τὸν καταθύμιον μνείας χάριν καὶ Ἑρμι-

όνη μου ποθητή. Φάεινόν σε ν̣έον

τείμησε πάτρως Στρατόνεικος, |

θηνόδωρον τὸν ἑα̣υ-

τῆς υἱὸν καὶ Τατειν [Ἀ]-

θηνοδώρου καὶ Ἀρτε-

[— — —]ν μετὰ

Σατ̣[ο]ρνείνου,

Δεκμανοῦ, Εὐάν-

δελφοῦ | τοῦ μόνου

οὐ δύ̣ναμαι προλιπεῖν

μνήμην ποθέουσα |

ἀργαλέην νοῦσον

προφυγεῖν σὺν πατρί-

δι καὶ φιλίοισι ❦

υ βʹ. Ἀλκιανὸς ἐτεί-

μησεν Φαυστεῖναν

τὴν κυρίαν ❦ καὶ Ἐλπι-

τοις τέκνοις Ῥουφίωνι καὶ Μενε-

κράτῃ Καπετωλείνᾳ καὶ Ἀρτε-

μιδώρᾳ τῇ τεθραμμένῃ καὶ αὑ-

ἕτερος μὴ διαφέρων τῷ γένει

θελήσει ἀνῦξε κὲ θεῖνε τὸν μὴ προ-

σήκοντα, θήσει ἰς τὸ ἀράριον Ῥωμ[αί]-

μα τὸν ἀδελφόν· Μᾶρκος τὸν μήτρω-

ς· Μόσχειν, Μάρκελλα, Ἐπιτυνχάνων,

Τελέσανδρος τὸν θρέψαντα· οἱ συ-

[δήμωι(?) ἐπῃν]ῆ̣σθαί τ̣ε̣ κ̣[αὶ ἐστεφανῶσθαι(?)]

[τὸν δεῖνα Ἀναξιμβρότου — — —]

καὶ Ποπλίου φιλίαν τοῦ γνησίου ὄντος ἀδελφοῦ,

τοῦ μόνου οὐ δύναμαι προλιπεῖν μνήμην ποθέουσα,

καὶ τε πιούσα τὸ Λήθαιον πόμα τῶ̣ν ὑπὸ γαίης

τοῖς κυρίοις ἡμ̣ῶ̣ν̣

Φλ. Κωνσταντείνῳ

καὶ Φλ. Κωνσταν[τείνῳ]

καὶ Φλ. Κωνσ̣τ̣[αντίῳ]

[τοῖς] κυρίοις [ἡμῶν]

[Φλ. Κ]ωνσταν̣[τείνῳ]

[—]Τ[—]— — — — — — —

[το]ῖς κυρίοις ἡμ[ῶν]

Φ̣λ̣. Κ̣ωνσταντ[είνῳ]

Εὐσεβεῖ Εὐτυχεῖ

Σεβ(αστῷ) καὶ Γρίσπῳ Κρίσπῳ

καὶ Κωνσταντεί[νῳ]

καὶ Κωνσταντί[ῳ]

[μ]έγιστος ὑπάρχων | καὶ δυνατὸς [ἄρ]-

[χ]ειν· ταῦτα γάρ ἐστι θεοῦ | τοῦ κατέχον[τος]

τὸν κόσμον· σὺ δὲ χαῖρε καὶ αὔξοις | [εἰς αἰ]-

Αὐρ. Ἀντω-

νεῖνον τὸν

ὑὸν

[Δομι]τ̣ίῳ Ῥούφῳ, ὑῷ ἀσιά[ρχο]υ κὲ κρα̣[τί]στου,

ἀσιάρχῃ χαίρε[ιν].

[τῇ σ]ῇ πρὸς τοὺς θεοὺς ο[ὓ]ς εἱδρῦσθαί φης

[ἐξαιτη]σά̣μενος [π]αρὰ Ἀττα[λι]α̣νοῦ ἐ̣[ξ]ου-

[σίαν τοῦ] ἀδεῶς γρ̣[ά]φειν ὑπο[γρ]άψας [τ]ε χε[ι]-

[ρὶ ἐμῇ] ἀπεθέμη[ν ἀ]ντίγραφ[α τ]ῶν ἐπ[ισ]τολῶν

δ̣ικαίως̣ ΕΙΕ̣ΡΟΛΥΣΙΝΑΙ λελυμένους

τοὺς θεοὺς κατὰ ὡς ἐπέκρεινα[ν(?)]

[α]ὐ̣τό̣ν.

Αὐρ. Εὔπορος καὶ

Αὐρ. Σεβηρεῖνος

καὶ Αὐρ. Πλοῦτος

— — —

τὸν υἱὸν̣ [ὁ δεῖνα τὸν ἀ]-

δελφόν. v(?) [— — —]

—]η κατα̣

—]ε̣ιν

— — —

—]ωρ καὶ [

τ]ὴ̣ν εἰν[άτερα(?)

—]εβο[—

πραξιν καὶ ἐνόχ[λησιν — — — — — — — — — —]

φιλανθρώπου τυ̣[χεῖν — — — — — — οἱ πρό(?)]-

γ̣ο̣ν[ο]ι μ[ά]λιστα ε[— — — — — — — — — τῆς]

[— — — βλ]άψαι μου τὸ μνῆμα ἢ καταλῦσαι τὰς ἡμέρας ἢ [περι]-

[ιδεῖν ὑπό] τινος τούτων τι γεινόμενον. ὃς δ’ ἂν ὑπεναντ[ί]-

[ον τούτων] τι ποιήσῃ, οὗτος καὶ ὁ παρ’ αὐτοῦ ὠνησάμενος ἢ ἄλ-

[ἔστω τῶν λοι]πῶν, οἵτινες ἂν ἐξ αὐτῶν τὴν ἐμήν βούλησιν

[πιστῶς φυλάτ]τειν προαιρῶνται. ἐὰν δὲ πάντες ὑπεναντί-

[ον τι τῶν] π̣ροδηλουμένων ποιήσωσιν, αὐτοὶ μὲν ἐχέτωσαν

ἐτείμησαν ἡ φρατρεία Παπαν Φει-

λείνου τὸν ἑαυτῶν φράτορα.

ΟΛΕΟΝ τε στέφανον καὶ σκέλος ἕως τ̣οῦ ζ̣ῆν αὐτόν· ὅταν δ’ ἀπ[ο]-

θεωθῆι Λυκῖνος, ὑπάρχε[ιν] τοῖς ἐκγόνοις αὐτοῦ τό τε γέρας ὁμοίως,

ὅταν γε ἐπιδημῶσ[ι], καὶ τῶν λοιπῶν τὴν ἰσομοιρίαν· πέμπεσθαι

— — —

[— — ἀ]πιθίας τ[— — — ὁ δεῖνα]

[— — Ἀσκλη]πιάδου κατὰ [δυνά]-

ἔτους σϟζʹ, μ[η(νὸς)] Δίου γʹ.

[αὑ]τὴ Νε̣ινὼ λάνψασα τῇ φιλανδρί[ᾳ]

[καὶ] σεμνή̣ —ΜΟΙΙΙ— — —ΟΙΟ—Ο

τὴν ἑαυτῶν θυ-

γατέρα Ῥουφείν[ην]

καταειέρωσαν.

πῃ ἰδία̣ θυγατρὶ μνεί-

ας εἵνεκεν ἔζη(σεν) ἔτος(!) καʹ.

ράννου καὶ Θεογέ-

νους καὶ Παυλείνου

τῶν τέκνων τὴν στο-

deus stans baculo innisus. dea stans cum longa veste.

Λονγεῖνος ἱερεοὺς

Θεοῖς Ταβαλη-

ψαν· τὰ ὑπὸ τοῦ Μητροφάνου διαταγέ̣[ντα]

εἶναι κύρια πρὸς τὸ μὴ ὑπό [τι]νος κλη̣[ρονό]-

μου ἢ ἑτέρο[υ τι]νὸς τὸ μνημεῖον ἐ[ξαλλο]-

δελφιδεῖ μου, ᾧ καὶ ἐξέσται πάντα [ἃ ἂν]

[θ]έ[λ]ῃ πο[ι]ε[ῖ]ν ἐν τῷ συν[κ]ε̣χωρημέν[ῳ αὐτῷ]

ὑπ’ ἐμοῦ τοῦ Μητροφάνου μνημεί[ῳ — — —]

βιον συνβιώσασαν ἁγνῶς

καὶ γνησίως ἀρετῆς εἵνεκεν

ἐν ἅπαντι τῷ βίῳ. Διαδούμε-

[ξάμ]ενος τὸν Λυσανίαν [κ]αὶ βουλό̣μ̣ε̣[νος] αὐτὸν ταῖ[ς κ]α̣τ’ ἀξίαν τι-

[μαῖ]ς̣ κοσμεῖν συνελθὼν ἐν ταῖς ἀρχαιρεσίαις [— — — κ]ατὰ παν-

[τὸ]ς̣ οἰκήου̣ [αὐ]τοῦ τῆς [ἀρ]ε̣τῆς κ̣αὶ τῆς ἀνυ̣π̣ερθέτου φιλοδοξίας

[— — —] π̣λειόνων γνώμης Ο.Γ[— — — — — — — — — — —]

[— — — —]τους βου̣λ̣όμενοι παρέχ[ειν — — — — — — —]

[— — (?)—]ενιότητος αὐτ̣ὸς ․Ο̣[— — — — — — — — —]

[․․]ου Κοΐντου Ἰουνί[ου]

[Μαρκ]ελλείνου ἄρχοντο̣[ς]

[καὶ τ]ῶν συναρχόντων αὐ̣[τοῦ].

τ̣ου καὶ Ἀπολωνίου βʹ το̣ῦ Μανίου καὶ

Κουατ․ει․ου Κουαρτείνου? τοῦ Σωσιβίου καὶ Π̣ρ̣εί̣-

μ̣ο̣υ̣ Ὁσί̣ο̣[υ] καὶ Τατιανοῦ Τειμοθέου τῶν

Α̣ὐ̣ρ̣η̣[λ]ί̣[ου Ἀν]-

τωνείνου Κα̣ί-

σαρος Σεβαστοῦ.

[— — — Αὐρη]-

λ̣ί̣ο̣υ̣ Ἀ̣ντ̣ω̣[νείνου]

Καίσαρος Σε[βαστοῦ].

καὶ ἐκγόνοις καὶ θρέμμασιν·

μηδενὶ δὲ ἑτέρῳ ἐξὸν εἶναι

βληθῆναι εἰς τὸ ἡρῷον· εἰ

Μηνοφίλῳ τῷ εἰδίῳ τέκνῳ

ἐποίησαν μνείας χάρειν.

ἀσυλίαν τῆς παρ’ ὑμεῖν Περσικῆ[ς θεᾶς]

ἐπὶ τούτωι βεβαιῶ ὑμεῖνν ἐφ’ ᾧ μ[ηδὲν]

ἐν τῆι δωρεᾷ ταύτηι ἀλλαγῆνα[ι τὴν]

κατὰ μηδένα τρόπον, ἀλλὰ μέ-

νειν αὐτὰ εἰς αἰῶνα ἀκείνητα.

πᾶσιν γενομένης εὐτυχοῦς σ[χεδόν τε πάσαις συμβαίνει]

τὸν αὐτὸν ταῖς ἐν Ἀσίᾳ πόλεσι[ν καιρὸν εἶναι τῆς εἰς τὴν]

ἀρχὴν εἰσόδου, δήλον ὅτι κατά τινα θήαν [βούλησιν οὕτως τῆς τάξεως]

μ̣ῆς [καὶ] ἐπεὶ δύσκολον μέν ἐστιν τ[οῖς τοσούτοις αὐτοῦ εὐεργε]-

[τήμασιν κατ’ ἴσο]ν εὐχαριστεῖν εἰ [μὴ παρ’ ἕκαστα ἐπινοήσαιμεν]

[τρόπον τινὰ τῆς ἀμεί]ψεως, ἥδειο[ν δ’ ἂν ἄνθρωποι τὴν κοινὴν]

ἔτους σλθʹ. τοῖς πατρίοις θεοῖς καὶ

Αὐτοκράτορι Καίσαρι Ἀντωνείνῳ

τὴν ἡλιοκάμεινον ἀποκα-

θέστησεν Καλλιγένης βʹ ὁ πρῶτος

εἰνοδία σκυλάκαινα θε-

ὰ πότνια σεμνὴ ἔξο-

[— —c.9— —] οἱ ΕΜΦΥΣΗ

․․ΧΗ̣․․․․ ἁγνεύειν δὲ

ἀπὸ μὲν κ[ή]δους ὁμαίμ-

[ωνος Ἰου]λιανοῦ καὶ

[․․․․․․ία]ς Σαβείνης

[τῆς γυναι]κὸς αὐ-

τα ἐνπλήσασα ἔτη, | νῦν δέ σε κοινὸς | δ[έ]-

ξατο Φερσεφόνη καὶ εἰν Ἀΐδᾳ θάν[α]-

τος. | καί σε ἀνὴρ τίμησεν | καὶ ἀτυχῆ [τέ]-

Ἀρτέμιδ[α Ἀπ]ολλωνίδη[ς]

Εὐτυχιαν[οῦ] ․․․․ΕΙΝΑ

[— — — μν]είας χάριν.

ἣ φράζει, τίνος εἰμί, καὶ οὔνομα, χὤτι με τύμβῳ

ὠκύμορον Σκόλ̣λον θήκαθ’ ὁ γεινάμενος

Ἕρμιππος θαλέθοντα παρήϊα· τὴν δολιχὴν δὲ

ἐννέα δὶς πλήσας εἱνάδας οἶμον ἔβην.

πέντε δὲ καλλείπω γνωτούς, ὧν τηλόθεν εἴη

[Δομι]τ̣ίῳ Ῥούφῳ, ὑῷ ἀσιάρ̣[χο]υ κὲ κρα[τί]σ̣του

[ἄρχοντος], ἀσιάρχῃ χαίρ[ειν]·

[τῇ σ]ῇ πρὸς το[ὺ]ς θεοὺς, ο[ὒ]ς εἱδρῦ[σ]θαι φῂς

[χρηματι]σάμενος δ̣ιὰ Ἀττα[λι]ανοῦ υ̣[ἱ]οῦ

[διὰ τὸ βρ]αδέως γρ[ά]φειν, ὑπο[γρ]άψας [τ]ε κὲ

[σφραγίσας] ἀπεθέμη[ν ἀ]ντίγραφ[α τ]ῶν ἐπ[ισ]τολῶν

[λιν(?) — — —] ἐ̣π̣ὶ̣ τοῦ ψηφίσματος ἤτει τε

— — — ἡ̣μᾶς ἀφεῖναι τὴν πόλιν τῆς ἐπὶ τὰς

[ἀρχιερ]ωσύνας καὶ τὰς τῶν πανηγύρεων ἀρχὰς

συναριθμεῖσθαι· δέχεσθε δὴ κοσμίως τὴν χάριν

ὡσανεὶ συμψηφισαμένων ὑμεῖν ταῦτα καὶ τῶν

μητροπόλεων οὐχ ὡς ἀφελόμενοί τι αὐτάς· πρέπειε

μήτε ἐκ ταύτης τῆς δωρεᾶς μήτε ἐξ ἄλλης ἡστι-

νοσοῦν ἑτέρᾳ πόλει συμβαίνειν ὀφειλούσης,

αὐτὸ δὲ τοῦτο οὐχ ὑπολογιουμένων τῶν

μητροπόλεων ἑαυτῶν ζημίαν, εἰ τῆς περὶ

τὰ ῥηθέντα λιτουργίας ἀξίοις οὖσιν ὑμεῖν

ἄφεσιν ἔδομεν. vac. ἐπρέσβευεν

τὴν στήλην, ἰς τὸν θεὸν [παραγγέλλων ἀ]-

δίκως μὴ ὀμνεῖν ὀμνύειν τινα μήτε ὁρκίζ[ειν]

μήτε ὁρκωμότην γίνεσθαι.

... κ[αὶ τὰ μυστήρια ἐπι]-

τελεῖν κατά τε τὰ πάτρια καὶ ὡς νῦν [γέγραπται]· ...

ἔτους σεʹ, μη(νὸς) Δείου ηιʹ. Κίμ-

βρος καὶ Ἀγριππεῖνα Σύνο-

δον τὸν θρεπτὸν καὶ Ἀλέ-

ἔτους σνδʹ, μη(νὸς) Ὑπερβερταίου γʹ.

Γαις Ῥοβελλεῖνος Ἀγαθό-

πους Γεμέλλαν τὴν

τὸν ἴδιον ἄνδρα

Ἀντωνεῖνον ζήσαν-

τα ἔτη μʹ.

κʹ. Ἀλκαῖον βʹ ἡ γυνὴ Φ[α]-

υστεῖνα καὶ τὰ τέκνα

ἐπιμεληθέντος Εἰρη-

οὐ τὸ θανεῖν ἀλγηρόν,

ἐπειδὴ πᾶσι πέπρω-

πᾶσιν ἀνθρώποις, ὅτι οὐ

δεῖ καταφρονεῖν το[ῦ θε]-

οῦ. ἀνέστησε δὲ τὸ μαρτ̣[ύ]-

ῶν. Στρατόνεικος Εὐανγέ-

λου διὰ τὸ ἀγνοεῖν αὐτὸν Δι-

ὸς Διδυμείτου ἔκκοψε δρῦ-

τὴν ἑ(α)υτοῦ σύν-

βιον Φροντεῖναν

vac. ζή(σασαν) ἔτ(η) ιηʹ. vac.

Ἐλπις ἡ ἰδία σύμβιος με-

τὰ Ἐαρείνου τοῦ ὑοῦ καὶ

Ἀλεξάνδρου προγόνου·

Ἀπολλώνις θεοῖς τοῖς

ἐν Περεύδῳ μαρτύρειν·

ἐπεὶ με ἡ μήτηρ ἐπικατη-

λων ἐν Προμιάσσῃ ἐπὶ τῇ

πρείνῳ ἀπέδωκα ἄλλα

δηνάρια νʹ· δὶς ἠρώτησα

μησαν οἱ ἀδελ-

φοὶ Ἀγαθεῖνος

κ(αὶ) Εὔπορος Τρό-

ἔτ(ους) σϟδʹ, μη(νὸς) Λῴου βιʹ, Ἀν-

τωνεῖνον βʹ , Ἄμμιον

ἐτείμησεν σὺν τοῖς

υἱοῖς Ἀντιόχῳ κὲ Ἀν-

τωνείνῳ συμβιώσα-

σα αὐτῷ ἀμέμπτως

ἐτείμησαν ἡ συνεργα-

σία τῶν λεινοργῶν

ζή(σαντα) ἔτ(η) λεʹ.

προτέροιο καὶ Ἀστυ-

άνακτος ἐκείνου /

μᾶλλον ἀνειάσαντα

γʹ ἐτείμησεν τὴν ἑαυτοῦ

σύμβιον Ῥουφεῖναν vac.

ζή(σασαν) ἔτ(η) ιϛʹ.

τιππος καὶ Ζώσιμος καὶ

Τατειν τὸν ἀδελφὸν

καὶ οἱ συγγενεῖς vac.

φίας ἡ πλατεῖα τῶν

λεινουργῶν ἐτείμη-

σαν ζήσαντα ἔτη μʹ.

χρυσοῦς δισχιλίους ἐξακοσίους πεντήκοντα, καὶ ὑπὲρ τῶν γενημάτων καὶ τῶν καρπῶν

ἐὰν μὴ καρπεύσωνται ἐν ἐκείνωι τῶι ἔτει εἰς τὰ Ἀρτέμιδος ὁπόσου οὖν χρυσίου ἄξια ἦι καὶ ταῦτα

ἀποδώσομεν, καὶ τῶν οἰκοδομημάτων καὶ φυτευμάτων τῶν τῆς Ἀρτέμιδος ἢ ἄλλο τι ὅ τι ἂν ποιήσωσιν

ὅσου ἂν ἄξια ἦι τὴν ἀξίαν ἀποδώσομεν παραχρῆμα, καὶ ὑπὲρ τῶν γενημάτων καὶ τῶν καρπῶν

ἐὰν μὴ καρπεύσωνται ἐν ἐκείνωι τῶι ἔτει εἰς τὰ Ἀρτέμιδος ὁπόσου ἂν χρυσίου ἄξια ἦι καὶ ταῦτα

ἀποδώσομεν, μέχρι δὲ ὅσου μὴ ἀποδῶμεν ἔστω ἐν ἐμοὶ ἐν παρακαταθήκηι καὶ ἐν τοῖς ἐμοῖς ἐκγόνοις

ἕως ἂν ἅπαν ἀποδῶμεν εἰς τὰ Ἀρτέμιδος· καὶ ἡ πρᾶξις τέως ἂν ἐξ ἡμῶν μήπω γένηται ἐξεῖναι.

ἐ̣νιαυτὸν̣ ἀργυ[ρ]ίου μνᾶς εἴ̣κοσι καὶ ἄλλ̣[ως μὴ ἐν]-

οχλεῖσθ̣αι· εἶν[αι] δὲ αὐτοὺς ἀ[φ]ρουρήτ[ους ὡς καὶ]

[πρ]ότερον ἦσαν· εἶν[α]ι δὲ αὐτοὺς καὶ ἀν[ενοχλή]-

τους καὶ ἀλητου[ρ]γήτους· ἀπ̣ολελύ[σθαι δὲ —c.8—]

καθαρειότητα καὶ τὴν κατὰ τὸν βίον εὐταξίαν τε

καὶ μετριότητα, καὶ νομίζων εὔθετον εἶναι πρὸς τὴν

θεραπείαν καὶ εὐκοσμίαν τῶν κατὰ τὸ ἱερὸν τῆς

ἀγωνοθέτου καὶ τοῦ γραμματέως τοῦ δήμου, ἀναγράψαι

δὲ καὶ τὸ ψήφισμα εἰς στήλην καὶ ἀναθεῖναι

ἐν τῶι ἱερῶι, ὅπως οὗτός τε πολλῶι μᾶλλον ἐκκαλῆται

[․․․․․ ἐὰν δέ τις Σαρδιανῶν βούληται] πολιτεύε̣σθαι ἐν [Ἐφέσωι],

[ἐπικληρῶσαι αὐτὸν τοὺς ἐσσῆνας ε]ἰς φυλὴν καὶ χιλιαστ̣[ὺν καὶ εἶ]-

[ναι αὐτῶι ἔφοδον ἐπὶ τὴν βουλὴν καὶ τὸ]ν δῆμον καὶ τέλη φ[έρειν]

[αὐτὸν ἴσα καὶ ὅμοια τοῖς ἄλλοις τοῖς τὴν] πόλιν οἰκοῦσιν· ὅ τ[ι δὲ ἂν δι]-

[άγηι τις διὰ Σάρδεων εἰς Ἔφεσον ἢ διὰ Ἐφέσο]υ̣ εἰς Σάρδεις δια[γωγὴν]

[τούτου εἶναι αὐτῶι ἀτελεῖ — — —]

νην Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους τοῖς ὑπογεγραμμένοις·

εἰσανγειλάντων Μητροδώρου Κόνωνος καὶ Κλεινίου καὶ Μουσαίου καὶ Διονυσίου στρατηγῶν·

ἐπεὶ Γάϊος Ἰούλιος Καῖσαρ ὁ πρεσβύτατος τῶν τοῦ Σεβαστοῦ παίδων τὴν εὐκταιοτάτην

μετέρα πόλις ἐπὶ τῇ τοσαύτῃ εὐτυχίᾳ τὴν ἡμέραν τὴν ἐκ παιδὸς ἄνδρα τεληοῦσα[ν]

αὐτὸν ἱερὰν ἔκρινεν εἶναι, ἐν ᾗ κατ’ ἐνιαυτὸν ἐν λαμπραῖς ἐσθῆσιν στεφανηφορεῖν ἅπαντας, θ[υ]-

σίας τε παριστάναι τοῖς θεοῖς τοὺς κατ’ ἐνιαυτὸν στρατηγοὺς καὶ κατευχὰς ποιεῖσθαι διὰ τῶν

Αὐτοκράτωρ Καῖσαρ θεοῦ υἱὸς Σεβαστός, ἀρχιερεύς, δημαρχικῆς ἐκξουσίας ιθʹ,

Σαρδιανῶν ἄρχουσι βουλῆι δήμωι χαίρειν· οἱ πρέσβεις ὑμῶν Ἰόλλας τε Μητροδώρου καὶ

Μηνογένης Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους συνέτυχον ἐν Ῥώμῃ μοι καὶ τὸ παρ’ ὑμῶν

ψήφισμα ἀπέδοσαν δι’ οὗ τά τε δόξαντα ὑμεῖν περὶ ὑμῶν δηλοῦντες καὶ συνήδεσθε ἐπὶ τῆι τε-

λειώσει τοῦ πρεσβυτέρου μου τῶν παίδων· ἐπαινῶ οὖν ὑμᾶς φιλοτειμουμένους ἀνθ’ ὧν εὐεργε-

τειμὰς αὐτοῦ εἰς τοὺς ἐννόμους ὑπερτεθεῖσθαι χρόνους, τὴν δὲ τοῦ δήμου εἰς αὑτὸν μαρτυρίαν

δεδηλῶσθαι διὰ τοῦδε τοῦ ψηφίσματος, εἶναί τε αὐτὸν ἐν τῇ καλλίστῃ καὶ ἐν τούτοις ἀποδοχῇ.

εἰσανγειλάντων τῶν στρατηγῶν· ἐπεὶ Μηνογένης Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους, ὁ βουλευτὴς καὶ ἐν τῷ

γερουσίας ἡμῶν, σπουδὴν εἰσενηνεγμένου φιλοφρόνως τοῦ καὶ ἐκ τῶν ἡγεμόνων τὸ ἀξίωμα αὐτῆς [δι]-

αφυλάσσειν, ἡ γερουσία ἀποδεξαμένη αὐτὸν ἔκρινεν νῦν μὲν τὸν ἀληθῆ καὶ καθήκοντα αὐτῷ ἔπαιν[ον]

διὰ τοῦ ψηφίσματος μαρτυρῆσαι περί τε τιμῶν αὐτῶι τῶν πρεπουσῶν γενέσθαι πρόνοιαν ἐν τοῖς κ[αθή]-

Χαρῖνος Χαρίνου Περγαμηνὸς, ὁ ἀρχιερεὺς θεᾶς Ῥώμης καὶ Αὐτοκράτορος Καίσαρος θεοῦ υἱοῦ Σεβαστο[ῦ, Σαρδιανῶν]

ἄρχουσι βουλῇ δήμῳ χαίρειν· ἐκκλησίας, ἀρχαιρετικῆς συναχθείσης καὶ συνελθόντων τῶν ἀπὸ τῶν [πόλεων ἑ]-

κατὸν κ(αὶ) νʹ ἀνδρῶν τιμᾶν ἐπηνέχθησαν ἄθροοι τὸν καθ’ ἔτος ἔκδικον τοῦ κοινοῦ τῶν ἐπὶ τῆς Ἀσί[ας Ἑλ]-

Μηνογένην Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους Σαρδιανόν, ἔκδικον, τελέσαντα τὴν ἀρχὴν καθαρῶς καὶ σ[υν]-

φερόντως τῇ Ἀσίᾳ· δι’ ὃ καὶ γεγράφαμεν ὑμεῖν περὶ τῶν τιμῶν αὐτοῦ ἵνα ἰδῆτε.

Δημήτριος Ἡρακλείδου Μασταυρείτης, ὁ ἀρχιερεὺς θεᾶς Ῥώμης καὶ Αὐτοκράτορος Καίσαρος θεοῦ υἱοῦ Σεβα[σ]-

τοῦ, Σαρδιανῶν ἄρχουσι βουλῇ δήμῳ χαίρειν· Μηνογένην Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους τὸν πολείτην ὑμῶν

ἐπηνέχθησαν ἐπὶ τῶν ἀρχαιρεσιῶν οἱ ἐπὶ τῆς Ἀσίας Ἕλληνες διὰ τὴν ἀρετὴν καὶ περὶ πάντα σεμνό-

τητα τειμῆσαι ἰκόνι γραπτῇ ἐνόπλῳ ἐπιχρύσῳ, ἣν καὶ ἐξεῖναι ἀναθεῖναι τῷ Μηνογένη ἐν ᾧ ἂν βούλη-

ται τῶν τῆς Ἀσίας τόπων γενομένης ἐπιγραφῆς· οἱ ἐπὶ τῆς Ἀσίας Ἕλληνες ἐτίμησαν Μηνογένην

Σαβεῖνος Μοστηνός· ἔδοξ[εν. ❦] Σέλευκος Νεάρχου Κιβυράτ[ης· ἔδοξεν. ὁ δεῖνα Αἰγαιεύς(?)· ἔδοξεν].

Κλαυδιαν[ὸ]ς Μάγνης· ἔδοξεν. ❦ Χαρμίδης Ἀπολλωνίου· ἔδοξεν· ❦ [ὁ δεῖνα Φιλαδελφεύς(?)· ἔδοξεν. ὁ δεῖνα Ἱεροκαι]-

σαρεύς· ἔδοξεν. ❦ Μακεδὼν Ἀλεξάνδρου το[ῦ Ἰ]ο̣κούνδου Ἀπ[ο]λλωνιδεύς· [ἔδοξεν. ὁ δεῖνα Κυμαῖος(?)· ἔδοξεν. ὁ δεῖνα]

Ὑρκάνι[ο]ς· ἔδοξεν. ❦ Σεραπίων Φιλο[δ]ήμου Μ̣υ̣ρειναῖος· ἔδοξεν. ❦ [ὁ δεῖνα Τμωλείτης(?)· ἔδοξεν].

Διογένης Διογένους Τημνείτης· ἔ[δοξε]ν.

[αὐτοκράτωρ] τὸ κζʹ, πατὴρ πατρίδος, ὕδωρ ἀπὸ πηγῆς π̣[ρὸς τὴν Σαρδιανῶν πόλιν διήγαγεν],

[ vac. ] ἐργεπιστατήσαντος Τιβερίου Κλαυδίο[υ Δημητρίου υἱοῦ Κυρείνα Ἀπολλοφάνους].

ἐργεπιστατ[ήσαντο]ς Τιβε[ρίου Κλαυδίου Δημητρίου υἱ]-

οῦ Κυρείνα Ἀπ[ολλοφά]νους.

μεγάλης δικαιοσύνης ἐστὶν ὑπόδιγμα

τὸ μηδένα βλάπτειν καθάπαξ· ποθ[εῖ]-

ται μᾶλλον μὲν οὖν τοὺς ἀδικοῦ-

ντας μεταρυθμίζειν ἐπὶ βελτίο-

να βιωτὴν καὶ παρασκευάζειν εἰρη-

νέαν ἀσπάζεσθαι τὴν κατάστασιν· τὸ

τίος καθίσταται κ(αὶ) βασιλέα τὸν κράτιστον εἰς ὀργὴ[ν]

δικέαν διαφίστησι· πᾶς γὰρ ὁ πώσποτε βλάπτει[ν]

σπουδάζων τινὰ τὰς κολάσις ποικίλας ἕξει δικ[έως]

[Μ.] Αὐρηλίῳ Κόττᾳ [Μαξί]μ[ῳ]

[Μεσ]σαλλείνῳ ου․․․․․

[․․․]ῳ ἐκ τῆς διαταγῆς

[ὁ δῆμος ἐτείμησεν τὴν δεῖνα, τοῦ δεῖνος]

[θυγατέρα, διενένκασαν σωφροσύνῃ τε]

[․․]ς ἐπὶ τὸ [— — —]

[χο]ρηγεῖν ε[— — —]

[πρ]ογεγονό̣[τα — — —]

Μελιτίνην Θεογένους,

καυειν, ἱερατεύσασαν

ἀξίως τῆς θεοῦ.

Φλ[αβίαν Priestess' Name—]-

ειν[— —Father's Name—]

θυγ[ατέρα Cognomen, καυειν, ἱερα]-

τε[ύσασαν ἀξίως τῆς θεοῦ].

ἡ βουλὴ κα[ὶ ὁ δῆμ]ος ἐτείμησεν

Κλ. Πῶλλαν Κυίν[τι]λλαν, καυειν, ἱε-

ρατεύσασαν τῆς θεοῦ κοσμίως

θηκεν Ἄπφιον Δημητρίου

θυγατέρα, καυειν, τὴν ἱέρει-

αν τῆς Ἀρτέμιδος.

Μενάνδρου Λεχιτα Σε-

κοῦνδαν, καυειν, ἱερα-

τεύσασαν καὶ παρα-

[Θεοδό(?)]την, τοῦ ἀγορανό-

[μου ἀδελφήν(?), καυειν, κτλ. ]

ον Μενάνδρου Λεχιτα Σεκοῦν-

δαν, καυειν, ἱερατεύσασαν καὶ

[παρασχομένην πάντα κτλ. ]

[ἡ — — — φυλὴ ἐτείμησεν τὸν δεῖνα]

χειλίαρχ[ο]ν λεγιῶνος Κυρ[ην]αϊκῆς τρίτης

υἱωνὸν Τ. Αἴλιον Ἁδριανὸν

Ἀντωνεῖνον Εὐσεβὴν Σεβαστὸν,

δημαρχικῆς ἐξουσίας βʹ, ὕπατον

Φαυστείναν Σεβαστὴν θεάν,

γυναῖκα Αὐτοκράτορος Καί-

Σαρδ[ιανῶν πόλεως]

ἐτείμ[ησαν τὸν δεῖνα]

τρὶς Κ[—Ethnic —c.9—]

ἐτίμη[σαν —praenomen—]

[Ἀρ]ούντι[ον ․․․]εινον

[Ἀ]κυλλε[ῖνο]ν Εἰταλ[ικι]-

[α]νόν, ἔ̣[γγο]ν[ο]ν Ἀρουν[τί]-

[χ]ου, υἱὸν [Ἀρουντ]ίου μ Ἀ[ντω]-

[ν]είνου ἱ[ππικο]ῦ, πολ-

[λ]ῶ̣[ν] συ[νκλητι]κῶν συ[ν]-

[των τὸν] ἀ̣[νδρι]ά[ν]τα

[τοῦ δεῖνος καὶ]

[τοῦ δεῖνος].

λήθης ἐκπετάσασα κατὰ βλεφάρων πέπλον ἤδη

ὅς με κατασκιάσας εἰν Ἀΐδηι κατέχει

οἰκτρὰ μαραινομένην· ἀλλ’, ὦ ξένε, τόμ μ’ ὑπὸ τύμβωι

τὸ γʹ, μηνὸς Δαισίου κʹ, Πόπλιο[ς]

Βρούττιος Ποπλίου Σαβατείνα

Ὀπτᾶτος ἐτῶν μεʹ.

Πολεμα[ίου, Διό(?)]-

[φ]αντος [τοῦ δεῖνος —]

— — —

Λουκίου υἱὸς

Παλατείνα Τειδια

οὐετρανὸς λεγιῶνος

[σι]ος | ἀλόχῳ π[ο]-

[θει]νῇ τοὔνομ’

[Ἀρ]τεμεισίᾳ |