[ω]ν καὶ λέ̣[γων καὶ πράττων ἀεὶ] ὅ [τι ἂν] ἔχει ἀγαθ-

[ό]ν, ἔδο̣[ξε τῆι βουλῆι καὶ τῶι δήμωι]· ε̣ἶναι Φιλω̣-

νί[δ]η̣ν [Φιλοέργου Ἡρακλεώτην πρόξ]ε̣νον

[κ]αὶ εὐ[εργέτην τοῦ δήμου τοῦ Ἐρετριέων] αὐ-

[τ]ὸν καὶ ἐκγόνους καὶ εἶναι αὐτοῖς γῆς] καὶ οἰκ[ί]-

ας ἔ[γκτησιν καὶ πρόσοδον πρὸς τὴν] βουλ[ὴν]

καὶ τῶμ ἄλ̣λωμ φίλων συμπαρεσκεύα-

σεν, δεδόχθαι τῶι δήμωι· εἶναι Πρωτέαν

Θεοκλ̣ε̣ίδου πρόξενον καὶ εὐεργέτην

Ἐρετριέων αὐτὸγ καὶ ἐκγόνους, εἶναι

δὲ αὐτῶι καὶ ἔγκτησιν γῆς καὶ οἰκίας

[ρετρ]ι̣εῦσι̣ν̣, [ἔδοξεν] τῶι δήμωι·

[εἶναι Μυρμιδόνα] Δ̣ιοτίμου [Λα]-

[μιέα πρόξενον καὶ εὐεργέτην]

[Ἐρετριέων καὶ αὐτὸν κ]α̣ὶ̣ ἐκγ[ό]-

[νους καὶ εἶναι αὐτοῖς γ]ῆς καὶ [vac.?]

[οἰκίας ἔγκτησιν κ]α̣ὶ πρ[όσ]οδο[ν vac.?]

[άπερ τοῖς ἄλλοις Ἐρε]τριεῦσιν·

[εἶναι δὲ καὶ αὐτοῖς ἀσ]υ̣λίαν vac.

[καὶ πολέμου καὶ εἰρήνης] παρ-

[ἀ]νασωθῆν’ εἰς τὴν ἰδίαν· περὶ δὲ τούτων

[δ]εδόχθαι τῶι δήμωι· εἶναι πρόξενον

[καὶ] εὐεργέτην τοῦ δήμου τοῦ Ἐρετριέων

[Εὔδη]μον Εὐδήμου Ἀκαρνᾶνα αὐτὸν

[καὶ ἐκγό]νους καὶ εἶναι αὐτοῖς γῆς καὶ

[οἰκίας ἔγκ]τησιν καὶ πρόσοδον πρὸς τὴν

τῆι πόλει [καὶ χρείας παρεχόμενος τῶι δεομένωι τῶν πολιτῶν(?)· δεδόχθαι τῆι βουλῆι]

καὶ τῶι δήμωι· [πρόξενον εἶναι καὶ εὐεργέτην τοῦ δήμου τοῦ Ἐρετριέων name]

[․]ν̣ Διοσκου[ρίδου ethnic καὶ αὐτὸν καὶ ἐκγόνους καὶ εἶναι αὐτοῖς γῆς καὶ οἰκίας]

[ἔγκτη]σιν καὶ πρ[όσοδον πρὸς τὴν βουλὴν καὶ τὸν δῆμον, ἐάν τινος δέωνται, πρώτοις]

[μετὰ τὰ ἱ]ερὰ καὶ προ[εδρίαν ἐμ πᾶσι τοῖς ἀγῶσι(ν) οἷς ἡ πόλις τίθησι(ν) καὶ ἀτέλειαν]

[καὶ εἰσάγουσι]ν καὶ ἐξάγ[ουσιν καθάπερ καὶ τοῖς ἄλλοις Ἐρετριεῦσι(ν)· εἶναι δὲ αὐτοῖς]

[καὶ ἀσφάλ]ειαν καὶ [ἀσυλίαν καὶ πολέμου καὶ εἰρήνης παραγινομένοις εἰς τὴν πόλιν· ἐπιμε]-

ἀλ[λ’ ὑπὲρ ἀσφα]λε[ία]ς(?) πολεμοῦντι Γορτυνίοις καὶ

νῦν(?) [βωλ]όμεν[οι κ]α̣ὶ εἰρήναν ἄγειν ποτ’ αὐτούς,

διὰ [ταῦτα(?) Γορτυνίων οἱ] σύμμαχοι καὶ Κνωσίω̣ν̣

ἀλ[λ’ ὑπερ ἀσφα]λε[ία]ς(?) πολεμοῦντι Γορτυνίοις καὶ

νῦν(?) [βωλ]όμεν[οι κ]α̣ὶ εἰρήναν ἄγειν ποτ’ αὐτούς,

διὰ [ταῦτα(?) Γορτυνίων οἱ] σύμμαχοι καὶ Κνωσίω̣ν̣

[... δεδόχθαι τᾶι πό]λι τὰμ μὲν Μαγνήτων πόλιν

[ἐπαινεῖν διότι] ποιεῖ τε ἃ δεῖ τοὺς φίλους

[καὶ οἰκείους καὶ τοὺς πα]ραγενομένους πρεσβευτὰς

[ἐπαινεῖν — — —]ον Μικίωνος, Χαρίσιον Νικο-

[μάχω τῶ Νικα— —] ὡς ὅσα ἐνεδέχετο ἔπραξαν

ἀλ[λ’ ὑπὲρ ἀσφα]λε[ία]ς(?) πολεμοῦντι Γορτυνίοις καὶ

νῦν [βωλ]όμεν[οι κ]α̣ὶ εἰρήναν ἄγειν ποτ’ αὐτούς.

διὰ [ταῦτα(?) Γορτυνίων οἱ] σύμμαχοι καὶ Κνωσίω̣ν̣

γραμματεὺς Πρατομήνιος Ἐξακέστα· οἰκονόμοι Σωκλῆς Πρατο-

μήδους, Φίλινος Δινοκλέος ․[— — —]. λούειν δὲ τὰς γυναῖκας

〚— — —〛 ἀπὸ ὥρας [— — —] μέχρι ὥρας [— — —] τοὺς δὲ ἄνδρα[ς]

ἢ κατὰ θάλασσαν, βοαθήσομεν ὑμῖν καθότι ἂν ἔω-

μεν δυνατοί. εἶναι δὲ καὶ τὰ φιλάνθρωπα Τηίοις πα-

ρ’ Ἀρκάσι πάντα ὅσα καὶ Ἀρκάσιν ἔσται. ἐπαινέομεν

δὲ καὶ τὸς πρεσβευτὰς Ἡρόδοτον καὶ Μενεκλέα

ἐπὶ τῶι σπεύδειν ὑπὲρ τᾶς πατρίδος ἐκτενῶς

καὶ τὰν παρεπιδαμίαν πεποιῆσθαι ἀξίως ἀμφοτε-

ρᾶν τᾶν πόλεων. δοθῆμεν δὲ αὐτοῖς καὶ ξένια τὰ

ἐκ τῶν νόμων. εἶναι δὲ Ἡρόδοτον Μηνοδότω καὶ

Μενεκλῆ Διονυσίω προξένος τᾶς πόλεος ἁμῶν.

δίκκας ὁ πολίτας αὐτῶν, προαιρεόμενοι οὖν

ἐμ πᾶσιν εὐχαριστεῖν καὶ μεμναμένοι τὰν

προϋπάρχωσαν ταῖς πόλεσι συγγένειαν, τάν

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — περι]ανπὰξ ἐπὶ τ

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —] πρείνω καὶ δι-

[ανπὰξ — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —] Κ̣νωσίω καὶ τῶν

καὶ τὰν πόλιν τῶν Ἀρκά[δων· — — — — — — — — — — — — — — — — τάν τε συγ]-

γένειαν καὶ εἶναι τοῖς [πρεσβευταῖς τῶν Ἱεραπυτνίων ἀνακαρύξασθαι προξένο]-

[ι]ς καὶ εὐεργέταις τᾶς πό[λιος — — — — — — — — — — — — — — — — — — — ἐν]

[— — — — — — — — — — — — — — — — — περι]άνπαξ ἐπὶ τ-

[— — — — — — — — — — — —] πρείνω καὶ δι-

[άνπαξ — — — — — — — — —] Κ̣νωσίω καὶ τῶν

Ἡρόδοτον καὶ Μενεκλῆν ἐπὶ τῶι

σπεύδειν ὑπὲρ τᾶς πατρίδος καὶ τὰ[ν ἐνδαμίαν πεποιῆσθαι ἀ]-

ξίως ἀμφοτερᾶν τᾶν πολίων, ἐκαλέσα[μεν δ’ αὐτοὺς ἐπὶ ξενισ]-

μὸν ἐς τὸ πρυτανεῖον ἐπὶ τὰν κοινὰν ἑ[στίαν. εἶναι δὲ]

αὐτοὺς καὶ τους προξένους τᾶς πόλιος τᾶ[ς Βιαννίων. ἐπὶ]

Ῥηγεῖνα

Βλάστῳ

στήλην ἐπέγραψα.

τὸν δὲ ἐπὶ τῆς ξεί-

νης Εὐκαρπιανόν

σου τὸν ἀδελφὸν

[— — — Ἁδ]ριανοῦ

[— — — Φα]υστείνης.

ποκα τοῖς Λυττίοις

καλῶς φρονησεῖν

μήτε τέχναι μήτε μα-

καὶ μήτε τὰμ πό-

λιν προδωσεῖν

τὰν τῶν Δρηρίων,

λεμίοις προδω-

σεῖν μήτε Δρη-

ρίους μήτε Κνω-

σίους· μηδὲ στά-

σιος ἀρξεῖν, καὶ

τῶι στασίζοντι

μηδὲ συνωμοσί-

ας συναξεῖν

μήτε ἐμ πόλει

καὶ μήτε μοι γᾶν

καρπὸν φέρειν

[μήτε μοι γ]υναῖκας

[τίκτει]ν κατὰ φύ-

[σιν μήτ]ε πάματα·

περ ἁμὲς ὀμωμό-

καμες, ἐμβαλεῖν

ἐς τὰν βωλὰν, ἇι

κον ὀμνύμεν

καὶ κατέχειν.

καὶ οἱ Μιλάτιοι

καστον φυτεύ-

ειν καὶ τεθραμ-

μέναν ἀποδεῖ-

ποκα τοῖς Λυττίοις

καλῶς φρονησεῖν

μήτε τέχναι μήτε μα-

καὶ μήτε τὰμ πό-

λιν προδωσεῖν

τὰν τῶν Δρηρίων,

λεμίοις προδω-

σεῖν μήτε Δρη-

ρίους μήτε Κνω-

Ἀσπένδιον πρόξενον

εἶναι καὶ εὐεργέταν καὶ

αὐτὸν καὶ ἐγγόνους εἶ[ναι]

δὲ αὐτοὺς καὶ πολίτας καὶ

κατοικεῖν καὶ ἐγδημεῖν ἀσυ-

λὶ [κ]αὶ ἀσπονδὶ καὶ πολέμου

Ἀσπένδιον πρό[ξενον]

[ε]ἶναι καὶ εὐεργέτα[ν]

[κ]αὶ αὐτὸν καὶ ἐγγόν[ους]

εἶναι δὲ αὐτοὺς π̣ο[λί]-

τας καὶ κατοικεῖν κα[ὶ ἐγδη]-

μεῖν ἀσυλὶ καὶ ἀσπον[δὶ καὶ]

[π]ολέμου καὶ εἰρήνης [καὶ κα]-

[— — κ]έρδους? ΚΑ․Μ․[— —]

[— — — —]Ι̣ΠΟΡΕΙΝΕ․[— — — —]

[— — — — — — — — — — — — —]

[— —] μ̣οιριδίως ελ[— —]

[․․․]νδε καθέξειν [— —]

[․]․ κείσεται ἀντιδ̣[— —]

Δεινοκλῆ[ς]

Σωμένω.

[λιος Ἁδριανὸς]

[Ἀντωνεῖνος Σε]-

[βαστὸς, κτἑ].

[–⏕–⏕–⏑] Πανέλληνές τε Σέβωνα

[–⏕–⏕–⏕—]ε̣ι̣ σὺν κλεινο[⏑–×]

[–⏕–⏕–] στῆσαν ἄγαλμα πάτρη̣.

ἤπιος εἰθυδίκοις ∶ τοῖδ’ ἀδίκοισι δέος.

στῆσε δὲ Καλλείνικος ἐνηεῖ δόγματι νήσσου,

γέης Ἰλλυρίδος ∶ δεύτερον ἠέλιον.

❦ Ἀνίκιον Παυλεῖνον,

τὸν λαμπρότατον

τῷ κτείστ[ῃ — — —]

Μαρκελλε[ῖνος — —]

Τ(ίτον) Φλ(αούιον) Ἰούλιον Βολούμνιον

Σαβεῖνον, τὸν ἀρχιερέα τοῦ

κοινοῦ τῶν Κρητῶν τὸ βʹ,

Κόϊντον Καικίλιον

Ῥουφεῖνον, τὸν κρά-

τιστον ἀνθύπατον

πρὸ α Καλανδ(ῶν) Σεπτεμβρίων Κομόδου Αὐ[τοκρ(άτορος) Σεβ(αστοῦ) γενεθλίῳ],

Νώναις Μαρτίαις κρατήσει Αὐτοκράτορος Ἀντ̣[ωνείνου θεοῦ]

Σεβ(αστοῦ) καὶ Λουκίλλης Σεβαστῆς γενεθλίῳ,

πρὸ ζ Καλανδ(ῶν) Αὐγούστων Ζηνοφίλου γενεθλίῳ,

πρὸ α Καλανδ(ῶν) Αὐγούστων Κλ(αυδίας) Μαρκελλείνης γε[νεθλίῳ].

[Μ(ᾶρκον) Ῥώσκιον Κυ]-

[ρείνᾳ Λοῦπον]

[Μουρή]να[ν, Μ(άρκου) Μουρή]-

Μ(ᾶρκον) Ῥώσκιον Κυρεί-

νᾳ Λοῦπον Μου-

ρ̣ῆναν, Μ(άρκου) Μουρή-

Αὖλον Λάρκιον Κυρείνᾳ Λέπιδ̣ον Σουλπικιανόν,

Αὔλου Λαρκίου Γάλλου ὑόν, συ̣ν̣κλητικόν,

κ εἰς αὐτὴν τὴν διατρο-

φὴν τῆς πόλεως λαβεῖν

ἐπιχειρήσοι τὸν σεῖτον

των Φλ(αουίου) Γρατιανοῦ καὶ Φλ(αουίου)

Βαλεντεινιανοῦ καὶ Φλ(αουίου)

Θεοδοσίου καθιέρωσεν τὴν

Αὐτοκράτορα Καίσαρα

Μ(ᾶρκον) ∙ Αὐρήλιον Ἀντωνεῖνον

Εὐσεβῆ Σεβαστὸν

[— — — —] ἔ̣ριν στυγερὰν̣

[— — — — εἵ]νεκε σοὶ δὲ Σάρα[πι]

[— — — — —] ε̣ὐξάμενος

Πόπλιος Μάρκιος Ποπλίο[υ]

υἱὸς Τρωμεντείνᾳ Γορτ[υ]-

νίων πρόξενος καὶ πολί-

Πόπλιος Γράνιος Σπορί-

ου υἱὸς Κολλείνᾳ Ῥοῦφος

Γορτυνίων πρόξενος

[ἢ συμμάχ]ων ἢ σίτου ἢ ὅπλ[ω]ν ἢ βελῶ[ν], συναντιλήψεσθαι

[τούτων χἰ]ππεῖς ἀποστέλλειν οἷς τ[ὰ ὀ]ψώνια δώσειν [ὅ]σον

[ἂν χρόνον] τὴγ χρείαν παρέχωντα[ι]· τῶν δ’ ἐπὶ τὴν βοήθε̣[ι]-

Γορτυνίων οἱ κόσμοι καὶ ἁ πόλις Κώιων τᾶι βωλᾶι κα[ὶ τ]-

ῶι δάμωι χαίρειν· ἐπειδὴ Ἑρμίας Ἐμμενίδα, χε̣[ιρο]-

τονηθὲνς ὑφ’ ὑμίων καὶ ἀποστευθὲνς παρ’ ἁμὲ ἰα-

μένωι αὐθημερόν. ἂν δέ τι ἀντιλέγηται περὶ τοῦ σώμα-

τος περὶ οὗτινος, κρίνειν ἐμ Μιλήτωι μὲν τοὺς τοῦ ἐμπορίου

ἐπιμελητὰς πένθ’ ἡμερῶν, ἐγ Γόρτυνι δὲ τοὺς κόσμους ἡ-

μερῶν πέντε. τῶν δὲ δικασθέντων τὰς πράξεις εἶναι ἐμ̣

Μιλήτωι μὲν κατὰ τὸν νόμον τὸν ἐμπορικόν, ἐγ Γόρτυνι δ[ὲ]

ν τὰ κρέˉματα πάντα καὶ τὸν κ-

αρπόν, πρείν κ’ ὀπυίεˉι. ❦ αἰ δέ κα

δρομεὺς ἰὸˉν ὀ ἐπιβάλλοˉν ἐˉ-

[— — — περὶ δὲ — — — εἶναι]

[πάντα κεκυρωμ]ένα [ὅσα] βασιλεὺς Εὐμένης ὡμολόγησεν· καὶ

[συμφερόντ]ων ἢ σίτου ἢ ὅπλ[ων] ἢ βελῶ[ν], συναντιλήψεσθαι

[τούτων καὶ ἱ]ππεῖς ἀποστέλλειν οἷς τ[ὰ ὀ]ψώνια δώσειν [ὅ]σον

[ἂν χρόνον καὶ] τὴγ χρείαν παρέχωντα[ι]. τῶν δ’ ἐπὶ τὴν βοήθε̣[ι]-

[κ]α[ὶ] βασιλεὺς Δη[μήτρι|ος· εἶναι μ]ὲν φιλίαν ... Wilh.

[κ]α[ὶ] βασιλεὺς Δη[μήτριος | Ἀντιγόνου· ἦ]μεν φιλίαν ... Halbherr.

νεν, κῖτος

[ἐ]κ̣πέρεν. κῆτος ἐκφέρειν. vac.

ΠΟ[— — —]

𐆠 ἐγένετο [τοῦτο τὸ ἔργον ἐπὶ τοῦ δεῖνος]

τοῦ ἁγ[ιωτάτου ἀρχιεπισκόπου — — —]

[ος] μοιριδίως ἔλι[πον βίοτον· ζητοῦσ’ ὕπ]-

[νο]ν δὲ καθέξειν μ[ούνη ἑὴν εὐνὴν χήρην]

[περ]ικείσεται· ἀντὶ δ[ὲ ἐμεῖο, τὸν Μοῖραι]

[καρτεροὶ Αἰνεάδαι τε] Πανέλληνες τε Σέβωνα·

[εἰκόνα μοι δ’ ἐν τῇδε πόλ]ει σὺν κλεινο[τάτοισιν]

[ἐνναέταις ἕταροι] στῆσαν ἄγαλμα πάτρῃ.

[καὶ μετέπειτ’ ἐπέπλευσε Κύ]π̣ρον περικαλλέα νᾶσ[ον].

[σὰ δέ, θέαιν’, ἀρετὰ δεινὸ]ν̣ ἔλυσε χόλον

[Ἀντιόχου, πρὸς ἔριν Ῥωμ]αίων τῶν Πτολεμ̣[αίων]

[κλεινὰ μετ’ αἰχμητῶν δούρατα] θηξαμένων.

[εἰ δ’ ἐσμέν σοι νῦν εὐγνώ]μονες, ἀντιδιδο[ίης]

[ἐν φόβωι ἦσαν ἅπαντες, ἐπ’ ἀκ]ροτάτου δ’ ἐβεβ[ήκει]

[κίνδυνος, δεινὸν δ’ ὦρσαν] Ἐνυάλιον

[Αἰγύπτου βασιλῆες ἐπώ]νυμοι ἐκ πτολέ[μοιο]

[κα]λὰν καὶ πα[(ν)σπ]ερμείαν ἐξ ἑττ[ὰ κα]-

[ρπ(ε)]ιᾶν καὶ σιδαρί[σ]κον καὶ δεῖ[να]

[πα]λοσφαίραι[ς] κ’ ἱήρια καθαρὰ [κ’ α]-

[— — — δεινὸ]ν ἔλυσε χόλον

[— — — Ῥωμ]αίων Ἐρτ]αίων? τῶν Πτολεμ[αίου]

πουλὺ γὰρ ἀμφότεροι βλεφάρων ἄπο δάκρυ χέ-

ουσιν / Ἑλλάδος ἁρπαγίμης εἵνεκεν ἡλικίης. /

[ἐν τᾶι συμ]μαχ[ία]ι αὐτῶν κ̣α[ὶ] βασιλεὺς Δη[μήτρι]-

[ος· εἶναι] μὲν φιλίαν καὶ συμμαχίαν [εἰς τὸν ἅ]-

[παντα χρό]ν[ο]ν Δημητρί[ωι] τ[ῶι] βα[σι]λεῖ καὶ [Γορτυ]-

[Γορτυνίων] παριόντων· πρ̣[οπαραγγελλόντων δὲ ἀλλάλοις οἱ κόρμοι]

[οἱ τόκ’] ἀεὶ κορμίοντες [προδέκατον(?) ἤ κα μέλλωντι ἀναγινώσκειν· αἰ]

[δὲ μὴ προ]παρανγείλαιεν ἢ τ[ὰν συνθήκαν μὴ ἀναγνοῖεν ἢ]

[εἰ, ξένε, ἀδακρύ]τοις ποθέεις βλεφάροισιν̣ [ἀπελθεῖν],

[σοῖς ποσὶ πει]θόμενος τύμβον ἐμὸν πάρι[θι].

[εἰ δ’ ἐθέλεις γ]νῶναι, πόθεν αὖ πέλον ἢ τίς ἐτύχ[θην],

[τοῦτο σε χρῆ σπ]ένδειν δάκρυα πευθόμενον,

[ὡς Κλεόδαμος ἐγὼ τοῦδ’ ἄσ]τεος οὖθαρ ἀμέλξας

[–⏑⏑– γ]νῶναι πόθεν αὖ πέλον, ἥτις ἔτυχ[ε]

–⏑⏑–⏑ νά̣ειν δάκρυα πευθόμενον

–⏑⏑–⏑⏑–⏑⏑–—τεος οὖθαρ ἀμέλξας

χοντα αὐτοῖς ἔνδοξα καὶ τίμια διὰ τὸν θεὸν ψαφισα-

μένους καὶ αὐτοὺς συναύξειν καὶ ἀεί τινος ἀγαθοῦ

παραιτίους γίνεσθαι τῶι δάμωι, καὶ ὅτι ταῦτα ποιή-

πολίτης αὐτῶν, προαιρούμενοι οὖν ἐμ πᾶσιν

εὐχαριστεῖν καὶ μεμναμένοι τᾶς προϋπαρχού-

σας ταῖς πόλεσι συγγενείας, τάν τε καθιέρω-

σιν τῶι Διονύσωι τᾶς τε πόλιος καὶ τᾶς χώρας

ὑμῶν, ἔτι δὲ ἱερὰν καὶ ἄσυλον εἶναι, βουλόμενοι

χαρίζεσθαι Περδίκκαι δίδομεν, καὶ τὰ λοιπὰ τὰ

Θαρσύμαχε· τρανὲς δὲ καὶ ὀψαγόνων τις ἀείσει

μνωόμενος κείνας θού[ριδ]ος ἱπποσύνας,

Ἐρταίων ὅτε μοῦνος ἐπ’ ἠ[νε]μόεντος Ἐλαίου

κατασκευάσας ἑαυτῷ

Αὐγουρεῖναν τὴν

σύμβιον ἔθηκεν

[— — — — — — — — —]αν․․․παρ․․․․․․

[— — — — — — — πολί]τας(?) τε εἶναι [καὶ]

[ἐᾶν αὐτοὺς ἐλ]ευθέρους ὄντας

[τοῖς δεδόχθαι τᾶι πό]λι τὰμ μὲν Μαγνήτων πόλιν

[ἐπαινεῖν διότι] ποιεῖ τε ἃ δεῖ τοὺς φίλους

[καὶ οἰκείους, καὶ τοὺς πα]ραγενομένους πρεσβευτὰς

[ἐπαινεῖν — — — — —]ον Μικίωνος, Χαρίσιον Νικο-

[μάχω τῶ Νικα— —] ὡς ὅσα ἐνεδέχετο ἔπραξαν

ἀλλ̣’ [ὑπὲρ ἀσφα]λε[ία]ς(?) πολεμοῦντι Γορτυνίοις καὶ

ΝΥ․ [βωλ]όμεν[οι κ]α̣ὶ εἰρήναν ἄγειν ποτ’ αὐτούς.

διὰ [ταῦτα? Γορτυνίων οἱ] σύμμαχοι καὶ Κνωσίω̣ν̣

Κνωσίων οἱ κόσμοι καὶ ἁ πόλις Κώιων τᾶι βωλᾶι καὶ τῶι δ-

άμωι χαίρειν. ἐπειδὴ πρεσβευσάντων Γορτυνίων πρ-

ὸς ὑμὲ ὑπὲρ ἰατροῦ καὶ ὑμῶν φιλοτίμως σπευσάντων

τραυμάτων ἀρωστίαις οὐ ταῖς τυχούσαις π[εριπε]-

σεῖν, Ἑρμίας ὑπάρχων ἀγαθὸς ἀνὴρ τότε τε πᾶσ[αν σ]-

πουδὰν ἐποήσατο ὑπὲρ ἁμίων καὶ διέσωσε αὐτο[ὺς ἐγ]

ὑμῖν συγγράφωνται καὶ αὐτοί, ὑπολαμβάνομεν

δεῖν συγγράψασθαι καθότι ὑμεῖς ἀξιώσατε· μὴ

ὠνείσθω ὁ Κνώσιος τὸμ Μιλήσιον μηδὲ ὁ Μιλήσιος

δοῦναι τὸ σῶμα τῶι ἐφαψαμένωι κατὰ τὰς ὁμολογίας̣.

ἐὰν δέ τι ἀντιλέγωσιν περ̣ὶ̣ ὅ̣τινός κα, κρίνειν ἐγ Κνωσῶ[ι]

μὲν κόσμον καὶ βουλάν, ἐμ Μιλήτωι δὲ τοὺς τοῦ ἐμπορ[ί]-

ου ἐπιμελητὰς πέντε ἁμέραις, ἀφ’ ἇς κα κατασταθῶ-

σιν ἐπὶ τὸ ἀρχεῖον. τῶν δὲ δικασθέντων τὰς πράξεις ε[ἶ]-

ναι ἐγ Κνωσῶι μὲν κατὰ τὸν νόμον τὸν προξενικόν, ἐμ Μι-

λήτωι δὲ κατὰ τὸν νόμον τὸν ἐμπορ̣ι̣κ̣όν. κατὰ τὰ αὐτὰ

Πηράντας Λατίμωι,

Δεινομένης Δεξίνα,

Ἐξάκων Σάμω,

[— — — — — — — — τίκτεν] θνητὸν δέ με μή-

τηρ vac. το[ῦτο] δὲ, ξεῖνε, εἰδὼν δακρυχέα-

ς πάριθι. vacat

οὐ τὸ θανῖν ἀλ-

γεινὸν ἐπεὶ τό

γε Μοῖρα ἐπέ-

[ἦ]μεν ἐν τῆι φιλίαι [καὶ συμμαχίαι καὶ ἐπιβουλεύ]-

[ει]ν μεθατέρος βασι[λέα Εὐμένην Ἀττάλου καὶ τοὺς]

ἐκγόνους αὐτοῦ κ[αὶ ἐμμένειν ἐν οἷς συνεθέ]-

μεθα ἐμμένοντος [ἐν τούτοις τοῦ βασιλέως]

καὶ τῶν ἐκγόνων αὐ[τοῦ καὶ οὔτε πολεμεῖν ἐκεί]-

νοις οὔτε ἄλλωι ἐπι[τρέπειν ταῦτ’ ἐπιχειροῦν]-

τι εἰς δύναμιν τὴν [ἡμετέραν· εὐορκοῦσι μὲ]-

[Λ]α[τ]ίοις καὶ Ὀλοντίοις ἔκριναν περὶ τῆς χώρας· ἃ ὅρια ἔκριναν, ταῦτα τὰ

ὅρια εὐδ̣ο̣κεῖ ἐστηκότα εἶναι· ὁποτέροις δὲ ἐν ὁρίοις ἱερὸν Ἄρεος ἐν

[τ]ῆ̣ι Δ̣[ερ]αίαι ἐστὶν καὶ ἡ χώρα τούτου τοῦ ἱεροῦ, ἐκείνου τοῦ δήμου

ἐπιμελείαν δοκεῖ εἶναι. vac.

[—. ὑπάρχεν φιλίαν καὶ συμμα]χ̣ίαν ἀλλά-

[λοις ἐς τὸν ἅπαντα χρόνον καὶ] ἐνμενεῖ-

[ν ἐν τοῖς συνκειμένοις καὶ ἕ]π̣εσθαι

[Λατίος τοῖς — — —]

σύνην, /

Τειμωνίς· μογερὰ δέ ἑ σείνατο

νοῦσος ἀτερπής· /

[— —. ὑπάρχεν φιλίαν καὶ συμμα]χ̣ίαν ἀλλά-

[λοις ἐς τὸν ἅπαντα χρόνον καὶ] ἐνμενεῖ-

[ν ἐν τοῖς συνκειμένοις καὶ ἕ]π̣εσθαι

[Λατίος τοῖς — — — — — — — — — — — — — —]

[Λ]α[τ]ίοις καὶ Ὀλοντίοις ἔκριναν περὶ τῆς χώρας· ἃ ὅρια ἔκριναν, ταῦτα τὰ

ὅρια εὐδ̣ο̣κεῖ ἑστηκότα εἶναι. ὁποτέροις δὲ ἐν ὁρίοις ἱερὸν Ἄρεος ἐν

[τ]ῆ̣ι Δ̣[ερ]αίαι ἐστὶν καὶ ἡ χώρα τούτου τοῦ ἱεροῦ, ἐκείνου τοῦ δήμου

ἐπιμέλειαν δοκεῖ εἶναι. vac.

[ἀ]γρίαν καὶ θεραπευθεῖσ[α, τοῦ θεοῦ ἐπιτά]-

ξαντος ἐπιθεῖναι ὀστ[ρέου τὸ ὄστρακον]

κατακαύσασαν καὶ λεο[τριβήσασαν μετὰ]

δέ με πλείονας ἀρετὰ[ς τοῦ θεοῦ καθ’ ὕπν]-

ον̣ [ἀν]αγράφειν ὁ θεὸ[ς ἐκέλευσε τὰς]

[ὄψ]εις ο̣․․․․σι ταῖς ․[— — — — — —]

γηδόνας ὁ [θε]ὸς ἐκέλευσέν με π[ροσ]-

καρτερεῖν κ[αὶ ἔδ]ωκεν θεραπείαν·

ἄλευρον κρ[ίθινο]ν μετὰ παλαιοῦ οἴ[νου]

καταπλάσα[ντα κα]ὶ στρόβειλον λε[οτρι]-

βήσαντα μ[ετ’ ἐλαίο]υ ἐπιθεῖναι, ὁμ[οῦ δὲ]

σῦκον καὶ σ[τέαρ τρά?]γειον, εἶτα θήν[ιον],

ᾑμαγμένας δι’ ὅλης ἡμέρας ἀ[πο]-

βάλλειν, vac. ὁ θεὸς ἐπεδέξατο θερ[α]-

πεῦσαι. vacat

ἔδωκεν εὔζωμον νήστη τρώγειν,

εἶτα πεπερᾶτον Ἰταλικὸν πείνειν,

πάλιν ἄμυλον διὰ θερμοῦ ὕδατος,

καὶ τοῦ ἱεροῦ ὕδατος, εἶτα ᾠὸν καὶ

ῥητείνην, πάλιν πίσσαν ὑγράν,

εἶτα εἴρην μετὰ μέλιτος, εἶτα μῆλον

Κυδώ[νιον κ]αὶ π̣ε̣π̣[λ]ίδα συνεψή-

[σαντα τὸ μὲν χύμα πεί]νειν τὸ δὲ μῆλον

[τρώγειν, εἶτα τρώγει]ν σῦκα μετὰ σπο-

[δοῦ ἱερᾶς τῆς ἐκ τοῦ] βωμοῦ ὅπου θύ-

[θιὸν καὶ προσ]ευχόμενον β[ω]μὸν θήσ-

[ειν — — — αὐ]τὸν ὕπνος ἔλαβε [— — —]

[— — — — — κ]αὶ πορτευθὼν ἔφαγε [— —]

[α]λγικὸν γενόμενον προσέταξε ἀπο[μο]-

λὲν ἐς Λεβήναν ὅτι θεραπεύσειν· αἶ[ψα]

δ’ εὐθόντα ἔταμε καθ’ ὕπνον χὐγιὴς ἐ[γέ]-

[ἐπὶ τῶν — —]έων κορμιόντων [ὁ δεῖ]-

[να τῶ Καρ]τ̣αιδάμα ἱαροργήσαν [ἐπε]-

[μελήθη] τ̣ῶ τ[οί]χ̣ω̣ καὶ τᾶς στω[ιᾶς]

[Τηνίοις καὶ τὸν Τήνιον ἐν Φαιστοῖ καὶ τὸν Φαίστιον ἐν Τήνωι]

[μετ]έχειν θ̣[ίνων καὶ ἀνθρωπίνων· καὶ ἄσυλον εἶμεν τὸ ἱερὸν τοῦ]

Ποτειδάων[ος καὶ τᾶς Ἀμφιτρίτας τῶι τῶν Φαιστίων ῥητῶι]

τῶν Τηνίω[ν, ἀναγράψαι εἰς στάλαν λιθίναν τὸ δόγμα τῶν]

Φαιστίων [καὶ ἀναθεῖναι Φαιστίους εἰς τὸ ἱερὸν τῶ Ἀπέλλωνος τῶ]

Πυτίω, Την[ίους δὲ εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Ποτειδάωνος καὶ τᾶς Ἀμφιτρίτας].

[ὁ δεῖνα τῶ Ἐ]ρ̣ταίω καὶ Περικλῆς

[τῶ δεῖνα] νακορήσαντες

πρόσμορον ἀγα-

μένα τοῦ θανεεῖν [γεραόν]. |

Φαυστείνη καὶ Σώτειρα καὶ Σώπατρα

κατελιπ[— — — — — — — — — — —]

Τ(ίτον) Φλ(άβιον) Λεοντίου υἱὸν

Κυρείνα Ἀκέστιμον

πρωτόκοσμον βʹ ἀγο-

Αὐρήλιον Βῆρον Καίσαρα

Τ(ίτου) Αἰλίου Ἁδριανοῦ Ἀντωνεί-

νου Αὐτοκράτορος Σεβασ-

[τ]οῦ Εὐσεβοῦς ὑὸν θεοῦ Ἁ-

[Αὐτοκρ]άτορα Καίσαρα

Μ(ᾶρκον) Αὐρήλιον Ἀντωνεῖνον

Σεβαστὸν Λυττίων ἡ πό-

Παυλεῖναν Αὐτοκρά-

τορος Τραϊανοῦ Ἁδρια-

Πλωτείνην Σεβα-

στὴν Αὐτοκράτορος

νος ἐποίησε· τὸν δὲ παρὰ ταῦτα πρά-

ξαντα ὑπεύθυνον εἶναι ἀσεβείᾳ.

πρόσμορον ἀξα-

μένα τοῦ θανεεῖν

[με νέον]. /

πρόσμορον ἀρ̣α-

μένα τοῦ θανεεῖν

[με νέον]. /

Σαβεῖναν Αὐτο-

κράτορος Τραϊα-

Σαβεῖναν Αὐτοκρά-

τορος Τραϊανοῦ Ἁ-

λάσσαι, ὁπᾶι τύχηι ἁ ὅλα κατάστασις τᾶς προσ[—]․τίας

σωτηρίας, καὶ περὶ το[ύ]των ἀπέστηλαν ἁμεῖν δικαστά[ς],

Κνωσόθε[ν] μὲν Εὔ[μ]η[λο]ν ․․․․, ἐς δὲ τ[ᾶ]ς ἄνωθεν [π]ό-

καὶ αὐτοὶ διελέγην ἀκολούθως τοῖς ἐν [τῶι ψαφίσματι κατακε]-

χωρισμένοις, ὑπέρ τε τοῦ εἶναι ἱερὰν κα[ὶ ἄσυλον τὴν χώραν αὐτῶν, ὃ]

συνέστησαν διά τε τῶν χρησμῶ[ν τῶ Ἀπόλλωνος τῶ ἐν]

Μαλλαίων ὡς καὶ ὑπὲρ τῆς ἰδίας πατρίδος· ἔν [τε τοῖς λοιποῖς πει]-

ρασόμεθα αἰεί τινος ἀγαθοῦ παραίτιοι ε[ἶναι. ἐπαινοῦμεν δὲ καὶ]

τοὺς πρεσβευ[τὰς ἐπὶ] τῶι τη[— — — — — — — — — — — — — —]

λαῖον ἐν τᾶι τῶν Λυττίων. αἰ δέ τίς κα συ[λάσηι]

ἀποτεινύτω τό τε χρέος ὅ κα συλάση[ι καὶ στατῆ]-

[ρ]ας ἑκατόν. ὁ δὲ κόσμος [π]ραξάντω[ν τᾶν δέ]-

[— — —ca.26— — —]ΩΣΑΤ․Α․

[— — —ca.23— — —]Σ εἶναι ΑΓΩ

[— — —ca.20— — —]ΙΕΑΕΣΕΙΝΤΑΚ

[— — —ca.17— — — τὸ]ν ὑπογεγρανμένον

ὴ ἐν πολεμίαι ὦσιν, οὗ ἔσται σῖτον λανβά-

νειν. παραμενέτωσαν δὲ οἱ ἀποσταλέν-

τες ἕως ἂν Μαλλαῖοι χρείαν ἔχωσι. ὅταν δὲ

ν δὲ καὶ ἐνμένοντι ἐν τ[ο]ῖς [ὁμολογημένοι]-

[ς], εἶναι καὶ βίον εὐδαίμονα [αὐτῶι καὶ]

γυναικὶ καὶ τέκνοις καὶ πατρίδι καὶ τοῖς [φ]-

λλους θεοὺς πάντας καὶ πάσας· ἐνμέν-

ειν ἐν τῆι φιλίαι καὶ τῆι συνμαχίαι καὶ τ-

[οῖ]ς ὁμολογημένοις πρὸς Μαλλαίους ε-

λαῖον ἐν τᾶι τῶν Λυττίων· αἰ δέ τίς κα συ[λάσηι]

ἀποτεινύτω τό τε χρέος ὅ κα συλάση[ι καὶ στατῆ]-

[ρ]ας ἑκατόν· ὁ δὲ κόσμος [π]ραξάντω[ν τᾶν δέ]-

λάσσαι, ὁπᾶι τύχηι ἁ ὅλα κατάστασις τᾶς προσ[․․]τίας

σωτηρίας, καὶ περὶ το[ύ]των ἀπέστηλαν ἁμεῖν δικαστά[ς],

Κνωσόθε[ν] μὲν Εὔ[μ]η[λο]ν [— — — —], ἐς δὲ τ[ᾶ]ς ἄνωθεν [π]ό-