]θ̣νους ἱερῆας ἑῶ-

[ν μό]χθ̣ων τε συνερ-

[γοὺς] | εἰς ἑκατὸν δὶς Παν-

[β]έλτερον ΗΓ․․․ΟΓΠ․․․ΥΛΗVΟΠ

— — συνεχής ϹΧΙΕΙΟΥϹΩCΩΥΔΙΟΝΔ․ΟΥΔΔΠ

— —ϹϹϹ․․․ΟΝΕ․ΝΟΑ․․ΟϹϹΝ․ΑΓΤΜΙ

ἀθρήσας Π— — —

σὺν ταῖς Κ— — —

καὶ τὴν μεγίστην [ἡμῖν] ἔκπληξιν φέρον.

[μ]νήμη δὲ πολλῶν συντρέχουσα τῷ χρόνῳ

ΕΚΠ․․․ΟΜΑΙ σε τῶν ․․ΙΝΩΝ καὶ τῶν λόγων.

τὸν προκαθήγημα, Μανδοῦλι, καὶ προορο͂ν[τα(?) — — —]·

τὴν σὴν μαντοσύνην τίς δ’ ἂν κομίσαι ἐπινεύσαιτω;

ἵλαθί μοι, Μανδοῦλι, Διὸς τέκος, ἠδ’ ἠπίνευσον,

λαμπρὰ [παρεῖα] φέρων καὶ δεξιὸς Ἴσιδι βαίνων.

καὶ γὰρ ἐγὼ τὰς σὰς ἱστορίας μαντοσύνας διαφράσω, μαντί

[πατ]ρ̣ί̣δι(?) — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

ῥάβδῳ δέ τις οἷα κατὰ μέλος δέμας δονηθ̣είς,

ἀρμογὴν μέλει συνεργὸν ἐπεκάλουν χαράττειν̣,

ψόγον ἀλλοτρίοις ἤθεσιν ἀπολιπὼν ἄδηλον.

ὡς ἦμαρ καὶ νύξ σε σέβει, ὧραι δ’ ἅμα πᾶσαι,

καὶ καλέουσί σε Βρειθ καὶ Μάνδουλιν συνομαίμους,

ἄστρα θεῶν ἐπ̣ίσημα κατ’ οὐρανὸν ἀντέλλοντα.

καὶ πάντων τε φύσιν εὐανθέα εὕρεο καρπῶν.

σοῦ τε χάριν συνέστηχ’ ὁ πόλος καὶ γαῖα ἅπασα

καὶ πνοιαὶ ἀνέμων καὶ ἥλιος ὁ γλυκυφεγγής.

αὐτοὺς καὶ ἀλόχους καὶ κτήματα καὶ φίλα τέκνα.

ὅσσοι δ’ ἐμ μοίραις θανάτου συνέχονται ἐν εἱρκτῆι,

καὶ ὅσοι ἀγρυπνίαις μεγάλαις ὀχλοῦντ’ ὀδυνηραῖς,

ὡς ἐτύμως ὁ ἀγαθὸς δαίμων, Σοκονῶπις κραταιός,

σύνναος ναίει, πλουτοδότης ἀγαθός,

κτίστης καὶ γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος

εἶτα ἐδωρήσω περιτελλομένου ἐνιαυτοῦ

αὐτοῖς μηνὶ Παχὼν πᾶσιν ἐς εὐφροσύνην.

τερφθέντες δ’ εἰς οἶκόν τε πανηγυρίσαντες ἔβησαν

καὶ ζωὴν γλυκερήν τε ἔχειν καὶ τέρψιν ἀρίστην,

ὄλβον, εὐτυχίην καὶ σωφροσύνην τε ἄλυπον.

ὅσσοι δὲ ζώουσι μακάρτατοι, ἄνδρες ἄριστοι,

πυθομένη εὐχῶν, μελανηφόρε Ἶσι ἐλήμων,

καὶ ὑμεῖς, μεγάλοι τε θεοὶ σύνναοι ἅμ’ αὐτῆι,

πέμψατ’ ἐμοὶ Παιᾶν’, ἀχέ[ω]ν ἰήτορα πάντω[ν].

φάσκουσίν ποτε τοῦτον ἐπ̣ιστείλαντα κορώνην,

σύν τε ἐπιστολίωι ἦλθε φέρουσα φάσιν·

οὐ γὰρ ἔην βροτὸς ἀνήρ, οὐδ’ ἐκ βρότου ᾖεν ἄνα[κτος],

ὦ ἱὲ παιάν, | Αἴγλη τε εὐῶπις Πανάκειά τε, | Ἠπιόνης παῖδες

σὺν ἀγακλυτῶι εὐαυγεῖ Ὑγιείαι, | ἰὴ παιάν, Ἀσκληπιέ, | δαῖμον

κλεινότατε, ἱὲ παιάν. | χαῖρέ μοι, ἵλαος δ’ ἐπινείσεο | ἁμετέραν

πόλιν εὐρύχορον, ἱὲ ὦ ἱὲ παιάν, | δὸς δ’ ἡμᾶς χαίροντας ὁρᾶν

φάος | ἀελίου δοκίμους σὺν ἀγακλυτῶι εὐαυγεῖ Ὑγιείαι, |

ἰὴ παιάν, Ἀσκληπιέ, | δαῖμον σεμνότατε, ἱὲ παιάν. |

αυγη ευχωμαι καγω εν ταχυ[—

συν σοι ειναι και μακαροις [

ειμι μαρτυς αγαθου θεου [

[Η]ρων ευψ[υχι],

και ευ[χομαι συν σοι ειναι]·

[ο θεος] μνησθ[ειη της κοι]μη[σεως].

συ(ν) θ(ε)ω επι του

κυρι̣ου Επιφαν̣ι̣-

ενθαδε κατακιτε

Παυλος συν τη ειδια γα-

μετη ανειανη ∶ και γλυκυ-

[θηφοροι — —c.15— — αγ]γελοι και απαυστως αυτον γερερουσιν εν τρισαγια φωνη αδοντες και λεγοντες "αγιος αγιος αγιος ει, Κ(υρι)ε· πληρης ο ου(ρα)νος και η γη τη[ς δοξης σου," τῆ]-

[ς αγι]α̣[ς σου δοξης· ου(ρα)νος κ]α̣[ι γη] γαρ πεπληρωνται της μεγαλιοτητος μεγαλοτητος σου, πολυευσπαγχνε Κ(υρι)ε, οτι εν ου(ρα)νοις αωρατος ων ποικιλοις δυναμεσιν εν ημιν ευδοκησας τοις βροτοις συν-

αναστραφηναι σαρκωθεις εκ της απιρανδρου θεομητορος Μαριας, επικουρος γενου αββα Θεοδω̣ρου προεδρο(υ) (και) Γεωργιω διακ(ονω)

ις μνησκομενος τ[ω]ν καλ[ω]ν

ηθων και της συνειδησεω̣ς κ-

αι ιστοργης της προς εμε κατα

ρατευσαντος ιε-

ρας συνοδου εβιω-

σεν L [․]θʹ.

☩ αγιε ☩ Κολλου[θε]

συνεργος γενου τ[ω γραψαν]-

τι σμ(ι)λ̣(η) (και) τω κτιστι κ[αι Παυλ]-

προσδεξε ο θεος την δεησιν ημων, ο καθημενος εν δεξια του π(ατ)ρ(ος), [και ελεησον ημας],

οτι συ μονος αγιος, συ μονος κ(υριο)ς Ι(ησο)υ Χ(ριστο)υ συν αγιον πν(ευμ)α εις δ[οξ]αι̣ν δοξαν θ(εο)υ π(ατ)ρ(ο)ς· αμην. [καθ εκαστην ημεραν]

ευλογισω σε και αινεσω το ονομα σου εις τον αιωνα και εις τον αιωνα [του αιωνος. κατα]-

ευλογητος σ ει, Κ(υρι)ε· διδαξον με τα δικαιωματα σ σου. ευλογητος σ ει, Κ(υρι)ε· [διδαξον με]

τα δικαιωματα σου ∶ ευλογητος σ ει, Κ(υρι)ε· συνετισον με τα δικαιωματα σου ∶ Κ(υρι)ε, [καταφυγη εγενηθης]

ημιν εν γεννεα γενεα και γεννεα γενεα. εγω ειπα "Κ(υρι)ε ελεησον με, ϊασε την ψυχην μου, οτ[ι ημαρτον σοι." Κ(υρι)ε, προς σε]

[στ]ηλη

[Ε]υφροσυνης·

[εβ(ιωσεν)] ετ(ων) κγʹ.

[μ]η̣ φρονειν [τα Αρειου, συμπροιασι]

δε και συνευ[χονται αυτοις αναγ]-

καιως δια γν[ωμης των αδελφων γραφειν]

οταν [γαρ τις υμας τους εν Χ(ριστ)ω πιστους θε]-

ωρη [κοινωνουντας τοις τοιουτοις η αυτοις συ]-

ν[ευχομενους

ε[ι]ς μνημοσυναν Σαβι-

νος αναγ[νωσ]της.

𐆠 ΧΜΓ 𐆠

☩ της θειας προνοιας συναιρουμενης κ(α)ι

της σπουδης και επιξεως Αρσενιου καθ(ολικου) Αιγ(υπτου)

επιεικειας του επισκοπου κ(αι) παντος του

οχλου συνυπουργουντος ανανεωθη ο

αυτος τοπος και ωκοδομηθη απο θεμε-

ξενων και των παρερχομενων

ανευ δημοσιας συνοψεως

και εν τω αυτω τοπω εταχθη

λαμπρ(ου) σιγγ(ουλαριου) επιμελητου εις οικησιν

των εισερχομ(ενων) σ̣υ̣ν Χρ(ιστω) εις αμεριμνιαν τε

των ερευθεριτεων μιτα των επιτ(ροπων?)

νοια ανες αφες ως αγαθος

(και) φιλαν(θρωπο)ς συνχωρισον, οτι

ουκ εστιν ανθρωπος ος ζησεται

ουχ αμαρτησει· συ γαρ μονος

θ(εο)ς εκτος αμαρτιας· δι(και)οσυ-

νη (και) η δικαιοσυνη σου ∶ εις

τον αϊωνα, Κ(υρι)ε, ο λογος σου

μνημειον Πεσυνθιου

Ψαιου διακονου· ετελευ-

ναζοντος του α-

πα Πεσυνθιου ετ-

ων κθʹ, Φαρμουθι κ-

ν̣(ος) Παχ(ων) πεμ[πτη].

συναριθμησ[ον]

αυτον ο θ(εο)ς μετ[α]

αγαπη,

δικαιοσυνη,

ειρηνη ∶

αν ανις αφες ος αγαθων και φι-

λαν(θρωπ)ος, και συνκωρησον, οτι ου-

κ ουκ εστιν αν(θρωπ)ων ως ζησεται και

ο θ(εο)ς πασης αμαρτιας εκτος υπα-

ρχης, δι(και)οσυνη και η δηκεοσυνη·

συ γαρ οι αναπαυσης τηνδ δουλ(ην) σ(ου)

ξιας σου επι θρονο δικ-

αιωσυνης και ποδισο-

ν αυτης επι υδαδο-

κ(αι) πασις αμαρτιας εκτους υπαρχεις,

κ(αι) δικ(αι)ωσυνη σου δικ(αι)οσυνη εις τον αιω-

να, Κ(υρι)ε, ο λωγου σου η αληθεια· συ γαρ ει ανα-

χθεν · εν λογω η εν εργω · η κατα διανοια

ως μονος αγαθος και φιλαν(θρωπ)ος συνχω-

ρισον · οτι ουκ εστιν ανθρωπος ος ζησεται κ(αι)

σης αμαρτιας εκτος συ · υπαρχεις κ(αι) η

δικαιοσυνης σου δικαιοσυνην εις

των αιωνα, κ(υρι)ε, ο λογος σου εν αληθει-

συ γαρ [μ]ονος [α]μαρτιας εκ-

τος υπαρχεις (και) η δι(και)οσυνης σ

σου δι(και)οσυνης εις τον αιωνα

κ̣(αι) ο λογος σου αληθεια· συ γαρ η

εργων κατα διανια ως αγα-

θος (και) φιλαν(θρωπ)ος συνχωρισ[ον],

οτι ουκ εστιν ος ζησετα[ι]

ονος θ(εο)ς η δ’ εμαρτιας εκ-

τος υπαρχεις, και δικ(αι)οσυνη [σου]

δικ(αι)οσυνη εις τον αιωνα κ(αι)

ο λογος σου αληθεια ∶ συ γ̣α̣[ρ]

Σαράπιδι καὶ τοῖς̣

συννάοις θεοῖς

ὑπὲρ σωτηρίας

Διδύμου τοῦ Διδύμου τῶν ἐξ Ἀντινόου ἱερονι-

κῶν σὺν Ἴσιτι τῇ καὶ Εὐσεβείᾳ καὶ Σεντιανῷ

καὶ Σαραπιάδι καὶ Θεοδώρᾳ καὶ Φωκᾶτι

Ἀγαθοκλῆς Γαίου ἐπιμελητὴς ἀνέθηκε σὺν τῇ συμβίῳ

εἴσειτι Δημητρίου, ἔτους λβʹ Αὐτοκράτορος Καίσαρος

[Α]ὐρήλιος Ἰσίδωρος

σὺν τοῖς τέκνοις κ(αὶ) τοῖς

ἰδίοις ὑπὲρ εὐχαριστίας

[ἔτους δλʹ(?) Καίσαρος, Ἁ]θ̣ὺρ ιηʹ ἐπὶ τῆς γ[ενη]-

[θείσης συναγωγῆ]ς τῶν ἀπὸ τῆς Το̣[—]

[— — —]Σ ὧν ἀρχισυναγω[γος]

[—?— καὶ ἀρ]χ̣ιπροστάτης Διοκ̣[λῆς]

ἰ̣δ̣ί̣ω λόγῳ. (ἔτους) εʹ Ἁδριανοῦ Καίσαρο̣[ς τοῦ κ]υ̣ρίου, Θὼθ κζʹ· Οὐλπίου

Ποτάμωνος καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ἀ̣[πὸ πολιτ]ε̣ύματος Λυ̣κίων ἐπὶ παρόντι

Διονυσίῳ γραμματεῖ κωμογραμ[ματέως ․․․ τοῦ Μ]αρεώτου εἰπόντων μνη-

Σεφαῖρος ἀνέθη-

κε συνόδῳ Θερ-

μουθιακῆι (ἔτους) ιαʹ

[Π]ανκρατὴς Πανεσνεῦ-

τος ἀνέθηκε συνόδωι

γεωργῶν Καίσαρος

ῦ, ἐπὶ Κολλούθου π-

ροστάτου συνόδου

— — —

Συνίστωρ συναγ(ωγήσας)

καὶ προστατήσας

[— — — Ἀ]μμωνίου συναγ̣ω̣γ̣ὸς

[— — τῇ σ]υνόδῳ Σαμβαθικῇ

[(ἔτους) —ʹ Καί]σαρος, Φαμενὼθ ζʹ.

πάτρωνα καὶ εὐεργέτην

τοῖς νέμουσι τὴν σύνο[δον] ἔτους ιγʹ Καίσαρος Μεχεί[ρ —ʹ].

εὐχαριστήσας,

σὺν τῇ συμβίῳ

καὶ τῷ υἱῷ

τριήραρχος,

σὺν τῷ υἱῶι

Ἑρεννίῳ,

[Ἄμμ]ωνι καὶ Σούχωι

[καὶ τοῖς] συννάοις θεοῖς μεγίστοις

[Καλ(?)]λ̣ίδωρος ὁ καὶ Ἀμμώνιος Ἡρακλεί-

Σούχου καὶ Ἄμμωνος καὶ Ἑρμοῦ καὶ Ἤρας καὶ τῶν

[συνν]άων θεῶν [μεγίστ]ων τὸ ἐπ[αγαθ]ὸν γόνιμ[ον]

νέον ὕδωρ σὺν τῇ καρπ[οφό]ρ[ῳ γ]αίῃ μετὰ πά-

σης χαρᾶς καὶ ἱλαρίας, ἐπὶ Διδύμου ἱερέως

— — —

[καὶ τοῖς συννάοις θε]-

οῖς [με]γίσ[τοις]

〚ἐπὶ Σ̣ε̣ρ̣ο̣υ̣ίου Σ̣ο̣υ̣λ̣π̣ι̣κ̣ί̣ο̣υ̣ Σ̣ι̣μ̣ί̣λ̣ε̣ω̣ς̣, ἐ̣π̣ά̣ρ̣χ̣ο̣υ̣ Αἰγύπτου〛, ἤρξατο τὸ ἔργον,

συνετελέσθη δὲ

(ἔτους) ιβʹ Αὐτοκράτ̣ο̣ρ̣ο̣ς̣ Καίσαρος Ν̣έ̣ρ̣ο̣υ̣[α] Τ̣ρ̣α̣ι̣α̣ν̣ο̣ῦ Σεβαστοῦ Γερμανικοῦ Δακικοῦ, Παχὼν ιθʹ.

ὦ ἱὲ παιάν, | Αἴγλη τε εὐῶπις Πανάκειά τε, | Ἠπιόνης παῖδες

σὺν ἀγακλυτῶι εὐαυγεῖ Ὑγιείαι, | ἰὴ παιάν, Ἀσκληπιέ, | δαῖμον

κλεινότατε, ἱὲ παιάν. | χαῖρέ μοι, ἵλαος δ’ ἐπινείσεο | ἁμετέραν

πόλιν εὐρύχορον, ἱὲ ὦ ἱὲ παιάν, | δὸς δ’ ἡμᾶς χαίροντας ὁρᾶν

φάος | ἀελίου δοκίμους σὺν ἀγακλυτῶι εὐαυγεῖ Ὑγιείαι, |

ἰὴ παιάν, Ἀσκληπιέ, | δαῖμον σεμνότατε, ἱὲ παιάν. |

νις β(ενεφικιάριος) τὸν κῆπον ἐκ θεμελίου ἀνῳ-

κοδόμησεν καὶ ἐζωγράφησεν σὺν τοῖς

φυτοῖς, ἐποίησεν ἐκ τοῦ ἰδίου,

βουλευτὴς — — — καὶ [— — — ναύκληρος(?)]

[Ἐ]ρυθραϊκὸς σὺ[ν — — —].

[δὶς(?) ἤκ]ουσα Μέμνον[ος]

[․․․ σὺν] Ἀχιλλεῖ καὶ ․․․

[․․ ἐντὸς(?)] ὥρας αʹ (ἔτει) ηʹ Αὐτ̣ο̣-

[ταῦτ’ ἔγραψα] ἔγωγε Γ̣έμελλος̣ ἀμοιβαδὶς ἔνθ̣[α],

[σὺν κεδν]ῇ̣ ἀλόχῳ Ῥουφίλλῃ καὶ τεκέεσσιν̣.

εὐτυχῶς

ἐπιστράτηγος Θηβαΐδος

σὺν Τουσιδίᾳ Ἰωνίδι τῇ συμ-

β̣ίῳ̣ ἤκουσα Μέμνονος

τοῦ θειοτά[του Μέμνονος],

σὺν τῇ ἀδελφ[ῇ — — —],

(ἔτους) ιθʹ Ἁδριανοῦ [τοῦ κυρίου]

Ποτάμων ἱστόρησα σὺν Ποτάμων πατρὶ,

(ἔτους) ηʹ Τραϊανοῦ Καίσαρος τοῦ κυρίου, Μεσορὰ

καὶ τὴν μεγίστην [ἡμῖν] ἔκπληξιν φέρον.

[μ]νήμη δὲ πολλῶν συντρέχουσα τῷ χρόνῳ

εκπε̣ϲ̣τ̣ομαι̣σε․․των ․․ινων καὶ τῶν λόγων.

τὸ προσκύνημα Ἱερωνύμου Σώρου

παρὰ θεῷ Πανὶ καὶ τοῖς συννάοις θεοῖς,

(ἔτους) ιϛʹ Τιβερίου Καίσαρος Σεβαστοῦ, Ἐπεὶφ αʹ.

εφμοῖς Λονγίνου παρὰ

τῶι Πανὶ καὶ τοῖς συνν-

αίοις θεοῖς, (ἔτους) ιζʹ Τιβερί-

ὑπὲρ σωτηρίας καὶ αἰωνίου νίκης τοῦ κυρίου ἡμῶν Αὐτοκράτορος Καίσαρος Τραιανοῦ Ἁδριανοῦ

Σεβαστοῦ καὶ τοῦ παντὸς αὐτοῦ οἴκου, Διὶ Ἡλίωι μεγάλωι Σαράπιδι καὶ τοῖς συννάοις θεοῖς τὸν ναὸν καὶ τὰ περὶ τὸν ναὸν

Ἐπαφρόδιτος Καίσαρος Σιγηριανός, ἐπὶ Ῥαμμίῳ Μαρτιάλι ἐπάρχῳ Αἰγύπτου, Μάρκου Οὐλπίου Χρησίμου ἐπιτροπεύοντος τῶν μετάλλων, ἐπὶ (ἑκατοντά)ρχ(ου) Προκουληιανοῦ.

μεγίστου καὶ Ὡρεγέβθιος καὶ Ἴσιδος

Ῥεσακέμεως καὶ οἱ(!) σὺν αὐτοῖ(!) θεῶν

μεγίστων, ἔτους ιαʹ Ἀλεξάνδρου

[νῶν] (ἑκατοντα)ρχ(ίας) Σερήνου ἐν ὀνίροις

[ἤκουο]ν "τὸ συνπόσι(ο)ν ποίησαι

[τοῦ κ]υρίου Σεράπιδος"

[Παρθικοῦ] τύχης καὶ σωτηρίας]

[κα]ὶ τοῦ σύνπα[ντος αὐτοῦ οἴκου]

[ἐ]πὶ Μάρκωι [Ῥ]ο[υτιλίωι Λούπωι]

[— — —] κόμμεως καὶ κερα-

[— — — π]όλ̣εως συναλλασσομε-

[— — —]καιου οἰκοπέδων. vac.

[— — —]ενουκαιου κα̣θ̣’ ὃ̣ [․․] επα-

[— — —]ται συν[— — —]ων

[— — —]ωι γʹ (ἔτει) μετ̣[— —]γενο[—]

[— — —]λλ[․․․ κ]όμμεως χαὶ κερα-

[μίου — — —] πόλεως συναλλασσομέ-

[νων — — — ἐ]νκυκλίου οἰκοπέδων. vac.

[μὸν — — —] ἐνκυκλίου καθ’ ὃ [ἂ]ν ἐπα-

[γγέλλωσι — — —]α․ειται συν․․․․αν

[— — —]ος τῶι γʹ (ἔτει) μετ[ὰ τὸν] γενό[με]-

τοῦ πατρὸς Τι(βερίου) Κλαυδίου Χρησίμου [ἀνέθηκε]

Ἀπολλῶνι θεῷ μεγίστῳ καὶ τοῖς [συννάοις θεοῖς].

χεσθαι ἐδήλ̣ωσεν, γράμματα πρὸς τὸν τῆς ἐπαρχείας ἡγ̣ούμ[ενον] δοθῆ[να]ι [ἐκελεύσαμεν]

ἵνα τὴν ἀδικίαν ταύτην παρὰ τὸ ἔθ̣ο[ς] συνηθείας ἀποστρέ[ψῃ] καὶ κωλύσ[ῃ] ἵνα ύμεῖς

τὴν ἐρ̣γασείαν τ[ῶν] αὐτ[ῶν γηδίω]ν, ὥσπερ ἠξιώσαται ἔχειν α̣․η̣σ̣[— —c.18— —]

πλὴν ὅμως εἴ τινες ἐ[ξ] ὑμῶν ὑπὲρ τοὺς ὅρους τοὺς ὑπὸ ἐμοῦ τοῦ Διοκλητιανοῦ Σεβαστοῦ

ὑμε͂ν [π]αραδ̣οθέντας χωρ[ίσ]αι εὐ[ε]ργῶν [α]ἰρεθῖεν τὰς ἐξ ἔθους συντελείας ὑπὲρ αὐτῶν

αὐτοὺς τὸ ἱκανὸν ποιεῖν πάσης [ἀδικίας — — — —]

[χ]α[ίρε]ιν ὑπὸ τοῦ — —c.10— — ὑμεῖς σ̣υ̣μ̣η̣μ̣ο̣μ̣α̣τ̣ο̣υ̣ [— —c.13— —]

ἡμε͂ν ὑπὲρ τῶν ἐξ ἔθους [σ]υντελε[ίων].

Ἰούλ[ιος — —]μαρχος ἀνέ-

θηκεν συνόδωι Εἰσ-

ιακῆι τὴν θεὰν,

Φαῦστος ἦλθ̣ο̣ν

σὺν τοῖς προγε-

γραμμένοις

σαμεν τὴν κυρί-

αν Ἶσιν σὺν τοῖς

φίλοις Κρονίωι

Ἴσιδι καὶ Σαράπιδι καὶ

τοῖς συννάοις θεοῖς

τὸ προσκύνημα Πρωτ-

—— εἰμὶ δ’ ἐγὼ Σερηνός, βόηθος ἀγακλυτοῦ Πτολεμαίου ——

ὁμοῦ σὺν Φήλικι καὶ Ἀπολλωνίῳ ζωγράφῳ,

χρησμοῖς Ἀπόλλωνος ἀνικήτοιο ἄνακτος,

τὸ προσκύνημα Ἁρκίνιν τὸν

καὶ Ἀπολλώνιον καὶ τῆς συνβίου

αὐτοῦ καὶ τῶν τέκνων καὶ τοῦ

Ἀπόλλω[να ἀνέ]θηκε Δημήτ[ριος]

[τ]ῇ συνόδῳ, (ἔτους) ιʹ Τι-

βερίου Καίσαρος

κ[α]ὶ το[ῖς]

σ[υννάοις]

θε[οῖ]ς [Ἁρ]π[ο]-

[Τ]ῦ̣βι ϛʹ, Αἴλιος Σωκρατικὸς ἐπίτροπος

Σεβαστοῦ τὴν συνοικίαν σὺν τῇ ἀ̣κ̣τῇ

κ̣αὶ τῷ οἴκῳ ἀπὸ θεμελίου κατεσκεύασεν

[Δι]ονύσιος ἄρχων καὶ φιλάγαθο[ς]

[ἐ]πόησεν συνόδωι νεωτέρων ․․[․․]

[ἀ]μφόδου· ἔτους ιζʹ Τιβερίου Καίσαρο[ς]

μου. (ἔτους) καʹ τὸ προσκύνημα

Ὀρσεχῆμις Πεμαῦτος καὶ σὺν

τέκνοις καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐ-

τῆρος βουλευτοῦ καὶ τῆς μητρὸς

καὶ τῆς συνβίου καὶ τῶν τέκνων

καὶ Σωτῆρος υἱοῦ ἱερέως γενομ(ένου)

κτον ἱερεὺς γόμου

σὺν τῇ μητρὶ Σενσωτὴρ

καὶ τῆς γυναικὸς καὶ τῆς

τοῦ ιδʹ ἔτους· τὰ ἀναδοθέντα ὑπ’ ἐ-

μοῦ ὑπὲρ τῆς ἀρχιερεοσύνης τά-

λαντον ἕνα καὶ (δραχμὰς) χʹ ὀνόματος τοῦ

ως Γόμου καὶ τῶ[ν] τ̣έκνων καὶ

τῆς συνβιώσεως καὶ τῶν σὺν

αὐτο ἀπὸ τοῦ Γόμου γεν-

αδοθέντα ὑπ’ ἐμοῦ ὑ-

πὲρ τῆς ἀρχιερεοσύνης

(δραχμαὶ) ͵εχʹ ὀνόματος Πουρσεπμού-

τες αὐτὸν κατ’ ὄνομα καὶ

τῶν σὺν αὐτῷ ἀπὸ τοῦ Γό-

μου γενόμενος δευτέρου

ῥάβδῳ δέ τις οἷα κατὰ μέλος δέμας δονηθ̣είς,

ἀρμογὴν μέλει συνεργὸν ἐπεκάλουν χαράττειν̣,

ψόγον ἀλλοτρίοις ἤθεσιν ἀπολιπὼν ἄδηλον.

ὡς ἦμαρ καὶ νύξ σε σέβει, ὧραι δ’ ἅμα πᾶσαι,

καὶ καλέουσί σε Βρειθ καὶ Μάνδουλιν συνομαίμους,

ἄστρα θεῶν ἐπ̣ίσημα κατ’ οὐρανὸν ἀντέλλοντα.

[․․․․․․․] καὶ̣ Μανδο[ύλι․]

[καὶ τῶν] συννάων θε[ῶν]

[․․․․σ̣]τα̣δεανκακ[ο․․․․]

φρο-

σύνη.

ἐπ’ ἀγαθῷ κυρίῳ κυριει.

μα Ἑρεννίου

Νικιανοῦ σὺν

τῷ ἀδελφῷ

τὸ προσκύνημα Ἰουλίου Μαρείνου (κεντουρίωνος)

οὐετρανοῦ καὶ τῆς συν̣βίου Ἰουλίας

καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Μαρείνου

Καλλίμαχος Ἕρμωνος συνῆλθον

καὶ προσεκύνησα τὸν αὐτὸν θεόν.

άρχου κλάσσ[ης ․․․․․]

καὶ τὴς συνβί[ου αὐτοῦ ․․․․․․]

[․․․․] καὶ τοῦ [ἀδελφοῦ(?) καὶ τοῦ ἀναγινώσ]-

στωι Μαν[δού]λι

καὶ τοῖς σ̣[υννάοις]

θεοῖς, κα[ὶ ․․]αν-

στρ(ατηγὸς) Ὀμβ(ίτου), Ἐλεφ(αντίνης), τοῦ κρατ(ίστου) Μύρωνος δια-

δεχομέν(ου) τὴν ἀρχιερωσύνην δι’ ὧν μοι ἔγραψ[ε]

κελεύσαντος πάντας τοὺς χοίρους ἐξελασθῆναι

η̣τ․τουο․․․ως του․․στουενοι․․ καὶ οὐδεὶς τῶν προγραμμέν[ων]

δέδωκεν εἰς τὴν σύνοδον οδον οπ̣τε πρεμενκομ․․σπ̣αψασισνουν καὶ

Σανσνῶς χα․ ἡμῶν ὅσοι ὀφείλ(ουσι) τὰ προκείμε(να) τοῦ οἴνου ξέστου

καὶ τοὺς ἀλέκτορας, οὐκ ἔσονται συνοδεῖται, εἰ μὴ διπλᾶ ἀποδώσουσιν.

τὸ προσκύνημα [τῆς] συνόδου καὶ τῶν συνοδειτῶν καὶ τοῦ γράψαντος.

φρο-

σύνη.

ἐπ’ ἀγαθῷ κυρίῳ κυριει.

ῥάβδῳ δέ τις οἷα κατὰ μέλος δέμας δονηθ̣είς,

ἀρμογὴν μέλει συνεργὸν ἐπεκάλουν χαράττειν̣,

ψόγον ἀλλοτρίοις ἤθεσιν ἀπολιπὼν ἄδηλον.

ὡς ἦμαρ καὶ νύξ σε σέβει, ὧραι δ’ ἅμα πᾶσαι,

καὶ καλέουσί σε Βρειθ καὶ Μάνδουλιν συνομαίμους,

ἄστρα θεῶν ἐπ̣ίσημα κατ’ οὐρανὸν ἀντέλλοντα.

υἱοῦ μου Σαραπάμωνος

καὶ τῆς συνβίου μου καὶ

τοῦ ἀναγινώσσκοντος ἀναγινώσκοντος

σήμερον καὶ ἐποίησα τὸ

προσκύνημα τοῦ σύνπαν-

τος αὐτοῦ οἴκου.