[ἡ δεῖνα Αὐ]φιδίου Μηνο — — — —

[— θυγάτηρ, Κη]φεισιδότου τ[οῦ — — —]

vac.

[ὁ δεῖνα — ή]ττιος ἐ[ποίησε].

— — — — — — — — — ονον — — — — —

[— — — — — κλεινὸ]ν πτολίεθρ[ον — — —]

[— — — — — — — ἀν]τιθέου τόδε — — — —

πον․․5․․ ἔντεσ[ι] ῥώσα[ς],

[ὄσσων ἐκτείνας παν]δερκέ[α φω]σφόρον αἴγλ[ην]

[— — — — φρου]ρεῖν ἀύπνοις φυλακαῖσι[ν]

[ἠδὲ φυλάττεσθαι], μὴ σοί τις ἔχις ἁλίπλανκτο[ς]

[ὁ] θεὸς ἔχρησεν τῶι δήμωι τῶι Ἀθην[αίων ἀναθεῖναι]

[τ]ὴν οἰκίαν τὴν Δήμωνος καὶ τὸν κῆ[πον τὸν προσόντα]

τῶι Ἀσκληπιῶι καὶ αὐτὸν Δήμωνα [ἱερέα εἶναι αὐτοῦ].

vac. 0.027

καὶ τὴν οἰκίαν καὶ τὸν κῆπον προσ[τάξαντος τοῦ θεοῦ]

καὶ τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων δόν[τος ἱερέα εἶναι]

τοῦ Ἀσκληπιοῦ κατὰ τὴν μαν[τείαν].

vac. 0.075

θύειν τρία μονόνφαλα.

vac. 0.08

[θύειν τ]ρεῖς ἑβδόμους βοῦς.

[θύειν — —][․] —

vac. καὶ κηρίον. vac.

οὐράνιός τε δράκων θεῶν τάδ’ ἄγ[ουσι γέρη]·

ᾧ καὶ χρὴ θύειν νηφαλίους θυσί[ας].

πέμπτῃ καὶ δεκάτῃ δὲ σεληναίης πε[ρὶ μέσσ]ον

Φειλείνου

Σεμπρωνία Ἀτρατίνα [Λευκίου Σεμπρωνίου Ἀτρα]-

τείνου θυγάτηρ Παῦλ[λα Λ Γελλίου Ποπλικόλα γυνή].

Τιβέριος Κλαύδιος [Καῖσαρ Σεβαστὸς Γερ]μανικὸς

ἁδύλογον μοῦσαν μεθέπων· τῷ καὶ δοκέουσι

ἄκμητες ῥέζειν πείρατα πάντα τέχνας.

//////νε․․․ καὶ

[Κωσ]ταντείνῳ

[τ]οῖς Σεβαστοῖς

Φλs Σεπτίμιος Μαρκελλεῖνος φλαμ καὶ ἀπὸ ἀγωνοθετῶν

ἐκ τῶν ἰδίων τοὺς πυλῶνας τῇ πόλι folium

ἐνθάδε Θέρσανδρον καὶ Σιμύλον ἄνδρε ποθεινώ

πατρίδι Κερκύραι δέξατο γαῖα τάφωι

[ἄγγελο]ς ἡμετέρων πᾶσ[ι γενοῦ παθέων]·

[ὡς ἱερὰν σώιζειν πειρώμενοι Ἑλλάδα χώραν]

[Βοιωτῶν κλεινοῖς θνήισκομεν ἐν δαπέδοις].

τλῆτε νέοι, πόδα θέντες ἐναντία δυσμενέεσσιν

θνήισκειν, αἰδόμενοι πατρίδα καὶ γο[ν]έας·

καὶ γάρ σοι, Χαίριππε, καταφθιμένωι μ[έ]γα κῦδος

τοὺς δὲ τρόπους καὶ σωφροσύνην, ἣν εἴχομεν ἡμεῖς,

ἡμέτερος πόσις οἶδεν ἄριστ’ εἰπεῖν περὶ τούτων.

Ἀμεινιάδης

Μολοττοῦ

Δεινοκράτης Αἰξωνεύς.

Δεινοκράτης

Δεινοκράτους

Αἰξωνεύς.

Δεινοκράτης Καλλιάδους

Αἰξωνεύς.

rosa rosa

εἰ τὰ θεῶν τιμ[ὰν χρ]ηστῶν τ’ ἔργων ἐπιθυμεῖν

καὶ τὸ δικαιοσύν[ηι τε φίλο]ν τε φίλοισι προσεῖναι

δόξα ἀρετή τε βροτοῖς καὶ ἀνενκλήτως βιοτεῦσαι,

Ἁλαιέως.

Ἀμεινίχη

Μικίωνος Θριασίου.

Ἀμεινίας

Ἱεροκ[λ]έους

[Ἀ]σκληπιάδης

Ὑγείνου

Ἀναφλύστιος.

[ἡ δεῖνα] Εὐημέρου

[ἐξ Ἀρα]φηνίων.

Φιλάγρου γυνὴ ⋮ Φαληρέ ∙

Δεινομάχη Φιλάγρου

Φαληρέως.

Διονυσοφῶν

Ἀμ[ει]ν̣ίχου

Ἀφιδναῖος.

Ἡδυλίνη ⋮ Ἀμεινονίκου ⋮ Ἀφιδναίου ⋮ θυγάτηρ.

[ε]ἴκοσ[ι καὶ δ]ύ’ ἔτη γ[εγαὼς ὀλέσας νε]ότητα

[ἐ]ν πᾶσι[ν κλεινὸν ἔρ]γ[μασιν αἶν]ο[ν] ἔχων,

[σ]ωφροσ[ύνης πλε]ῖ[στο]ν [καὶ φιλί]ας μετέχων

— — ύσιος Ἀμεινίου Ἀχαρνεύς.

Ἀρ[ιστοκ]ρίτη

Ἀμ[εινίο]υ.

Ἀμ[εινί]ας

Τυ[ννίδο]υ

ολε, ἠελίο λαμπρὸμ φῶς, Περσεφ-

όνης δέ | δ[ῶμ]α ποθεινὸς ἐὼν σοῖ-

[σι φίλο]ις κατέβης.

Διοφάντου

Ἐλευσείνιος.

[ἡ δεῖνα Ἀ]φροδεισίου ἐξ Ἑρμ[είων].

κεῖται ἄτεκνος |

ὠδεῖνας πικρὰς λυσαμένη

θανάτωι |

Καλλιστὼ

Δεινοκράτου

Εὐωνυμέως

[ἡ δεῖνα Ἀντ]ιόχου ἐ Κηφι-

σέων.

[ἡ δεῖνα τοῦ δεῖνος, Ἀ]ττάλ[ου]

[Κο]λλυτέως

Γάιος Καρρείνας

Διουμήδης

Κολλυτεύς.

Καρρεινα-

τία Φιλήτη.

Ἐλευσείνιο[ς]

Κυδαθηναιε[ύς].

Κυδαντίδης.

Δεινίας

Φόρμου

Θεόφιλος

Ἀμεινοκλέους

Λαμπτρεύς.

Παυσανίας

Ἀμεινίου

Λαμπτρεύς.

τηρ, | ἧς ψυχὴν μὲν ἔχει τὸ χρεών γ’, ἡ

[τ]οῖς δὲ τέκνοισι | τὴν ἀρετὴν ἀσκεῖν

σωφροσύνην τε ἔλιπεν.

Μελιτε. vac

Ἀμεινώ.

Μικύλη.

Κλαυδία

Ἄφφειν ἐκ Μελιτέων.

μαῖα καὶ ἰατρὸς Φανοστράτη ἐνθάδε κεῖται

[ο]ὐθενὶ λυπηρά, πᾶσιν δὲ θανοῦσα ποθεινή.

Μυρρινουσίου

θυγατρὶ ποθεινοτάτη[ι].

Πράξι[λλ]α

Ἀμεινίου

Κοπρείου.

Λ. Μουνδίκιος Ἀκύλας καὶ Κανεινία Σεκοῦνδα Ὀῆθεν.

Ποθείνη

Δημάρχου

— — εῖνος Ͻ

ἐξ Οἴου.

Δεινομένης

Δεινίο

Παιανιεύς.

[Ἀ]μεινοκλῆς

Λυσ — — ου

— — είνη Λύκου Πειρ[αιέως].

[ἤρ]ξατον ἀμφότεροι [τ]ε[τρ]ά̣κ̣ι στεφανηφόρον ἀρχή[ν],

[ὥσ]τε λιπεῖν παισὶν παί[δ]ων εὔκλειαν ἄμενπτο[ν],

καὶ παῖδας παίδων εἴδοσαν ἀμφότερο[ι].

Πειραιεύ[ς].

οὐ γάμος οὐδ’ ὑμέναιος ἔμεινέ με

τλήμονι μοίραι | ἀλλά με ἕλεν κάματος λ-

ἣν ἐ͂χεν πάντων ὄντα φύσιν τε ἀρετῆς

ἀστοῖσίν τε ποθεινόν· ἀεὶ γὰρ πᾶσιν ἀρέσκων

[ἦ]ν ψυχήν τε φίλοις ἔσχε δικαιοτάτην.

Προσπαλτίου.

Δίων Δεινοβάτου

Κολλυτεύς.

Σώταιρος

Δείνωνος

Πειραεύς.

θνητῆς λειπομένην ἀρετεῖ. | εὐδαί-

μων δ’ ἔλιπεν βίοτον καὶ πᾶσι ποθεινή. |

․․․․φίλη

Ἀμεινόνικος

Σουνιεύς.

ἀμφὶ δ’ ἐμεῦ καὶ δῆμος ἅπας ἐδάκρυσεν Ἀθήνης

εἵνεκεν ἡλικίας τ’ ἠδὲ σαοφροσύνης

καὶ κάλλευς μελέων ἀνδρηίου. ὥς τε μάλιστα

Ἀμεινοκράτης. Ἀμεινοτέλης Τρ — —

Φανοστράτη Ἀριστωνύμο Ἀχαρνέως.

Ἀμεινίας

Ἑρμίου

ὢ τὸν ἀειμνήστου σ’ ἀρετᾶς παρὰ πᾶσι πολίταις

κλεινὸν ἔπαινον ἔχοντ’ ἄνδρα ποθεινότατον

παισὶ φίλει τε γυναικί· —— τάφο δ’ ἐπὶ δεξιά, μῆτερ,

[–⏑⏑–⏑⏑– ἕταροι δέ τε πάντες ἴ]σασιν | καὶ πατρὶς ὡς πολλὸς ὤλεσα δυσμεν[έων]. |

[ὑμεῖς δ’, ὦ παριόντες, ἐνὶ ξείνοισι γένε]σθε | μάρτυρες ὅσσ’ ἀρετῆς στῆσα τρόπαια μά[χης]. |

— — υλος Φλυεύς.

Δεινόστρατος

Δεινίδου

Χολλείδης.

Δεινίας Ὤαθεν.

duae rosae

Δεινίας

Φιλοκράτο[ς]

Φιλοκρά[της]

Δεινί[ου]

[Ὤαθεν].

Μειδίας

Δεινίου

Ὤαθεν.

Ἀμειναρίστη

Κ․σ(?)․․․σίου

μητρὶ φίλον καὶ πατρί, κασι-

[γ]νήταις τε ποθεινόν |

πᾶσ[ι] τε ἑταίροισι σύντροφον

Κόνω[ν]

Ἀμει[ν — —]

[․]ρα — — .

[ᾤχετο πῆμ]α λιπὼν Ἑλλά-

[δι κλεινὸς ἀν]ήρ. vac. 0.61

vac. 0.19

εἰ τὸ καλῶς ἐστι θανεῖν, κἀμοὶ τοῦτ’ ἀπένειμε Τύχη·

οὐδὲ φάος λεύσσων ὅ γε δαίμοσιν ἦν ἀγέραστος·

ῆς, εἴπερ χρηστοῖς γέρας ἐστίν, | πρώτει σοὶ τιμ-

αί, τίτθη, παρὰ Φερσεφόνει Πλούτωνί τε κεῖνται.

Σευηρεῖνος Σεου-

ήρου Ἀβωνοτει-

[ἡ δεῖνα Ἀλ]εξανδ[ρ]εῖτις.

Τ Οὐάρι[ος]

Χαρεῖν[ος]

αὐτὰρ ἐμοὶ πατρὶς [κλεινὴ πόλις]

ἦν Ἀμάσεια, |

Ποθεινὸς

Κράτητος

Ἀργεία,

Δεινίου

Ἀργείου

ἐνθάδε Πυθοκλῆς κεῖται πολλοῖσι ποθεινός,

καὶ Σάτυρος νέος ὢν ἔσχεν ἐπωνυμίαν.

Ἡρακλ[εώτισσα],

Ἀμεινοτέλου

Μυρρι[νουσίου]

[Ἡρ]ακλεώτισσα,

Ἀμεινοτέλου

[Μ]υρρινουσίου

ων Θυμόχου παῖς. Θηβα-

ῖος γενεάν, κε͂μαι κλειν-

αῖς ἐν Ἀθήναις.

τεῦ σ’ ἐνέπειν χρῆν τύμβον; ἀγακλειτοῖο Νέπ[ωτος].

καὶ τίς Κεκροπιδῶν γείνατο τόνδε; φράσον.

οὐκ ἦν ἐκ γαίης Κεκροπηίδος, ἀλλ’ ἀπὸ Θρῄ[κης].

inversum:

Κλει|νώ.

․c.5․α̣την σφετέρης

․5-6․․ φλόγα κεῖνος ο-

․5-6․․ | ἔσβεσεν οὐλο-

[․․․8․․․․ χ]θόνα καὶ πο-

[— —]|[— —] ξεῖνε̣

[— —] πάσῃ

Ἀλεεινὸς

Ζηνοδώρου

Εἰτεαίου γυνὴ

ποθεινή.

[— — — Ἀ]γαθεί[νου]

[Μιλ]ησία.

Λείναις

Ἀθηναίου

ἐτῶν κϛʹ.

ἐξέφυγον πόλεμον δεινὸν καὶ ἦλθον ἄ-

τρωτος, | μοῖραν δ’ οὐκ εἴσχυσα φυγεῖν, ἀλλ’ ἐν-

θάδε κεῖμαι, | παῖδα λιπὼν μηνῶν δέκα ὀρ-

Ὑγεῖν[ος]

Μηνοδ[ώρου]

Ὠκεανὸς

Φιλείνου

Μιλήσιος.

․․․․ένης

[Ἀ]μεινίου

Νεαπολίτης.

τοῖς παράγου-

σι χαίρειν.

Ἀτώτας μεταλλεύς.

Πόντου ἀπ’ Εὐεξείνου Παφλαγὼν μεγάθυμος Ἀτώτας

ἧς γαίας τηλοῦ σῶμ’ ἀνέπαυσε πόνων.