ἡ πόλις

διὰ Ἀπολλωνίου Ἀπολλωνίου τοῦ Ἑρμογένους

Προπαπποσεβαστείου τοῦ καὶ Ἑρμαίου ὡς ἐν Ἀλεξαν[δρείᾳ],

(ἔτους) λʹ, Ἐπεὶφ [․ʹ], Πετεσούχῳ θεῷ μεγάλῳ καὶ Πνεφερῶτι τὸ π[ρ]οπύλα[ιον]

χρόνῳ [διαφθαρὲ]ν [ἀ]νώρθωσεν ἐκ τοῦ ἰδίου Ἀπολλώνιος

ἐπ’ ἀγαθῶι.

[ἐπὶ — —]ρωνίου εὐχαριστήσας τῷ

[Σαράπιδι] καὶ τῇ Ἴσιδι καὶ τῷ Ἀπόλλωνι καὶ

[τοῖς συν]νάοις θεοῖς πᾶσι ἐποίησα τὸ ἱερὸν

στωι, καὶ βασιλίσσηι Κλεο-

πάτραι Ἀπολλώνιος Ἀν-

τιπάτρου, γραμματεὺς

Πτολεμαίου Διὶ Σωτῆρι καὶ θεᾶι Συρίαι κα[ὶ θεοῖς]

συννάοις Ἀπολλώνιος καὶ Μαχάτ̣[ας οἱ]

Μαχάτου Μακεδόνες, οἱ ἱερεῖς.

ἔτους ἕκτου· ἐπὶ συναγωγῆς

τῆς γενηθείσης ἐν τῶι ἄνω Ἀπολλ[ω]-

νιείωι τοῦ πολιτεύματος καὶ τῶν

ἀπὸ τῆς πόλεως Ἰδουμαίων.

Ἀκάννων,

Ἀπολλώνιος

ἤλθομεν

Παῦλος Κλάρος στρ(ατιώτης) τῆς Ἀπόλ(λωνος) Ἄνω

Ἰσὰκ,

Στράτης Παχοῦμις

τῆς Ἀπόλλων(ος).

αὐτοῦ ἄπα Β[ί]κτωρ καὶ Πέτρος καὶ Ε̣ὔ̣τ̣υ̣χ̣ο̣ς̣

ἀρματοῦρα Ἀπόλλωνος καὶ Ἀντίνος υἱοῦ πιστός.

ὑπὸ Διόσκορος πρίκιπος Μουν[ή]σεως Μωνήσεως καὶ Γ̣ε̣ό̣[ρ]-

διώτης στρατιώτης λεγιῶνος

Ἀπόλλωνος Ἄνο.

Ἀπόλλων

[— —]της

Ἀπ̣[ο]λ̣λώνι̣ο̣[ς, δοῦλος]

Ἰησ̣οῦ Χρησ̣[τοῦ].

[— — Ἀ]πολλ̣[ων— — —]

[— — μη]νὶ Ἁθὺρ [— —].

Δεξικράτης κυνηγὸς πρῶτος,

Ἀπολλώνιος ὃς καὶ Σκέλετος,

Πτολεμαῖος, Λάχης,

Πανίσκος Ἡρακλείδου (τριακοντάρουρος),

Ἀπολλώνιος Ἀρτεμιδώρου (τριακοντάρουρος),

Παπτῖσις Ἰναρῶτος (τριακοντάρουρος),

Πανίσκος Σαραπίωνος,

Ἀπολλώνιος Πανίσκου,

Ἀπολλώνιος Παπτίσιος,

Ἡρακλείδης Πανίσκου.

Ἀπολλώνιος

Σκέλετος

Ἀππολλώνιος Ἀππολώνιος

Σαραπίωνος

Ἐμ[․․․․․],

Ἀπολλώνιος,

Κλειτόμαχος,

Θεογένης Ἑρμογένους,

Ἀπολλώνιος,

Δημήτριος,

Ἀπόλλων.

[τ]ὸ προσκύνημαι

[Ἀ]πολλωνίου Λονγίνου πα-

[ρὰ] τ̣οῦ Πα̣ν̣ός,

Ἀπολλ-

ώνιο[ς]

Θέων.

Ἀπολλώνι[ος Θέων(?)].

ἐπιτρόπῳ καὶ Κουίντῳ

Ἀκκίῳ Ὀπτάτῳ (ἑκατοντά)ρχ(ῳ), Ἀπολλώ-

νιος Ἀμμωνίου Ἀλε-

ξανδρεὺς ἀρχιτέκτων

Ἀπολ(λώνιος)

ἐπίκωμος.

βασιλίσσηι Κλεοπ[άτραι θεοῖς Φιλο]-

μήτορσι καὶ Πανὶ Ἐπηκ[όωι καὶ Ἀπόλλωνι]

τῶι καὶ Ἀροήρει θεοῖς μεγά̣[λοις ὑπὲρ]

[ἐπὶ — —]ρωνίου εὐχαριστήσας τῷ

[Σαράπιδι] καὶ τῇ Ἴσιδι καὶ τῷ Ἀπόλλωνι καὶ

[τοῖς συν]νάοις θεοῖς πᾶσι ἐποίησα τὸ ἱερὸν

Ἀπολλώνιος

μηχανικός.

Ἀπολλῶνιος.

Κίλλης̣ Μίδου, Φιλήμων, Αἰσχύλος,

Δημήτριος, Ἀπολλώνιος, Δημήτριος,

Σῖμος, Π̣ολέμαρχος, Ζώπυρος, Φιλῖνος,

— — — — — — — — — —

[τῶν] Ἀπολλωνί[ου στ]-

ρατ[ιῶ]ται — — — — —

τὸ ὕδρυμα τὸ ἐπὶ τοῦ Πανεί-

ου κατ̣’ [Ἀπ]όλλωνος πόλιν

καὶ προεχώρησεν [ἡμ]ῖν

Ἀπολλώνιος Ὥρου ἔγραψεν

Ἀπολλωνοπωλίτου.

Σωτῆρι Μελανιᾶς

Ἀπολλωνίου Περγάος

σωθὲν σωθεὶς ἐκ Τρωγοδυτῶν.

Πανὶ Ε[ὐόδ]ωι

[καὶ] Ἀ̣π̣πόλωνι Ἀπόλ̣λ̣-

ων ἔγρα[ψ]α ε̣ἰ̣ς

τὸν ἀεὶ τιθεὶς

[τοῦ συγγενοῦς] καὶ ἐπιστρατήγου [καὶ στρατηγοῦ]

[καὶ θηβάρχ]ου τῆς Θηβαίδος Ἀπολ[λώνιος Ἕλληνος(?)]

[— — — — —] τῶν διαδόχων καὶ φρούραρχος Φιλ[ῶν].

τὸν βωμὸν

[Ἀ]π̣ο[λ]λωνίου τῶν δια̣%⁸¹δ̣όχων [καὶ]

[φ]ρο[υ]ράρχου Φιλῶν.

[Ἀ]π̣ολλώνιος Π̣ο[— —] Θρᾷξ κ[αὶ]

[ἀ]ρχιτεκτονήσ-

Ἀπολλώνιος ἥκω κα̣[ὶ προσκυνήσας]

τὴν κυρίαν Ἶσιν π̣[εποίημαι τ]ὸ̣

Νικόμαχος Ἀπολλωνί-

δου, ὁ συγγενὴς καὶ στρατηγὸς

αποδήμοις Συμμάχωι, Εὐμένει,

Ἀπολλωνίωι Χάρητος καὶ υἱῶι Ἀπελλᾶι,

καὶ Ἀ̣π̣ί̣ω̣ν̣ι̣ — — — καὶ — — — καὶ [τοῖς]

[Ἀπο]λ[λ]ώνιος ἥκω π̣ρ̣ὸς τ[ὴ]ν

κυρ̣ί̣α̣ν Ἶσιν καὶ π̣επ̣ο̣ί̣η̣κ̣α̣

Ἀπολλώνιος Ἁρσ̣ιήσιος

ἥκω καὶ προσκυνήσας τὴν

τῶν Ἡρώδου Πτολεμαίου

τοῦ ἀδελφοῦ καὶ Ἀπολλωνί-

ου τέκνων καὶ τῶν πα-

Ἀπολλωνίδης ὁ συγγε[νὴς]

καὶ στρατηγὸς ἥκω καὶ προσκε-

Ἀπολλωνίδης Ἀπολλωνί-

δου ὁ στρατηγὸς τοῦ Ἑρ-

ἐν τῶι Ἀβάτῳ θεοὺς καὶ τὸ προσκύνημα ἐποίησα

Ἀπολλωνίου καὶ Διονυσίου, Ἐπιφανείων, τῶν ἐμῶν

ἐπιστατῶν, καὶ τῶν τούτων [τ]έκνων καὶ γυναικῶν

νηκα τὴν [Ἶσιν]·

Ἀπολλώ[ν]ις

ἥκω καὶ τὸ

—— εἰμὶ δ’ ἐγὼ Σερηνός, βοηθὸς ἀγακλυτοῦ Πτολεμαίου ——

ὁμοῦ σὺν Φήλικι καὶ Ἀπολλωνίῳ ζωγράφῳ,

χρησμοῖς Ἀπόλλωνος ἀνικήτοιο ἄνακτος,

σπονδῶν καὶ θυσιῶν ἕνεκα ἐνθάδ’ ἱκόντες,

τὸ προσκύνημα Ἁρκίνιν τὸν

καὶ Ἀπολλώνιον καὶ τῆς συνβίου

αὐτοῦ καὶ τῶν τέκνων καὶ τοῦ

[Ἀ̣π]ολλ[ώ̣ν]ι̣ος̣

ἥ̣κ[ω πρ]ὸ̣ς̣ Ἶσ̣ι[ν — —]

Ἀπολλώνιος Ἀλεξάνδρ[ου]

ἥκω (ἔτους) ιεʹ, Παχὼν ιγʹ καὶ προσ-

κός μου καὶ Ἀμμωνα̣ι̣οῦτ̣ος καὶ

Διδύμης καὶ Ἀπολλωνίου καὶ

Κωμαινᾶτος καὶ Ἀπολλωνίο̣υ

νεωτέρο[υ] κ̣αὶ Δημοπ̣ε̣ί̣τ̣ου

Ἀείμνηστος

Ἀπολλώνιος, υἱὸς

Ἀπολλωνίου, Εἶσιν

π[ρ]οσε̣κ[ύνη]σ̣εν εὐ̣[χ]α-

Ἀ̣πολλώνιος

— — — — — —

Ἀπολλώνιος Θέωνος ἥκω π̣[α]-

ρὰ τὴν κυρίαν Ἶσιν· τὸ προσκύνημ[α]

[— — — Ἰ]σ̣ιδώρου ~ Κορνήλιος Εὐδαίμονος ~ Ἀμμώνιος Σαραπίων[ος]

[— — Ἀφρ]οδείσιος Ἀνουβιάδος ~ Θεοδόσιος Ἀπολλωνίου ~ Πτολεμ̣[αῖος]

[— — — —]ος Ἀρσινόης ~ Ἑρμίας Διοσκόρου ~ Ἀγαθὸς Δαίμων ὁ καὶ Φιλαντίνοος

[— — — — — — —]ανος Ὡρίωνος· Ὡρίων Διοσκόρου· Ἰσίδωρος Ἀγαθοῦ

[— — — — — —]ι̣ων Ποτάμωνος· Ἱέραξ Ἀπολλωνίου· Μάννιος Ἰουλια-

[νοῦ· — — — —ν̣ Ἀμμωνίου· Ἀσκληπιάδης Διοσκόρου· Ἥρων Ἀρχιβί-

[ου· — — — —ο]υ· Σαραπάμμων Ἀχιλλέως· Ἱερακαπόλλων Διδύμου· Αμ-

[— — — — — — —ο]υ· Σαραπάμμων Ἑρμοῦ· Ἀμμώνιος Ὡρίωνος· Εὐδαί-

[— — — — — — —]η̣τιων Ἀσκλᾶ· Εὐδαίμων Ἑρμίου· Διόσκορος Εὐ-

[— — — — — — — —]ιτος· Ἡράκλειος Πτολλᾶ· Ἀπολλώνιος Μέλα· Αρ-

[— — — — — — — —]ος· Ἰούλιος Οὐίκτωρ· Ἰούλιος Κοδράτου· Κλεόδω-

[— — — — — — — — —] Ἑρμογένους· Σωτήριχος Πετάλου· Κλέων

[— — — — — — — — —]ς Ἀπολλωνίου· Βάρβιλλος Ἀπολλωνίου· Δι-

[— — — — — — — — —]υ̣· Φίλιππος Λογγείνου· Χαιρ̣ή̣μ̣ω̣ν Σαραπίω-

πρυτανεύοντος Αὐρηλίου Ὠριγέν[ους]

[το]ῦ καὶ Ἀπολλωνίου, βουλευτοῦ, γυμν[ασιάρχου],

ἐπὶ τῶν στεμμάτων καὶ ὡς χρημα[τίζει]

καὶ ὄντως ἄλε̣[ιπτ]ο̣ν διοικητήν,

Μ(άρκος) Α(ὐρήλιος) Σαραπίων ὁ̣ καὶ Ἱερακαπόλλων,

ἀγωνοθέτης, γυμνασίαρχος, ἔναρχος

καὶ ὄντως ἀδέ[καστ]ον διοικητήν,

Μ(ᾶρκος) Α(ὐρήλιος) Σαραπίων ὁ καὶ Ἱερακαπόλλων

ἀγωνοθέτης, γυμνασίαρχος, ἔναρχος

τῶν τέκνων. τὸ προσκύ-

νημα Ἀπολλωνίου ἀ-

δελφὸς αὐτῆς,

Αὐρ(ηλίου) Ἀπολλωνίου τοῦ̣ [καὶ]

Μασκουλείνου Βησα[ρίω]-

— — — — — — — —λαιον κ̣— — — — — — — — — —

[— — — — κ]αὶ Ἴσιδι καὶ Ἀπόλλω̣[νι — —]

[— — Αὐτο]κράτορος Κ̣[αίσαρος — — — — —]

Ἀπόλλωνι Ὑλάτηι,

Ἀρτέμιδι Φωσφόρωι,

Ἡρακλεῖ Καλλινίκωι,

Ἀπολλώνιος

διοικητής.

θεοῖς μεγάλοις Σαμοθρᾷξι

Ἀπολλώνιος Σωσιβίου

Θηραῖος, ἡγεμὼν τῶν

Σαραπίωνα Ἀπολλωνίου

τοῦ Ἀπολλωνίου Σωσι-

κόσμειον τὸν καὶ Ζή[νει]-

καὶ Οὐαλερίου Ἀπολλιναρίου ἐπιτρό-

που ὄρους, Μ(άρκος) Αὐρήλιος Ἀπολλῶ-

νις β(ενεφικιάριος) τὸν κῆπον ἐκ θεμελίου ἀνῳ-

κοδόμησεν καὶ ἐζωγράφησεν σὺν τοῖς

[ἐπὶ Οὐ]αλ̣ε̣ρ̣ίῳ Ἀπολ[λιναρίῳ ἐπιτρόπῳ]

[ὄρ]ο̣υς, Μ(άρκος) Αὐρήλιος Σε[ουῆρος Ἀπολλῶ]-

νις β(ενεφικιάριος) τὸν ναὸν οἰκο̣[δόμησεν καὶ]

ἐζωγράφησ̣εν τὴν [— — — — — — —]-

Πατουβάσθις Ἀπολλωνίου ξυλουρ-

γὸς ταφῆς θεῶν μεγίστων ὑπὲρ εὐ-

Ἀπολλωνιάδης Ῥομαῖος.

Πηχῶν ιαʹ εἰς τὴν πύλην

τοῦ κυρίου Ἀπόλλω[νος]

[καὶ] τῆς κυρίας [— — —].

Ἀπολλώνιος

μηχανικός.

Ἀπολλώνιος.

Ἀπολλώνιος.

Ἀγαθόδωρος

Ἀπολλώνιος

Ἀσκληπιόδωρος Ἀπολλωνίου

Ἀπολλώνιος

Διόδωρος

συναγωνισταὶ τραγικοί

Ἀπολλωνίδης Ἀρδῶνος Ἄρχωνος Milne

Κλεῖτος

βασιλεύοντος Πτολεμαίου τοῦ Πτολεμαίου καὶ Ἀρσινόης, θεῶν Ἀδελφῶν, ἔτους ἐνάτου, ἐπὶ ἱερέως Ἀπολλωνίδου τοῦ Μοσχίωνος Ἀλεξάνδρου κ̣[αὶ θεῶν]

Ἀδελφῶν καὶ θεῶν Εὐεργετῶν, κανηφόρου Ἀρσινόης Φιλαδέλφου Μενεκρατείας τῆς Φιλάμμωνος, μηνὸς Ἀπελλαίου ἑβδόμηι, Αἰγυπτίων δὲ Τυβὶ ἑπτα[καιδεκάτηι],

βασιλεύοντος Πτολεμαίου τοῦ Πτολεμαίου καὶ Ἀρσινόης, θεῶν Ἀδελφῶν ἔτους ἐνάτου, ἐφ’ ἱερέως Ἀπολλωνίδου τοῦ

Μοσχίωνος Ἀλεξάνδρου, καὶ θεῶν Ἀδελφῶν καὶ θεῶν Εὐεργετῶν, κανηφόρου Ἀρσινόη̣[ς] Φιλαδέλφο̣υ̣ Μενεκρατείας

ἔτους ἕκτου· ἐπὶ συναγωγῆς

τῆς γενηθείσης ἐν τῶι ἄνω Ἀπολλ[ω]-

νιείωι τοῦ πολιτεύματος καὶ τῶν

ἀπὸ τῆς πόλεως Ἰδουμαίων.

δρου, θεοῦ Φιλομήτορος,

Ἀπολλώνιος Ἰσχυρίωνος

γραμματεύων Πανταλέ-

τος, εἰ δοκεῖ, ἐπιχωρήσαντάς μοι τὸ προκί-

μενον προστάξαι Ἀπολλωνίωι τῶι συγγε-

νεῖ καὶ στρατηγῶι τοῦ νομοῦ, ὅπως οὗτος

μένος· vac. εὐτυχεῖτε.

Ἀπολλωνίωι· γινέσθω· (ἔτους) ιαʹ, Ἐπεὶφ κγʹ.

ἐπιτελῆται, ἀξιῶ, τοῦ πράγματος ἀβαροῦς ὄντο[ς],

ἐὰν φαίνηται, π̣ρ̣ο̣στάξαι περὶ̣ τ̣ο̣ύτων Ἀπο̣λ̣λω[νίωι]

τῶι συγγενεῖ καὶ στρατηγῶι τοῦ νομοῦ ἐπι-

δρείαι τῶι Θωὺθ μίαν ἀνατιθέντας αὐτοῦ εἰκόνα γραπτὴν καὶ στεφανοῦντας οὗ ἂν εὐωχῶν-

ται, καὶ ἐν Ψεναμώσει ἐν τῶι Φαρμοῦθι μετὰ τὴν τοῦ Ἀπόλλωνος ἡμέραν μίαν καθότι προ-

δέδοκται καὶ ἐν τῶι Μεσορὴ ἐπὶ τοῦ τρυγητοῦ ἄλλην μίαν, εἰς ἃς καὶ δέδωκεν ἀργυρίου

τρείωι γεούχων τῶν ἀπὸ Ψενεμφαίας τοῦ Πτολεμαίου νομοῦ,

ὧν ἱερεὺς καὶ προστάτης καὶ κωμάρχης Ἀπολλώνιος Θέωνος,

παρόντων τῶν πλείστων· vac. ἐπειδὴ τοῦ κατακλυσμοῦ γενομένου

ἀξίαν καὶ τὴν παροῦσαν αὐτοῖς εὐκαιρίαν, ἀποτυχόντες τε καὶ τῆς

ἐπιβολῆς ταύτης μόνον εὕρομεν Ἀπολλώνιον Θέωνος, τὸν τοῦ

προγεγονότος αρχιιερέως υἱόν, οὐκ ἀντιλέγοντα ἡμῖν ἀλλὰ τοσαύ-

καὶ κωμάρχου διὰ τὸ πάντας ἐκκλίνειν χάριν τῆς δαπάνης μη-

δὲ περὶ τούτων αὐτὸν τὸν Ἀπολλώνιον ἀφοκνήσαντα, ἕνεκα

τοῦ τὴν εὐσχημοσύνην τῶυ συνγεώργων ἀναστῆσαι βούλεσθαι

ὄντα ἀσπιδείωι, καὶ μόνον αὐτὸν συνκατακλίνεσθαι τοῖς συνγε-

ώργοις πρὶν ἢ εἰσκριθῆναι εἰς τοὺς ἐφήβους, τόν τε Ἀπολλώνιον

ἄλλωι ἀσπιδείωι, οὗ καὶ τὴν ἀνάθεσιν ποιήσασθαι εἰς τὸ τῶν γεού-

γεώργοις, ταῦτά τε ἅπαντα ἐνχαράξαντα εἰς στήλην εἰς μίαν τῶν

παραστάδων τοῦ οἴκου ἐνθεῖναι, ἵνα δι’ αἰῶνος ἡ ἐν ἅπασι τοῦ Ἀπολ-

λωνίου πρὸς τοὺς συνγεώργους ἀρετή τε καὶ φιλαγαθία καὶ ἀφιλαρ-

γυρία πρόσδηλος γείνηται καὶ ἡ τῶν εὖ πεπονθότων εὐχάριστος

ἀνθομολόγησις· vac. πάντας τε τοὺς συνγεώργους ἐπάναγκον ὑπο-

γράψαι τοῦ Ἀπολλωνίου τὰ δόγματα ἅπαντα, ὡς τοῦ μὴ ὑπογράψαντος

ἐναντία νοοῦντος τοῖς συνγεώργοις· μηθένι δὲ ἐξέστω ἐπ’ ἀνα-

γραφὲν ἔστω κύριον καὶ βέβαιον, καὶ τὸ μὲν ἓν ἐκδοθήτω τῶι

Ἀπολλωνίωι, τὸ δ’ ἕτερον εἰς τὰ κοινὰ βυβλία τῆς συνόδου καταχω-

ρισθήτωι.

Ἀπολλ-

ωνίου.

Ἀπολλωνίου.

Ἀπολλω-

νίου.

[— — —] Ἀ̣πολλωνίου

[— — — ἱ]ερατεύσας

ἐπ’ Ἀριστοκλεῦς

Ἀπολλωνίου.

ἐπὶ [Ἀπο]-

λλων[ίου]

Κνίδιον.

Κνίδι[ον]

Ἀπολλωνίου.

Διδυμέα Ἥλιον

Ἀπόλλωνα

εὐξάμενοι ἀνεθή-

Ἱερακαπόλλων

[ἀ]ν̣έθηκεν,

Ἀπόλλ(ωνος).

ἐπὶ Ἀ[πολλω]νίδα

Ἀρίστωνος Κνιδί[ων].

ἐπὶ Ἀ[πολλωνίδα]

Ἀπολλωνίου Κνίδιον.

Ἀπόλλωνι

Βλ̣α̣δ̣ο̣υ̣ι

καὶ Εὐχάριστον καὶ τὸ[ν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν]

Πτολεμαῖον Ἀπολλώ[νιος Θέωνος]

τῶν φίλων ὁ διοικη[τὴς εὐνοίας]

Ἀπολλωνί-

ου.

ἐπὶ Κλευμβρότου

Ἀπολλωνίου

Κνίδι[ον].

Ἀπολλων[— — —].

Καλλίας Ἑρμαίο̣υ̣,

Ἀπολλώνιο[ς].

μαῖος

Ἀπολ-

λωνίο[υ]

[ἥ]κω ․․․-

στρατηγὸν Δημήτριος

Ἀπολλωνίου τῶν ἐν τοῖς

σωματοφύλαξι διαδόχων

[— — — — — — —]ος Πλουτάρχου, Φιλ[— — —]

[— — — — — — — — ]ος Ἀπολλωνίου [— — —]

[— — — — — — — — ]ίου, Μαμ[ερτιν— — —]