βατίδ[ι ἰ]-

δίᾳ συνβίῳ

μνείας χά-

ραν τὴν [χ]ρησ[τ]ὴ[ν]

καὶ συνβι-

ώσασα[ν]

χ̣ρηστὴν

καὶ συνβι-

ώσασαν

Μαγνύλλῳ

τῷ ἰδίῳ συν-

τρόφῳ μνή-

δρὶ κο[υριδίῳ τεκ]-

νώσ[αντι σὺν ἑαυ(?)]-

τῇ καὶ [ἀμέμπτως]

ἔχοντα εὐθηνίᾳ

σωφροσύνης συνεύνῳ σύνευνος,

ἐνθάδε κεῖται· μνήμης χά-

τῇ γλυκυ[τάτῃ κὲ ἀσυν]-

κρίτῳ γυνεκὶ ἥ

μοι καλῶς συνεβ[ίω]-

σεν σεμνῶς κὲ [κα]-

φθῶ ἀποστέλλω σοι τινὰ τῶν μαθητῶν μου ὃς ἰάσηταί σου τὸ [πά]θος καὶ ζωὴν αἰώνιο̣ν

καὶ εἰρήνην καὶ σοὶ καὶ τοῖς σὺν σοὶ χαρίσηται καὶ τῇ πόλι σου πρὸς τῷ τὸ? μηδένα τῶν

ἐχθ[ρ]ῶν σου κατακυριεῦσαι αὐτῆς· ἀμήν. ☩

κ[ο]μίου(?) καὶ Μαρ[ία]-

ς [σ]υνβίου αὐτο-

ῦ κὲ τῶν τέκνω-

φθιμένοις κὲ ἰσοτάτῃν ἰσοτήταν,

ἀρετῇς κὲ σωφροσύ-

νῃ κεκοσμημένῃ· λιποῦ-

σα τὸν βίον ἔνθα κῖτε

ων τέκνων· χρηστὸς τῇ ἰ-

δίᾳ συνβίῳ ζησάσῃ ἔτεσιν

λεʹ σεμνῶς κὲ ἀμέ-

μετέρας πόλεως ἀξίωμα, κοσμεῖ δὲ τὸ ἱε-

ρὸν ἡμῶν συνέδριον, οὐ μόνον τῇ κατὰ τὸ

ἔργον ἀρετῇ ἧς ἐστὶν περιβόητος, ἀλλὰ

τατος ὑπάρχων, ὡς καὶ τοὺς καθ’ ἕνα τῶν ἡμε-

τέρ̣ων συνοδιτῶν εὐεργετεῖν καὶ ἐν τοῖς

τῷ κοινῷ ἀνήκουσι προθύμως ἅπαντα πράτ-

φιλτάτους κέκρικεν αὐτῷ, ὁμολογοῦντες ε̣[ἰ]-

δέναι μὲν χάριν αὐτοῖς, συνηδόμ̣ενοι δὲ ὅτι

τοιοῦτον εὐτύχησε πολείτην. ἀνθ’ ὧν ἄλ[λως]

[πολι]στικῇ θ̣υμ̣ε[λ]ικῇ μεγάλῃ νεωκόρῳ ἐπὶ Ῥώ-

μης συνόδῳ ψήφισμα στ[— — —]τον[— — —]λμα․[—]-

ρα εἰκών[— — —] καὶ ἀ[ν]δριάντ[— — — —]

ἐξ ὑποβάθρας ἐκδομεῖ πύργον νέον

καὶ συνεγείρει καταβληθεῖσαν χρό[νῳ]

τὴν Ποντοηράκλειαν ἐντέχ-

—]ῆσαι τὸ ἔργ[ον

συ]νδικήσαν[τα(?)

κ]α̣ὶ ἄλλας πολειτε[ίας πάσας πληρώσας

τέσσαρα[ς] ἀγορανομήσ[αν]—

τά τε [ἀ]συνκρίτ[ω]ς, πρε[σβεύ]-

[σαντά τε] ․․ ποτὶ τοὺς [α]ὐ[το]-

[— — — δη]μαρχικῆς ἐξουσίας τὸ καʹ, ὑπάτῳ τὸ γʹ·

[— — —] Λ. Οὐηδίου Λεπίδου τὰν ἐξέδραν σὺν πα[ντὶ τῷ κοινῷ — — —].

[λαμ]παδάρχος Καλλίστρατος [— — —]

κὲ Ἡρακλέωνος εὐεξίᾳ Συνν[— — —]

[λαμ]παδάρχ[ος — — —]

☩ Φλ(άβιος) Σωτήρ(ιος) Μαριανὸς Μηχαήλ|ιος Γαβριήλιος Ἰωάννης Θεό|δωρος Νικήτας Θεόδωρος

Βο͂νος Εὐτρόπιος Ὀλύμπιος | Ἰωάνης σὺν θ(ε)ῷ σκρίβων τοῦ θίου | μεγάλου παλατίου τοῖς |

θεοφιλ(εστάτοις) μ(ε)γ(άλοις) κ(αὶ) λ(επτοῖς) | κτήτορ(σι) τοῖς τε νῦν οὖσιν (καὶ) με(τὰ) ταῦτα | ἐσομένοις ταύτης τῆς

παρ’ ἐμοῦ γεναμ(ένου) ἐν τῷ σεικρίτῳ | Ἰωάνου τοῦ ὁσιοτ(άτου) ἐπισκ(όπου) ταύτης τῆς | πόλ(εως), παρακελευομ(ένου) μοι ἐφ’ ᾧ

ὑπὸ σύνλιμψ(ίν) με ποιήσασθαι τοὺς | λεγομένους ξυλοκαβαλ(λαρίους) (καὶ) ἀτά|κτους βιοῦντας (καὶ) τούτους ποίναις

καθυποβάλε νομίμοις, ἀφελέσ|θε δὲ παρ’ αὐτῶν τούς τε ἵππους | (καὶ) τὸ ἅρμα (καὶ) ἐκπέμψε κατὰ τὴν̣

ναὸν καὶ τὰ ἐν αὐτῷ ἀ-

γάλματα σὺν τῷ προ-

νάῳ ἀνέστησεν ἐκ

[όν]ων ἱερεὺς Ἀρτέμιδι Κρατιαν[ῇ]

[ὑπ]ὲρ συνβίου καὶ τέκνων ἐκ τῶ[ν]

[ἰδ]ίων εὐχῆς χάριν ἀνέστησα.

Νεικίας Ναρίνα καὶ

Χρήστη σύνβιος

αὐτοῦ ἀνέθηκα-

τος κ(αὶ) Βασιλ-

[ικ]ὴ σὺν τοῖς πα-

[ιδί]οις ἡμῶν εὐ-

σύνευνος ἦν μοι Χρυσέρως,

Ῥώμη πατρίς, /

Γ. Οὐειβίῳ Ἐπαφροδείτ[ῳ]

συνγάμβρῳ καὶ εὐερ-

γέτῃ καὶ τῇ συμβίῳ

ἀνέστησα καὶ τῇ ἀϊμνήσ-

τῳ συνβίῳ Μαρκέλλῃ, μνή-

μης χάριν· ἔτους ❦ σιʹ.

γαῖα χυτὴ κατέχει Συμφορίωνα ρι ἄριστον ζήσαντα σεμνῶς δὴ θρησ-

κεύσαντα ἀρίστως, ὅν κόσμησε γ[υ]νὴ Συντρόφη ποθέουσα.

ὁ πρὸ ταφῆς δ’ ἦν κηδεστὴς κὲ̣ τί[μι]ος ἀνὴρ φιλίοις

τῷδ’ ἔνδοθι τύμβῳ /

τὸν τῆς σωφροσύνης

ἀραμένη στέφανον· /

πα παῖδας ἑούς· / τοῦτο δὲ μοι τεῦξεν πόσις ὃς φίλος, οὔνομα δ’ αὐ-

τῷ / Θεόφιλος, σὺν παισὶ φίλοις εἵνεκεν εὐσεβίης· / κάθανα κάτθανα δ’ ἐνκύμων

ἡ δύσμορος, ὡς ἐπὶ τούτῳ / ἄχθος ἔχειν γοῶν̣τας ἐμοὺς οἰκῆας

Ἰουλιανὴ πάνυ βαιοὶ /

σὺν φιλίῳ θείῳ

Ποντικῷ ἀχνύμενοι. /

Φλαουΐᾳ σοι Πανθίᾳ

Κοσίννιος ᾡδὲ σύνευ-

νος / τύνβον κε στήλην Σω-

Φλαουία σοι Πανθία,

Κοσίννιος ὧδε σύνευ-

νος / τύμβον καὶ στήλην Σω-

ος Ἀρχέδημος Φλαβίᾳ

Κυρίλλῃ συνβίῳ, μνή-

μης χάριν.

νόστον ἄκουσαι, / νῦν δε καταφθιμέ-

νῳ, μνημοσύνης ἕνεκεν. /

νόστον ἀκοῦσαι / νῦν δὲ καταφθιμέ-

νῳ μνημοσύνης ἕνεκεν. /

θρέπτρα φίλοις ἀποδοῦναι, οἳ ἐμὸν πότμον γοοῶντες

οὐδέποτ’ εὐφροσύνῃ τετραμμένον ἦτορ ἔχεσκον

ἀλλ’ αἰεὶ ἀλίαστον ὀδυρόμενοι κατὰ δῶμα

φιλίῃ παρακοίτῃ vac.? /

σὺν δ’ ἀγαθοῖσι παίδεσι ἐρα-

τοῖσι τοκεῦσιν ἔτευξαν /

ΚΑ․․․ΗΣΠΟΝ․․․ΙΟΣ καὶ Λ․․․

σὺν κλειτ[— — —]ΗΛΕΙ. /

vacat

οἰκητὴς Καρνέας

Πονπηανῇ τῇ σ[υνβίῳ]

μνήμης χάριν.

[Κυρ]ηνίου καὶ Η[—]-

[․․․]ια Γαίου, ἡ σύν[βιος]

[α]ὐτοῦ, Λικιν[ίῳ κτλ.]

Ἀλέξανδρος Λικι-

νίου καὶ Καλὴ ἡ σύν-

βιος αὐτοῦ Λικινίῳ

θεῶν πεπλησμένος ἐκ τ’ ἀν-

θρώπων, / εὐκόσμως ζήσας σὺν

ἀμωμήτοιο(!) γυναικὸς / Ἄκκας σε-

Πρεῖσκος ἀνὴρ κεῖται, πολλῶν φίλος ἠδ’ ὑπολήπτωρ,

ὅς ποτ’ ἐνὶ στρατιῇ δοκ[ι]μὴν συνκλήτῳ ἔδωκεν

ἆθλά τε πάντ’ ἐποίησε ὅσ’ ἀεί ποτε ἐποίσεν Ἀχιλλεύς

Φλ. Φαίδιος ἔτευξ[ε]

συνεύνῳ Φλ. Εἰδῃ

ἠρίον [ἰ]δομένοις

μνημοσύνης ἕνεκα.

Αὐ(ρ). Ἡλιόδωρος κὲ σύνβιός μου

Βασιλίσσα ζῶντες φρονοῦντες

οἳ κείνην ἐτέκοντο καὶ οἷ κλέος ἄφθιτον ἦεν

ἵνεκά τε πραπίδεσσι καὶ σωφροσύνης ἐριτεί[μου],

παίδας δ’ ὀρφανικοὺς πίσυρας λίπεν ἄνδρι φερίστῳ·

σ̣ε καὶ ὀστ[έ]α ἴσχε[ι πάτρη]. /

ψυχὴν ἔ̣χ̣ι σύνπασα π[ά]-

τρη, τὰ δ’ ἄρ’ ὀστέα θήκη. /

[— — —]

[— — —]ΣΥΝ

σαν, στοργῇ δὲ πολλῇ καὶ ἀ-

μιμήτῳ συνγενείην ἐφύλα-

ξαν καὶ πᾶσι βροτοῖς φιλο-

θησαν. vv τὸν ποθινὸν καὶ

ἀσύνκριτον σύμβιον ἅμα

τοῖς γλυκυτάτοις τέκνοις

γεωργίῃ πονέον-

τα, / ἐν συνέσει γερα-

ρόν, ἤθεϊ τερπνότατο[ν]· /

Ποῦλχρα, σαο-

φροσύνης ἐρα-

τὸν φυτόν, ἐν-

τοῖς τε κίοσιν καὶ τοῖς ἐπ’ αὐτῶν ἀνδριᾶσιν· ὅστις δὲ ἢ σῶμα κεινήσειέ τι

τῶν ἐν αὐτῶι κειμένων ἢ καθέλοι τι συνχέας ἢ συνθραύσας ἢ ἀποκρούσας

τοῦ μνήματος ἢ ἐκκολάψας τι τῶν ἐπιγραμμάτων, τούτωι μὴ πατρὶς οἰκοῖτο,

— — —

[— — — σύν(?)]-

[τ]ροφον Ἀντωνί-

αἰπιδὴ ἐπειδὴ σεμνῶς κὲ

ἀμένπτως συνέζη-

σέν με κὲ συνετ-

έκνωσεν· ἀξει-

Προκλανὸς τῇ ἰδίᾳ

συνβίῳ Πούλχρᾳ συνβιώ-

σας σεμνῶς κὲ ἀμένπτως

ᾳ γυναιυναικ-

ὶ γυναικὶ Βασιλίσσῃ συν-

βιωσάσῃ αὐτῷ σε[μν]-

Καπίτωνος

σύνβιος

[— —]․․․

ριν Ἑρμῆς τῇ

συνβίῳ ἀνέ-

στησα· ὃς ἐὰν

δαν ἐνκατέθη-

κε / σύνβιον ἣ[ν]

ἐπόθι ἐπόθει οὔποτε

[— — —]ΙΝΙΝϹΚΑΜ․[— — —]

[— — —] συνζήσ̣[ας — — —]

— — —

κνων καὶ παντὸς τοῦ ἐμαυτοῦ γέν[ους]

καὶ συνφέροντος ἐξώλειαν καὶ παν[ώλει]-

αν μέχρι πάσης διαδοχῆς τῆς ἐ[μῆς καὶ]

τῷ ἑαυτῆς

ἀνδρὶ συν-

ζήσ[αν]τι αὐ-

πος ἔτευξε /

μνημόσυ-

νον φιλίης

παυσαμέ-

[τὴν] κούρη[ν συν]-

έσει τε καὶ ἤθ-

σε νέαν φθ[ι]-

μένην συν[ό]-

μευνος / [Δ]-

μαρτύριον ὀρθοῦ

βίου· ᾧ συνέζη-

σεν σεμνῶς, συν-

έκαμέν τε συνε-

τέκνωσέ[ν τε]· καὶ νῦν,

νον καὶ τοῦδε

Τειμήν συνό-

μευνον / γαῖα

Υ̣Λ̣ΗΣΚΑΙΔ̣— — —

ΤΕ̣ΙΑΣΥΝΚΑ̣— — —

Μ[․]ΘΕΝΓ̣— — —

[Παφλαγονίας Πομ]πηϊοπόλει [ἔφη]-

[βοι σὺν] τῷ Κλ. [Θεοδώρῳ —?—]

— — —

[ρηλίου Ἀντωνείνου υἱοῦ, Λ. Αὐ]-

[ρηλίου Κομμόδου] καὶ τοῦ σύν-

[παντος αὐτοῦ οἴκου αἰων]ίου διαμονῆς

[ἐν τῇ μητροπόλ]ει τῆς Παφλαγονίας Π[ομ]-

[πηϊοπόλει σὺν τῷ] Κλ. Θεοδώρῳ ἔφ[ηβοι(?)]

— — —

ἐφηβάρ[χου ἔφηβοι· vac.? ]

Λ. Σαιουεί[νιος — — — συνκλητι]-

κὸς Σαιουει[νίου — — —]-

μονος τοῦ ἐ[νδοξοτάτου(?) συνκλη]-

τικοῦ. ❦ vac.

Τίτος Σαλάρι[ος — — —]

Βασιλεὺς συνκ[λητικός — — —]

Σαλάριος Σουβατι[ανοῦ — — —]

Διὶ, Ἡλίῳ, Σαράπιδι καὶ τῇ κυρίᾳ Εἴσιδι

καὶ τοῖς συννάοις θεοῖς Κατώνιος Μάκερ ἔπαρχος

σπείρης πρώτης Θρακῶν ὑπὲρ τῆς ἑαυτοῦ σω[τη]ρίας.

λει· /

σὺν Δόμνῃ Δόκιμος

κεῖται σὺν δ’ αὖθι

Λουκούλλῳ /

ζήσας ἀμέριμνος, πᾶσι φίλος

θνήτοισιν, ἐκ δὲ σωφροσύνης,

εὐσεβίης πολύτιμα λαβὼν ἰδίω[ν]

ἐκ παρθενεί[ας]

συνελθούσῃ

προμοίρως [τε]-

δὶς ὀστέον κινήσῃ μη-

δὲ τὴν σύνβιον· ἐὰν

δέ τις κινήσῃ, δώσῃ εἰς

καταλιπὼν τέκνα θʹ,

τῇ γλυκυτάτῃ δὲ συν-

βίῳ Αὐρ. Βασιλικῇ κατα-

ῳ τῷ κυρίῳ καὶ

ἀσυνκρίτῳ ἀν-

δρὶ μνήμης χά-

Στατίου Λόγγου υἱ-

όν, σωφροσύνης ἕ-

νεκα καὶ εὐκοσμία[ς]

[ἥ] μοι καὶ παῖδας θυμηδέας, οὓς [τέκεν αὐτή],

[σκ]ύμνους αὐχήεντος ὅπως σ[υνέθρεψε λέοντος]·

[καί] με θεο[ῖσ]ιν ἔθηκεν ὁμοίιον ἀ[θανάτοισιν].

καὶ Ἀλέξανδρος

οἱ σύνγαμβροι,

Ἀρχιγενί[δι] καὶ Σα-

— — —

χρόνον μνημοσύνης

καὶ εὐχαριστείας ἕνε-

[— — —]ϹΥΝ ΙΑΤΡ[— — —]

[— — —]ΟΥΠΙϹ[— — —]

[κεκασ]μένος καὶ εὐκοσμίᾳ καὶ

[σωφ]ροσύνῃ καὶ [χάρ]ιτι καὶ φιλαν[θρω]-

[πί]ᾳ διενεγκὼν καὶ μεγάλας ἐλ[πί]-

[— — —]ον βασιλῆος ἐτ̣[— — —]

[— — —]ἐπιφροσύνης vac.

[— — —] ἄφθιτος ἐνκατ̣[— — —]

[— — — κ]αὶ πάλιν οἰχομέν[η — — —]

[— — —]α σαοφροσύνῃσι [— — —]

[— — κ]ατὰ ῥυομένη vac.

[— — —] ἣν μετὰ μ[— — —]

[— — — σωφρο]σύνη θεσ̣[— — —]

[— — —] οὐτ’ ἔνι γὰρ̣ [— — —]

ους πάντας, ἀμέμ-

πτως τε αὐτῷ συνζή-

σασα τὸν πρόσω β̣[ίον]

Διὶ δικαιοσύνῳ

μεγάλῳ

ἀδελφ[ὸν δ]ὲ [τῆ]ς κρα[τίστης]

συνκλητικῆς Κ[λαυδίας]

Παύλης, ἱερείας [θεᾶς]

Εἴ[σ]ιδ[ος, ο]ἱ συνπροσ[τάται]

καὶ ὁ συνέφορ(ος) [ἐ]π’ εὐ[νοίᾳ τῇ εἰς αὐ]-

τούς.

Φορμίωνι

Συνήμονος,

Φημίωι v εʹ

[— — — — — —ε]ν̣ ὁ φθονερὸς vac.

— — — — — —ά̣τῳ Ἀμφιλόχῳ σύν̣

— — — — — —φεν̣ωφ̣ο[․]τ̣οχ̣ο̣ϲα[․․]

ἀγαθῆι τύχηι. ἐπὶ τοῖσ[δε — — —]

Ποσειδῶνος Ἑλικωνίου· ὁ συν[— — — ἱεράσεται]

μέχρι βίου, λαμβάνωμ π[ᾶν τὸ ․․․․․․․․․․․․․․․]

[στρατε]ίας ἀτελὴς σώ[μα]τι τῶι ἑαυτοῦ·

[ποι]ή[σ]ει δὲ καὶ τὰ συν[τε]ταγμέν[α] ἐκ τοῦ

[με]ρισμοῦ ἢ ὕποχο[ς ἔσται — — —]

Προκοπῇ γυναικὶ ἑαυτοῦ εὐσεβεστάτῃ̣ [καὶ ἐπὶ]

σεμνότητι σωφροσύνης μεμαρτυρημ̣[ένῃ, ζησά]-

σῃ ἔτεσιν νʹ, καὶ ἑαυτῷ ζῶν ἔθηκα. ἐὰν δέ̣ [τις μετὰ]

In the cantons of a cross:

ἀντλήσατε ὕδωρ μετ’ εὐφροσύνης

ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ Σωτηρίου ∙ ὅτει ὅτι

ματι σώματι θῆκε Μαρκίων /

σύντροφος ἀϊδίου

μνημοσύνης ἕνεκα. /

[ἡγεμόνων; —— νεα(?)]ροῖς ἐνὶ δώμασι Νύμφας ἔπι[σ]εν

[συνναίειν Χαρίτε]σσιν —— σαοφροσύνης δ’ ἕνεκα σφῆ[ς]

[ὤπασε λουτρὰ γυν]α̣ιξὶ καὶ ἀνδράσιν ἄλλα καὶ ἄλλ[α],

[ἡγεμόνων; —— σκι]ε̣ροῖς ἐνὶ δώμασι Νύμφας ἔπι[σ]εν

[συνναίειν Χαρίτε]σσιν ...

λακτήριον σαρκός,

σὺν τῇ γυνεκί μο[υ]

Δόμνῃ μεθ’ ἧς ἔζησα

Πάν[κα]λος

τῇ συν[βίῳ] ἀ-

νέστησεν

[ὅς μοι ἔγεντ’ ἰδί]ας ἡδύτερος κραδίης·

[δεῖγμα δ’ ὁμοφροσύνης], ἣν ἔσχομεν, εἷς πάλιν ἡμᾶς

[τῇδε καταφθιμέν]ους τύμβος ἀπεκδέχεται.

Ἥροι Ἥρωι συνβίῳ

Ἐρωνίδι

․․․․ιδ․․․․․․․ο̣ι̣σ̣ι̣[ν(?)]

γράψε δὲ σωφροσύνη[ς]

χάριν ἀνέρα ὄφρα οἱ ἔν̣[θα]

καὶ ἐσσομένοισι πέλοιτ[ο]

κεδνοσύνης ἧς εἵνε-

κ’ ἐΰφρονος Ἐπαγάθοι[ο]

κειται νύμφη Μαρκι-

ανοῦ σύνκοιτος γὰρ

Ὀρέστου ἥτις βίον

τιλλα Ζωτικοῦ

πρε(σ)β(υτέρου) σὺν τῇ θυ-

γατρί μου Μά-