☩ Χρ(ιστ)έ, ἄναξ κόσμοιο μεγασθενέ[ς], βοήθη Σ[τ]εφάν[ῳ ☩],

ὃς τοῦ προδρόμου σου θρόνον ἰθύνιν λαχὼν ὑπό σο[υ]

[μη]θένα ἀλλ[ογενῆ εἰσπορεύεσθαι]

[ἐν]τὸς τοῦ π[ερὶ τὸ ἱερὸν τρυ]-

ἐξ εὐδαιμοσύνης πῦρ ἄγριον ἤλυθεν ὑμέων,

Χαρμάδα, ἔσφηλεν δ’ ἐλπίδα τις νέμεσις.

Κορέτου Κο[ρέτου(?)]

κοιμηθέν[των]

[τῇ ․․ʹ] μη(νὸς) Πε[ριτίου]

ου τοῦ Μ[— — κοιμη]-

θέντ[ος τῇ ․․ʹ Ξαν]-

θικοῦ — —

τους υπεʹ [καὶ] ἡ θυγάτηρ αὐ-

τοῦ παρθένος Μαϊουμ-

ᾶ κατετήθη σ̣η̣μ̣ε̣ιοντου

[— —]Π̣Ι̣Υ̣Ν̣[— — — — —] κ̣αὶ ἀπι̣[—]Μ̣Η̣Α̣Ι̣ΕϹ̣[— —]ΕΝ[— —]ΤΗ[— — — — —]ω α̣ὐ̣τῶι κατ̣ὰ τὸ̣

[— —]δοθ̣ὲν διὰ [— — — —]ΝΤΩ̣[— — —]Δ̣ΟΜΗ[— — — — — —]—ένηι χώ[ραι․]

τ̣ὴ̣ν̣ [α]ὐ̣[τὴ]ν [Ἡλιοδώρωι․]

[σ]τ̣ρατηγόν, τοὺς δ[ὲ] φρουράρχο̣υς [καὶ τοὺς ἐ]πὶ τῶν τόπων τ̣εταγμένο[υς] μὴ περι[ιδεῖν]

[κατὰ] μηθένα τρόπον τοὺς παρα̣β̣[αίνοντασ(?)․] τὴν [α]ὐ̣τὴν̣ [Ἡ]λ̣ιοδώρ̣ωι.

[βα]σιλεὺς Ἀντίοχος Κ[λέω]νι χαίρειν. [τοῦ ὑπ]ο̣μνήματος̣ οὗ ἔδω[κεν ἡμῖν]

[ἐγ]γ̣τήσει καὶ εἰς [τ]ὸ πα[τ]ρικὸν καὶ εἰς [ἃ]ς̣ σ̣ὺ προ[σ]έταξας καταγράψ[αι]

[μη]θενὶ ἐξουσίαν εἶναι ἐπισταθ[μ]εύειν κατὰ μ̣[ηδε]μίαν [π]αρεύρεσιν

[μ]η̣δ’ ἑ̣τέρους ἐπα‵γα′γεῖν μηδ’ ἐπιβολὴν ποιήσασ[θ]αι ἐπὶ τ[ὰ] κτήματα

[σ]τρατηγόν· τοὺς δὲ φρουράρχους [καὶ τοὺς ἐ]πὶ τῶν τόπων τεταγμένους μὴ περι[ιδεῖν]

κατὰ μηθένα τρόπον τοὺς παρα[καλοῦντας]

καὶ τοὺς ἱερεῖς μαστ[ροὺς ἐπικρινῶ ὅτι θύσαι οὐκ]

ἤθελον καὶ οὐκ ἐλάθ[οντο λείποντες τὰ ἐπιταχθέντα]

ὑπὸ τῶν θεῶν. τοὺ[ς γὰρ ἐν τῆι ἄκραι Ἕλληνας διὰ πολέ]-

[— — (?) Ἠ]λίας καὶ [— —]

[— —]ΗΘΕΝΤ[— —]

[— —]․․[— —]

[ἄ]νδρας σινομένη κτείνουσά τε πολλάκι παῖδας

[–⏑⏑–]ς γὰρ ὕπερθεν ὅλην κατεχώσατο γαίη·

[χώματ]α δὲ στορέσας φιλοπαίγμονα θήκατο χῶρον

Μουσῶν συνδοιὰς γὰρ ἔχει τάφος ἄμφω ἐούσας

παρθενικὰς ἄμφω θεοτ̣[ερπῆ πάν]τα λαχούσας.

μητρὸς Πρισκιανῆς καὶ π[ατ]ρὸς Ἰ̣[ουστ]ι̣νιανοῦ.

☩ Χρ(ιστὲ), βοήθι το͂ν δούλοˉν σου

Ἰωάννου κ(αὶ) Παρθενόπη(ς).

σὺν τῷ ἀδελφῷ σου τῷ μονοώ-

ρῳ ἁρπασθέντι σύν σοι. γῆ ὑ-

μῖν ἐλαφρὰ καὶ τὰ κατὰ δοῦσ’

[δόγματ]ος ὀρθοτόμου ταμίης καὶ ὑπέρμαχος ἐσθλός, / ἀρχιερεύς θεόπνευστος ἐδείματο κάλλος ἄμετρον /

[Ἀντίπατ]ρος κλυτόμητις ἀεθλοφόρους μετ’ ἀγῶνας, / κυδαίνων μεγάλως θεομήτορα παρθένον ἁγνὴν /

Μαρίαν πολύϋμνον ἀκήρατον ἀγλαόδωρον. /

όδιός με θεμε-

λία[θ]εν

κτίζι ἐν ἔτ(ι) τοδʹ.

ψυχῆς ἠδὲ κακῶν λυτήριον ὄφρα πέλοιτο

τοίχους ἠδὲ θέμεθλα καὶ εὖ καθύπερθεν ἐρέψας

Δωσιθέου ἁγίου Βόστρης ἱε̣ρ̣[ητεύ]οντος.

[․․․]ΕΝΠΙϹΤ[․5-7․․]Α[․․]ΝΗΩΑΝΤΟΜΕ[․․]

ὅθεν ΕΚΤ̣Ο̣ΑΔΗϹΗΡΝΗ-

ϹΕΙΝ ἐγὼ Ζαιδαλλας

[․․․․․․16-19․․․․․․․] ἑκατέρω-

θεν ἔκτισεν ἅμα καὶ [ἱε]ρὸν τέρμα

[․․․] ἔτους [․4-7․․ ἔτους] μ[γ]ʹ κατα-

παρθενι-

κὴν Μαρίην θεο-

ἐ̣[γένετο] τοῦ υοʹ ἔτους τῆς ἐπαρχείας. Κ(ύρι)ε, μνήσθητι καὶ τῶ(ν)

[καρποφορησά]ντων καὶ κοπωθέντω(ν) ὧν τὰ ὀνόματα σὺ οἶδας.

Ἐφρών· ἡ Ἐφραια·

ἔνθα ἦλθεν ὁ Κ(ύριο)ς. ∶

Μορασθί· ὅ-

θεν ἦν Μι-

χαίας ὁ προφ(ήτης).

Θέννησος.

[— — —]π̣αρος αινα[— — —]

[— — — π]αρθενικὴ πα̣[— — —]

[— — —]Ο̣ΕΙΖΥΡΗΣΕΓ[— — —]

fecit.

Ὀχμαια παρθένος

θεᾶς Ἀταργατεῖς

․․․․․ τοῦ υοʹ ἔτους τῆς ἐπαρχείας · Κ(ύρι)ε, μνήσθητι καὶ τῶ(ν)

[προσενεγκό]ντων καὶ κοπωθέντω(ν) ὧν τὰ ὀνόματα σὺ οἶδας.

παρθενι-

κὴν Μαρίην θεο-

τὸ τοιοῦτο [χε]ιρίζειν πρακτ[ῖο]ν μηδένα δύνασθαι δ[ι]ὰ παρενθέτου προσώπου τὴν τοιαύτην ἀ-

νύειν χρεί[α]ν· ἐιάν ἐάν τι τοιοῦ̣τ̣[ο γέν]ηται, τὸν μὲν ὀνομασθέντα δομέστικον ἅμα τοῖς αὐτοῦ ὀνομαστα-

ῖς καὶ πᾶσιν [τ]ο̣ῖ̣ς τῆς δουκικῆ[ς τάξε]ως τὸν κίνδυνον τὸν ἐντεῦθεν ὑπομένειν, [τ]ὸν δὲ δι’ ἄλλου τὴν

χρίαν τοῦ δο[μεστ]ίκου χειρίσ[οντα] πέντε χρυσίου λιτρῶν πρόστιμον μεθοδεύεσθαι περὶ τὴν ἀνανέ-

ρογάτορσιν εἰς ὁλόκληρον παρα[․․․․․․] λόγῳ τῆς αὐτῆ[ς ἐ]π̣ινημέσε-

ως δηληγατευθέντα τοῖς λι[μιταναί]οις χρήματα κ[αὶ ἐ]ν αὐτῷ τῷ

Αὐγούστῳ μηνὶ τῆς κατα[βολῆς ἕν]εκεν πάσης τῆς [πο]σότητος

[τ]ὴν ἐξ ὁλοκ[λήρου γ]ενέσθαι καὶ τῷ αὐτῷ [ἐν Α]ὐγούστῳ μην[ὶ τ]ῶ̣ν χ[ρη]-

[μ]άτων ἐξ ὁ[λοκλήρο]υ καταβληθέντων ἕ[κα]στον ἠρογάτο[ρα] πιπ[․․]-

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

κλῖτος περιέλαβαν οἱ ἀπὸ συστέματος Ἀρτεμεισιακοῦ μεγάλου ἐπι̣-

καλουμένου τῶν γναφέων πηχθέντος ὑπὸ̣

Ζήνωνος Ἀρίστωνο̣[ς]· ὁ βωμὸς ἐγένετο ἐκ φ[ι]λοτειμίας Ζαβδίων

πατρὶ φέρουσιν ἀγαλλόμεναι πτερύγεσ-

σιν / εἴαρος ἀμβροσίην ἔνθεν ἀπορνύμεναι· /

ἐκ δὲ πελειάων σταχύων βρείθουσιν ἄρου-

ὄφρ’ αὐτὸν ἀείδοιεν ἀμεῖνω|ν εἰς ἀεὶ λαὸς

ἀμφάιδια ἀμφάδια, Ἀγάθῳ πάροιθεν | πρεσβυτέρῳ

πιστὸν ἐόντ’ ἀγαπητόν, ἐτέω|ν ιβʹ ὄντα.

Ἐνίας Παρ-

θενίου, ἠ-

το͂ν κγ, v

ον. ἐκυμή-

θεν ἐτο͂ν

μ. ἐγράφε

τηρ αὐτῆς, πα-

ρθένον.

μνη̣μῖον Μουσῖ

Μάρσου, γ̣ενηθ̣έντος

ἔτους σλεʹ, ἀ̣π̣ο̣θανόν-

μ̣ν̣η̣μῖον Ὀν%⁸⁰-

ένου Παρθενίου,

ἀποθανόντ̣(ος).

Φασέλη

Π̣αρθεν̣ίου,

ἀ̣π̣οθανοῦ-

☩

μνημῖαν ☩ Παρ̣θ̣ε̣νίου,

ἀποθανόντος ἐτῶν οʹ,

άννης Ὀλέ-

φου, κυμαθ-

έντος κοιμηθέντος μετὰ

καλοῦ ἀνάμα-

άθη v

Παρθε-

νίου.

τοῦ Μάλχου τῇ κυρίᾳ πατρίδι ἐξ ἐπανγελίας αὐτοῦ τὰ̣ ἀγάλματα ἀνέθηκεν σὺ[ν] κρηπειδώματ[ι]

καὶ βάσεσιν αὐτ̣ῶν, ἔτους εσʹ Ξαν[δ]ικοῦ βκʹ ἀφιερωθέ̣ντα· ἱερωμένου πρ̣ώ̣τ̣ω̣ς καὶ π[ρο]βαίνοντος τοῦ Μάλχου ἐ̣[πὶ] Αἰμιλίου Κάρου πρεσβ(ευτοῦ) Σεβασ[τοῦ ἀντ]ιστ[ρατή]γου.

ἐντεῦθεν

ἤρξατο τὸ

νέθηκεν

Παρθένιος

Εὐτύχου.

φέντα τῇ πορφύρᾳ εἰδημόνως τὰ προσήκοντα τοῖς ἀγῶσιν ἐπιτελεῖν· μετὰ γὰρ τῆς ἐν τοῖς θέμασιν αὐτοῦ ἁγνείας πολλάκι μὲν

τὴν σύνοδον κατὰ κοινὸν βασιλικαῖς ἑστιάσεσ̣ιν ὑπεδέξατο, διηνεκῶς δὲ τὸν καθ’ ἕνα τῶν τε ἡττηθέντων καὶ στεφθέντων

οὐ διέλιπεν ἑστιῶν καὶ διὰ παντὸς τοῦ ἀγῶνος γυμνα̣σιαρχῶν· ἔδοξεν ἀνασ̣τ̣ῆ̣σαι αὐτοῦ ἀνδριάντα ἐν ᾧ πρῶτος ἠγωνοθέτησε

[․․] Παρθέ̣νιε̣ [․․․]

[ὁ]μόνοια ΛΕΓ̣

[— — —]Λ̣ΑΒΗ ἡ ὁμόνο̣ι̣α Παρθενίου.

☩ ἐπὶ Πλάκκου τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου σὺν θεῷ τόδε

τὸ βαλανῖον βαλανεῖον ἐκ θεμελίων κτισθὲν ἐκοσμήθη ἐν ἔτει ☩

☩ τῆς πόλεως ιζφʹ. ☩

ἀλεξίκακ[ο]ν τελέθει κἀγήραον ἕρμα / ἄστει καὶ ναέτῃσι καὶ ἐσσομένοισι πολίταις. / ☩ χάριτι τοῦ θ(εο)ῦ ἐθεμελιώθη

τὸ ἅγιο[ν μα]ρτύριον μη(νὶ) Δίῳ τῆς v γʹ ἰνδ(ικτιῶνος) κ(αὶ) ἀνῆλθεν τὰ ὑπέ[ρ]θυρα ἐν μη(νὶ) Δίῳ τῆς εʹ [ἰν]δ(ικτιῶνος) τοῦ θνφʹ ἔτ(ους).

[☩ ὅσ]οι βλέπουσι τοῦ τόπου τὸ κόσμιον / καὶ τῆς στέγης τὸ σεμνὸν ἢ τῆς ψηφίδος, / Παύλου δικαίως τοῦ σοφοῦ τοῦ ποιμένος / ❦

α̣ἰ̣νοῦσι ἀτεχνῶς τὴν ἄγαν προθυμίαν / καὶ τοῦ κτίσαντος τὴν χορηγίαν θαμά. / Θεόδωρος οὗτος οἴκοθεν χρυσὸν̣

διδούς, / ὃν Θωμᾶς ἐξέθρεψεν οἷα πατὴρ γεγώς, / ψυχῇ προθύμῳ προσφορὰν τῷ Προδρόμῳ / (οὗ τὴν ὁμώνυμον προσηγορίαν

τέχνην ἔχοντες τῶν παθῶν θελκτήριον.

ἐντεῦθεν ἕκαστος πρ̣[ο]σφέρων ἀγάλλεται

ταύτῃ καλύπτων τοῦ βίου τὰ πταίσματα.

οὕνεκεν οἶκον ἔδειμε μαθηταῖς πρωτοστάταις

Πέτρῳ καὶ Παύλῳ (τοῖς γὰρ σθένος ἄνθετο Σωτήρ)

ἀργυρέοις κόσμοισι καὶ εὐβαφεέσσι λίθοισιν

— — — — — —ην ἔμπροσ-

[θεν — — — οἰκ]οδόμη.

[— — σωθέ]ντες ἔθυσαν

[— — — κε]χαρισμένα

[τόπους τοὺς κατ’ Ἀρ]αβίαν μὴ ἐπίτρεπε μη-

[δενὶ σῖτον ἐξάγειν μηδ’] ἄλλο μηθέν. εἰ

[δὲ ․․․․․․․․․․․․․․τ]ῶν ἐπιβαλλόντων

[ραν σὺν nome —]δότωι κυ-

[βερνήτηι — — —] σωθέντος

[τὴν ἀντ’ αὐτῆς Ἀρ]α̣βίαν. μὴ ἐπ̣ίτρεπε μη-

[δὲ καρτέρει ἐπ’ ἐξουσίας] ἄλλο μηθέν, ε[ἰ]

[․․․․․14-15․․․․․ τ]ῶν ἐμ̣βα̣λλόντων

[(?) τόπους τοὺς κατ’ Ἀρ]α̣βίαν μὴ ἐπίτρεπε μη-

[δενὶ ? σῖτον ἐξάγειν μηδ’] ἄλλο μηθέν· εἰ̣

[δὲ ․․․․․․13-15․․․․ τ]ῶν ἐπ̣ι̣βα̣λλόντων

[— — — — — — μη]δ̣ὲ ἐκκόπτειν

[μήτε ἄλλως βλ]άπτειν μηθὲν τῶν

[ὧδε πεφυτευ]μένων δένδρων·

σεσθαι κοινὰς δαπάνας, μηδ’ ἄλ-

λο μηθὲν καθ’ ὁντινοῦν τρόπον,

τὸ πρόπυλον καὶ τὰ συνκύροντα̣

ἅπαξ κεκριμένα ἢ προστα-

χθέντα κεινήσας ἢ βουληθεὶς

ἀμφίβολα ποιῆσαι, κατ’ ἀξιὰν

λας λιθίνας ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, κυκλό-

θεν τοῦ ἱεροῦ πήχεσιν πεντήκοντα, ἐχούσας ἐπι-

γραφὰς ἐνδόξως ὧι μὴ πρᾶγμα μὴ εἰσίναι, ὑπέρ

θεῖναι στήλας λιθίνας ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, κυκλό-

θεν τοῦ ἱεροῦ πήχεσιν πήχεσιν πεντήκοντα

ἐχούσας ἐπιγραφὰς ἐνδόξως ὧ[ι] μὴ πρᾶγμα

νους σκύλλειν, ὑμῶν δέ, μέγιστοι βασιλεῖς,

ἐπάνωθεν τὰ πρὸς τὸ θεῖον εὐσεβῶς διακειμέ-

νων, μάλιστα δὲ πρὸς τὴν μεγίστην θεὰν Ἶσιν,

μεγαλοψύχου καὶ εὐεργετικῆς ἀπαντήσεως,

ἐπιχωρηθέντος εἶναι τὰ σημαινόμενα ἱερὰ ἄσυλα

[οὐδ]ενὶ ἐφέσεως οὔσης ἐν τούτοις [βί]αιον δια-

λίαν κατακολουθῇ τοῖς προστεταγμέ-

νοις μηθενί ἐπιτρέπειν παρὰ ταῦτά τι

ἐπιτελεῖν, οὐδενὶ ἐφέσεως οὔσης εἰσ-

τὰ ὑφ’ ὑμῶν, μέγιστοι βασιλεῖς, προστε-

ταγμένα. εἰς τὸ μηθὲν παρὰ ταῦτα

ἐπιτελεῖσθαι, ἵν’ ὦ πεφιλανθρωπη-

[εἰκ]όνας πρὸς τὸ ἐπιφανεστάτου τοῦ τόπου γενη-

[θέ]ντος πολὺ μᾶλλον τὰ νομιζόμενα τοῖς θεοῖ[ς]

ἐπιτελῆται, ἀξιῶ, τοῦ πράγματος ἀβαροῦς ὄντο[ς],

βασιλεῦ, ὅπως αἵ τε [θ]υσίαι καὶ αἱ [σπ]ονδα[ὶ]

ἐπιτελῶνται, κτ[ι]σθέντος τοῦ σημαι-

νομένου ἱεροῦ ὑπέρ τε σοῦ καὶ τῶν προ-

ἱερὸν μήτε ἡμᾶς μήτε τοὺς ἁγνεύοντας ἱερεῖς

μηδὲ τὸν προφήτην ἀπαιτεῖν μηθὲν μη[δὲ]

παρενοχλεῖν κατὰ μηδένα τρόπον μηδὲ μ̣ὴ̣ν̣

Ταρούλας,

σωθέντες

πρὸς τὸν Σάρα-

Πλανγό[νος]

ἦλθεν.

ἦλθεν

Ἀπολλο-

ἦλθεν Ἀπολλώνιος Πρω-

τομάχου Ἐτεννεύς.

Καλλισθένης ἥκω.

Φιλιστίδης

Ἀργεῖος ἦλθεν

ἐπὶ σωτηρίαι (ἔτους) ιεʹ.

Θαρυσθένες.

Θιόκριτος

ὁ φίλο[ς] Θαρ[υσθένευς].

Ἀσκληπιάδης κακῶς πράσσων ἦλθεν ἐ[νθάδε — —]

κα[ὶ εὔφ]ορουν εὔφορον αὐτὸν ἐποίησαν καὶ λαμπρὸν σφοδρῶς

ρίδης Ἡρμώνα-

[κτος] ἐ͂λθ[εν] προ[σκυνῶν].

δὼν

ἐ͂λθεν

προσκ[υνῶν].

ζυγό[ς]· | Ἥλιος.

παρθένος· | Ἑρμῆς, | Ἀφροδίτη.

λέων.

χ̣εσθαι τοὺς διερχομένους, ὑποκ̣είμενόν τε μηδένα μηδὲν πράτ-

τειν ἔξω τῶν ὑπὸ Μαξίμου σταθέντων. [ἐ]ὰν [δ̣]έ τις δῶι̣ ἢ ὡς δε-

δομένον λογίσηται καὶ εἰσπράξηι δημοσίᾳ, τοῦτον τὸ δ̣ε̣κ̣απλοῦν

ἐγὼι ἐκπράξωι οὗ αὐτὸς ἔπραξεν τὸν νομόν, καὶ τῶι μηνύσαντι

τὸ τε[τ̣ρ̣]απλάσειον μέρος δώσωι ἐκ τῆς τοῦ κατακριθέντο̣ς οὐσί[α]ς.

οἱ [δὲ β]ασιλικοὶ γραμ[μ]α̣τεῖς καὶ κωμογραμματεῖς καὶ τοπογραμ-

Ἰούλιος Δημήτριος, στρατηγὸς Ὀ̣ά̣[σ̣ε̣]ω̣ς̣ [Θ]η̣[βαΐδος vac. ]

τοῦ πεμφ[θ̣έ̣]ντος μοι διατάγμ[ατ]ος ὑπὸ [τοῦ κυρίου ἡγεμόνος]

Τιβερίου Ἰουλίου Ἀλε[ξ]άνδρου τὸ ἀν[τ]ίγραφον ὑμ̣εῖ[ν ὑπέταξα],

κ ὀλίγ[ο̣ν̣] ἔβλαψε τὰ πράγματα τ[ὸ] πολλοὺ̣ς ἀ[π]εί[ρ]ους ὄ[ντ]ας τῆς

τοιαύτης πραγμα̣τείας ἀχθῆν[α]ι μ̣ε̣τ’ ἀ̣ν̣ά̣γκης ἐπι[β]λ̣η̣[θ]έ̣ν-

[τ]ω̣ν α̣ὐτοῖς τῶν τελῶν. δ̣ιόπ̣[ερ καὶ] αὐτὸς [ο]ὔ[τ]ε ἤ[γα]γόν [τινα]

Ἰούλιος Δημήτριος, στρατηγὸς Ὀάσεως Θ[ηβ̣α̣ΐ̣]δος v τοῦ πεμφθέντος μοι διατάγματος ὑπὸ τοῦ κυρίου ἡγεμόνος vv

Τιβερίου Ἰουλίου Ἀλεξάνδρου τὸ ἀντίγραφον ὑμεῖν ὑπέταξα, ἵν’ εἰδότες ἀπολαύητε τῶν εὐεργεσιῶν. (ἔτους) βʹ Λουκίου Λιβίου Σεβαστοῦ Σουλπικίου

[λ̣]ας μισθώσεις οὐσιακὰς παρὰ τὸ κοινὸν [ἔ̣]θος τῶν ἐπαρχειῶν πρὸς βίαν ἄγεσθαι, καὶ ὅτι οὐκ ὀλ[ί̣γ̣]ο̣ν̣ ἔ̣βλα̣ψε τὰ πράγ̣μ̣ατα τὸ πολλοὺ̣ς ἀπείρους ὄντας τῆς τοιαύ̣-

της πραγματείας ἀχθῆναι μετ’ ἀνάγκης ἐπιβληθέντων αὐτοῖς τῶν τελῶν. διόπερ καὶ αὐτὸς οὔτε ἤ̣γαγόν τινα εἰς τελωνείαν ἢι μίσθωσιν οὔτε ἄξωι, εἰ̣δὼς τοῦτο

συμφέρειν καὶ ταῖς κυριακαῖς ψήφοις τὸ μετ̣ὰ προθυμίας ἑκόντας πραγματεύεσθαι τοὺς δυνατούς. v πέπεισμαι δὲ ὅτι οὐδ’ εἰς τὸ μέλλον ἄκοντάς τις ἄξει τελώνας

σει παραχωρεῖσθαι παρ’ ἄλλων δάνεια ἃ μὴι αὐτὸς ἐξ ἀρχῆς ἐδάνεισεν μηιδ’ ὅλως κατακλείεσθαί τινας ἐλευθέρους εἰς φυλακὴν ἡντινοῦν, εἰ μὴι κακοῦργον, μηδ’ εἰς τὸ πρακ-

τόρειον, ἔξωι τῶν ὀφειλόντων εἰς τὸν κυριακὸν λόγον. ἵνα δὲ μηιδαμόθεν βαρύνηι τὰς πρὸς ἀλλήλους συναλλαγὰς τὸ τῶν δημοσίων ὄνομα μηδὲ συνέχωσι τὴν κοινὴν πίστιν

οἱ τῆι πρωτοπραξίᾳ πρὸς ἃ μὴ δεῖ καταχρώμενοι, καὶ περὶ ταύτης ἀναγκαίως προέγραψα· ἐδηλώθηι γάρ μοι πολλάκις ὅτι ἤδηι τινὲς καὶ ὑποθήκας ἐπείρασαν ἀφελέσθαι νομίμως

τὴν πρωτοπραξίαν φυλάσσειν· v ἐνετεύχθην δὲ καὶ περὶ τῶν ἀτελειῶν καὶ κουφοτελειῶν, ἐν αἷς ἐστιν καὶ τὰ προσοδικά, ἀξιούντων αὐτὰς φυλαχθῆναι, ὡς ὁ θεὸς Κλαύδιος vv

ἔγραψεν Ποστόμωι ἀπολύων, καὶ λεγόντων ὕστερον κατακεκρίσθαι τὰ ὑπὸ ἰδιωτῶν πραχθέντα ἐν τῶι μέσωι χρόνωι μετὰ τὸ Φλάκκον κατακρεῖναι καὶ πρὸ τοῦ τὸν θεὸν vv

Κλαύδιον ἀπολῦσαι· v ἐπεὶ οὖν καὶ Βάλβιλλος καὶ Οὐηστεῖνος ταῦτα ἀπέλυσαν, ἀμφοτέρων τῶν ἐπάρχων ἐπικρίματα φυλάσσωι, καὶ ἐκείνων κατηκολουθηκότων τῆι v

τοῦ θεοῦ Κλαυδίου χάριτι, ὥστε ἀπολελύσθαι τὰ μηδέπωι ἐξ αὐτῶν εἰσπραχθέντα, δηλονότι εἰς τὸ λοιπὸν τηρουμένης αὐτοῖς τῆς ἀτελείας καὶ κουφοτελείας. ὑπὲρ δὲ v

τῶν ἐκ τοῦ Καίσαρος λόγου πραχθέντων πραθέντων ἐν τῶι μέσωι χρόνωι, περὶ ὧν ἐκφόρια κατεκρίθηι, ὡς Οὐηστεῖνος ἐκέλευσεν [τ̣]ὰ καθήκοντα τελεῖσθαι καὶ αὐ%⁸⁰-

τὸς ἵστημι, ἀπολελυκὼς τὰ μηδέπωι εἰσπραχθέντα καὶ πρὸς τὸ μέλλον μένειν αὐτὰ ἐπὶ τοῖς κ̣αθήκουσι· ἄδικον γάρ [ἐ]στιν τοὺς ὠνησαμένους κτή%⁸⁰-

ματα καὶ τιμὰς αὐτῶν ἀποδόντας ὡς δημοσίους γεωργοὺς ἐκφόρια ἀπαιτεῖσθαι τῶν ἰδίων ἐδαφῶν. ἀκόλουθον δέ ἐ[σ̣]τιν ταῖς τῶν Σεβαστῶν v

πολλάκις μὲν ἐπεζητήσατε, καὐτὸς δὲ φυλάσσωι, ὥστε μηδένα τῶν ἐνγενῶν Ἀλεξανδρέων εἰς λειτουργίας χωρικὰς ἄγεσθαι. v μελήσει δέ

μοι καὶ τὰς στρατηγίας μετὰ διαλογισμὸν πρὸς τριετίαν ἐνχιρίζειν τοῖς κατασταθησομένοις. v καθόλου δὲ κελεύωι, ὁσάκις ἔπαρχος ἐπ’ αὐτὸν ἀχθέντα ἔφθα-

σεν κρείνας ἀπολῦσαι, μηκέτι εἰς διαλογισμὸν ἄγεσθαι. ἐὰν δὲ καὶ δύο ἔπαρχοι τὸ αὐτὸ πεφρονηκότες ὦσι, καὶ κολαστέος ἐσ̣τὶν ὁ ἐγλογιστὴς ὁ τὰ αὐτὰ εἰς διαλογισμὸν

πλεῖον τῆς τιμῆς αὐτῶν ἀνηλωκότες διὰ τὸ καθ’ ἕκαστον διαλογισμὸν τὰ αὐτὰ πράγματα εἰς κρίσιν ἄγεσθαι. τὸ δ’ αὐτὸ καὶ περὶ τῶν ἐν ἰδίωι λόγωι πραγμάτων ἀγομένων ἵστημι, ὥσ%⁸⁰-

τε εἴ τι κριθὲν ἀπελύθηι ἢι ἀπολυθήσεται ὑπὸ τοῦ πρὸς τῶι ἰδίωι λόγωι τεταγμένου, μηκέτι ἐξεῖναι τούτωι εἰσαγγέλλειν κατηγόρωι μηδὲ εἰς κρίσιν ἄγεσθαι, ἢι ὁ τοῦτο ποιήσας ἀπαραιτή-

τως ζημιωθήσεται. οὐδὲν γὰρ ἔσται πέρας τῶν συκοφαντημάτων, ἐὰν τὰ ἀπολελυμένα ἄγηται ἕως τις αὐτὰ κατακρείνηι. ἤδηι δὲ τῆς πόλεως σχεδὸν ἀοικήτου γενομένης διὰ τὸ

τῆς οὐσίας ἀναλαμβάνεσθαι. ἀδικώτατον [γ̣ά̣]ρ ἐστιν πολλοῖς ἐπάγοντα κινδύνους ὑπὲρ οὐσιῶν καὶ τῆς ἐπ[ιτ̣]ιμίας αὐτὸν διὰ παντὸς ἀνεύθυνον εἶναι. v καὶ καθόλου δὲ

[κ]ε̣λ̣ε̣ύ̣σ̣ομαι τὸν γνώμονα τοῦ̣ ἰ̣[δ]ί̣ου λ̣ό̣γ̣ο̣υ̣ [κεῖσθ]αι, τὰ καινοποιηθέ̣ν̣τα παρὰ τὰς τῶν Σεβαστῶν χάριτας ἐ[π̣α̣]νο[ρ̣θ̣]ω̣σάμεν̣ο̣ς̣. προγράψω[ι δὲ φ̣ανερῶς ὅπως τοὺς ἤδηι ἐξ]-

ελεγχθέντα[ς̣] συκοφάντας ὡς ἔδει ἐτιμωρησάμην. οὐκ ἀγνοῶι δ’ ὅτι πολλὴν πρόνοιαν ποιεῖσθε καὶ τοῦ τὴν Αἴγυπτον ἐν̣ εὐσταθείᾳ [δ̣]ι̣α̣μ̣[ένειν̣], ἐξ ἧς̣ [μεγάλως βαρύνεσθε· ἃς μὲν οὖν]

χορηγίας ἔχετε, ὅσα οἷόν τε ἦν ἐπηνωρθωσάμην. ἐνέτυχον γάρ μοι πολλάκις οἱ καθ’ ὅλην τὴν χώραν γεωργοῦντες καὶ ἐδήλωσαν ὅτι πολλὰ καιν̣[ῶ̣]ς̣ κατεκρίθησα[ν, οὐ διὰ κακουργήματα]

[το]ῖς κατὰ̣ νομὸν στρατηγοῖς ἵνα εἴ τινα καινῶς τῆι ἔγγιστα πενταετίᾳ τὰ μὴι πρότερον τελούμενα καθολικῶς ἢι πληθικῶς νομῶν ἢι τοπα[ρχιῶν γεωργοῖς]

[κατ̣]εκρίθηι, ταῦτα εἰς τὴν προτέραν τάξιν ἀποκαταστήσωσιν, παρέντες αὐτῶν τὴν ἀπαίτησιν, ἃ καὶ ἐπὶ τὸν διαλογισμὸν ἀχθέντα ἐκ τῶν [ἀ̣γορῶν ἀπο]-

[λύωι]· ἐ̣κ̣ώ̣λ̣[υ]σα δ̣’ ἔτι καὶ πρότερον καὶ τὴν ἄμετρον ἐξουσίαν τῶν ἐγλογιστῶν διὰ τὸ πάντας αὐτῶν καταβοᾶν ἐπὶ τῶι παραγράφειν αὐτοὺς πλεῖστα ἐκ τ[ῆ̣ς ὁ]-

[ήσασθα̣]ι τὴν ἀνα[μ]έτρησιν οὔτε [π̣ο̣]ιήσεται. μένειν γὰρ ὀφεί[λ̣]ει τ̣[ὸ] ἐξ αἰῶνος αὐτῆς δίκ[α̣ιον. τ̣ὸ̣] δ’ αὐτὸ ἵστημι [καὶ π]ερὶ τῶν το[ύτοις προστε]-

[θέν̣τ̣]ων προσγενημάτων, ὥστε [μη]δὲν ἐπ’ αὐτῶν κ̣αινίζεσθαι. περὶ δὲ τῶν ἀρχαιοτέ[ρ̣ων] ἐ̣κ̣[θ̣]έσεων, ἐνκει[μένω]ν ὑμ[ῶ̣]ν, αἷς [τ̣ι̣νες ὥστε]

[ἐκπράσ]σ̣ε̣ι̣ν ἢ ὁ̣ρ̣ί̣σαι πολλάκις ο[ὐδὲν] πλέ[ο]ν περιε[ποί]ησαν πλὴν ἀργυρισμοῦ τῶν πραγμ[ατικ]ῶν καὶ τῆς τῶ[ν ἀνθρώ]π̣ω̣ν ἐπιτ̣[ρί̣ψ̣εως, Καί]-

ὁ ἅγιος ψα[λμῳδὸς — — —]

☩ Μαρία τ πα̣[ρθενος — — —]

ἀλλὰ σύ μοι, παροδῖτα, προσαυδήσας μέγα χαίρειν

μηθὲν ταρβήσας ἀσφαλέως ἄπιθι.

θειόδοτον δῶρον καὶ ἄμεινον τῶι ὑπὸ πα̣ί̣δων

ταρχυθέντι δόμους εἰς Ἀίδα κατίναι.

καὶ σύ, ὁδεῖθ’, ἅμα τοῖς χάριτας τείσασι τοκῆι

Ἑρμαίου πάϊς Ἑρμοκράτηης Ἑρμοκράτης νέος ἐνθάδε κεῖμαι,

παιδοτρίβης σθεναρὸς, τρὶς δέκα καὶ δύ’ ἐτῶν.

τοὔνεκα καὶ μήτηρ ἐπ’ ἐμοὶ θάνεν ὀξέϊ πότμῳ,

Ἑρμαίου φίλο̣ν υἱὸν̣ [ὃς] Ἑ̣ρ̣μ̣οκράτης ἐκαλεῖτο,

–⏑⏑–⏑⏑––⏑⏑ΝΩΝ σθεναρῶν·

οὗτος δ’ ἐ̣ξ̣εδίδαξεν ἀεθλεύοντας ἐφήβους

ξας ψυχὴν ὁ πάροι-

θεν πολείτας |

πολλοὺς ἀθλήσαν̣τας̣

— — — — — — — — — — — — — — — — —

— — — — — —ς νέρθεν — — — — — —

[— — —]δ̣’ ἑλλαδικῇσιν ἔην ΑΣ[— — —] ||

βωμοῖς ἀνήσων αἰνὰ φῦλα βαρβάρων,

τοιοῦτος ἦν πάροιθεν ἡλιούμενος.

νῦν αὖτε τύμβωι πάντ’ ἀποκρύψας ἔχω,

πεντεκαιεικοσέτης πν̣ε̣[ῦμα λιποῦσα βίου?]

[κ]αὶ νούσωι, τῆι πρόσθεν ε[–⏕ –⏑⏑ –×]

κεῖμαι δ’ ἐν Σχεδίηι, σῆμα λ[αχοῦσα τόδε(?)].

ὧν ἐπὶ νυμφείην τρὶς πέντ’ ἐτήων Διόφαντος

εὖσαν σύλλεκτρον παρθένον ἠγάγετο·

ἀρτίγαμον δὲ θανοῦσαν ἐλαφρὴν τήνδ’ ὑπὸ βῶλον

ἀρὰς τελήας οἷς ἐπεύχομαι τελῖν.

—— μουσῶν ἀοιδήν συνβιώσεως σέθεν

τερπνήν τε καὶ λυπηρὸν ἔνπαλιν διδούς,

καὶ σε μέγ’ Ἑρμείας μύρατ’ ἄναξ ἀ̣[π]ά[γω]ν(?),

[ῥύ]σασθαι λ̣ώβ̣ας δ’ οὐκ ἔσθενεν· [ο]ὐδὲ γὰρ̣ αὐ̣[τὸς]

νερτέριον Μοιρῶν νόσφι λέλογχε πάτ̣ον.

φρουρὸς ἐγώ σε λέων. —— αὐτὸς ὁ λαΐνεος; ——

αὐτός. —— φωνήεις πόθεν ἔπλεο; —— δαίμονος αὐδῆι

ἀνδρὸς ὑποχθονίου. —— τίς γὰρ ὅδ’ ἐστὶν ἀνὴρ

Ἡρᾶς Μεμφίτης οὗτος, φίλε, κύδιμος ἥρως,

ὁ σθεναρός, πολλοῖς ἔξοχος, εὐρυβίης,

γνώριμος ἐνδαπίοισι καὶ ἀνδράσι τηλεδαποῖσιν

ἴσθ̣ι δὲ τοῦτο σαφῶς, ὅτι τοῦτο πεπρωμένον ἦν μοι

γεννηθέντι, θανεῖν εἴκοσι πρὶν ἐτέων.

ἐγγὺς μὲν ναίω Δημητρίου τοῦ φιλαδέλφου,

νυμφιδίων θαλάμων εἰς ὑμέναια λέχη,

οὐδ’ ὑπὸ παστὸν ἐμὸν δέμας ἤλυθεν, οὐδ’ ἐκρότησαν

πάννυχ’ ὁμηλικίης κεδροπαγεῖς σανίδας.

ὤλετο παρθενίη σειρὴν ἐμή· αἰαῖ ἐκείνην

Μοῖραν, ἰή, ἥτις ἐμοὶ νήματα πίκρ’ ἔβαλεν.

τὴν τὸ πρὶν ἐν̣ μ̣[ε]γαλοῖσιν̣ ἀγαλλ-

ομένην μελά[θ]ροισι | παρθ[έ]νο-

ν ἀκμαίην, ξεῖνε, δάκρυσον ἐμέ· |

κρηναία δέ, Ὕλα σύνγαμος ἁρπαγίμου,

κείονας ἀμφοτέρωθεν, ἅτε σπέος, ἧχι καὶ αὐτὴ

πηχύνασα̣ Ὕ̣λον καλποφόρον κατέχει·

σαφῶς ἐρῶ σοι· Πώπλις εἰμὶ Ποπλίου,

μήτηρ δ’ ἔτικθεν Ἐκλογὴ καλουμένη·

[— —]έτη δ’ ἀφήρπασέν με Μοῖρα πολεμία,

ὁ γὰρ εὐσεβίην καὶ τὸ καλῶς ἔχον προτιμῶν

χαριτήσιον ὧν προέπαθεν ἀνατιθεὶς θεῶι με

Μοσχίων μερίμνης ἀγαθῆς ἔδωκε πεῖραν,

μισθὸν ἀμαθίης λαβόντας ὀψέ ποτε φρονῆσαι,

τοὺς δ’ ἐπὶ σοφίηι κριθέντας ἀνεπίτακτον ἕξειν

παράκλησιν ἵν’ ἐκ κλύδωνος ἠρεμεῖν μ’ ἀφῶσιν.

χὠσεί τις ἴδρις πολυπόνου φυτουργίης ὑπάρχων,

ἐντεῦθεν ἐκ πηγῆς ἄγων μελιρύτου τιν’ ὁρμὴν

ἄρδευ’ ἐς ὄρχους πολυμερεῖς στοιχηδὸν ἐξελίσσων.

τὸ σῶμ’ ὅλον μή που λάθηις καὶ συνχέας προσάψηις

σὸν ἀγνόημ’ ἁμαρτάνων τῶι μηθὲν ἀγνοοῦντι.

τάξιν γὰρ εὑρὼν ποικίλως διατρέχουσαν ἑξῆς

Νειλούσσης ἀλόχου τήνδ’ εἰκόνα Παρθενοπαί[ου]

μητρὸς δ’ ἡμετέρας στήσαμεν ἐν τεμένει·

αἰεὶ δ’ εἰλαπίναισι καὶ εὐχω̣λ̣αῖσι̣ τ̣[έθ]ηλεν

ἠιθέων τε χοροῖς παντόθ[ε]ν ἀγρομένοις·

αὐλῶν, οὐ σάλπιγγος ἀκο̣ύομεν, αἵματ[ι] δὲ χθὼν

ΜΕΜΝΟΘΕΙ̣Ϲ̣ Α[ἰ]γύπτῳ ϹΟΧ․ΜΑΠ․ϹΚΟΕΥϹΟΥ

ΟΥΤΟΙΗΤΑΡΘΗΝΚΡ̣ΑΤΟΙ̣Ϲ․ πάρο[ι]θεν Α․ΓΠΟϹ

ΑΛΛΑϹ̣ΤΗΝ․ΚΑΙ․․ΟΛΩ̣ΡΗ̣Α̣Ι̣․ΙϹ— — — — —

ἀέρι τὸ ποθεινὸν ψυχῆς πνεῦμ’ ἐπανεῖναι,

ξένα μοι βιοτὴ περὶ φρένα πάντοθεν ἐδονεῖτο,

ἵστορα κακίης ἐμαυτὸν οὐκ ἔχων ἔλεγχον,

μαντικὰ πυθιόων ἅτε δὴ θεὸς Οὐλύμποιο·

ὡς βίος ἀνθρώποις προορώμενος ἐξέθεν αὐχεῖ,

ὡς ἦμαρ καὶ νύξ σε σέβει, ὧραι δ’ ἅμα πᾶσαι,